tag:blogger.com,1999:blog-30530147851109988552012-01-30T21:33:03.234+01:00Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.comBlogger2561100tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-66498942787139403142012-01-18T08:53:00.006+01:002012-01-18T10:41:10.517+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-0u9x3ML___0/TxaQgMN0VPI/AAAAAAAABv0/8RBP8zI2ibI/s1600/220px-Eisbein-2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px; height: 165px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0u9x3ML___0/TxaQgMN0VPI/AAAAAAAABv0/8RBP8zI2ibI/s320/220px-Eisbein-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698901261193336050" border="0" /></a><br />ျမန္မာျပည္ေရာက္ရင္ မိတ္ေဆြေတြကေမးေလ့ရွိတာက ဂ်ာမန္ေတြ<br />ဘာေတြစားၾကသလဲ ဆိုတာပါ။ ျမန္မာေတြက အစားအေသာက္စိတ္၀င္စား<br />ၾကေတာ့ တျခားလူမ်ိဳးေတြေရာဘာေတြစားၾကလဲဆိုတာသိခ်င္ၾကတာပါ။<br />က်မလည္း တျခားႏိုင္ငံကလူေတြနဲ ့ေတြ ့ရင္ သူတို ့ႏိုင္ငံမွာ ဘာေတြစားၾကသလဲ။<br />သူတို ့ရဲ ့ အထူးစပယ္ရွယ္အစားအစာကဘာလဲဆိုတာေတြေမးေလ ့ရွိၿပီး ၊<br />ၾကိဳက္မယ္ထင္ရင္စမ္းခ်က္ၾကည့္ရတာ၀ါသနာပါပါတယ္။<br /><br />ဂ်ာမနီရဲ ့စားေသာက္မႈပံုစံဟာ ၁၉၅၀-၁၉၆၀ ႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ဧည့္အလုပ္သမားေတြ<br />ေရာက္လာမႈ၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္းတိုးတက္လာမႈ၊ စက္မႈတိုးတတ္မႈေတြနဲ ့အတူ ေျပာင္း<br />လဲလာပါတယ္။ ရိုးရာအစဥ္အဆက္စားသံုးေနမႈ ပံုစံ ထဲကို အီတလီ၊ တူရကီ၊ျပင္သစ္<br />တို ့ရဲ ့အစားအစာေတြပါလာသလို၊ စက္မႈတိုးတက္လာတာနဲ ့ စည္သြပ္ဘူးေတြ၊<br />တာရွည္ခံအစားအစာေတြလည္းပါလာၿပီး ႏိုင္ငံတကာပံုစံ၀င္လာပါတယ္။<br />ဒါေပမဲ့ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ေဒသအလိုက္အစားအစာေတြကေတာ့ ရိွျမဲရွိေနဆဲပါပဲ။<br /><br />ဂ်ာမန္အစားအစာဆိုတာနဲ ့ အရင္ဆံုးေျပးျမင္မိတာက <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Sauerkraut">Sauerkraut</a> ဆိုတဲ့ ေဂၚဖီထုပ္<br />ခ်ဥ္ပတ္ပါ။ ဒါအျပင္ အသားေတြအမ်ားၾကီးစားေလ့ရွိတာရယ္၊ အာလူးၾကိဳက္ၾကတာရယ္ပါ။<br />ဂ်ာမနီဟာ ရာသီဥတု ၾကမ္းတဲ့ (ေအးတဲ့) ေဒသမွာရွိတာေၾကာင့္ ကယ္လိုရီမ်ားတဲ့<br />အစားအစာကိုစားေလ့ရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ ေပါင္မုန္ ့ဟာလည္းဂ်ာမန္ေတြရဲ ့ အဓိကအစား<br />အစာတစ္ခုျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးအစားမ်ားစြာရွိပါတယ္။<br /><br />ဂ်ာမန္ေတြဟာ တေန ့ကို မနက္စာ၊ ေန ့လည္စာ၊ ညစာ ဆိုၿပီး ၃နပ္ စားေလ့ရွိပါတယ္။<br />မနက္စာကိုေတာ့မ်ားေသာအားျဖင့္ ေပါင္မုန္ ့ကို ယို၊ ပ်ားရည္၊ အသားျပား၊ ခ်ိစ္ ေတြနဲ ့<br />စားၾကသလို <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/M%C3%BCsli">Müsli</a> (ေကြကာအုတ္) နဲ ့ႏြားႏို ့၊ သစ္သီး၊ ဒိန္ခ်ဥ္ စတာေတြနဲ ့စားၾကပါတယ္။<br />ၾကက္ဥျပဳတ္လည္းစားေလ့ရွိပါတယ္။ ေနာက္ ေကာ္ဖီ၊လက္ဖက္ရည္၊ ႏြားႏို ့၊ ကာကားအိုး<br />(ေခ်ာကလက္ရည္) နဲ ့အခ်ိဳ ရည္ေတြလည္းေသာက္ေလ့ရွိပါတယ္။<br /><br />ေန ့လည္စာကိုေတာ့ ေန ့ခင္း ၁၂နာရီနဲ ့ ေန ့ခင္း ၂နာရီအၾကားမွာစားေလ့ရွိၿပီး အဓိက<br />ထားၿပီး ပူပူေႏြးေႏြးခ်က္ျပဳတ္ စားေလ့ရွိပါတယ္။ ညစာကေတာ့ Abendbrot လို ့ေျပာေလ့ရွိတဲ့<br />ေပါင္မုန္ ့ပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေန ့လည္စာစားခ်ိန္ေတြမွာ အလုပ္သြားေနရတာေၾကာင့္<br />ညစာကိုပဲ အဓိက ထားၿပီး စားလာၾကပါတယ္။ ဂ်ာမနီမွာ အစားအေသာက္ဓေလ့နဲ ့ပတ္သက္<br />ၿပီးေျပာေလ့ရွိတာကေတာ့ မနက္စာကို ဧကရဇ္ မင္းလို၊ ေန ့လည္စာကို ဘုရင္လိုစားၿပီး<br />ညစာကိုေတာ့ သူေတာင္းစားလိုစားတယ္လို ့ဆိုၾကပါတယ္။<span style="font-size:100%;"> (Morgens wie ein Kaiser,<br />mittags wie ein König, abends wie ein Bettelmann) မနက္စာနဲ ့ ေန ့လည္စာကို<br />ေကာင္းေကာင္းစားၿပီး ညစာကို ေလ်ာ့စားတယ္လို ့ေျပာတာပါ။<br /><br />၀က္သား၊အမဲသား၊ၾကက္သားတို ့ကေတာ့ ဂ်ာမန္ေတြအၾကိဳက္ပါ။ ၀က္ကေတာ့ အၾကိဳက္<br />ဆံုးပါပဲ။ ဘဲ၊ငန္း၊ ၾကက္ဆင္ေတြလည္းစားၾကပါတယ္။ ယုန္သား၊သမင္၊ဒရယ္စတာေတြကို<br />လည္း ေန ့ထူးေန ့ျမတ္ေန ့ေတြမွာအထူးတလည္စားေလ့ရွိပါတယ္။ ငါးကိုေတာ့ ဂ်ာမနီ<br />ေျမာက္ပိုင္း (ပင္လယ္ရွိလို ့ပါ)မွာအစားမ်ားပါတယ္။ အသားေတြကို ျပဳတ္လို ့၊ ကင္လို ့၊<br />မနပ္တနပ္ေၾကာ္လို ့စားၾကေလ့ရွိပါတယ္။ က်မတို ့စားသလိုဆီျပန္ဟင္းမ်ိဳးေတာ့<br />စားေလ့မရွိပါဘူး။ </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကိုေတာ့ ျပဳတ္ၿပီး အရည္ေသာက္ဟင္းခ်က္ၾကတာမ်ားပါတယ္။<br />အာလူး၊ ေဂၚဖီထုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပဲအမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြကိုအစားမ်ားၾကပါတယ္။ ဆလတ္ရြက္၊<br />ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ သခြားသီး၊ ၾကက္သြန္နီတို ့လည္းစားပါတယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴကေတာ့<br />အနံဆိုးတာေၾကာင့္ ေရွာင္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အီတလီ၊ ျပင္သစ္အစားအစာေတြ<br />ေရပန္းစားလာတာရယ္၊ က်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာေၾကာင့္ နဲနဲပို<br />စားလာၾကပါတယ္။<br />အသားဟင္းေတြနဲ ့ အာလူးကိုပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ထားတဲ့ အရံဟင္းေတြနဲ ့</span><span style="font-size:100%;">တြဲစားေလ့ရွိပါတယ္။<br />ထမင္းကိုေတာ့ ငါးဟင္းေတြ၊ ၾကက္သားဟင္းေတြနဲ ့တြဲစားေလ့ရွိၿပီး ေခါက္ဆြဲကိုလည္း<br />အသားဟင္းေတြနဲ ့တြဲစားေလ့ရွိပါတယ္။ ဂ်ာမန္ေခါက္ဆြဲက ၾကက္ဥေတြအမ်ားၾကီပါပါတယ္။<br />ဂ်ာမနီေတာင္ပိုင္းက ေခါက္ဆြဲ<span style="font-weight: bold;"> </span><b style="font-weight: bold;">Spätzle</b></span> ကိုစားၾကပါတယ္။<br />အႏွစ္အရည္အျဖစ္ေတာ့ sauce ေတြကိုသံုးၾကပါတယ္။ ဒါကလည္းျပင္သစ္ ကကူးလာတဲ့<br />ဓေလ့ပါ။<br /><br />ဟင္းထဲခပ္ေလ့ရွိတာကေတာ့ ဆားနဲ ့ငရုပ္ေကာင္းပါပဲ။ <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Senf" title="Senf">Senf</a> ကို၀က္အူေခ်ာင္းနဲ ့တို ့စား<br />ေလ့ရွိၿပီး။ Ketchup နဲ ့ Mayonnaise ကိုလည္းသံုးေလ့ရွိၾကပါတယ္။ က်မတို ့က နံနံပင္၊<br />ပင္စိမ္းစတာေတြကို ထဲ့သံုးသလို ဂ်ာမန္ေတြကလည္း <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Petersilie" title="Petersilie">Petersilie</a>, <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Majoran" title="Majoran">Majoran</a>, <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Thymian" title="Thymian" class="mw-redirect">Thymian</a>,<br /><a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Echter_Lorbeer" title="Echter Lorbeer">Lorbeer</a>, <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Dill_%28Pflanze%29" title="Dill (Pflanze)">Dill</a> und <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Schnittlauch" title="Schnittlauch">Schnittlauch</a> ေတြကိုသံုးၾကပါတယ္။<br />ေနာက္ပိုင္း အီတလီဘက္က <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Basilikum" title="Basilikum">Basilikum</a>, <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Rosmarin" title="Rosmarin">Rosmarin</a>, <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Oregano" title="Oregano">Oregano</a> ေတြသံုးလာၾကသလို<br />ငရုပ္သီမႈန္ ့၊ မဆလာတို ့လည္း ေနရာရလာၾကပါတယ္။<br /><br />အခ်ိဳပြဲအေနနဲ ့ကေတာ့ ကိတ္မုန္ ့အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ သစ္သီးကိတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၿပီး။ ခ်ိစ္ကိတ္ကေတာ့<br />အၾကိဳက္မ်ားၾကပါတယ္။အီတလီ ေရခဲမုန္ ့က ၁၉၂၀ေလာက္ကစၿပီး ေရပန္းစားလာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အခုလိုအစားအစာေတြကိုေျခခံၿပီး ဂ်ာမန္ေဒသေတြအလိုက္ အထူးတလည္ အစားအစာ<br />ေတြရွိၾကပါတယ္။ က်မတို ့လိုပဲ ဘယ္နယ္က ဘာေကာင္းတယ္ဆိုသလိုေပါ့။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ။<br />ရခိုင္မုန္ ့တီ၊ မႏၱေလးနန္းၾကီး၊ ဖ်ာပံုမုန္ ့ဟင္းခါး စသျဖင့္ေပါေလ။<br />ေဒသအလိုက္အစားအစာေတြကိုေတာ့ ေနာက္ ပို ့စ္မွာဆက္ေရးပါ့မယ္။<br /><br />Ref: http://de.wikipedia.org/wiki/Deutsche_K%C3%BCche<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6649894278713940314?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-18111132481973495112012-01-15T09:57:00.006+01:002012-01-15T10:19:10.957+01:00က်မ မေန ့ကတရုတ္စာသင္တန္းစတက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းနဲ ့အဆက္ျပတ္<br />ေနတာၾကာေနေပမဲ့ ေက်ာင္းတတ္ရမယ္ဆိုေတာ့ စိတ္လႈတ္ရွားမိပါတယ္။<br />စာအုပ္ေတြ၊ခဲတံ၊ေဘာပင္ေတြထဲ့ၿပီးအတန္းထဲမွာ ဘယ္သူေတြလာတက္မလဲ။<br />ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လာတက္မလဲ။ဆရာမက သေဘာေကာင္းၿပီး စာသင္ေကာင္း<br />မလား စတဲ့ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီးနဲ ့က်မေက်ာင္းကိုသြားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />က်မတက္တဲ့ေက်ာင္းက <span style="font-size:100%;">Konfuzius Institut an der Universität Freiburg</span> <a href="http://www.konfuziusinstitut.uni-freiburg.de/">http://www.konfuziusinstitut.uni-freiburg.de/</a> ျဖစ္ပါတယ္။<br />အတန္းထဲမွာ က်မအပါအ၀င္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ၆ေယာက္ပါ။ ၂ေယာက္က<br />တကၠသိုလ္တက္ေနဆဲေတြျဖစ္ၿပီး က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ အလုပ္ကိစၥေၾကာင့္<br />တရုတ္ျပည္မွာ ၆လ၊ တစ္ႏွစ္ သြားေနၾကရမယ့္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သင္တန္းမတက္ခင္ကတည္းက က်မ Internet ကေန တရုတ္စာသင္ထားေပမဲ့<br />အသံထြက္ေတြမွန္မမွန္ စစ္ေပးမဲ့သူမရွိပါဘူး။အခု အတန္းထဲမွာ ဆရာမက<br />သေဘာေကာင္းပါတယ္။ တေယာက္ခ်င္း အသံထြက္ေတြျပင္ေပး၊ေလ့က်င့္ေပးပါတယ္။<br /><br />ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ ေက်ာင္းသားျပန္ျဖစ္ရတဲ့ အရသာကိုခံစားရင္း က်မေပ်ာ္ေနတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1811113248197349511?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-67034778502970098792012-01-07T12:00:00.004+01:002012-01-07T12:33:31.685+01:00က်မတို ့အလုပ္က ခရစၥမတ္လက္ေဆာင္အေနနဲ ့ <a href="http://www.amazon.de/?tag=hydraamazon09-21&amp;hvadid=8602838642">Amazon</a> မွာေစ်း၀ယ္ဖို ့လက္မွတ္ေပး<br />တာနဲ ့ ၀ယ္မယ္ၾကံထားတဲ့ ေခါက္ဆြဲလုပ္တဲ့စက္ေလး၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒီမွာေခါက္ဆြဲ၀ယ္ရင္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ပဲရတာေၾကာင့္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ေခါက္ဆြဲ<br />ကိုလုပ္စားခ်င္ေနတာၾကာပါၿပီ။ တစ္ခါ၊ႏွစ္ခါေလာက္ေတာ့ လက္နဲ ့လုပ္ၾကည့္ပါတယ္။<br />အဆင္မေျပပါဘူး။ အထူအပါးမညီလိုက္၊ ကပ္ကုန္လိုက္၊ျပတ္ကုန္လိုက္နဲ ့။<br /><br />အခု ၀ယ္ျဖစ္တဲ့စက္ေလးက ေစ်းလည္းသက္သာပါတယ္။ <a href="http://www.amazon.de/EDLE-PASTAMASCHINE-NUDELMASCHINE-PASTAMAKER-CHROM/dp/B003LXSCPS/ref=sr_1_3?ie=UTF8&amp;qid=1325934552&amp;sr=8-3">၁၆ ယူရိုေလာက္ပဲက်ပါတယ္။</a><br />တေန ့ကရရျခင္း စမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ရိုးရိုးဂ်ံဳမႈန္ ့နဲ ့ပဲစမ္းလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။<br />ေရမ်ားၿပီးေပ်ာ့သြားတာနဲ ့ကပ္ကုန္ပါတယ္။<br />ဒါနဲ ့အင္တာနက္ထဲမွာ လုပ္နည္းေတြရွာရင္း အဆင္ေျပမယ္ထင္တာတစ္ခုေတြတာနဲ ့<br />ဒီေန ့စမ္းလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။ အဆင္ေျပၿပီး လုပ္ရတာလည္းလြယ္ပါတယ္။ ရလာတဲ့<br />ေခါက္ဆြဲကလည္း ၾကည့္လို ့ေကာင္းသလို၊စားလို ့လည္းေကာင္းပါတယ္။<br />ဲ<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-EyJVt4EjHuk/TwgmBmvgkYI/AAAAAAAABvQ/Twlf77QEhoQ/s1600/nd1.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 244px; height: 232px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-EyJVt4EjHuk/TwgmBmvgkYI/AAAAAAAABvQ/Twlf77QEhoQ/s320/nd1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694843537831530882" border="0" /></a>လိုအပ္တာေတြကေတာ့ လူ ၄ ေယာက္စာအတြက္<br />ဂ်ံဳမႈန္ ့၁၈၀ ဂရမ္။ <span id="result_box" class="short_text" lang="en"><span class="hps">Durum wheat</span> <span class="hps">semolina ၁၂၀ ဂရမ္၊ ၾကက္ဥ ၃လံုး၊<br />ေရ စားဇြန္း တစ္ဇြန္း၊ ဆီ လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ၃ဇြန္း<br />တဲ့ၿပီးေရာနယ္ပါတယ္။ မုန္ ့သားေတြ အိလာၿပီး လက္ေတြ ကပ္မေနေတာ့တဲ့<br />အထိနယ္ပါတယ္။ ၿပီးရင္ အ၀တ္အုပ္ၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္ထားလိုက္ပါ။<br />မုန္ ့သားလံုးကို ၆ပံုပံုၿပီး တစ္ပံုစီကို ဂ်ံုဳနဲနဲ ျဖဴးၿပီး စက္ထဲမွာလွိမ့္ပါတယ္။<br />ပထမေတာ့ ဒလိမ့္ အၾကဲ (၇)၊ေနာက္တေျဖးေျဖး (၅) ၊ (၂) ေလာက္အထိ<br />အစိတ္အက်ဲညွိၿပီးလိမ့္ပါတယ္။<br />ၿပီးေတာ့ လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံအတိုင္း ဒါးစက္ထဲမွာ ျဖတ္လိုက္ပါတယ္။<br />ေရေႏြးအိုးတဲဆားနဲနဲထဲ့တည္ၿပီး ဆူတဲ့အခါ ေခါက္ဆြဲေတြထဲ့ျပဳတ္ပါတယ္။<br />အရသာရွိတဲ့ ေခါက္ဆြဲရပါၿပီ။ ဒီေန ့အုန္းႏို ့ေခါက္ဆြဲခ်က္စားပါတယ္။<br /></span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jnhQbwmO9k0/TwgmB5IHhmI/AAAAAAAABvY/XJOKpfGtPoc/s1600/nd2.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 314px; height: 235px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jnhQbwmO9k0/TwgmB5IHhmI/AAAAAAAABvY/XJOKpfGtPoc/s320/nd2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694843542766585442" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"> ေခါက္ဆြဲအလံုးပံုစံနဲ ့ေခါက္ဆြဲအျပားပံုစံ ႏွစ္မ်ိဳး<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hvr4VFuvARw/TwgmB_25tmI/AAAAAAAABvg/ppYNo3ds35c/s1600/nd3.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 272px; height: 228px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-hvr4VFuvARw/TwgmB_25tmI/AAAAAAAABvg/ppYNo3ds35c/s320/nd3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694843544573425250" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;">ျပဳတ္ၿပီးသြားတဲ့အခါ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6703477850297009879?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-62784207164253767612012-01-04T15:19:00.007+01:002012-01-04T15:22:09.364+01:00<span style="font-size:100%;">ငယ္ငယ္က လွည္းတန္းမွာေနတုန္းက ျခံထဲမွာအမ်ိဳးေတြ၀ိုင္းေနတာေၾကာင့္<br />အိမ္နီးနားခ်င္းေတြနဲ ့သိပ္ရင္းႏွီးမႈမရွိခဲ့ပါဘူး။ ေမးထူးေခၚေျပာေလာက္ပဲ<br />ရွိခဲ့ပါတယ္။<br />ေနာက္ေတာ့ ေျမနီကုန္းတိုက္ခန္းကိုေရာက္ေတာ့ လည္းအိမ္နီးနားခ်င္းေတြနဲ ့<br />သိပ္မသိခဲ့ပါဘူး။ တခါတေလ ဓါတ္ေလွကားထဲမွာေတြ ့ရင္ေတာင္ ႏႈတ္ဆက္ေလ့<br />မရွိတတ္ၾကပါဘူး။ က်မတို ့က အျမဲတန္းမေနတာလည္းပါမွာပါ။<br /><br />ဂ်ာမနီေရာက္ေတာ့လည္း ထံုးစံအတိုင္း အိမ္နီးခ်င္းေတြ ရွိခဲ့တာေပါ့။ အခုက်မေနတဲ့<br />အိမ္မွာဆို အိမ္ခန္းေပါင္း ၂၀ေလာက္ရွိပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ လူၾကီးေတြ<br />မ်ားပါတယ္။ က်မတို ့ျမိဳ ့ေလးက ျမိဳ ့ၾကီးနဲ ့ဆို ရထားနဲ ့သြားရင္ ၁၀မိနစ္ပဲၾကာသလို၊<br />ေဆးရံုေတြ၊ အပန္းေျဖ ေဆးရံုေတြရွိတာေၾကာင့္ လူၾကီးေတြၾကိဳက္ၾကပါတယ္။<br />က်မအိမ္နီးခ်င္းတခ်ိဳ ့ကေတာ့ သူတို ့ပိုင္တဲ့ ျခံေတြ၊အိမ္ေတြကိုေရာင္းၿပီး တိုက္ခန္း<br />ျပန္၀ယ္ေနၾကပါတယ္။ အသက္ၾကီးလာေတာ့ တိုက္ခန္းနဲ ့ဆို တာ၀န္သိပ္မမ်ား<br />ဘူးေပါ့ေလ။<br />တခ်ိဳ ့ကလည္း ေျမကြက္ေသးေသးေလးေတြငွားၿပီး ဆလပ္ရြက္၊ခရမ္းခ်ဥ္ စတာေတြစိုက္<br />ၾကတယ္။ သူတို ့အရင္က ျခံထဲမွာ ေနလာခဲ့သလို သူတို ့၀ါသနာပါတဲ့ စိုက္တာပ်ိဳးတာ<br />ဆက္လုပ္ႏိုင္တာေပါ့။<br /><br />တိုက္မွာက ေတာ့ စည္းကမ္းေတြရွိပါတယ္။ အမ်ားနဲ ့ေနတာဆိုေတာ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့<br />စည္းကမ္းေတာ့ရွိရတာေပါေလ။ အိမ္နီးခ်င္းေတြအကုန္လံုးကလည္း လိုက္နာၾကပါတယ္။<br />မလုပ္ႏိုင္တဲ့စည္းကမ္းေတြမွမဟုတ္တာပဲ။ သတ္မွတ္ထားတဲ့စည္းကမ္းေတြကိုလိုက္နာ<br />ရင္းနဲ ့တျခားသူရဲ ့အခြင့္အေရးကိုလည္းေလးစားရာေရာက္ပါတယ္။ ဆူဆူညံညံ မလုပ္<br />ရတာ။ (အိမ္မွာ တခုခုျပင္ဆင္လို ့ဆူညံသံထြက္မယ္ဆိုလည္း အိမ္ေပါက္၀က ေၾကာ္ျငာ<br />ဘုဒ္မွာ စာကပ္ထားလိုက္ရင္ အဆင္ေျပပါတယ္။) ဘိနပ္ေတြ အျပင္မွာခၽြတ္တာတို ့၊<br />ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းေတြ အျပင္မွာခ်ထားတာတို ့လည္း မလုပ္ရပါဘူး။ အျပင္ အ၀င္<br />အထြက္ေနရာေတြဟာ အမ်ားနဲ ့သာဆိုင္လို ့ ပါ။<br />က်မအိမ္နီးနားခ်င္းေတြကေတာ့ သူမ်ားအေျပာမခံရေအာင္စည္းကမ္းတက်ေနၾကပါတယ္။<br />က်မေဘးခန္းကဆိုရင္ သူအခုတေလာသီခ်င္းက်ယ္က်ယ္ဖြင့္ျဖစ္တာ က်မမ်ားၾကားသလား။<br />ၾကားရလို ့အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရင္သူ ့ကိုေျပာဖို ့ေျပာပါတယ္။ က်မေတာ့ သူ ့သီခ်င္းသံကို<br />ၾကားေတာင္မၾကားမိပါဘူး။<br /><br />က်မလည္း သူတို ့လို စည္းကမ္းခ်က္ေတြနဲ ့အညီၾကိဳးစားေနပါတယ္။<br />ကိုယ္က တျခားႏိုင္ငံကျဖစ္ေနေတာ့ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို နာမည္မပ်က္ေအာင္<br />ေနျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့နဲ ့တန္းတူ ေနႏိုင္ေတာ့လည္း သူတို ့ကေလးစားပါတယ္။<br /><br />တေလာက ကိုေသာမတ္စ္ ခရီးထြက္သြားေတာ့ က်မတေယာက္ထဲအိမ္မွာက်န္ခဲ့တယ္။<br />ေမးထူးေခၚေျပာေလာက္သာရွိတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းေတြက က်မအေပၚသိပ္ေကာင္းၾကပါတယ္။<br />က်မတေယာက္ထဲေၾကာက္ရင္ အခ်ိန္မေရြးတံခါးလာေခါက္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသူက<br />ေျပာ။ တေယာက္ထဲေနရတာအဆင္ေျပရဲ ့လား၊ လိုအပ္တာရွိရင္ေျပာဖို ့ေျပာသူကေျပာ။<br />ရာသီဥတုေအးလာရင္ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို ့၊အေႏြးထည္ထူထူ၀တ္ဖို ့ေျပာသူကေျပာနဲ ့<br />က်မကိုဂရုတစိုက္ရွိၾကပါတယ္။<br /><br />က်မတျခားတိုင္းျပည္မွာ လူမ်ိဳးျခားေတြအၾကားရွိေနေပမဲ ့ တကယ္ေႏြးေထြးတဲ့<br />အိမ္နီးနားခ်င္းေတြရွိတယ္ဆိုတာသိရေတာ့ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ သူတို ့ဟာ<br />သာမန္အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ေနၾကေပမဲ့ တကယ္လိုအပ္ရင္<br />အကူအညီေပးၾကဖို ့အဆင္သင့္ရွိၾကသူေတြပါ။ က်မကိုဂရုစိုက္ၾကတဲ့အိမ္နီးခ်င္း<br />မ်ားအား ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6278420716425376761?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-63423438780571954652012-01-03T10:08:00.008+01:002012-01-03T10:20:42.601+01:00၂၀၁၁ ဗုဒၶဂါယာ တိပိဋိက ရြတ္ပြဲ က ဗီဒီယို Youtube မွာေတြ ့လို ့တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/zAutF47eujY" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="560"></iframe><br /><br />http://www.youtube.com/watch?v=zAutF47eujY<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6342343878057195465?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-28201986139671394392011-12-31T20:44:00.005+01:002011-12-31T21:00:08.242+01:00မၾကာခင္မွာ ၂၀၁၂ ကိုေရာက္ေတာ့မယ္။<br />ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ ငယ္ငယ္က အတူတူရွိခဲ့ၾကတဲ့<br />ေမာင္ႏွမေတြကို သတိရမိပါတယ္။ တေယာက္တေနရာဆီမွာ<br />ေရာက္ေနၾကေပမဲ့ ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ က်မလိုပဲ သူတို ့လည္း ငယ္ငယ္<br />ဒီလိုေန ့မ်ိဳးေတြ ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့တယ္ဆိုတာ အနားမွာရွိေနတဲ့<br />သူေတြကို ေျပာျပျဖစ္မလားပဲ။<br />ေမာင္ႏွမေတြ စုၿပီး ဗီဒီယိုအေခြေတြၾကည့္ရင္း ည ၁၂နာရီကိုေစာင့္<br />ၾကတယ္။ က်မအေမနဲ ့အေဒၚေတြက ညလည္မွာ စားဖို ့ျပင္ဆင္ၾက<br />တယ္။ အျမဲလိုလို လုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ ေၾကးအိုး၊ ေကာ္ျပန္ ့စိမ္း၊<br />အစားအေသာက္ေတြ အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ ကိုၾကီးတို ့အိမ္က စားပြဲ<br />ၾကီးမွာ တစ္ျခံလံုးက ေမာင္ႏွမေတြစုေ၀းၾကၿပီး စားၾက၊ ေျပာၾက၊<br />ရီၾကနဲ ့ေပါ့။<br />ဒီညေတာ ့က်မ နဲ ့ကိုေသာမတ္စ္ႏွစ္ေယာက္ထဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္<br />နဲ ့ႏွစ္သစ္ကူး ညစာ(raclette) စားျဖစ္တယ္။ စားရင္းနဲ ့ငယ္ငယ္က<br />အေၾကာင္းေတြျပန္ေျပာျဖစ္တယ္။ ႏွစ္စဥ္ က်မေျပာေနၾကျဖစ္လို ့<br />အေၾကာင္းေတြ ကိုအလြတ္ရေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့ စိတ္ရွည္စြာနားေထာင္ေပး<br />လို ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />က်မသတိရေနသလို က်မအေမ၊ က်မအေဒၚေတြ၊ ေမာင္ႏွမ၀မ္းကြဲေတြ<br />အားလံုးလည္း သတိရေနၾကမွာပါ။<br />ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ လိုအင္ဆႏၵေတြ အားလံုးျပည့္<br />၀ၿပီး၊ က်န္မာရႊင္လန္းၾကပါေစလို ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအားလံုးကို<br />ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။<br />၃၁.၁၂.၂၀၁၁ ညေန ၈နာရီ ၅၈မိနစ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-2820198613967139439?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-18665195199549435562011-12-25T09:17:00.009+01:002011-12-25T09:57:24.978+01:00မေန ့ညက ေလယာဥ္ေနာက္က်တာနဲ ့ ၁၂နာရီေက်ာ္မွ ကိုေသာမတ္စ္ျပန္ေရာက္ပါတယ္။<br />ဒီေန ့မနက္မွ သူ ့ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ရိုက္လာတဲ့ဓါတ္ပံုေတြျပ၊ လက္ေဆာင္ေတြ ေပးနဲ ့<br />စကားေတြလည္းအမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။<br />သူ က စကၤာပူမွာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့ပံုရပါတယ္။ က်မအမ်ိဳးေတြ၊သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေတြ ့၊<br />စကၤာပူက တရားထိုင္တဲ ့ဓမၼမိတ္ေဆြေတြနဲ ့ေတြ ့၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားဆိုေတာ့<br />သူေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္တဲ့ပံုပါပဲ။ က်မေတာင္ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ၿပီး သြားခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားပါတယ္။<br /><br />က်မအတြက္အမွတ္တရယူလာတာေလးေတြပါ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/7218696/oimg/Anonymous/fc.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 426px; height: 289px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/7218696/oimg/Anonymous/fc.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">အိႏၵိယက ယူလာတဲ့ ေျခက်င္း ။ </span><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/7218709/oimg/Anonymous/shwegyi1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 448px; height: 318px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/7218709/oimg/Anonymous/shwegyi1.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">စကၤာပူက ကိုၾကီးေပးလိုက္တဲ့ ဆႏြင္းမကင္း</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/7218712/oimg/Anonymous/shwegyi.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 439px; height: 336px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/7218712/oimg/Anonymous/shwegyi.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/7218699/oimg/Anonymous/chinesemusic.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 445px; height: 336px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/7218699/oimg/Anonymous/chinesemusic.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">တရုတ္သီခ်င္းမွာလိုက္လို ့ ကိုၾကီးတဲ့ေပးလိုက္တာ။</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/7218701/oimg/Anonymous/DNThi.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 407px; height: 336px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/7218701/oimg/Anonymous/DNThi.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">ကိုေသာမတ္ယူလာတဲ့ ဒညင္း၀က္။ က်မၾကိဳက္တတ္မယ္ထင္လို ့တဲ့။ တကယ္ေတာ့ က်မအရင္က</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">အလြန္ၾကိဳက္ပါတယ္။ သူနဲ ့အိမ္ေထာင္က်ၿပီးမွ မစားျဖစ္ေတာ့တာ။ အခုေတာ့ ၃ျခမ္း ေရစိမ္ထားတယ္။<br />က်န္တာကိုေတာ့ေၾကာ္စားမယ္ေလ။ အနံ ့နံတယ္လို ့ေတာ့ ၾကိဳေျပာထားပါတယ္။<br />ကိစၥမရွိဘူးတဲ့။</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/7218706/oimg/Anonymous/working.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 251px; height: 360px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/7218706/oimg/Anonymous/working.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">ခရစၥမတ္ လက္ေဆာင္။ က်မအလုပ္မွာ သံုးဖို ့တဲ့</span><br /><span style="font-size:85%;">အကႌ်တထည္လည္းပါေသးတယ္။ က်မအခု၀တ္ထားလို ့ဓါတ္ပံုမရိုက္လိုက္ရပါ။</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/7218703/oimg/Anonymous/licht.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 425px; height: 336px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/7218703/oimg/Anonymous/licht.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">ဒါကေတာ့ က်မအိမ္က ဒီႏွစ္ခရစၥမတ္ </span><br /><div style="text-align: left;"><br />ကိုေသာမတ္စ္ခရီးတေလွ်ာက္မွာ အစစ ကူညီေပးၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ိဳးေတြ<br />အားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္မေတြ ့ရတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုၾကီး၊<br />ကိုမ်ိဳး၊ ကိုၿဖိဳး တို ့မိသားစုနဲ ့ ေပါက္ေပါက္တို ့ရဲ ့ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ၿပီး ငယ္ငယ္က အတူတူ<br />ေနခဲ့ၾကတုန္းက အေၾကာင္းေတြကို သတိရမိပါတယ္။ ေရွ့ႏွစ္ထဲေတာ့ က်မတို ့အားလံုး ျပန္ေတြ ့<br />ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1866519519954943556?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-11512293080121385352011-12-15T16:42:00.005+01:002011-12-15T17:26:07.739+01:00အိမ္မွာတစ္ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ တခါတေလလည္းသတိရမိပါတယ္။<br />သူခရီးမသြားခင္ကေတာ့ တေယာက္ထဲဆိုရင္ ဇိမ္ပဲ၊လြတ္လပ္ၿပီေပါ့။<br />စားခ်င္တာခ်က္စားမယ္။ လုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္... ေတြးထားေပမဲ့<br />တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ထင္သလိုမဟုတ္ပါ။<br /><br />သူခရီးသြားေနစဥ္ လမ္းခရီးမွာ အစစ အဆင္ေျပပါေစလို ့ဆုေတာင္းရသလို၊<br />အဆင္ေျပပါ့မလားလို ့လည္း စိတ္ပူရပါေသးတယ္။<br /><br />အရင္ကပံုမွန္လုပ္ေနၾက အရာေတြကို တစ္ေယာက္ထဲလုပ္ရတဲ့အခါမွာ တစ္ခုခု<br />လိုေနသလိုပါပဲ။ သူ ့အတြက္က်မလုပ္ေပးေနၾကအရာေတြ ကိုလုပ္ေပးေနၾက<br />အခ်ိန္ေတြမွာ မလုပ္ေပးရေတာ့ ဘာလိုေနမွန္းမသိ။<br />ဒီလိုပဲ သူက်မအတြက္ လုပ္ေပးတတ္တာေလးေတြ ကိုလည္းအခုအခ်ိန္မွာ သတိရပါ<br />တယ္။<br />အတူတူရွိေနခ်ိန္မွာ မသိသာတဲ့ အရာ အေသးအဖြဲေလးေတြဟာ အခုလို ေ၀းေနခ်ိန္မွာ<br />သတိရစရာေတြပါ။<br /><br />မနက္စာစားရင္ သူေသာက္ေနၾကေကာ္ဖီနံ ့မရတာ၊ က်မအလုပ္ကျပန္လာရင္<br />စားပြဲေပၚမွာေတြ ့ရေလ့ရွိတဲ့ သူ ဘယ္သြားတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္လာမယ္။ ဘာေတြ<br />လုပ္ထားတယ္... ... ... စသျဖင့္ေရးထားတဲ့စာရြက္ေလးကို လည္း မ်က္စိက အက်င့္ပါ<br />ၿပီးရွာၾကည့္တတ္ေသးတယ္။ ထမင္းစားၿပီးရင္ ပန္းကန္ေတြကူေဆးေပးတဲ့သူ ့ကိုလည္း<br />သတိရပါတယ္။ အိမ္မွာ ေနရတာ ၾကိဳက္တဲ့က်မကို ညေနေစာင္းရင္ အျပင္တေနရာရာ<br />အတင္းေခၚၿပီးေလ်ာက္လည္တတ္တာ။ အခု က်မအက်င့္မ်ားပါသြားၿပီလားမသိ။<br /><br />ညဘက္၈နာရီ သတင္းလာရင္အတူတူ ၾကည့္ၿပီးက်မနားမလည္တာေတြေမးသမွ် ရွင္းျပေပး<br />ေနၾကဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲသတင္းၾကည့္တဲ့အခါ သိပ္နားမလည္ေတာ့သလားလို ့<br />ထင္မိတယ္။<br />ညအိပ္ခါနီး Jataka ထဲက ပံုေတြဖတ္ျပမယ့္သူမရွိမွ ပိုနားေထာင္ခ်င္သလားလို ့။<br /><br />သူျပန္လာမွ က်မသူ ့ကိုသတိရတဲ့အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ဒီစာကို ဘာသာျပန္ျပလိုက္<br />ပါမယ္။ သူ ရီမလားမသိပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1151229308012138535?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-87368960494448430942011-12-09T19:15:00.007+01:002011-12-09T19:44:54.009+01:00မေန ့ကမွစဖြင့္တဲ့ က်မတို ့ၿမိဳ ့ေလးက ခရစၥမတ္ေစ်းပြဲ ကို ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။<br />ညေန ၅ နာရီ ဆိုေပမဲ့ နဲနဲေမွာင္ေနပါၿပီ။ ေလေအးေတြတိုက္လာရင္ေတာ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္<br />ေပမဲ့ ရာသီဥတုက သိပ္မေအးေသးပါဘူး။ ဒီႏွစ္ေဆာင္းတြင္းက သိပ္မေအးေသးပါ။<br />က်မအတြက္ေတာ့ ေနလို ့ေကာင္းရံုပဲေအးေသးတယ္လို ့ဆိုလိုရပါတယ္။<br /><br />ပြဲေစ်းတန္းေလးက သိပ္မၾကီးသလို၊ လူလည္းသိပ္မမ်ားပါဘူး။ ဆိုင္ေတြကလည္း သိပ္ေရာင္း<br />ေကာင္းပံုမရပါ။ က်မလည္း တစ္ေယာက္ထဲဟိုေငး၊ဒီေမာ့နဲ ့... စိတ္၀င္စားစရာ လည္းမေတြ ့<br />ခဲ့ပါဘူး။ ၿမိဳ ့ၾကီးေတြကေစ်းတန္းေတြကေတာ့ ပိုစည္ကားမွာ အမွန္ပါပဲ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125305/oimg/Anonymous/wn3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125305/oimg/Anonymous/wn3.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">ေၾကာ္ျငာ ဆိုင္းဘုတ္</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/7125313/oimg/Anonymous/wn4.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 360px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/7125313/oimg/Anonymous/wn4.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">ေဖ်ာ္ေျဖေရးစင္ပါ။<br />အခ်ိန္လိုက္ ခရစၥမတ္ သီခ်င္းေတြ အနီးအနားျမိဳ ့ေလးေတြကလာေဖ်ာ္ေျဖၾကပါတယ္။</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">က်မေရာက္ေတာ့ ဘာအစီအစဥ္မွမရွိလို ့ကေလးေတြပဲတက္ကစားေနၾကတယ္။</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125355/oimg/Anonymous/wn8.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125355/oimg/Anonymous/wn8.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">ကေလးေတြကို ပန္းသီးလိုက္ေ၀ေနတာပါ။ က်မေတာ့မရခဲ့ပါဘူး။</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/7125351/oimg/Anonymous/wn7.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/7125351/oimg/Anonymous/wn7.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">ယုန္ေလးေတြ၊ ပူးေလးေတြ၊ဆိတ္ေတြ၊ျမင္းေလးေတြ ရွိပါတယ္။ အစာေကၽြးလို ့ရပါတယ္။</span><br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/7125337/oimg/Anonymous/wn6.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/7125337/oimg/Anonymous/wn6.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/7125366/oimg/Anonymous/wn9.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/7125366/oimg/Anonymous/wn9.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကေရာင္းတဲ့ ပစၥည္းေတြပါ။ အိမ္ေရွ့ တံခါး၀မွာ ထားေလ့ရွိပါတယ္။<br /></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/7125318/oimg/Anonymous/wn5.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/7125318/oimg/Anonymous/wn5.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">လူသိပ္မမ်ားတဲ့ ခရစၥမတ္ေစ်းတန္းေလးပါ။</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125305/oimg/Anonymous/wn3.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125295/oimg/Anonymous/wn2JPG.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/7125295/oimg/Anonymous/wn2JPG.jpg" alt="" border="0" /></a>ခရစၥမတ္ေစ်းပြဲ တန္းကိုလိုက္လည္ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8736896049444843094?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-57552855307987163302011-11-30T16:41:00.004+01:002011-11-30T17:05:57.320+01:00ဗုဒၶဂါယာမွာ ၂.၁၂.၂၀၁၁ မွ ၁၂.၁၂.၂၀၁၁ အထိ က်င္းပမယ့္ တိပိဋိက ရြတ္ဖတ္<br />ပူေဇာ္ပြဲ အစီအစဥ္ေတြကို<a href="http://www.tipitakachantingcouncil.org/pdfs/Inter.%20Tipitka%20Chanting%20Ceremony%202011.pdf"> ဒီေနရာမွာ</a><a href="http://www.tipitakachantingcouncil.org/pdfs/Inter.%20Tipitka%20Chanting%20Ceremony%202011.pdf"> http://www.tipitakachantingcouncil.org/pdfs/Inter.%20Tipitka%20Chanting%20Ceremony%202011.pdf</a><br />ဖတ္ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။<br /><br />ဒီႏွစ္မွာလည္းက်မ ဗုဒၶဂါယာကိုမေရာက္ျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုေသာမတ္စ္ ကေတာ့<br />သြားပါလိမ့္မယ္။ သူ ့အလုပ္ကိစၥေတြ မျပတ္တာေၾကာင့္ ၆.၁၂. ၂၀၁၁ မွ ဗုဒၶဂါယာ<br />ကိုေရာက္မွာပါ။ အခုေတာ့ သူ ့ခရီးစဥ္အတြက္လိုအပ္တာေတြျပင္ဆင္ေနပါတယ္။<br />က်မလည္းအခုလိုပြဲမ်ိဳးကို ေရာက္ခ်င္ေပမဲ့ အလုပ္မွာ ခြင့္ကဒီရက္ေတြမွာမရတာေၾကာင့္<br />အေ၀းကပဲ မွန္းၿပီး ကုသိုလ္ယူရမွာပါ။<br /><br /><a href="http://youtu.be/rn1kAkHML6E">ဒီေနရာမွာ</a> မႏွစ္ကပံုေတြ ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။<br /><br />ကိုေသာမတ္စ္က ဒီႏွစ္ေတာ့ ဗုဒၶဂါယာမွာ ၈ရက္ပဲေနၿပီးစကၤာပူ နဲ ့ဘန္ေကာက္<br />ကိုခရီးဆက္ပါမယ္။ က်မလည္း သူနဲ ့လိုက္သြားခ်င္ေနတာ။ အမ်ိဳးေတြ၊ သူငယ္ခ်င္း<br />ေတြနဲ ့လည္းေတြ ့ခ်င္ပါတယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္း ကိုေသာမတ္စ္ကိုလမ္းမွာေတြ ့ရင္ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5755285530798716330?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-36210563960873767512011-11-19T15:47:00.004+01:002011-11-19T16:31:04.270+01:00ဂ်ာမန္စကား မေတာက္တေခါက္ရၿပီဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ဘာသာစကား<br />တစ္မ်ိဳးဆက္သင္ခ်င္လာတယ္။ အလုပ္မွာ ရုရွားက လူနာေတြလည္းလာၾကေတာ့<br />ရုရွားသင္မလားစိတ္ကူးမိေပမဲ့ စိတ္မ၀င္စားဘူး။<br /><br />ကိုေသာမတ္စ္ကေတာ့ေဟာ္လန္စကားသင္ပါလား။ သူနဲ ့ေျပာလို ့ရတာေပါ့တဲ့။<br />ေဟာ္လန္စကားက ဂ်ာမန္နဲ ့အဂၤလိပ္ ေရာေနသလိုပဲဆိုေတာ့ နဲနဲမွန္းၾကည့္လို ့<br />ရပါတယ္။ ေနာက္ တခ်ိဳ ့အသံထြက္ေတြက်မ မထြက္တတ္ဘူး။ ဒတ္ခ်္ေတြနဲ ့က<br />ဂ်ာမန္လို၊ အဂၤလိပ္လိုေျပာလည္းအဆင္ေျပေတာ့ သူတို ့နဲ ့ေတြ ့ရင္အဆင္ေျပပါတယ္။<br /><br />ျပင္သစ္ကလည္း ရန္ကုန္မွာတုန္းက ၃ ႏွစ္ေလာက္သင္ထားရေတာ့ အေရးအေၾကာင္း<br />ေျပာရေတာ့မယ္ဆိုရင္ ျပန္ထြက္လာပါေသးတယ္။ ဒါကိုေတာ့ဆက္မသင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ဘာသာစကားေတြေရြးလိုက္တာ အခုေတာ့ တရုတ္စကားသင္ျဖစ္ပါတယ္။<br />က်မတို ့ တရုတ္ေသြးပါေပမဲ့ ေဆြမ်ိဳးေတြထဲမွာ တရုတ္စကား မတတ္ၾကပါဘူး။<br />ငယ္ငယ္က က်မတို ့အိမ္ေရွ့မွာ တရုတ္စာသင္တဲ့အိမ္ရွိေပမဲ့လည္း သင္ရဖို ့ေတာင္<br />စိတ္မကူးခဲ့မိပါဘူး။ ေန ့ခင္းဆိုရင္ ကေလးေတြ စာေအာ္ဆိုေနတာေတြေတာ့ၾကား<br />ေနရတာပဲ။<br /><br />က်မကို ဘုရားစာေတြသင္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာကလည္း တရုတ္ဘာသာသင္တဲ့<br />ဆရာပါ။ ဆရာက ဘုရားစာသာသင္ေပးၿပီးတရုတ္စာေတာ့မသင္ေပးခဲ့ပါဘူး။<br />ႏိုင္ငံျခားဘာသာသင္ေက်ာင္းမွာ ဘာသာစကားတစ္ခု ထပ္သင္ေတာ့လည္း<br />ဆရာသင္ေပးေနတဲ့ တရုတ္ဘာသာကို က်မမေရြးခဲ့ပါဘူး။<br />က်မရဲ ့ညီမ၀မ္းကြဲက အိမ္မွာ တရုတ္စကားသင္ဖို ့ ဆရာမေခၚ၊ လူစုၿပီးသင္ေပမဲ့<br />က်မစိတ္မ၀င္စားခဲ့ပါ။<br /><br />အခုေတာ့ ဘာရယ္ေၾကာင့္မွန္းမသိပဲ တရုတ္စာသင္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပီး<br />တရုတ္စာသင္ေနပါတယ္။ က်မရဲ ့ကြိကြိ၊ကြကြ။ ရွရွ၊ ရွိရွိ ေတြကို စိတ္ရွည္<br />စြာ နားေထာင္ေပးေနသူကေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ပါပဲ။<br />က်မ တရုတ္စာေတြ အေရးက်င့္ရတာ ကိုၾကိဳက္ပါတယ္။ စာေၾကာင္းေလးေတြ<br />ေရးၾကည့္ရတာကိုၾကိဳက္ပါတယ္။ အသံထြက္ ကြိကြိ၊ကြကြ။ ရွရွ၊ ရွိရွိ<br />ေတြကိုလည္း တေျဖးေျဖး ၾကိဳက္လာပါတယ္။ တခါတေလ ဘူတာမွာ ရထားေစာင့္<br />ရင္း၊ ရထားေပၚမွာ ထိုင္ရင္း စာလံုးေတြက်က္ေနရင္ ေဘးကလူေတြက က်မဆီက<br />တခါတေလထြက္လာတဲ့ ကြိကြိ၊ကြကြ။ ရွရွ၊ ရွိရွိ ေတြေၾကာင့္လွည့္ၾကည့္ေလ့ရွိတာ<br />လည္း မဆန္းေတာ့သလိုပါပဲ။ <br /><br />ကိုေသာမတ္စ္မွာေတာ့ က်မရဲ ့ အသံထြက္ေတြကိုနားေထာင္လိုက္၊ က်မေရးတာေတြကို<br />မွန္မမွန္တိုက္ၾကည့္ေပးလိုက္၊ က်မကိုစာေမးလိုက္နဲ ့သူလည္း ကျပား နီးပါးျဖစ္ေနပါၿပီ။<br />တခါတေလ သူေတာင္ ထြက္ခ်င္တဲ့အသံေတြထြက္ၿပီး တေယာက္ထဲ ေအာ္ဆိုေနေလရဲ ့။<br />က်မရဲ့ တရုတ္ဓါတ္ကူးသြားတာထင္ပါရဲ ့။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ရွည္စြာ နားေထာင္ေပးေနတဲ့ ကိုေသာမတ္စ္ကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-3621056396087376751?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-77139480422304577662011-11-16T15:38:00.004+01:002011-11-16T16:11:51.123+01:00ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေတြ ့ရမွာမို ့တလမ္္းလံုးက်မ ေပ်ာ္ေနမိတာပါ။<br />စတုဂတ္ဘူတာေရာက္ေတာ့ လာၾကိဳေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို<br />ေတြ ့တာနဲ ့စိတ္ထဲက ျမန္မာျပည္ေရာက္ေနသလိုျဖစ္သြားရပါတယ္။<br />စကားေတြေျပာရင္း ျမိဳ ့ထဲကိုခဏသြားျဖစ္ၾကပါတယ္။ အျပန္လမ္းမွာ<br />အာရွဆိုင္ကို၀င္ၿပီး ငါးကင္စားဖို ့ငါး နဲ ့လိုအပ္တာေတြ၀ယ္ၾကတယ္။<br />သူငယ္ခ်င္းအေဆာင္ေရာက္ေတာ့ ငါးကင္ၿပီး၊ မာလာဟင္းခ်က္ဖိုျပင္ဆင္ၾက<br />တယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ အဆာေျပစားဖို ့ ပန္းငရုပ္ပြ အစာသြပ္ဟင္း၊ Mozzarella နဲ ့<br />ခရမ္းခ်ဥ္သီးသုပ္တို ့လည္းလုပ္ထားၾကေသးတယ္။ အရသာရွိလွတဲ့ မာလာဟင္းနဲ ့<br />ငါးကင္ ကိုရွဴးရွဴးရွဲရွဲ နဲ ့စားလိုက္ၾကတာ။<br />ညက်ေတာ့ စကားေတြေျပာရင္း အေတာ္ေနာက္က်မွအိပ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။<br />မနက္ေရာက္ေတာ့ တျခားသူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ထပ္ေရာက္လာတယ္။<br />သူတို ့ နဲ ့ကအခုမွေတြ ့ၾကတာဆိုေတာ့ မိတ္ေဆြဖြဲ ့ၾက၊ ဘယ္ကလဲ၊ဘာေတြလုပ္တာလဲ<br />ေမးၾက၊ေျပာၾက... ...။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေစ်းသြားၿပီး ဟင္းခ်က္စရာေတြသြား၀ယ္ၾကတယ္။<br />အဲ့ဒီေန ့က ဟင္းေကာင္းတယ္။ ၾကက္သားဟင္း၊ ၀က္သားခ်ဥ္သုပ္ ...<br />အျပင္ဘက္ ေနေရာင္ေအာက္က ခံုတန္းမွာ ထိုင္ၾကရင္း ထမင္းဟင္းေကာင္း စားရတာ<br />ဘယ္ေတာ့မွေမ့မွာမဟုတ္ပါ။<br />က်မလည္းၾကံဳတုန္း အိႏၵိယ က မိတ္ေဆြမ်ားရဲ ့ ပူရီလုပ္ၾကပံု၊ ၾကက္သားဟင္းခ်က္ၾက<br />ပံုကို ေလ့လာခဲ့ေသးတယ္။ အဲ့ဒီေန ့က အိႏၵိယ မိတ္ေဆြေတြကလည္း မိတ္ဆံုစား<br />ပြဲရွိလို ့က်မတို ့နဲ ့အျပိဳင္ခ်က္ၾကတယ္ေလ။ မီးဖိုထဲမွာေပ်ာ္စရာၾကီး။ ဟင္းနံ ့ေတြကို<br />ေမႊးေနတာပါပဲ။<br /><br />ေန ့ခင္းေရာက္ေတာ့ မယ္ဇလီဖူးသုပ္နဲ ့ေရေႏြးခ်မ္း.... ေနာက္ထပ္ေရာက္လာတဲ့<br />သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ဆို စုစုေပါင္းျမန္မာ (၇)ေယာက္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာ။<br />စကားေတြေျပာၾက၊ အစားေတြစားၾက၊ ... အခ်ိန္ေတြက ကုန္တာျမန္လိုက္တာ။<br /><br />အခ်ိန္တန္လို ့အိမ္ျပန္ၾကေတာ့ ျပန္ရမယ့္သူေတြက မျပန္ခ်င္သလို၊ က်န္ခဲ့ရတဲ့သူ<br />ေတြကလည္း မခြဲခ်င္ၾကပါဘူး။ က်မလည္းအိမ္ျပန္လာရေပမဲ့ ခဏေလးေတြ ့ခြင့္ရ<br />သိခြင့္ရၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းကို ေတြးရင္း အျပန္လမ္းမွာ လြမ္းေနမိပါတယ္။<br /><br />ႈဧည့္၀တ္ေက်ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတို ့ကို အထူးေက်းဇူးတင္လွ်က္ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7713948042230457766?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-88581014929650272372011-11-08T17:47:00.005+01:002011-11-08T18:42:29.114+01:00အခုတေလာေပ်ာက္ေနလို ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးၾကတယ္။ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ။<br />ေနေကာင္းရဲ့လား။....စသျဖင့္ေပါ့။ ျမန္မာျပည္ကျပန္လာကတည္းက အလုပ္မွာ<br />၃ပတ္ေလာက္ အခ်ိန္ပိုေတြဆင္းရတဲ့အထိမ်ားလိုက္တဲ့အလုပ္။<br />အလုပ္ေတြပါးသြားေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြရွိတဲ့ ဟိုနား၊ဒီနားေတြ အလည္သြား<br />ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုလံုး ( Köln/ Cologne) ကသူငယ္ခ်င္းဆီမွာ ၄ရက္ေလာက္အနားယူ၊<br />စကားေတြေျပာ၊ေလွ်ာက္လည္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘေလာ့ ကတဆင့္ခင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ သူငယ္<br />ခ်င္းဆီလည္းေရာက္တယ္။ သူခ်က္ေကၽြးတဲ့ အုန္းႏို ့ေခါက္ဆြဲကလည္းအလြန္ေကာင္းပါတယ္။<br />ၿပီးေတာ့ ကိုလံုးရဲ ့ညေစ်းတန္းကိုေလွ်ာက္ခဲ့ၾကၿပီး ေရခဲ့မုန္ ့ဆိုင္ထိုင္ၾကတာကို ဘယ္ေတာ့မွ<br />ေမ့မွာမဟုတ္ပါ။ က်မစိတ္ထဲ ျမန္မာျပည္က သီတင္းကၽြတ္ပြဲေစ်းေလွ်ာက္ေနရသလို<br />ခံစားရပါတယ္။ ( သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ ေက်းဇူးပါေနာ္။)<br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့ တပတ္ၾကေတာ့ မိတ္ေဆြ ဇနီးေမာင္ႏွံ က အသက္ (၄၀) ျပည့္ ေမြးေန ့လုပ္တာနဲ ့<br />Black Forest ကျမိဳ ့ေလးဆီေရာက္ျဖစ္ခဲ့ေသးပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/6930583/oimg/Anonymous/inside.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/6930583/oimg/Anonymous/inside.jpg" alt="" border="0" /></a>သူတို ့က အိမ္တလံုးငွားၿပီး ေမြးေန ့ပြဲလုပ္ပါတယ္။ အရင္က အဲ့ဒီအိမ္က စားေသာက္ဆိုင္ပါ။<br />အခုေတာ့ ပါတီပြဲေတြအတြက္ငွားပါတယ္။ က်မတို ့အဖြဲ ့က ေသာက္ၾကာေန ့ ေန ့လည္<br />(၁)နာရီကေန စေနေန ့ေန ့လည္ (၁း၃၀) အထိငွားထားပါတယ္။<br />အိမ္ေအာက္ထပ္မွာ စားပြဲခံုေတြ၊ ကုလားထိုင္ေတြ လူ ၅၀ စာေလာက္ရွိပါတယ္။<br />မီးဖိုထဲမွာေတာ့ ပန္းကန္ခြက္ေရာက္အားလံုးရွိပါတယ္။ ေရနဲ ့မီး ကိုေတာ့ သံုးသေလာက္<br />ေပးရပါတယ္။ အေပၚထပ္မွာေတာ့ အခန္း ၃ ခန္းရွိၿပီး၊ လူ ၁၅ ေယာက္ေလာက္အိပ္လို ့<br />ရပါတယ္။<br />က်မအရင္ေနခဲ့ဖူးတဲ့ Black Forest ကျမိဳ ့ေလးနဲ ့သိပ္မေ၀းပါဘူး။ ကိုယ့္ေဒသကိုျပန္<br />ေရာက္သလို ခံစားရတယ္။ မနက္မိုးလင္းေတာ့ Black Forest ရဲ ့ေလေကာင္းေလသန္ ့ကို<br />ရွဴရင္း ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေတာင္တန္းေတြ၊ထင္းရူးပင္ေတြ၊ျမက္ခင္းေတြနဲ ့လွေနတဲ့<br />Black Forest ကို အလြမ္းေျပျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။<br /><br />လာမယ့္စေန၊တနဂၤေႏြ က်ရင္ေတာ့ စတုဂတ္ (Stuttgart) က သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ<br />ေရာက္ျဖစ္ပါမယ္။<br />အခုတေလာခရီးယာယီမ်ားေနပါတယ္။ ႏွင္းေတြမက်ခင္ အေျပးအလြား ခရီးမ်ားေနတာပါ။<br />မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေတြ ့ရရင္ စိတ္ထဲမွာလြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္။<br />က်မကို လာလည္ခြင့္ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8858101492965027237?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-9914644404215912332011-10-19T09:23:00.009+02:002011-10-19T10:15:23.151+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.rheinbacher-tafel.de/Bilder/logo.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 208px; height: 199px;" src="http://www.rheinbacher-tafel.de/Bilder/logo.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Die Tafel ဆိုတာ ဂ်ာမနီက လူမႈေရးအဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုပါ။ ဂ်ာမနီမွာ တေန ့တေန ့<br />လႊတ္ပစ္ေနရတဲ့ အစားအေသာက္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ အဲ တဘက္မွာလည္း အစား<br />အေသာက္လိုအပ္ေနတဲ့ သူေတြလည္းရွိေနပါတယ္။ အဲ့ဒီအေျခအေန ႏွစ္ခုကို<br />ေပါင္းစည္းေပး လိုက္တာကေတာ့ Die Tafel ပါပဲ။ ဒီအဖြဲ ့က ပိုေနတဲ့ အရာေတြကို<br />လိုေနတဲ့ ေနရာမွာ အသံုးျပဳေပးပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.gefu66.com/bilder/tafel_edekabammental.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 210px;" src="http://www.gefu66.com/bilder/tafel_edekabammental.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />ဒီအဖြဲ ့က ပိုလွ်ံေနၿပီးပစ္ရေတာ့မဲ ့အစားအစာေတြ၊ ဥပမာ စူပါမတ္ေတြ၊ ေပါင္မုန္ ့ဆိုင္ေတြ<br />မွာ ရက္လြန္ခါနီးေနတဲ ့ အစားအေသာက္ေတြ၊ ေရာင္းပန္းသိပ္မလွေတာ့တဲ ့ဟင္းသီး<br />ဟင္းရြက္ေတြ၊ ရာသီခ်ိန္ကုန္သြားတဲ့ ပစၥည္းေတြကို အလွဴခံၿပီး လိုအပ္ေနတဲ့သူေတြက<br />ိုေ၀ေပးပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.walsroder-tafel.de/assets/images/Lebensmittelausgabe_Gross.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 177px; height: 266px;" src="http://www.walsroder-tafel.de/assets/images/Lebensmittelausgabe_Gross.gif" alt="" border="0" /></a><br />လိုအပ္ေနတဲ့သူေတြဆိုတာကေတာ့ ပင္စင္ေငြအနည္းငယ္နဲ ့ရပ္တည္ေနရသူေတြ၊<br />အလုပ္လက္မဲ ့ေတြ၊ အစိုးရရဲ ့အေတာက္အပံ့ကို ယူထားတဲ ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒီသူေတြဟာ အေထာက္အထားျပရပါတယ္။ စီစစ္ၿပီးရင္ လိုအပ္တဲ ့အစားအေသာက္<br />ေတြကို အလကားျဖစ္ျဖစ္၊ အခ်ိဳ ့ကေတာ့ ပိုက္ဆံ အလြန္နဲနဲေလးနဲ ့၀ယ္ယူခြင့္ရပါတယ္။<br />ဒါအျပင္ တဦးတေယာက္ က အစားအေသာက္နဲ ့ပတ္သက္ၿပီး အေရးေပၚ လိုအပ္<br />ေနရင္လည္းသူ ့ကိုကူညီေပးပါတယ္။<br /><br />အခုအခ်ိန္မွာ ဂ်ာမနီတႏိုင္ငံလံုး Die Tafel ဆိုင္ေပါင္း ၈၈၀ ေက်ာ္ ရွိေနပါၿပီ။<br />Die Tafel ဟာ အလွဴေငြေတြနဲ ့ရပ္တည္ပါတယ္။ Die Tafel ရဲ ့ေဆာင္ပုဒ္ကေတာ့<br />လူတိုင္းမွာ မိမိတို ့က ေပးႏိုင္တဲ ့အရာေတြရွိပါတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ မိမိမွာရွိတဲ ့အစား<br />အေသာက္ကအစ၊ Die Tafel မွာသံုးေနတဲ့ ကားေတြျပင္ေပးဖို ့လုပ္အားေပးတာ<br />အထိ လုပ္ေပးလို ့ရပါတယ္။ အဲ့ဒီအဖြဲ ့မွာ လုပ္ေနတဲ ့သူေတြကလည္း ပရဟိတၱ လုပ္ေန<br />သူေတြပါပဲ။ ဂ်ာမနီတႏိုင္ငံလံုးမွာ Die Tafel မွာလုပ္အားေပးေနသူေပါင္း ၅၀ ၀၀၀<br />ရွိပါတယ္။ သူတို ့အျပင္ မိမိတို ့အားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ပစၥည္းေတြ သယ္ေပးဖို ့<br />ကားေမာင္းေပးတဲ့သူေတြ၊ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကံေပးေနသူေတြ စသျဖင့္<br />ေထာင့္စံုကကူညီေနသူေတြလည္းရွိပါတယ္။ သူတို ့ေတြဟာ မိမိတို ့ရဲ ့အားလပ္ခ်ိန္ေတြမွာ<br />တစ္ပတ္ကို ၊ တစ္လကို ဘယ္ႏွစ္နာရီ လာကူမယ္ဆိုၿပီး လုပ္အားေပးၾကပါတယ္။<br /><br />Die Tafel ကိုစတင္တီေထာင္တာကေတာ့ ၁၉၉၃ မွာ ဘာလင္ၿမိဳ ့က<br />Initiativgruppe Berliner Frauen e.V ဆိုတဲ ့ အမ်ိဳးသမီး အဖြဲ ့ ၿဖစ္ပါတယ္။<br />အိမ္ေျခမဲ့ေနတဲ့သူေတြကို ကူညီေပးခဲ့တာကစတင္ခဲ့တာပါ။<br />၁၉၉၅ မွာေတာ့ <a href="http://www.tafel.de/der-bundesverband.html#c26" target="_blank" class="internal-link">Bundesverband Deutsche Tafel e.V.</a> ကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-991464440421591233?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-2306836225191594272011-10-16T10:08:00.006+02:002011-10-16T11:02:09.241+02:00ဒီတပတ္ က်မတို ့ေနတဲ့ျမိဳ ့ေလးမွာ က်န္းမာေရးနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ျပပြဲလုပ္တာနဲ ့သြားၾကည့္<br />ျဖစ္ပါတယ္။ တခုတေလာ အလုပ္ေတြကမ်ား၊ ရာသီဥတုကလည္း ေအးလာတာေၾကာင့္<br />လူက ပင္ပန္းေနသလို ကိုယ္ခႏၶာကလည္းဟိုနားကနာ၊ဒီနားကနာနဲ ့ဆိုေတာ့ က်န္းမာေရး<br />ျပခန္းေတြသြားၾကည့္ရတာ ပိုလိုက္ဖက္သြားပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.markgraefler-nachrichten.de/markgraefler-buergerblatt-050922/fotos/gesundheitsmesse_messestand.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 137px;" src="http://www.markgraefler-nachrichten.de/markgraefler-buergerblatt-050922/fotos/gesundheitsmesse_messestand.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ျပခန္းေတြကို က်မတို ့ၿမိဳ ့ရဲ ့ အပန္းေျဖပန္းၿခံက ခန္းမထဲမွာလုပ္ပါတယ္။ ျပခန္းေတြ ၈၀<br />ေလာက္ရွိပါတယ္။ အနီးအနားမွာရွိတဲ့ ေဆးရံုေတြ၊ နာလန္ထ ေဆးရံုေတြ၊ ပုဂၢလိက<br />ေဆးခန္းေတြ၊ က်န္းမာေရးအေထာက္အကူပစၥည္းေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြ၊ ဓါတ္ခြဲခန္းေတြ၊<br /> အစားအေသာက္ ေရာင္းတာေတြက ျပခန္းေတြဖြင့္ၿပီး သက္ဆိုင္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္<br />ေတြ ရွင္းျပေပးပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ais.badische-zeitung.de/piece/03/00/72/b9/50361017-p-200_171.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 111px;" src="http://ais.badische-zeitung.de/piece/03/00/72/b9/50361017-p-200_171.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.lexerklinik.com/aktuelles_plastische_chirurgie/news/2009_bilder/gesundheitsmesse_bad_krozingen.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 128px;" src="http://www.lexerklinik.com/aktuelles_plastische_chirurgie/news/2009_bilder/gesundheitsmesse_bad_krozingen.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ျပခန္းေတြအျပင္ က်န္းမာေရးေဟာေျပာပြဲေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ႏွလံုးေရာဂါ၊<br />ေသြးတိုးေရာဂါ၊ အစာအိမ္လမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာေရာဂါေတြ၊ အရိုးအဆစ္ဆိုင္ရာ<br />ေရာဂါေတြ၊ သြားဘက္ဆိုင္ရာေရာ ဂါေတြနဲ ့ဆိုင္တဲ့ေဟာေျပာပြဲေတြကို ေဆးရံုေတြက<br />ပါေမာကၡေတြ၊ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြလာေရာက္ေဟာေျပာပါတယ္။<br /><br />ျပခန္းေတြၾကည့္ရင္း ေသြးစစ္တာတို ့၊ ေသြးတိုင္းတာတို ့၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တဲ့စက္<br />ေတြကိုစမ္းၾကည့္တာတို ့ကိုလည္း အခမဲ့လုပ္ေပးပါတယ္။ မိမိေရာဂါနဲ ့ပတ္သက္လို ့<br />သိခ်င္တာေတြကို ပညာရွင္ေတြနဲ ့တေနရာထဲမွာ ေမးျမန္းေဆြးေႏြးလို ့ရပါတယ္။<br />မိမိနဲ ့သင့္ေတာ္မဲ ့ကုထံုးေတြကိုလည္း ပိုမို နားလည္သိရွိခြင့္ရပါတယ္။<br /><br />လာၾကည့္ၾကတဲ့သူေတြကေတာ့ လူၾကီးပိုင္းေတြမ်ားပါတယ္။ က်မကေတာ့ ဟိုေငး<br />ဒီေမာ့နဲ ့ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း ေသြးလည္းစစ္ခဲ့တယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တဲ့ စက္ကို<br />လည္းစမ္းၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ အရိုးအဆစ္နာတာနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ေဟာေျပာပြဲ၊<br />တရုတ္တိုင္းရင္းေဆး (TCM) နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ေဟာေျပာပြဲေတြကို နားေထာင္ခဲ့<br />ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မ်က္မျမင္ေတြဖတ္တဲ ့စာလံုးေတြကိုလည္း ေလ့က်င့္ခဲ့ၿပီး၊ အိမ္မွာ<br />ဆက္ေလ့က်င့္ဖို ့ စာရြက္ေတြပါယူလာခဲ့ပါတယ္။ အႏွိပ္ခံမလားလို ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့<br />၁၀မိနစ္ကို ၅ယူရိုတဲ့၊ လူေတြမ်ားေနတာနဲ ့အဆင္မေျပခဲ့ပါ။<br /><br />က်မတို ့ၿမိဳ ့မွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ က်င္းပတဲ ့က်န္းမာေရးျပခန္းေတြဟာ က်န္းမာေရး<br />ေလ့လာလိုက္စားသူေတြအတြက္အလြန္အက်ိဳးရွိပါတယ္။ မိမိရဲ ့ေရာဂါ အေၾကာင္း၊<br />ကုထံုးေတြအေၾကာင္း၊ ၾကိဳတင္ကာကြယ္ေရးေတြအေၾကာင္း စတဲ့ အေၾကာင္းအရာ<br />မ်ားစြာကို တေနရာထဲ တေန ့ထဲမွာ သိခြင့္ရပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-230683622519159427?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-43864931438322176512011-09-29T17:55:00.002+02:002011-09-29T17:56:49.455+02:00<a href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6658595/oimg/Anonymous/P9290154.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 278px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6658595/oimg/Anonymous/P9290154.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Heute habe ich wieder Kürbis gekocht. Das sind Kürbisküchlein.<br />Es ist schnell und lecker.<br />Dafür braucht man für 4 Personen:<br />200 g Mehl (ဂ်ံဳမႈန္ ့)<br />1 TL Salz (ဆား)<br />3 Eier (ၾကက္ဥ)<br />200ml Milch (ႏြားႏို ့)<br />259 g Kürbisfleisch (ေရႊဖရံုသီးအသား)<br />1 Bund gehackte Petersilie (<span id="result_box" class="short_text" lang="en"><span class="hps">parsley)</span></span><br />30 g Butter zum Braten (ေထာပတ္)<br /><br />In einer Schüssel Mehl, Salz, Eier und Milch zu einem<br />dickflüssigen Teig rühren und dann zugedeckt mindestens 1 Stunde ruhen<br />lassen.<br /><br />Das Kürbisfleisch grob raspeln. Mit der Petersilie unter den Teig<br />mischen.<br /><br />In einer Pfanne die Butter erhitzen. Jeweils 2 EL Kürbisteig in<br />der Pfanne zu Küchlein verstreichen und auf beiden Seiten goldbraun<br />braten. Warm stellen bis alle Küchlein gebraten sind.<br /><br />Zusammen mit gebratenem Lauch und Zucchini haben wir also<br />ein vollwertiges Mittagessen genossen.<br /><br />Man kann das Gericht auch als kleinen Imbiss essen.<br /><br />အခုတေလာေရႊဖရံုသီးေတြေပါတာနဲ ့ အိမ္မွာ ေရႊဖရံုသီးခဏခဏခ်က္ျဖစ္ေနပါတယ္။<br />ဒီေန ့ေတာ့ ေရႊဖရံုသီးပန္ကိတ္လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ လြယ္လည္းလြယ္၊စားလို ့လည္းေကာင္း<br />ပါတယ္။<br />ဂ်ံဳ၊ၾကက္ဥ၊ဆား၊ႏို ့ေတြကိုေရာၿပီး ခပ္ျပစ္ျပစ္ ေမႊထားၿပီး တစ္နာရီခန္ ့အဖံုးအုပ္ထားပါ။<br /><br />ေရႊဖရံုသီးကို အခြံႏႊာ၊ အေစ့ေတြဖယ္ၿပီး ျခစ္နဲ ့ ျခစ္ပါ။ ၿပီးရင္ ေမႊထားတဲ့ ဂ်ံဳအေရာထဲ<br />ထည့္ေရာပါ။ <span id="result_box" class="short_text" lang="en"><span class="hps">parsley ကို ႏုတ္ႏုတ္စင္းၿပီးထဲ့ပါ။ (က်မေတာ့အိမ္မွာ အသင့္မရွိတာနဲ ့<br />မထဲ့ထားပါဘူး)</span></span>။<br /><br />ေထာပတ္ကို ဒယ္အိုးအျပားထဲမွာ အပူေပးပါ။ ဂ်ံဳအေရာကို ထမင္းစားဇြန္း ၂ဇြန္း<br />ခန္ ့ထည့္ၿပီး ၂ဘက္စလံုညိဳလာတဲ့အထိလွည့္ေပးပါ။<br />ၿပီးသြားတဲ့ ပန္ကိတ္ေလးေတြကိုေနြးေနေအာင္ထားပါ။ အားလံုးၿပီးသြားတဲ့အခါ<br />ပူပူေႏြးေႏြးေလးစားလို ့ရတာေပါ့။<br /><br />ေရႊဖရံုသီးပန္ကိတ္ေလးေတြကို က်မကေတာ့ အရြက္ေၾကာ္ေလးနဲ ့တြဲစားပါတယ္။<br />ဒီအတိုင္းစားလည္းေကာင္းပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-4386493143832217651?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-65632815133160377132011-09-25T17:00:00.003+02:002011-09-25T17:23:36.244+02:00၂၅.၀၉.၂၀၁၁ ဒီေန ့ေတာ့ မိတ္ေဆြညီမေလးတေယာက္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေတာ့မွာမို ့လို ့<br />ႏႈတ္ဆက္ပြဲေလးလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ သူ ဒီကိုလာတုန္းက က်မနဲ ့အတူတူ<br />ေလယာဥ္တစ္စီးထဲ။ သူက က်မတို ့နားက ျမိဳ ့မွာေနပါတယ္။ အျမဲတမ္းမေတြ ့ျဖစ္ၾကေပမဲ့<br />အေၾကာင္းရွိရင္ေတာ့ ေတြ ့ၾက၊ေျပာၾက၊စားၾကနဲ ့ေပါ့။ အခုလိုသူျပန္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့<br />လည္း စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းသလိုပါပဲ။ ေတြ ့၊ၾကံဳ၊ဆံု၊ကြဲ .... ေလာကဓမၼပါပဲေလ။<br />က်မတို ့ရန္ကုန္ျပန္ေတာ့လည္းေတြ ့ျဖစ္မွာပဲ၊ အခုလို အင္တာနက္ဆက္သြယ္ေရး<br />ေကာင္းေနတဲ့ေခတ္မွာ ဆက္သြယ္ရတာပိုအဆင္ေျပပါတယ္ေလ... ၀မ္းနည္းစိတ္ကို<br />ေျဖေတြးလိုက္ပါတယ္။<br />ညီမ.. .. .. ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေသာ အနာဂတ္ ကိုရရွိ၊ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလို ့ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6626480/oimg/Anonymous/P9250149.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6626480/oimg/Anonymous/P9250149.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ေထြေထြထူးထူး မဟုတ္ပါဘူး။ ေခါက္ဆြဲျပဳပ္ပါ။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/6626519/oimg/Anonymous/P9250153.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/6626519/oimg/Anonymous/P9250153.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6626545/oimg/Anonymous/P9250152.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6626545/oimg/Anonymous/P9250152.jpg" alt="" border="0" /></a>အခ်ိဳပြဲ ကေတာ့ မုန္ ့လံုးေရေပၚ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6563281513316037713?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-8283617842166503822011-09-23T17:30:00.008+02:002011-09-23T18:01:41.043+02:0024.09.11 -25.09.11 မွာ Freiburg ကို ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီး လာပါမယ္။<br /><a href="http://www.papst-in-freiburg.de/">http://www.papst-in-freiburg.de</a> မွာေတာ့ ပံုတခ်ိဳ ့ကိုၾကည့္လို ့ရပါတယ္။<br />ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီး မလာခင္ ၂ပတ္ေလာက္ကတည္းက လူတိုင္းရဲ ့စကား၀ိုင္း<br />မွာ ဒီအေၾကာင္းေရပန္းစားေနပါတယ္။ လူ တစ္သိန္းေက်ာ္ေလာက္လာၾကမဲ့<br />ပြဲမွာ ဘယ္လိုစီစဥ္ၾကမွာလဲ၊ ဘာေတြလုပ္ၾကမွာလဲ၊ဘယ္ေတြကိုသြားလဲ။<br />ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီး ဘယ္မွာတည္းမွာလဲ.....။<br />လမ္းေတြလည္းပိတ္မယ္။ ေစ်းဆိုင္ေတြလည္းပိတ္မယ္။ ဘယ္ေနရာေတြပိတ္မွာလဲ။<br />ဘယ္အခ်ိန္အထိလဲ...စသျဖင့္ ေမးခြန္းေတြမ်ားစြာနဲ ့ အလုပ္မ်ားေနၾကပါတယ္။<br />ဒီအထဲမွာက်မလည္းပါတာေပါ့။ သိခ်င္တာကို....<br />လံုျခံဳေရးအတြက္ လံုၿခံဳေရးအဖြဲ၀င္ ၅၀၀၀ ကိုခ်ထားမယ္တဲ့။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6608020/oimg/Anonymous/1%2Ch%3D343.bild.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6608020/oimg/Anonymous/1%2Ch%3D343.bild.jpg" alt="" border="0" /></a><br />အေရးေပၚဖုန္းနံပါတ္<br /></div><br /><a href="http://www3.picturepush.com/photo/a/6608001/oimg/Anonymous/49736284.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 323px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/6608001/oimg/Anonymous/49736284.jpg" alt="" border="0" /></a>လမ္းပိတ္မွာမလို ့လမ္းလႊဲျပထားတာပါ။ Freiburg ကိုလာမဲ့အေ၀းေျပးလည္းမၾကီးကို ပိတ္ပါမယ္။<br /><br /><a href="http://ais.badische-zeitung.de/piece/02/f6/ea/5c/49736284.jpg"><br /></a><br /><a href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6607985/oimg/Anonymous/433810-1-org-B82680834Z.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 299px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6607985/oimg/Anonymous/433810-1-org-B82680834Z.jpg" alt="" border="0" /></a>လမ္းစံုေတြမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ လံုျခံဳေရး ဇံုေနရာျပပံုပါ။ အနီ၊လိေမၼာ္၊ အျပာပါ။ အနီေရာင္ ေနရာ<br />မွာေနသူေတြဆို ျပဴတင္းေပါက္ေတာင္မဖြင္ရဘူးလို ့သိရပါတယ္။ အျပင္ထြက္ၿပီးျပန္၀င္ရင္<br />အဲ့ဒီဇံုအတြင္းမွာ ေနထိုင္တဲ့ ကဒ္( ေနထိုင္ေၾကာင္းစာရြက္)ကိုျပရပါမယ္။ စက္ဘီးေတြကား<br />ေတြလည္းမ၀င္ရပါ။ျမိဳ့ထဲကဆိုင္မ်ားလည္းပိတ္ၾကရပါတယ္။ ဘတ္စကား၊ဓါတ္ရထားမ်ား<br />လည္းမထြက္ၾကရပါ။<br /><br /><br /><br /><a href="http://www1.picturepush.com/photo/a/6607974/oimg/Anonymous/6170929-3-PK3USCOB.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 250px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/6607974/oimg/Anonymous/6170929-3-PK3USCOB.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Freiburg မွာလုပ္တဲ့ ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီး ၀တ္ျပဳပြဲလုပ္မဲ့စင္ပါ။ လူ တစ္သိန္းေက်ာ္လာမယ္လို ့<br />တြက္ထားၾကပါတယ္။<br /><br />အမွတ္တရလက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား ကိုလည္းေရာင္းၾကပါတယ္။<br /><br /><a href="http://www3.picturepush.com/photo/a/6607926/oimg/Anonymous/108449627241977highRes1310405337.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 288px; height: 360px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/6607926/oimg/Anonymous/108449627241977highRes1310405337.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www5.picturepush.com/photo/a/6607918/oimg/Anonymous/108448607241969highRes1315033732.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 340px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/6607918/oimg/Anonymous/108448607241969highRes1315033732.jpg" alt="" border="0" /></a>ခဲဖ်က္ပါ။<br /></div><br />ေရခဲမုန္ ့ဆိုင္ကလည္း Papst Benedikt XVI. ေရခဲ့မုန္ ့၀ယ္လို ့ရသတဲ့။ <a href="http://www.fr-online.de/der-papst-kommt,10846758,10885770.html">ဒီေနရာမွာ</a><br /><a href="http://www.fr-online.de/der-papst-kommt,10846758,10885770.html">http://www.fr-online.de/der-papst-kommt,10846758,10885770.html</a><br />တျခားအမွတ္တရပစၥည္းေတြ ကို ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။<br /><br />အဲ့ဒီလို ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီးလာလို ့၀မ္းေျမာက္ၾကိဳဆိုၾကသလို သူလာတာကို ကန္ ့ကြက္<br />ၾကတဲ့အဖြဲ ့ေတြလည္းရွိပါေသးတယ္။<a href="http://freiburgohnepapst.de/wp/"> </a><a href="http://freiburgohnepapst.de/wp/">http://freiburgohnepapst.de/wp/</a><br /><br />က်မေတာ့ တီဗီက တိုက္ရိုက္ျပတာပဲၾကည့္မွာပါ။ လူေတြကမ်ားေတာ့ သြားလည္း ဘာမွ<br />ျမင္ရမယ္မဟုတ္ပါလား။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-828361784216650382?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-26793096456378481282011-09-20T17:29:00.008+02:002011-09-20T17:59:16.295+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/6589689/800/Anonymous/wissen.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 558px; height: 800px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/6589689/800/Anonymous/wissen.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><img src="file:///C:/DOKUME%7E1/Thomas/LOKALE%7E1/Temp/moz-screenshot-16.png" alt="" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-2679309645637848128?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-87837029223198143612011-09-16T20:04:00.004+02:002011-09-16T20:26:11.109+02:00ဒီေန ့ဖုန္းျမည္လို ့ကိုင္လိုက္ေတာ့ ၾကားဘူးသလိုရွိတဲ့ အသံကိုၾကားလိုက္<br />ရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ကရန္ကုန္မွာသိခဲ့ခင့္ခဲ့ရတဲ့သူ<br />တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူက အခု အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ဂ်ာမနီကိုေရာက္ေန<br />ေၾကာင္းေျပာေတာ့ ၀မ္းသာ အံၾသသြားရပါတယ္။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ႏွစ္ေက်ာ္က သူနဲ ့က်မ ဂ်ာမန္သင္တန္းမွာေတြ ့တာပါ။ အဲ့ဒီတုန္းက<br />က်မက အေမ့ဆီ ၃လျပန္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ဂ်ာမန္စာေမ့မွာစိုးတာရယ္၊ တစ္ခုခု<br />လုပ္ေနခ်င္တာရယ္၊မိတ္ေဆြသစ္ေတြရခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ ဂ်ာမန္စကားေျပာ<br />သင္တန္းကို သြားတက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သူနဲ ့သိခဲ့တာပါ။သူက က်မထက္အမ်ား<br />ၾကီးငယ္တာေပါ့။<br /><br />သင္တန္းဆင္းရင္ က်မက ေရႊဧည့္သည္ (၁) ကိုစီးၿပီးေျမနီကုန္းကို<br />ျပန္တယ္။ တခါတေလသူလည္းပါတာေပါ့။ေရႊဘုန္းပြင့္ဘုရားကိုသြားၾကတယ္။<br />ပုဇြန္ေတာင္ေစ်းကို၀င္ၾကတယ္။လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၾကတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက<br />စုစုေပါင္း ၅ေယာက္အဖြဲ ့ပါ။<br /><br />က်မ ဒီကိုျပန္လာေတာ့ Email တစ္ခါႏွစ္ခါပို ့ျဖစ္တယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့<br />သူနဲ ့ျပန္ေတြ ့ျဖစ္ေသးပါတယ္။ သူ ့အိမ္ကိုက်မသြားလည္သလို က်မဆီလည္း<br />သူလာလည္တယ္။ သူလက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ျမန္မာလံုခ်ည္အျပာေလးေတာင္<br />အိမ္မွာရွိေနေသးတယ္။<br /><br />ဒီတခါျပန္ေတာ့ သူ တို ့လမ္းထိပ္ကိုေရာက္ၿပီးမ၀င္ခဲ့ရဘူး။ စိတ္ထဲမွာေတာ့သတိ<br />ရေနတယ္။ အခုသူဒီကိုေရာက္ေနတယ္ဆိုေတာ့ က်မအတြက္ သူငယ္ခ်င္း<br />တစ္ေယာက္တိုးတာေပါ့။ က်မတကယ္ပဲေပ်ာ္ေနပါတယ္။ သူနဲ ့ေနတဲ့ေနရာခ်င္း<br />မနီးေပမဲ ့တေန ့ေတာ့ က်မတို ့ေတြ ့ျဖစ္ၾကမွာပါ။ စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာ၊<br />အစားေတြအမ်ားၾကီးစားရင္း.... .... ....<br /><br />သူငယ္ခ်င္း အစစအဆင္ေျပ၊ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8783702922319814361?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-88588837571977235162011-09-14T14:16:00.006+02:002011-09-14T15:22:46.987+02:00<span style="font-size:100%;">ရန္ကုန္မွာရွိေနခ်ိန္အမ်ားစုကၾကည္ႏူးစရာအခ်ိန္ေတြပါ။ ဒါ</span><span style="font-size:100%;">အျပင္ စိတ္<br />ကသိကေအာက္ ျဖစ္ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြလည္းရွိခဲ့တာေပါ့။ </span><span style="font-size:100%;">အထူးသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္း<br />ေၾကာင့္ျဖစ္ရတဲ့ ဒုကၡပါ။ က်မတို ့တိုက္က ရံုးခန္းေတြ</span><span style="font-size:100%;">ေရာ၊ အိမ္ခန္းေတြပါေရာေနတယ္။<br />က်မတို ့အေရွ့အခန္းက ကုမၸဏီရံုးခန္းပါ။ သူတို ့က တ</span><span style="font-size:100%;">ံခါးကို အျမဲဖြင့္ထားၿပီး<br />၀န္ထမ္းေတြ စကားစုေျပာၾကတာေတာ္ေတာ္ဆူညံပါတယ္။ က်မတို ့အခန္းက<br />သူတို ့ရဲ့စကားသံေတြ၊ရီသံေတြ၊ သီခ်င္းဆိုသံ၊ေအာ္သ</span><span style="font-size:100%;">ံ၊သီခ်င္းဖြင့္သံ၊ ဖုန္းေျပာသံ<br />ေတြကို အကုန္လံုးကိုၾကားေနရပါတယ္။ အစပိုင္းေတာ့ တိုးတိုးေျပာၾကဖို ့<br />ကိုေသ</span><span style="font-size:100%;">ာမတ္စ္ကသြားေျပာပါတယ္။<br />၃ရက္ေလာက္ေျပာလည္း မထူးပါဘူး။ ေျပာျမဲေျပာ၊ရီျမဲရီ ေနတာပါပဲ။ သူ ့အလုပ္ရွင္<br />ရွိေနခ်ိန္ေလာက္ပဲနဲနဲျငိမ္ပါတယ္။ </span><br /><br />၄ ရက္ေျမာက္တဲ့ေန ့မွာေတာ့ သူတို ့ရဲ ့တံခါးကိုပိတ္ဖို ့သြားေျပာပါတယ္။ကိုေသာမတ္စ္<br />ေျပာတာကိုလည္းနားလည္ပံုမရလို ့သူက တံခါးပိတ္ဖို ့လက္ကိုင္ကိုဆြဲပိတ္ျပပါတယ္။<br />အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာက်မကလည္းအျပင္ေရာက္ေနပါတယ္။ က်မျပန္လာေတာ့ ကိုေသာမတ္<br />အျပင္သြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္ေရွ့ခန္းက အလုပ္ရွင္ရဲ ့အေဖဆိုတဲ ့ အသက္<br />၆၀ ေက်ာ္ခန္ ့ လူၾကီးတံခါးလာေခါက္ၿပီ မင္းေယာကၤ်ားကိုရဲတိုင္မယ္ဆိုပဲ။<br />သူ ့အိမ္တံခါးကို လာပိတ္လို ့ ပိုင္နက္က်ဴးလြန္မႈနဲ ့ရဲတိုင္မယ္ဆိုပဲ။<br /><br />က်မက က်မေယာကၤ်ားမရွိေၾကာင္း၊ျပန္လာရင္သူနဲ ့ေျပာရန္ေျပာပါတယ္။ မရပါ။<br />ႏိုင္ငံျခားသားက လာအႏိုင္က်င့္တာလံုး၀မခံ ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီးႏိုင္ငံျခားသားမုန္းတီေရး<br />စပါတယ္။။ က်မက ဦးေလးတို ့အခန္းကအလြန္ဆူတာေၾကာင့္သူလာပိတ္ခိုင္းတာေန<br />မွာပါ။ တံခါးပိတ္ထားေတာ့က်မတို ့နားဆူတာနဲနဲသက္သာတာေပါ့လို ့ေျပာမိတယ္။<br />လူၾကီးက ဒါသူ ပိုင္တဲ့အခန္း သူဘာလုပ္လုပ္ေအာ္ေအာ္ဆူဆူ နားၿငီးရင္ ကိုယ့္အခန္းကို<br />အဂၤ်င္နီယာေခၚၿပီး အသံလံုေအာင္လုပ္ဆိုပဲ။ ဒီမွာလာၿပီးဗိုလ္က်လို ့မရဘူးဆိုပဲ။<br /><br />သူတို ့က ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အတိုင္းဆူဆူေလာင္ေလာင္ပဲ ေနတယ္တဲ့။ သူတို ့<br />စကၤာပူသြားလည္း ျမန္မာ့ဓေလ့အတိုင္းဆူဆူေလာင္ေလာင္ပဲေနသတဲ့။ အေနာက္ႏိုင္ငံ<br />မွာသူတို ့အခန္းလိုဆူေနရင္ရဲကိုဖုန္းဆက္တိုင္ၿပီးေလာက္ၿပီတဲ့။(ဒါေတာ့သိသားပဲ)<br />ငါးစိမ္းတမ္းလာၿပီးငါးညွီနံ ့နံတာကိုလာမေျပာနဲ ့ဆိုပဲ။ က်မက ဦးေလးဘာေတြလာေျပာ<br />ေနတာလဲ။ က်မ ဦးေလးနဲ ့ရန္ျဖစ္ရမဲ့သူမဟုတ္ပါဘူးလို ့ေျပာလည္းမရ။ ေဒါသေတြနဲ ့<br />မဆိုင္တာေတြေျပာ။ က်မက ဦးေလးတို ့ဆူညံမႈက တဖက္လူကိုအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစ<br />ပါတယ္။ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈမွာ မိမိေၾကာင့္သူတပါးအေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ေစေအာင္ေနရ<br />မယ္လိုဆိုထားတာပဲ။<br /><br />ေျပာေနဆိုေနတုန္း ကိုေသာမတ္စ္ေရာက္လာပါတယ္။ က်မက အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပပါတယ္။<br />သူက ဟုတ္တယ္။သူေျပာတာကို ခင္မ်ား၀န္ထမ္းေတြနားလည္ပံုမရတာနဲ ့ တံခါးပိတ္ျပတာလို ့<br />ေျပာၿပီးခင္မ်ားအလုပ္ကတံခါးဖြင့္လုပ္ရမယ္ဆိုလည္းဖြင့္ေပါ့။ ဒါေပမဲ ့တိုးတိုးသက္သာေတာ့<br />ေျပာၾကေပါ့ေျပာပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါက်ေတာ့ ေဒါသၾကီးေနတဲ့လူၾကီးက Please apologise me<br />and just forget it ဆိုပဲ။<br />ေနာက္ေန ့ေတြမွာလည္းအဲ့ဒီအခန္းကဆူျမဲပါပဲ။<br /><br />အဲ့ဒီေန ့က က်မစိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ က်မငယ္ငယ္ကသိထားတဲ ့စကားတိုးတိုးေျပာရမယ္။<br />စကားေအာ္က်ယ္ေျပာတာရွက္စရာေကာင္းေၾကာင္း (အထူးသျဖင့္မိန္းကေလးေတြ)၊<br />ေခၚက်ယ္၊ေျပာက်ယ္၊ရယ္ေခ်က်ယ္၊သန္းက်ယ္ က်ယ္ငါးအပယ္သားဆိုတာေတြ ဘယ္လို<br />ျဖစ္ကုန္ၿပီလဲ။ မိမိေၾကာင့္ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို အေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ေစနဲ ့ဆိုတဲ့ ဆံုးမ<br />မႈေတြဘယ္မွာလဲ။ ပိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာက က်မသိထားတဲ့ အဆံုးအမေတြနဲ ့<br />ဆန္ ့က်င္ဘက္ေျပာေနတဲ့သူက လူၾကီးအရြယ္။ သူ ့၀န္ထမ္းေတြဆူညံေနရင္ေတာင္ သူက<br />ဆံုးမရမဲ့သူ။ အခုေတာ့ဒီလိုလူၾကီးက မဆံုးမတဲ့အျပင္ ငါလုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္၊ ဆူခ်င္သလို<br />ဆူမယ္။ဒါဟာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဆိုပဲ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/6537432/oimg/Anonymous/P8240051.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 360px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/6537432/oimg/Anonymous/P8240051.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/6537377/oimg/Anonymous/P8240051.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6537380/oimg/Anonymous/P8280093.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 360px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6537380/oimg/Anonymous/P8280093.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈအရ အမႈိက္မျပစ္ရတဲ့ေနရာမွာ သူတို ့ခ်ထားတဲ့ပစၥည္းေတြ ကိုေတြ ့ေတာ့<br />ေၾသာ္ သူ တို ့မွာ ...... ....... မရွိဘူးဆိုတာသိလိုက္ရပါတယ္။<br /><br />အဲ့ဒီေန ့ကအေၾကာင္းကို က်မ လူေတြနဲ ့ေတြ ့တိုင္းေျပာျပမိတယ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကိုေဆြး<br />ေႏြးမိတယ္။ ကိုေသာမတ္စ္ကိုေတာ့ က်မသိၿပီးသူ ့ကိုသင္ထားတာနဲ ့တျခားစီျဖစ္ေနတဲ့<br />ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္းကိုရွင္းျပမိတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8858883757197723516?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-32116233617122525002011-09-13T16:57:00.002+02:002011-09-13T20:40:00.891+02:00က်မရဲ ့မိတ္ေဆြတေယာက္ဆီက တဆင့္ ရန္ကုန္မွာေရာက္ေနတဲ့ ဂ်ာမန္<br />ဗုဒၶဘာသာဘုန္းၾကီးတစ္ပါးအေၾကာင္းကိုသိရပါတယ္။ အရွင္ Hiridhammo ပါ။<br />ဥဳးဇင္းက ကိုေသာမတ္စ္ တက္ခဲ့တဲ့ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္း<br />တက္ေနတာပါ။ ဒါနဲ ့က်မတို ့လည္း ဥဳးဇင္းဆီသြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္။<br />ေနာက္ေန ့က်ေတာ့ က်မ Emailထဲမွာ ကိုAustin Thet win က သူ ့အသိ<br />ဂ်ာမန္ဘုန္းၾကီးရွိေၾကာင္းသြားလည္ဖို ့ ႏွိဳးေဆာ္စာရပါတယ္။ က်မတို ့က သြားေတြ<br />့ၿပီးေၾကာင္းနဲ ့ဆြမ္းပင့္ထားေၾကာင္းစာျပန္လိုက္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://www3.picturepush.com/photo/a/6522186/oimg/Anonymous/Dhamma2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/6522186/oimg/Anonymous/Dhamma2.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ဆြမ္းပင့္ထားတဲ့ေန ့ကေတာ့ တကယ္ၾကည္ႏူးစရာပါ။ ကိုေသာမတ္စ္ရဲ ့ ဂ်ာမန္ ဧည့္<br />လမ္းညႊန္မိတ္ေဆြမ်ားနဲ ့ ရန္ကုန္မွာရွိေနတဲ့ က်မတို ့မိတ္ေဆြ ဂ်ာမန္အမ်ိဳးသမီးတေယာက္<br />(မခိုင္)ကိုလည္းဖိတ္ထားပါတယ္။ မခိုင္က လည္းအဲ့ဒီ ဗုဒၶတကၠသိုလ္ေက်ာင္းထြက္ပါ။<br />ျမန္မာျပည္မွာေနတာၾကာေတာ့ ဥဳးဇင္းကိုအမ်ားၾကီးရွင္ျပႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6522195/oimg/Anonymous/Dhamma3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6522195/oimg/Anonymous/Dhamma3.jpg" alt="" border="0" /></a><a href="http://www3.picturepush.com/photo/a/6522226/oimg/Anonymous/Dhamma4.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/6522226/oimg/Anonymous/Dhamma4.jpg" alt="" border="0" /></a><br />က်မကေတာ့ သက္သတ္လြတ္ဟင္းမ်ားျပင္ဆင္ထားၿပီး၊ မုန္လာဥခ်ဥ္ရည္ဟင္း<br />ခ်က္ထားပါတယ္။ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးယူလာၾကတာ<br />ဟင္းေတြကိုစံုေနေရာ။ အခ်ိဳပြဲကလည္းကိတ္မုန္ ့ေတြ၊ အသီးေတြစံုလို ့ပါပဲ။<br /><br /><a href="http://www3.picturepush.com/photo/a/6522201/oimg/Anonymous/Dhamma5.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/6522201/oimg/Anonymous/Dhamma5.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ဥဳးဇင္းလည္းဂ်ာမန္စကားေျပာ ျမန္မာေတြကိုအစုတေ၀းေတြ ့လိုက္ရလို ့၀မ္းသာ<br />အံ့ၾသေနပါတယ္။ က်မတို ့ကလည္း ဥဳးဇင္းဆီကသိခ်င္တာေတြေမးၾက၊ဥဳးဇင္း<br />ကလည္း သူသိခ်င္တာေတြေမးနဲ ့... ... ...ဒါနဲ ့ ကိုAustin Thet win ရဲ ့ Email<br />အေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ ကမၻာေလးဟာအလြန္က်ဥ္းေၾကာင္းေျပာျဖစ္ပါတယ္။<br />ကိုAustin Thet win ဟာဥဳးဇင္းရဲ ့ဒါယိကာ ျဖစ္ေနလို ့ပါပဲ။<br /><br /><a href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6522205/oimg/Anonymous/Dhamma6.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6522205/oimg/Anonymous/Dhamma6.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ဆြမ္းစားၿပီးေတာ့ က်မတို ့ေတြစားၾကပါတယ္။ေနာက္ေတာ့ ေမတၱာသုတ္ကို<br />ဂ်ာမန္ဘာသာနဲ ့ေဟာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ေရစက္ခ်၊အမွ်ေ၀ၾကပါတယ္။<br />တကယ့္ကို ၾကည္ႏူးစရာေန ့တစ္ေန ့ပါ။<br /><br /><a href="http://www4.picturepush.com/photo/a/6522157/480/Anonymous/dhamma1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 480px; height: 360px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/6522157/480/Anonymous/dhamma1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ေနာက္တစ္ပါးကေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ ဗုဒၶဂါယာမွာသိလာတဲ့ သီလရွင္ဆရာေလးပါ။<br />ဆရာေလးတို ့က က်မတို ့နားမွာေက်ာင္းတတ္ေနၾကလို ့အိမ္ကို မၾကာခဏ<br />ေရာက္ပါတယ္။ ဆရာေလးတို ့လာရင္ ပဌာန္း ရြတ္ေပးပါတယ္။ တကယ့္ကို<br />စိတ္ၾကည္ႏူးရပါတယ္။ ဆရာေလးတို ့ရဲ ့ေက်ာင္းကိုလည္းက်မတို ့သြားလည္ၾကပါ<br />ေသးတယ္။<br /><br />တခါတေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ ဗုဒၶဂါယာမွာသိလာတဲ့ မိတ္ေဆြအိမ္က ပဌာန္းပြဲပါ။<br />ပဌာန္းပြဲကို၅ရက္က်င္းပပါတယ္။ ဆရာေတာ္အပါအ၀င္ ရဟန္းသံဃာ ၁၄ ပါး<br />ရြတ္ဖတ္ၾကပါတယ္။ ထို ပဌာန္းပြဲကိုလည္း မိတ္ေဆြမိသားစုရဲ ့ဖိတ္ၾကားမႈေၾကာင့္<br />သြားေရာက္နာယူခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဆြမ္းကပ္တာကိုလည္းၾကည္ႏူးစြာ ကုသိုလ္ယူ<br />ခဲ့ရပါတယ္။<br /><br />တနဂၤေႏြတစ္မနက္မွာေတာ့ က်မတို ့ IMC တရားရိပ္သာကိုေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။<br />အေမ့ကိုပါေခၚသြားၿပီး စုေပါင္းတရားထိုင္ၾကပါတယ္။ အေမလည္းသူ ့ရဲ ့ဓမၼမိတ္ေဆြ<br />ေတြျပန္ေတြ ့ရလို ့၀မ္းသာေနပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ က်မငယ္ငယ္က တရားဓမၼနဲ ့ရင္းႏွီးလာေအာင္လုပ္ေပးခဲ့<br />တဲ့ ဆရာ ဦးသစ္ဆန္းလြင္ပါ။ က်မနဲ ့ ကိုေသာမတ္စ္ ဆရာဆီသြာျပီး ကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္။<br />က်မ ၃တန္းကေန ၉တန္းအထိ လိမၼာယဥ္ေက်းေအာင္သင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့ဆရာပါ။<br />က်မ ၁၀တန္းေအာင္ၿပီးေတာ့ ဆရာ့ရဲ ့အဆံုးအမေတြနဲ ့အခိုက္အတန္ ့ေ၀းေနခဲ့ပါတယ္။<br />အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေတာ့မွ ဆရာသင္ေပးခဲ့တဲ့ စာေတြဟာ အဖိုးတန္လာခဲ့ပါတယ္။<br />ကိုေသာမတ္စ္ကလည္း သူဟာ တရားထိုင္၊သီလေဆာက္တည္ တာသာရွိခဲ့ၿပီး<br />က်မေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ရဲ ့ ေနထိုင္ က်င္ၾကံရမဲ့ စာရိတၱသီလကို<br />ပိုၿပီးသိရွိနားလည္လာေၾကာင္း ဆရာ့ကိုေျပာျပပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူကလည္း<br />ဆရာ့ရဲ ့ အဆံုးအမကို သြယ္၀ိုက္ၿပီးရတဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။<br /><br /><a href="http://www5.picturepush.com/photo/a/6530623/oimg/Anonymous/P9130121.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 386px; height: 336px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/6530623/oimg/Anonymous/P9130121.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ဆရာကလည္း က်မတို ့ကို အဖိုးတန္စကားမ်ား လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br />စာရိတၱပညာ အလိမၼာ၀တ္ရြတ္စဥ္ စာအုပ္အသစ္ေလးကိုလည္း လက္ေဆာင္<br />ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကိုေသာမတ္စ္က သူ ့ကို ဘာသာျပန္ေပးဖို ့ ေျပာထားပါတယ္။<br /><br />ရန္ကုန္မွာရွိေနခ်ိန္ အခုလို ကုသိုလ္ေလးေတြလုပ္ခြင့္ရတာ တကယ္၀မ္းသာရပါတယ္။<br />ဂ်ာမနီမွာဒီလိုသံဃာေတာ္ဖူးခြင့္၊ဆြမ္းကပ္ခြင့္၊ပဌာန္းတရားနာခြင့္ရဖို ့ဆိုတာမလြယ္ပါဘူး။<br />အခုလို ေကာင္းမႈေတြလုပ္ခြင့္ရေအာင္ အစစ စီစဥ္ ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ကိုေသာမတ္စ္နဲ ့<br />မိတ္ေဆြမ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-3211623361712252500?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-73236674065727478592011-09-11T17:51:00.002+02:002011-09-11T17:52:08.709+02:00<a href="http://www2.picturepush.com/photo/a/6514765/480/Anonymous/amay.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/6514765/480/Anonymous/amay.jpg" alt="" border="0" /></a><br />အေမ ေနေကာင္းေနတာေတြ ့ရလို ့၀မ္းသာရပါတယ္။ အသက္ၾကီးလာေတာ့<br />သတိေတြ ပိုၿပီး ေမ့တတ္လာတယ္။ က်မေရာက္ေတာ့ သူ ့ကိုက်မတို ့ေနတဲ့<br />အိမ္မွာေခၚထားပါတယ္။ ေနရာအသစ္မွာ အသားက်ဖို ့အေမ့မွာ ၂ရက္ေလာက္<br />အခ်ိန္ယူရတယ္။ ညညထရင္ သူဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိရွာဘူး။ တခါတေလ<br />သူနဲ ့ေနေနတဲ ့ကေလးေတြကိုရွာတတ္တယ္။ ၃ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့မွ အသား<br />က်သြားတယ္။<a href="http://www5.picturepush.com/photo/a/6514768/480/Anonymous/amay1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/6514768/480/Anonymous/amay1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ကိုေသာမတ္စ္ ကအေမ့ကို ဂရုစိုက္တယ္။ အေမကလည္း သူ ့ကိုေတာ္ေတာ္ေလး<br />ခင္ပါတယ္။ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္အဆင္ေျပၾကေတာ့က်မလည္း ေပ်ာ္တာေပါ့။<br />ဒီတေခါက္ေတာ့ အေမ့ကို ဘုရားေတြ၊ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြေတာ္ေတာ္ေလး<br />လိုက္ပို ့ေပးျဖစ္ပါတယ္။ အေမကိုတြဲေခၚဖို ့လိုတာ ေၾကာင့္ ကိုေသာမတ္စ္ ပါေတာ့<br />က်မနဲ ့အေမအတြက္ အျပင္သြားရတာပိုအဆင္ေျပသြားတာ။<br /><br /><a href="http://www4.picturepush.com/photo/a/6514782/480/Anonymous/Amay2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/6514782/480/Anonymous/Amay2.jpg" alt="" border="0" /></a><br />က်မကေတာ့ အေမစားခ်င္တာေတြခ်က္ေပးတယ္။ အေမ့သြားေတြက စိုက္ထား<br />တာဆိုေတာ့ အသားမာရင္၊ အရြက္ေၾကာ္မာရင္မစားႏိုင္ရွာဘူးေလ။ ဒီေတာ့<br />ေန ့တိုင္းနီးပါး ငါး၊ပုဇြန္၊ပဲျပား၊အာလူး၊ေခါက္ဆြဲစတဲ့ အေမလည္းၾကိဳက္၊ ေပ်ာ့ေပ်ာ့<br />ေပ်ာင္းေပ်ာင္းလည္းရွိတဲ့ဟင္းေတြပဲခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အေမက(၇၉)ႏွစ္ရွိၿပီ။ သူ ့ဆံပင္ေတြကသန္တုန္းပဲ။ အျမဲတမ္းဆံထုံး ထံုးတုန္းပဲ။<br />တိုတိုညွပ္ဖို ့ေျပာေတာ့ က်မစိတ္ေက်နပ္ေအာင္ နဲနဲတိခြင့္ေပးရွာတယ္။<br /><br />အေမကငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ရတာၾကိဳက္တယ္ေလ။<br />က်မကေတာ့ထိုင္ေလ့မရွိဘူး။ အခုေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ နဲ ့ေန ့လည္ဆို လက္ဖက္ရည္<br />ဆိုင္သြားထိုင္ၾကတယ္။ ကိုေသာမတ္စ္ကလည္းစိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ ့အေမ့ကို<br />ေခၚသြားတယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကျပန္လာရင္ အေမ့မ်က္ႏွာကၿပံဳးေနေရာ။<br /><br />က်မတို ့အျပင္သြားရင္အေမ့ကိုေခၚသြားလို ့ရတဲ့ေနရာဆိုရင္ေခၚသြားေလ့ရွိပါတယ္။<br />တခ်ိဳ ့ေနရာေတြၾကေတာ့ ေခၚလို ့မျဖစ္ျပန္ဘူး။ သြားလည္ရမဲ့ေနရာက ၄ထပ္၊၅ထပ္<br />တို ၊့ ဟိုနားဒီနားေစ်း၀ယ္သြားတာတို ့ဆိုရင္အိမ္မွာ အေမ့ကို တေယာက္ထဲထားခဲ့ရတယ္။<br />အေမက ေန ့ခင္းပိုင္းဆိုတေယာက္ထဲေနခဲ့ရတာအဆင္ေျပေပမဲ့ ညေနေစာင္းဆိုရင္<br />ေၾကာက္တတ္တယ္။ က်မတို ့ျပန္မလာရင္စိတ္ပူတတ္တယ္။ သူ ့ကိုဘယ္သြားမယ္လို ့<br />ေျပာခဲ့ေပမဲ့ ေမ့သြားတတ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္သြားမယ္ဆိုတာစာေရးထားခဲ့ရတယ္။<br />က်မတို ့ျပန္လာတိုင္းသူေျပာေလ့ရွိတာက နင္တို ့ဘယ္တုန္းကထြက္သြားတာလဲ၊<br />ငါအိပ္ေပ်ာ္ေနလို ့မသိလိုက္ဘူးတဲ့။ တကယ္ေတာ့သူေမ့သြားတာပါ။<br />အေမကေျပာတယ္ တခါတခါ အိပ္ေပ်ာ္သြားသလိုပဲ အေၾကာင္းအရာေတြကို မသိလိုက္<br />ေတာ့ဘူးတဲ့။<br /><br />ညေနေစာင္းသြားစရာရွိရင္ က်မနဲ ့ကိုေသာမတ္စ္ တလွည့္ဆီထြက္ရတယ္။ က်မေနာက္<br />က်ရင္အေမက ကိုေသာမတ္စ္ကို က်မကိုသြားရွာ ခိုင္းေလ့ရွိတယ္။<br />က်မလည္း အျပင္ေရာက္တာနဲ ့အိမ္ပဲျပန္ဖို ့စိတ္ေစာေနတာပဲ။ အေၾကာင္းသိၾကတဲ့<br />သူငယ္ခ်င္းေတြက က်မကိုလာေတြ ့ၾကတယ္။ သူတို ့ကိုက်မတကယ္ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။<br />က်မကို မအားတဲ့ၾကားက အခ်ိန္ေပးၿပီးလာေတြ ့လို ့ပါ။<br /><br />ကိုေသာမတ္စ္က ၄ရက္ေစာၿပီး ဘန္ေကာက္ကိုသြားပါတယ္။ အေမ့မွာ ကိုေသာမတ္စ္<br />ေပ်ာက္သြားလို ့လိုက္ရွာေနရွာတယ္။ ၂ရက္ေလာက္ၾကာမွာ သူမွတ္မိသြားတယ္။<br />အခုက်မျပန္လာေတာ့လည္းသူက်မကိုရွာေနမွာ။<br /><br />ကိုေသာမတ္စ္ ျပန္သြားၿပီး က်မတို ့အိမ္က ဓါတ္ေလွကားတစ္စီးကပ်က္ပါတယ္။<br />တပတ္ေလာက္ၾကာမယ္ဆိုတာနဲ ့အေမ့ကို သူ ့အိမ္ကိုျပန္ပို ့ဖို ့စီစဥ္ရပါတယ္။<br />အေမ့ကိုျပန္ပို ့ၿပီး က်မရဲ ့အိမ္ကိုျပန္ေတာ့ အေမက က်မကိုစိတ္ပူေနရွာတယ္။<br />က်မတေယာက္ထဲအိပ္လို ့ျဖစ္ပါ့မလားေပါ့။<br />သူ ့ကိုက်မဆီျပန္ပို ့ေပးပို ့ေျပာေနရွာတယ္။ ဓါတ္ေလွကားက ညေနက်ေတာ့<br />ျပန္ေကာင္းလာတာနဲ ့က်မလည္းအေမ့ကိုေျပးသြားေခၚလိုက္တယ္။ အေမကေလ<br />က်မသူ ့ကိုလာေခၚေတာ့ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ။ သူခမ်ာက်မရွိေနခ်ိန္မွာ က်မအနားမွာ<br />အခ်ိန္ျပည့္ေနခ်င္တာတဲ့။ က်မစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။<br /><br />က်မျပန္လာေတာ့ ေၾသာ္ တစ္ႏွစ္ေတာ့ၿပီးသြားျပန္ၿပီလို ့အေမကေျပာရွာတယ္။<br />လာမယ္ဆိုရင္ေပ်ာ္ရသလို ျပန္မယ္ဆိုေတာ့လည္းစိတ္မေကာင္းဘူးတဲ့။<br />က်မလည္းအေမ့ကို အေ၀းမွာထားခဲ့ရလို ့စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ ဂ်ာမနီေရာက္လို ့<br />ဖုန္းဆက္ေတာ့ အေမ့အိမ္ကဖုန္းကပ်က္ေနလို ့ေခၚမရျပန္ဘူး။ အေဒၚဆီဖုန္းဆက္ၿပီး<br />က်မေကာင္းမြန္စြာေရာက္ေၾကာင္းသတင္းေပးခိုင္းလိုက္ရပါတယ္။<br />အေမ က်န္းမာပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7323667406572747859?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-25735156200284220662011-09-11T09:48:00.002+02:002011-09-11T09:55:34.830+02:00မေန ့ည ကရန္ကုန္ကျပန္ေရာက္ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ရွိေနခ်ိန္အတြင္းမွာ<br />အစစ ကူညီ ၾကတဲ့မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ မအားတဲ့ၾကားက အခ်ိန္ေပးၿပီး<br />လာလည္ၾကတဲ့မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္<br />ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရြင္စရာရက္ေတြ ကို အမွတ္ရေနမွာပါ။<br />ေနာက္ေန ့မွပဲ ၾကံဳခဲ ့တာေလးေတြေရးေတာ့မယ္ေနာ္။<br /><br />ဘေလာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း သတိရေနမိပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-2573515620028422066?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-53188160544043420402011-08-07T15:00:00.003+02:002011-08-07T15:16:51.187+02:00က်မအလာကိုေစာင့္ေနတဲ့ အေမ့ဆီ သြားရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ<br />ေပ်ာ္ေနတာပါ။ အေမကလည္းက်မလိုပဲေပ်ာ္ေနမွာပါ။ သူကပိုလို ့ေတာင္ေပ်ာ္မွာ။<br />အေမက အသက္ၾကီးလာတာနဲ ့အမွ် က်မကိုသူ ့အနားမွာေနေစခ်င္လာတယ္။<br />ဒီကိုေရာက္စက လူၾကီးမိဘေတြနားမွာ သားသမီးေတြမေနၾကပဲ အထီးက်န္<br />ဆန္ေနၾကတာေတြ ့ရေတာ့ နားမလည္ခဲ့မိဘူး။ အခုေတာ့ က်မလည္း<br />သူတို ့လိုျဖစ္ေနၿပီေလ။ က်မကိုလည္း တခ်ိဳ ့က နားလည္ၾကပါ့မလာပဲ။<br /><br />အိမ္ျပန္ရမယ္ဆိုေတာ့ ျပင္ဆင္ရတာေတြကလည္းအမ်ားသားပဲ။ ဒီၾကားထဲ<br />အလုပ္မွာက လုပ္စရာေတြမ်ား၊ က်မကသူမ်ားေတြထက္တစ္ပတ္ခြင့္ေစာၿပီး<br />ယူလိုက္ေတာ့ လုပ္စရာေတြၿပီးေအာင္လုပ္ေပးေနရတယ္။ တေန ့တေန ့<br />အခ်ိန္ပိုေတာင္ဆင္းေနရေတာ့ ရန္ကုန္အတြက္ ေစ်း၀ယ္ခ်ိန္ေတာင္သိပ္မရွိ<br />လိုက္ဘူး။<br /><br />ဒီတခါေတာ့ က်မတို ့ႏွစ္ေယာက္စလံုးျပန္ၾကမွာဆိုေတာ့ လမ္းခရီးမွာ<br />သိပ္စိတ္မပင္ပန္းဘူးေပါ့။ ကိုေသာမတ္စ္လည္း ရန္ကုန္ျပန္ရမယ္ဆို<br />ေပ်ာ္ေနေရာ။ ဟိုေရာက္ရင္ ေတြ ့ျဖစ္ၾကမယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ ့စာရင္း<br />ကေတာ့ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။<br /><br />ေနာက္တပတ္ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ အေမ့နားမွာေရာက္ေနမွာ။ ဘေလာ့<br />သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာ့ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို ့ဒီၾကားထဲ<br />ရန္ကုန္ကို ေရာက္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္က်မတို ့နဲ ့ေတြ ့ၾကတာေပါ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5318816054404342040?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-67061981555498657622011-08-04T15:57:00.003+02:002011-08-04T16:50:34.533+02:00ဒီေန ့ေဒါသထြက္မိတယ္။ အလုပ္ထဲမွာပါ။ က်မတို ့အလုပ္မွာ ပင္စင္ယူ<br />ၿပီးတဲ့ေနာက္ တစ္ပတ္ ၂ရက္ (တစ္ပတ္ ၈နာရီ) လာလုပ္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီး<br />တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ သူဟာ အခုဆိုရင္ အသက္ ၆၅ ႏွစ္ေက်ာ္လာပါၿပီ။<br />သူရွိတဲ့အတြက္ က်မအဖို ့ဂ်ာမနီနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ဗဟုသုတေတြ အမ်ားၾကီး<br />ရခဲ့ပါတယ္။ ကိတ္မုန္ ့ဖုတ္တာ၊ဟင္းခ်က္တာကအစေမးလို ့ရသလို၊<br />စိတ္ရွည္စြာနဲ ့လည္းရွင္းျပတတ္ပါတယ္။<br /><br />အခုတေလာသူဟာ စိတ္တိုလာတာေတြ ့ရတယ္။ တခုခုေျပာရင္သူ ့ကို<br />ေစာင္းေျပာတယ္ထင္လာတတ္တယ္။ သူ ့အေတြးထဲမွာဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိေပမဲ့<br />သူ ့စိတ္ေတြလႈတ္ရွားၿပီး ပ်ာယာခတ္ေနတာ ေတြ ့ရတယ္။ လူေတြ ေရွ့မွာ<br />သူအေရးပါတာကို ျပခ်င္လာတာေတြ ့ရၿပီး။ သူမ်ားေတြအလုပ္မ်ားေနလို ့<br />သူ ့ကိုစကားမေျပာႏိုင္ရင္ သူ ့ကိုစိတ္ဆိုးတယ္လို ့ထင္ေနျပန္ေရာ။<br /><br />အခုတေလာအလုပ္မွာက ေတာ္ေတာ္ေလးအလုပ္ပိေနေတာ့ လူေတြဟာ<br />ပင္ပန္းေနၾကတယ္။ ဘာမဟုတ္တာေလးေတြမွာ နားလည္မႈေတြလြဲတတ္<br />ၾကတယ္။ အလြန္သတိထားေနပါတယ္ဆိုမွ ဒီေန ့ေတာ့ က်မတို ့ သူနဲ ့ထိတ္<br />တိုက္တိုးပါေရာ။<br /><br />လူနာေတြကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စမ္းသပ္မႈတစ္ခု လုပ္ပါတယ္။ ၾကာခ်ိန္က<br />၂၇ မိနစ္ပါ။ အဲ့ဒီစမ္းသပ္မႈထဲမွာ အဆင့္(၃)ဆင့္ပါပါတယ္။ လူနာက ကြန္ျပဴ<br />တာထဲကညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္းလုပ္ရမွာပါ။ ဒီေန ့သူ ဟာလူနာ တစ္ေယာက္<br />နဲ ့ အဲ့ဒီစမ္းသပ္မႈကိုလုပ္ပါတယ္။ မိနစ္ (၅၀)ေက်ာ္ၾကာပါတယ္။ အျပင္မွာ<br />ေစာင့္ေန တဲ့သူေတြ ထပ္ကုန္တာေပါ့။ ဆရာ၀န္ကလည္း ဘာလို ့ၾကေနတာလဲ<br />သြားၾကည့္ပါဆိုလို ့၀င္ၾကည့္ေပးပါေသးတယ္။ အဲ့ဒီလူနာၿပီးသြားေတာ့<br />ေနာက္လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္တစ္ေယာက္က ၾကာတယ္လို ့ေျပာလို ့သူနဲ ့<br />စကားမ်ားၾကတယ္။<br />က်မကေတာ့ ဘာလို ့ၾကာတာလဲဆိုတာအေျဖထုတ္ဖို ့ ကြန္ျပဴတာေရွ့ေရာက္<br />ေနပါတယ္။ အဲ့ဒီ ပရိုဂရမ္က က်မတင္ထားတာဆိုေတာ့ က်မမ်ား မွားေရးထား<br />မလားလို ့သြားစစ္တာပါ။ ပရိုဂရမ္က ၂၇ မိနစ္စာပဲ ေရးထာတာေတြ ့ပါတယ္။<br />အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ သူေရာက္လာၿပီး က်မကို ဆက္ရမ္းပါေတာ့တယ္။ က်မကသူ<br />လုပ္တာမွန္မမွန္ စစ္တယ္ေပါ့။ ဘာေပါ့၊ညာေပါ့ေလ။<br />က်မက ရွင့္အမွားကိုစစ္တာမဟုတ္၊က်မမွားေရးထားသလားလို ့ုစစ္တာလို ့ေျပာ<br />တာလည္းမရ၊ သူ ့ခမ်ာေဒါသေတြထြက္ေနရွာေရာ။<br />က်မတို ့လည္း ဆက္မေျပာေတာ့ပဲေရွာင္ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ သူက လူနာေတြကို ရွင္းျပလိုက္၊ျပန္လုပ္လိုက္၊လုပ္ေနတာကို။<br />ဒါေၾကာင့္အခ်ိန္ေတြက ေပးထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ၾကာေနတာ။<br />ဆရာ၀န္ကိုေတာ့ဒီေန ့အဲ့ဒီအေၾကာင္းဆက္မေဆြးေႏြးဖို ့ေျပာထားတယ္။<br />ဒီေန ့လူနာေတြအကုန္လံုး မွန္းထားခ်ိန္ထက္ၾကာကုန္တယ္။<br /><br />ေပးထားတဲ့ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္းမလုပ္ပဲ၊ ငါလုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္ဆိုရင္ အတူတူ<br />တြဲလုပ္ရတာေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ပါ။ ဒါ့အျပင္လူနာအတြက္ ရလာမဲ့ ရလဒ္ေတြ<br />ကေရာ မွန္ႏိုင္ပါ့မလား။<br /><br />ေနာက္ေန ့မွ ဆရာ၀န္ေတြၾကည့္ၿပီးေျပာၾကပေစေတာ့၊ က်မတို ့ေတာ့ လက္ေရွာင္<br />ေနလိုက္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6706198155549865762?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-54027729116705135212011-07-31T12:18:00.002+02:002011-07-31T12:33:27.875+02:00တေန ့က ဧည့္သည္ျပန္သြားၿပီးေနာက္ေန ့မွာပဲ က်မကိုယ္တိုင္ဧည့္သည္<br />အျဖစ္နဲ ့အိမ္လည္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ သူနဲ ့က်မ မေတြ ့တာၾကာပါၿပီ၊ ေက်ာင္း<br />မွာအတူတူပညာသင္ခဲ့ၾကတာဆိုေပမဲ့ သူကက်မထက္ တစ္တန္းငယ္ပါတယ္။<br />က်မတို ့ဌာနက လူကလည္းနည္းေတာ့ တစ္တန္းနဲ ့တစ္တန္း ခင္မင္ၾကပါတယ္။<br />ညီအစ္မေတြ၊ေမာင္ႏွမေတြလိုပဲခ်စ္ၾကတယ္။ ကူညီၾကတယ္။<br />အခုလိုေရျခားေျမျခားမွာျပန္ဆံုရလို ့၀မ္းသာရပါတယ္။ သူက ဒီမွာခဏ<br />သာေနမွာဆိုေတာ့ မေမွ်ာ္လင္ပဲေတြ ့ခြင္ရလို ့ပို၀မ္းသာရပါတယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာမွာေရာက္ေနၾကေတာ့ ျပန္ေတြ ့ဖို ့ဆိုတာ<br />တကယ္မလြယ္ေတာ့တာပါ။<br /><br />ငယ္ငယ္ကေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြျပန္ေျပာရင္း အမ်ားၾကီးရီခဲ့ရတယ္။<br />တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ ေလးစားမႈ၊ညွာတာမႈေတြနဲ ့တကယ့္ကို ေပ်ာ္<br />ခဲ့ရတဲ့ ရက္ေလးေတြပါ။<br /><br />သူက ဟင္းေတြမ်ိဳးစံုေအာင္ခ်က္ေကၽြး၊ က်မက အားရပါးရစား၊ စကားေတြ<br />ေျပာ၊ သီခ်င္းေတြနားေထာင္၊ အိပ္လိုက္စားလိုက္နဲ ့... ... ...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ.. .. .. ဧည့္၀တ္ေက်လွတဲ့အတြက္ အလြန္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />စိတ္ေပွ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ရလို ့လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />တစ္ေန ့ေန ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ တစ္ေနရာရာမွာ ျပန္ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္။<br />ေနာက္တခါေတာ့ က်မ ဧည္၀တ္ျပဳပါရေစေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5402772911670513521?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-51842690934172229202011-07-24T18:00:00.003+02:002011-07-24T18:18:03.111+02:00ဧည္သည္... ... ... သူမလာခင္ေမွ်ာ္ရ<br />သူ ့အတြက္ျပင္ရဆင္ရ၊<br />လာေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေပွ်ာ္ရ၊<br /><br />ဧည့္သည္... ... ... သူရွိေနေတာ့ စကားေတြေျပာၾက၊<br />ရယ္ၾကေမာၾက၊ ဟိုနားဒီနားေလွ်ာက္လည္ၾက၊<br />ဟိုဟိုဒီဒီေစ်း၀ယ္ထြက္ၾက၊<br />ဖြယ္ဖြယ္ရာရာခ်က္စားၾက၊ ျမည္းၾက၊စမ္းၾက၊<br />စကားေတြ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ေျပာၾက၊ေမးၾက၊<br /><br />ဧည့္သည္... ... ... သူျပန္သြားေတာ့ စိတ္ထဲမွာဟာတာတာ၊<br />ေနရတာ တစ္ခုခုလိုေနသလို၊ စားရတာ အရသာမရွိေတာ့သလို၊<br />သူ ့အသံပဲၾကားေနသလို၊ သူ ့မ်က္ႏွာပဲျမင္ေနသလို၊<br />စိတ္ထဲမွာလြမ္းသလိုလို...<br /><br />ဧည့္သည္... ... ... အခ်ိန္တန္လို ့အိမ္ျပန္သြားတဲ့သူကေတာ့<br />သူ ့အိမ္ျပန္ရလို ့ေပွ်ာ္ေနေပမဲ့၊ က်န္ခဲ့တဲ့ သူမွာေတာ့<br />တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေနလို ့မသာဘူးကြယ္။<br /><br />ဧည့္သည္... ... ... က်မတို ့ဆီအခ်ိန္ေပးၿပီး<br />တကူးတက လာလည္ေပးလို ့ အတိုင္းမသိ<br />ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။<br />ေနာင္လည္း အခ်ိန္ရရင္ တစ္ေခါက္ေလာက္<br />လာလည္ပါအံုးေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5184269093417222920?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-77349347433583598042011-07-11T16:27:00.005+02:002011-07-11T16:56:04.786+02:00တကယ္ေတာ့ .Kyaw Hnin Se Lwin ေရးထားတဲ့<a href="http://kyawhninselwin.blogspot.com/2011/06/blog-post_04.html"> ဂ်ပန္စတိုင္ၾကက္ဥေၾကာ္နည္း</a><br />အေၾကာင္းဖတ္ၿပီး ကတည္းကေရာဂါထေနတာပါ။ အိမ္မွာရွိတဲ့ ဒယ္အိုးအ၀ိုင္းနဲ ့<br />လုပ္ၾကည့္ေပမဲ့ ဒီ Tamagoyaki ဒယ္အိုးကို လိုက္ရွာေနတာ။ အင္တာနက္မွာ<br />ေစ်းေတြကလည္းၾကီးတာနဲ ့ မ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့တာ။ ဒီေန ့အလုပ္မွာ စကားစပ္မိရာက<br />ေရာဂါျပန္ထလာတာနဲ ့ အာရွဆိုင္တစ္ဆိုင္ကို အေျပးသြားရွာေတာ့ ေတြ ့ပါၿပီ<br />Tamagoyaki ဒယ္အိုး။ ၁၆ ယူရို ၉၆ ဆင့္ ပါ။ အိုးက ေသးေသးပါပဲ။ ၾကက္ဥ ၂လံုးစာ<br />ေလာက္ပဲရပါတယ္။ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ ဒယ္အိုးတကိုင္ကိုင္နဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပန္လာ<br />ခဲ့ပါတယ္။<span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">ဒီမွာဒယ္အိုးသားေလးပါ။</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/6075622/oimg/Anonymous/P7110001.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 325px; height: 217px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/6075622/oimg/Anonymous/P7110001.jpg" alt="" border="0" /></a>လက္စြမ္းျပလိုက္တာ နဲနဲ ညိဳသြားသလားလို ့....<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/6075634/oimg/Anonymous/P7110002.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 330px; height: 193px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/6075634/oimg/Anonymous/P7110002.jpg" alt="" border="0" /></a>စားေတာ့မယ္ အဆင္သင္ပဲ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/6075636/oimg/Anonymous/P7110003.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 327px; height: 217px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/6075636/oimg/Anonymous/P7110003.jpg" alt="" border="0" /></a>လုပ္ၾကည့္ခ်င္တာလုပ္ၾကည့္ရလို ့ေပ်ာ္ေနပါတယ္။ စားလို ့လည္းေကာင္းပါတယ္။<br />ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ Kyaw Hnin Se Lwin ရွင့္.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7734934743358359804?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-44652183117473265392011-07-09T16:01:00.003+02:002011-07-09T16:40:23.629+02:00ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ တရားစခန္း၀င္ေနလို ့ က်မတစ္ေယာက္<br />ထဲေပါ့။ ေသာၾကာေန ့အလုပ္အျပန္တာနဲ ့ အာရွဆိုင္ေျပး စားခ်င္တာေတြ<br />၀င္၀ယ္လာခဲ့တယ္။ အမဲပုဆိုးၾကမ္းရတာနဲ ့၊ အမဲနံရိုး၊ အမဲသားလံုးလုပ္ဖို ့<br />အသားစင္းထားတာေတြ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္ယူၿပီး<br />အမဲသားစြပ္ျပဳတ္အိုးကို ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္စားလိုက္တာ၊ ေကာင္းလိုက္တာ။<br />ရန္ကုန္မွာ စားမယ္လို ့အားခဲထားတဲ့ အမဲအူျပဳတ္ကို မစားခဲ့ရလို ့ အတိုးခ်<br />စားမလို ့ေလ။ ရန္ကုန္ကဆိုင္လက္ရာကိုေတာ့ဘယ္မီပါ့မလဲ၊ ဟိုမွာက<br />အစံုပါတယ္။ အခုေတာ့ ရွိတာေလးနဲ ့ပဲ.......။<br /><br />ညေနၾကေတာ့ က်မတို ့ၿမိဳ ့မွာ Samba Night ဆိုၿပီး ဘရာဇီးႏိုင္ငံကအက<br />ေတြ၊သီခ်င္းေတြနဲ ့ပြဲလုပ္တယ္။ ဆိုင္ေတြဆိုရင္ည ၂၃နာရီ (ည၁၁နာရီ)<br />အထိဖြင့္တယ္ေလ။ က်မကေတာ့ ညေန ၈နာရီေလာက္သြားေငးလိုက္<br />ေသးတယ္။ ဆိုင္ေတြဖြင့္ထားေတာ့ ဟိုေငး၊ဒီေငးေပါ့။<br /><br />ဒီေန ့ စေနေန ့ေတာ့ မနက္စာကို ပဲပလာတာနဲ ့ေကာ္ဖီစားၿပီးဇိမ္ယူလိုက္ပါ<br />တယ္။ အေမ့ဆီဖုန္းဆက္၊အ၀တ္ေတြေလွ်ာ္၊ အိမ္နဲနဲရွင္း၊ ေနာက္ေၾကာနာေန<br />တာနဲ ့ ကိကိေလးဘေလာ့ထဲကေလ့က်င့္ခန္းလိုက္လုပ္၊ အလွျပင္ၿပီး ၿမိဳ ့<br />ထဲသြား... ... ...။<br /><br />၀ယ္စရာကလည္းသိပ္မရွိပါဘူး။ အေမ့အတြက္ေရေမႊးတစ္ပုလင္း၊ သူငယ္ခ်င္း<br />တေယာက္အတြက္ အားကစားလုပ္တဲ့ DVDတစ္ေခြ၊ က်မငယ္ငယ္ကဓါတ္ပံု<br />ေလးထဲ့ဖို ့မွန္ေဘာင္တစ္ခု၊ ခ်က္ျပဳတ္ရင္းထြက္လာတဲ့အနံ ့ေတြကို ႏွိမ္နင္း<br />ဖို ့ စပေရးဘူးတစ္ဘူး၊ အလွျပင္ပစၥည္းေလးတစ္ခု... ၀ယ္လာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ေနကလည္းအလြန္ပူပါတယ္။ ေနပူရင္ထီးေဆာင္းဖို ့သတိေပးေလ့ရွိတဲ့အေမ့<br />ကိုသတိရမိေသးတယ္။ ဒီကလူေတြက ေနပူထဲမွာထီးမေဆာင္းၾကသလို၊ေဆာင္းတဲ့<br />သူကိုလည္း ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္လို ့သေဘာထားၿပီးၾကည့္ၾကေသးတယ္။<br />လမ္းမွာ တရုတ္မေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ထီးေဆာင္းၿပီးသြားေနတာေတြ ့ခဲ့တယ္။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဆန္ေခါက္ဆြဲသုပ္နဲ ့အမဲစြပ္ျပဳတ္လက္က်န္ရွင္းလိုက္ပါတယ္။<br />အခ်ဳိပြဲကေတာ့ အုန္းႏို ့သာကူပါ။ စားေသာက္ၿပီး အင္တာနက္၀င္၊ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္၊<br />ၿပီေတာ့အိပ္လိုက္တာ... တစ္နာရီေလာက္ၾကာတယ္။ အိမ္မက္ထဲမွာ ရန္ကုန္ေရာက္<br />ေနေသးတယ္။ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္၀ယ္ထားတာရွိေနလို ့ စားလိုက္တယ္။ လတ္လတ္ ဆပ္ဆပ္ျပဳတ္ထားတာမဟုတ္ေပမဲ့ စားလို ့ျဖစ္ပါတယ္။<br />(မနက္ျဖန္ေတာ့ ၀မ္းႏႈတ္ေဆးေသာက္ရမယ္ထင္တယ္။)<br />ဒီညေန ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆီဖုန္းဆက္ၿပီး တစ္ပတ္စာရင္ဖြင့္လိုက္အံုးမယ္။<br />သီခ်င္းနားေထာင္မယ္။....<br /><br />မနက္ျဖန္ေတာ့ မီးပူတိုက္၊ အိမ္သန္ ့ရွင္းေရးလူသန္ ့ရွင္းေရးလုပ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္<br />မယ္ထင္ပါတယ္။<br /><br />တခါတေလ တေယာက္ထဲေနရတာ ေကာင္းသားပဲေနာ္။ လုပ္ခ်င္တာေတြကို၊<br />လုပ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာလုပ္လို ့ရတာကိုေတာ့ သေဘာက်မိသား။<br /> ရက္ၾကာလာရင္ေတာ့... ... ... မေျပာတတ္ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-4465218311747326539?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-34297853303063890852011-07-03T09:48:00.005+02:002011-07-03T10:49:46.976+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/6014313/480/Anonymous/et2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 480px; height: 360px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/6014313/480/Anonymous/et2.jpg" alt="" border="0" /></a><br />မေန ့က စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ ေတြဆံုပြဲတစ္ခုကိုေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။<br />အဲ့ဒီပြဲေလးကို လာေရာက္တဲ့သူေတြကေတာ့ ဂ်ာမန္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။<br />စုစုေပါင္း အေယာက္ ၂၀ခန္ ့ဓမၼမိတ္ေဆြ တေယာက္အိမ္မွာ ေတြ ့ၾကတာပါ။<br />အဲ့ဒီပြဲကို သြားရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ က်မနဲ ့ကိုေသာမတ္စ္တို ့ေလးစားရတဲ့၊<br />ဗုဒၶဘာသာစာအုပ္ေတြကို ဂ်ာမန္လိုေရးေနတဲ့ စာေရးဆရာၾကီး နဲ ့ေတြ ့ၿပီး<br />ဂါရ၀ ျပဳဖို ့ပါ။<br /><br />တခါက ဓမၼစာအုပ္တစ္အုပ္ ၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္္။ စာေရးတဲ့သူက (ဦး)Fritz Schäfer<br />ျဖစ္ၿပီး ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ "Der Buddha sprach nicht nur für Mönche und Nonnen"<br />ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ "ဘုရားေဟာခဲ့တာေတြဟာ ဘုန္းၾကီးေတြ သီလရွင္ေတြ<br />အတြက္ပဲမဟုတ္ပါဘူး"လို ့ဆိုပါတယ္။ စာမ်က္ႏွာ ၈၈၀ ရွိပါတယ္။ စာေရးသူဟာ<br />ဂ်ာမနီႏုိင္ငံမွာ အေစာပိုင္း ဗုဒၶဘာသာ နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ပညာရွင္<br />တစ္ေယာက္ပါ။ သူဟာ အရင္က ေရွ့ေနတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ပါဠိစာေပကို<br />ကိုယ္တိုင္ေလ့လာခဲ့သူတစ္ဦးပါ။ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့စာအုပ္ပါ။<br />အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာကို ကူးေျပာင္းလာၾကတဲ့သူေတြအတြက္ အေျခခံသိသင့္<br />သိထိုက္တာေတြပါလို ့အလြန္အဖိုးတန္တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ။<br /><br />က်မတို ့က မိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ ရတနာသံုးပါးဆံုးမမႈေတြနဲ ့ၾကီးျပင္း<br />လာရေတာ့ အေျခခံသေဘာထားေတြကို သိေနေပမဲ့ သူတို ့ေတြကေတာ့ ဒါေတြကို<br />သိေအာင္ျပန္လုပ္ရပါတယ္။ ေဟာေျပာညႊန္ျပေပးမဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကလည္းမရွိေလ<br />ေတာ့ ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ယူေလ့လာၾကရပါတယ္။<br /><br />မေန ့ကပြဲမွာေတာ့ အသက္ ၈၈ႏွစ္အရြယ္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ (ဦး) Fritz Schäfer<br />လာပါတယ္။<br />ဒီအဖြဲေလးဟာ တစ္လတစ္ၾကိမ္ေတြ ့ၾကၿပီး တရားေဆြးေႏြးၾကတာပါ။ ပထမပိုင္း<br />(ဦး)Fritz Schäfer က သူ ့စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ <span class="st">Realität nach der Lehre des <em><br />Buddha</em> စာအုပ္ထဲက စာေတြဖတ္ၿပပါတယ္။ ေနာက္ အားလပ္ခ်ိန္မွာ လာေရာက္<br />သူေတြ အတြက္စားစရာေလးေတြခ်ထားေပးၿပီးစားရင္းေသာက္ရင္း မိတ္ဖြဲ ့ၾက၊<br />ေဆြးေႏြးၾက၊ အေတြ ့အၾကံဳေတြ ဖလွယ္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ </span><br />(ဦး) Fritz Schäfer ကစာကိုအၿပီးသတ္ဖတ္ၿပီး က်န္တဲ့သူေတြက နားမလည္<br />တာေတြကို ေမးၾက၊ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။<br />သူတို ့ေမးတာေတြက ေန ့စဥ္ၾကံဳေနရတဲ့ ကိစၥေတြထဲမွာ တရားသေဘာနဲ ့ဘယ္လို<br />ဆင္ခ်င္ၿပီးေနျဖစ္တယ္၊ ေနရမယ္ဆိုတာေတြ ေျပာၾကေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။<br />စိတ္၀င္စားစရာပါ။<br /><br />အသက္ ၈၈ႏွစ္အရြယ္ (ဦး) Fritz Schäfer ဟာ လူေရာစိတ္ပါက်န္းမာလွ်က္ပါပဲ။<br />ေအးခ်မ္းေဖၚေရြတဲ့မ်က္ႏွာရွိၿပီး အလြန္သေဘာေကာင္းပါတယ္။ သူ ့ကို ့ေတြ ့ခြင့္၊<br />စကားေျပာခြင့္ရလို ့က်မတို ့အလြန္၀မ္းသာမိပါတယ္။<br />သူအပါအ၀င္ တျခားဓမၼမိတ္ေဆြ အသစ္မ်ားရရွိလို ့ မေန ့က က်မအတြက္<br />မဂၤလာရွိတဲ့ေန ့တစ္ေန ့ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-3429785330306389085?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-73515265035442545092011-07-01T07:55:00.003+02:002011-07-01T08:17:20.832+02:00အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စိတ္လႈတ္ရွားမႈေတြနဲ ့အေမ့နားကို ၁၆ရက္ၾကာေရာက္ခဲ့ပါတယ္။<br />တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ အားနည္းလာတဲ့အေမ့ကို ျပန္ေတြရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္<br />ရပါတယ္။ က်မအလာကိုေမွ်ာ္ေနၿပီး၊ အျမဲေမးေနတဲ့အေမ က်မကိုေတြ ့ရေတာ့<br />သူအရမ္း၀မ္းသာေနရွာတယ္။ က်မရန္ကုန္မွာရွိေနခ်ိန္ေတြမွာ က်မကို သူ ့အနားမွာ<br />အခ်ိန္တိုင္း ရွိေနေစခ်င္တာ။ က်မလည္း ဒီရက္ေတြဟာ အေမ့အတြက္ပဲဆိုၿပီး<br />သူ ့အနားမွာပဲေနျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />တျခား ေတာ့ဘယ္မွမသြားျဖစ္ခဲ့ဘူး။ေျမနီကုန္း၊ လွည္းတန္းနဲ ့ ေရႊတိဂံုဘုရားပဲ<br />ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။<br />အေမနဲ ့စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာၾကတယ္။ အေမက အသက္ၾကီးလာတာနဲ ့အမွ်<br />ေသျခင္းတရားကို အေျပာမ်ားလာတယ္။သူၾကိဳက္တတ္တာေတြခ်က္ေပး၊<br />စီစဥ္ေပးျဖစ္ပါတယ္။<br />က်မရဲ ့မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီကို သြားမလည္အားေတာ့ သူတို ့ကက်မ<br />တို ့ဆီလာလည္ၾက၊ဟင္းေတြခ်က္ပို ့ၾက၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ယူလာၿပီး က်မတို ့နဲ ့<br />အတူတူ စားၾက၊ သရက္သီးေတြ ၊မုန္ ့ေတြလာပို ့ၾကနဲ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ ့<br />ခင္မင္မႈကို အထူး ေလးစားေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။<br /><br />က်မျပန္လာေတာ့ လြမ္းၿပီးက်န္ခဲ့တဲ့ အေမ့ကို မၾကာခင္ျပန္လာပါမယ္လို ့<br />ေျပာခဲ့ၿပီး ထားခဲ့ရတာကိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္လခြဲမွာ တခါအေမနဲ ့ေတြ ့ႏိုင္ဖို ့ က်မဘက္က အားလံုးစီစဥ္<br />ထားေပမဲ ့... က်မမလုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုေၾကာင့္ အေမဆီျပန္မလာျဖစ္မွာ<br />ကိုေတာ့စိုးရိမ္မိပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7351526503544254509?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-22985083576440448012011-06-08T15:58:00.003+02:002011-06-08T15:59:08.317+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-l9ksuRZTxZE/Te9-RKP4GrI/AAAAAAAABus/_kESIibJqZU/s1600/mama.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-l9ksuRZTxZE/Te9-RKP4GrI/AAAAAAAABus/_kESIibJqZU/s320/mama.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615846093628119730" border="0" /></a><br />တေန ့က ဓါတ္ပံုေတြရွာရင္း Thomasအေမရဲ ့ မွတ္တမ္းစာအုပ္<br />ေလးေတြ ့လာတယ္။ သူ ့အေမက သားသမီးေတြကိုသိပ္ခ်စ္တတ္တယ္။<br />အေသးအဖြဲေလးေတြကအစ မွတ္ထားတယ္။ Thomas ဘယ္ေန ့က ဘာစ<br />လုပ္တတ္တယ္ဆိုတာေတြကအစ ေရးထားတယ္။<br /><br />ဒီမွတ္တမ္းကို သူ ့အေနနဲ ့အခ်ိန္ယူၿပီး ၂၅ႏွစ္ၾကာေမတၱာအျပည့္နဲ ့ေရးထားေၾကာင္း၊<br />ဒီမွတ္တမ္းကတဆင့္ သူ ့ရဲ ့ေမတၱာတရားကို ခံစားတတ္ေအာင္ပါ။<br />သူမွတ္တမ္းမတင္ထားတာေတြဟာ၊ မျဖစ္ခဲ့တဲ့အရာေတြျဖစ္ၿပီး<br />သူ အမွန္ေတြကိုေရးထားေၾကာင္းလည္းစာတိုေလးတစ္ေစာင္ေရးထားပါေသးတယ္။<br /><br />Thomas ကို ၂လျပည့္တဲ့ေန ့မွာ ပထမဆံုး လက္သဲညွပ္ေပးတာ။<br />၂ လ နဲ ၂၆ ရက္မွာ ပထမဆံုး လိေမၼာ္ရည္တိုက္တာ၊ ၄လနဲ ၃ရက္မွာ ပထမဆံုး နာရီ၀က္ၾကာအျပင္ထြက္ေၾကာင္း၊ ၄လနဲ ့၄ရက္မွာ စၿပီးကစားတယ္ဆိုပဲ။<br />၄လနဲ ့၂၆ရက္မွာ ကေလးေသာမတ္စ္ေခါင္းေထာင္တတ္တယ္တဲ့။<br />၅လနဲ ့၁ရက္သားမွာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္စေကၽြးတယ္တဲ့။<br />၇လနဲ ့၆ရက္မွာ ၅မိနစ္ၾကာေအာင္ ထိုင္တယ္။၄ရက္ၾကာေတာ့ေပါင္မုန္ ့စစားတယ္တဲ့။<br /><br />၈လနဲ ့၆ရက္သားမွာ ကေလးခံုေပၚကက်တယ္။ေတာ္ေတာ္ေဆာ့တယ္။<br /><br />တစ္ႏွစ္နဲ ့၁၁လမွာ သူ ့ကိုယ္သူ ေသာမတ္စ္ လို ့ေျပာတတ္တယ္တဲ့။<br />၂ႏွစ္နဲ ့၁၃ရက္သားမွာ ပထမဆံုး သူ ရွဴးရွဴးေပါက္ခ်င္တယ္လို ့ေျပာသတဲ့။<br />သူငယ္ငယ္က စကားစေျပာေတာ့ ဂ်ာမန္လိုေရာ၊ေဟာ္လန္လိုေရာေရေနတယ္ဆိုပဲ။<br />စသျဖင့္ေရးထားတဲ့ေယာကၡမရဲ ့မွတ္တမ္းကိုဖတ္ၿပီး မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ ့ေမတၱာ<br />ကို ပိုၿပီးတန္ဖိုးထားခံစားမိလာပါတယ္။<br />အခုဆို က်မေယာကၡလည္းေလာကၾကီးမွာမရွိေတာ့ေပမဲ့ သူ ့ရဲ ့ေမတၱာကို က်မတို ့<br />အမွတ္ရေနေစပါတယ္။<br /><br />တခ်ိန္ထဲမွာပဲ က်မအေမကို သတိရမိတယ္။ ကံေကာင္းစြာနဲ ့က်မအေမကို က်မေတြ ့ခြင့္<br />ရွိေနေသးတယ္။ အေမလည္းက်မကိုေမွ်ာ္ေနရွာတယ္။ က်မအခ်ိန္ရွိတုန္း သူ ့ဆီ<br />ေျပးေတြ ့လိုက္ပါအံုးမယ္။ က်မမွာ ဘယ္လိုအခက္အခဲပဲရွိပါေစအေမ့ဆီက်မ<br />ျပန္လာေတြ ့ဖို ့ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ ၄ရက္ဆို အေမ့နားက်မေရာက္မွာပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-2298508357644044801?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-22982839679078153862011-06-03T20:45:00.004+02:002011-06-03T21:01:56.679+02:00မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အိမ္ကိုလာလည္ပါတယ္။ သူ ့မိဘေတြက ျမန္မာျပည္ကို<br />မႏွစ္ကေရာက္ဖူးပါတယ္။ သူ ကေတာ့ ဒီႏွစ္တကၠသိုလ္၀င္တန္းေျဖမွာပါ။<br />ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း အဂၤလိပ္လိုစာတမ္းဖတ္မလို ့ဆိုၿပီးက်မဆီေရာက္လာပါတယ္။<br /><br />သူ ့စာတမ္းက ျမန္မာျပည္ရဲ ့ေခတ္အဆက္ဆက္ ႏိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရး၊လူမႈေရး<br />အေၾကာင္းေတြပါ။ သူစာေတြေတာ္ေတာ္ဖတ္ထားတယ္ဆိုတာကိုသူျပင္ဆင္လာတဲ့<br />စာေတြကိုၾကည့္တာနဲ ့သိလိုက္ပါတယ္။ သူနဲ ့က်မ စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္ပါ<br />တယ္။ သူမသိတာေတြလည္းေတာ္ေတာ္ေလးေမးပါတယ္။ သူျမန္မာျပည္အေၾကာင္း<br />ေလ့လာရင္း သြားခ်င္စိတ္ျဖစ္ေနတယ္လို ့ေျပာတယ္။<br /><br />သူျပန္သြားေတာ့က်မလည္း ျမန္မာျပည္နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ အမ်ား<br />ၾကီးေတြးေနမိတယ္။ သူေရးထားတဲ့ အရာေတြကိုေျပာင္းျပန္လွန္လိုက္ခ်င္တယ္။<br />ေၾသာ္... တေန ့ေန ့ေတာ့.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-2298283967907815386?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-89165166695931793382011-05-22T18:28:00.006+02:002011-05-23T13:45:55.286+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-XQkmfgZq9wQ/TdlFXcsjDNI/AAAAAAAABuQ/b4Up3PNWWng/s1600/2251.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-XQkmfgZq9wQ/TdlFXcsjDNI/AAAAAAAABuQ/b4Up3PNWWng/s320/2251.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609591080009010386" border="0" /></a><br />ဂ်ာမနီ မွာေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ လာအိုးလူမ်ိဳးေတြရဲ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း<br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><a href="http://www.wat-lao.org/index.html">Wat-Sibounheuang<span style="font-weight: bold;"> </span></a> မွာဒီေန ့ ( ၂၂.၅.၂၀၁၁ )က်င္းပတဲ့<br />ကဆုန္လျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ပူေဇာ္ပြဲကိုေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုတေလာ<br />စိတ္ေတြကဟိုေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ အခုလို ရတနာသံုးပါးနဲ ့ေတြ ့ၾကံဳ<br />ခြင့္ရတဲ့အတြက္ က်မအလြန္၀မ္းသာမိပါတယ္။<br /><br />ဒီဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက သၾကၤန္ပြဲေတြက်င္းပေလ့ရွိတဲ့ ေလာႏိုင္ငံကေက်ာင္းပါ။<br />သၾကၤန္ပြဲေတြကို ေက်ာင္းနဲ ့နီးတဲ့ၿမိဳ ့ေလးမွာသာက်င္းပေလ့ရွိတာေၾကာင့္<br />ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။<br />ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ပတ္ေလာက္က ဂ်ာမန္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲရဲ ့ႏွစ္ပတ္လည္<br />အစည္းအေ၀းကို အဲ့ဒီဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာလုပ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ က်မတို ့လည္း<br />ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ဖိတ္တာနဲ ့ ဒီေန ့ပြဲကိုထပ္ေရာက္<br />ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ဆရာေတာ္ တစ္ပါးပဲ သတင္းသံုးပါတယ္။ ဒီေန ့ေတာ့<br />ျပင္သစ္က လားအိုးဘုန္းၾကီးတစ္ပါး၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ သတင္းသံုးတဲ ့ ဂ်ာမန္ဘုန္းၾကီး<br />တစ္ပါး၊ ေပါင္း ဘုန္းၾကီး ၃ပါးပါ။<br /><br />က်မတို ့အိမ္ကေန ၂နာရီၾကာေလာက္ကားေမာင္းရပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့<br />ဆြမ္းကပ္ဖို ့ယူသြားတဲ့ ဆြမ္းဟင္းေတြကို ေ၀ယ်ာ၀စၥအဖြဲ ့ကိုအပ္ၿပီး ဘုရားခန္း<br />ကိုေရာက္တာနဲ ့ အခမ္းအနားစပါတယ္။ ဆရာေတာ္က သီလေပးပါတယ္။<br />ဘုရားစာေတြစုေပါင္းရြတ္ၾကပါတယ္။ လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ ကို တန္းစီၿပီး<br />ေလာင္းလွဴၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းၾကီးသံုးပါးကို ဆြမ္းကပ္ၾကပါတယ္။<br />သိပ္ကိုၾကည္ညိဳဖို ့ေကာင္းပါတယ္။ သံဃာေတြ ့ရခဲတဲ ့ေနရာမွာ အခုလို<br />ဆြမ္းကပ္ခြင့္ရတာအလြန္၀မ္းသာမိပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-CCF-L-DGCE4/TdlFXvY3aII/AAAAAAAABuY/0omCm06AurY/s1600/2252.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-CCF-L-DGCE4/TdlFXvY3aII/AAAAAAAABuY/0omCm06AurY/s320/2252.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609591085026732162" border="0" /></a><br />သံဃာေတြဆြမ္းစားၿပီးေတာ့ ဧည့္သည္ေတြကို ဘူေဖးေကၽြးပါတယ္။<br />ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကစီစဥ္ထားတဲ့စားေသာက္စရာေတြအျပင္ ဧည့္သည္ေတြ<br />ယူလာတဲ့စားေသာက္စရာေတြပါဆိုေတာ့ အမ်ိဳးစံု၊ အရသာစံုပါပဲ။<br />က်မကေတာ့ ၾကက္သားနဲ ့ပိႏၷဲကြင္းခ်က္ရယ္္၊ မုန္းညွင္းနဲ ့မႈိေၾကာ္ရယ္ယူသြား<br />ပါတယ္။ ဘဲေပါင္း၊ ၀က္အူေခ်ာင္းေၾကာ၊္ ငါးေၾကာ္၊ သေဘၤာသီးသုပ္တို ့ကို<br />စားျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိဳပြဲေတာ့ မုန္ ့လုပ္ေဆာင္းေသာက္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအျပင္မွာ အာရွေစ်းတန္းေလးလည္းရွိပါတယ္။ ဘုရားပြဲေစ်း<br />ဆိုပါေတာ့၊ က်မတို ့၀ယ္ေနက် ထိုင္းငါးပိခ်က္ဆိုင္ေတြ ့တာနဲ ့၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br />လျပည့္ရိပ္တို ့ကိုေတာင္မပါလာဘူးလားလို ့ေမးလိုက္ေသးတယ္။<br />လာၾကတဲ့သူေတြကေတာ့ ကေတာ့လာအိုး၊ထိုင္း၊သီရိလကၤာ ၊ျမန္မာ(က်မ)နဲ ့<br />ဂ်ာမန္ေတြပါ။ စုစုေပါင္း လူ၆၀၀ခန္ ့ရွိပါတယ္။<br /><br />စားေသာက္ၿပီးေတာ့ ဂ်ာမန္ဘုန္းၾကီးနဲ ့စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္။ သူက ၁၅၀ါစာ<br />ရွိၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံက ေတာရေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ တရားအားထုတ္ေၾကာင္း<br />သိရပါတယ္။ ေန ့လည္ၾကေတာ့ တရားနာၾကပါတယ္။ ဂ်ာမန္ဘုန္းၾကီးက<br />ဂ်ာမန္လို တရားေဟာပါတယ္။ သစၥာေလးပါးနဲ ့ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာ ေၾကာင္း<br />ေဟာပါတယ္။ လိုခ်င္မႈေတြ၊စိတ္မေက်နပ္မႈ၊စိတ္မခ်မ္းသာမႈေတြ စတဲ့<br />ဒုကၡေတြအေၾကာင္းေဟာေတာ့ က်မရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ စိတ္ပူပင္ ေၾကာင့္ၾက<br />မႈေတြကို တရားသေဘာနဲ ့သတိေလးရွိသြားတယ္။<br /><br />တရားေဟာၿပီးေတာ့ ေရစက္ခ်ပါတယ္၊ဘုရားပူေဇာ္ၾကပါတယ္။<br />ပန္း၊အေမႊးတိုင္ဆီမီးေတြနဲ ့ပူေဇာ္ၾကရင္းအခမ္းအနားၿပီးဆံုးပါတယ္။<br /><br />အျပန္လမ္းမွာ က်မစိတ္ေတြၾကည္လင္လာပါတယ္။ က်မေပ်ာ္တယ္လို ့<br />ကိုေသာမတ္စ္ကိုေျပာျပမိတယ္။ တခုတေလာစိတ္ပူပင္မႈေတြ ကိုေမ့သြား<br />ခဲ့ပါတယ္။ ရတနာသံုးပါး ရဲ ့ေက်းဇူးကို ဦးတင္မိပါတယ္။<br /><br />ဒီလို ဂ်ာမနီမွာ ၾကံဳရခဲတဲ့ ကုသိုလ္ျပဳခြင့္ရတဲ့ပြဲကို က်င္းပေပးေသာသူမ်ား၊<br />က်မတို ့ကို ဖိတ္ၾကားၾကသူမ်ား၊ တိုင္းတပါးမွာ သာသနာျပဳေနၾကတဲ့<br />ဆရာေတာ္မ်ား၊ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-fZZYd4VGXek/TdlFX8wdt6I/AAAAAAAABug/Kq5O9Ooiixo/s1600/2253.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-fZZYd4VGXek/TdlFX8wdt6I/AAAAAAAABug/Kq5O9Ooiixo/s320/2253.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609591088615372706" border="0" /></a><br /><br /><br /></div><a href="http://www.wat-lao.org/index.html"><span style="font-weight: bold;"></span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8916516669593179338?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-16939446780395244692011-05-21T09:20:00.004+02:002011-05-21T10:10:13.698+02:00တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ တစ္ခုခု ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္း သည္ က်မ မလုပ္ခ်င္ေသာ<br />အလုပ္တစ္ခုပါ။ ေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္မွာ ေန ့ရက္ေသခ်ာေသာေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္းထက္၊<br />မေသခ်ာမေရရာေသာေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္းက ပိုဆိုးပါတယ္။<br /><br />တစ္ေန ့လာႏိုး၊တစ္ေန ့ရႏိုးနဲ ့ေစာင့္ရျခင္းဟာ က်မအတြက္ အလြန္ပင္ပန္းပါတယ္။<br />ရလာတဲ့ အေျဖေပၚမူတည္ၿပီး ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ကိစၥေတြ အတြက္<br />အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူးဆိုရင္ ပိုၿပီးရင္ေမာရပါတယ္။<br /><br />ေစာင့္ေနရတဲ့ အေျဖတစ္ခုဟာ မိမိေမွ်ာ္လင့္သလိုျဖစ္မလာရင္ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ၊<br />ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲဆိုတဲ့ အေတြးေတြနဲ ့က်မ စိတ္ေမာေနတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီအေတြးေတြဟာ မေကာင္းမွန္းသိလို ့အာရံုေျပာင္းဖို ့ၾကိဳးစားေပမယ့္လည္း<br />ျပန္ျပန္ေတြးမိေနတယ္။ အေကာင္းဘက္ကေတြးေပါ့၊ ျဖစ္မွမျဖစ္ေသးတာဆိုေပမဲ့<br />လက္ေတြ ့က အေျပာေလာက္ မလြယ္ပါ။<br />ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းအေကာင္းပဲလို ့ေျပာၾကတယ္။ ေရြးစရာမွမရွိတာ၊ရင္ဆိုင္ရမွာပဲ<br />လိုေျပာၾကတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ။ ဦးေႏွာက္ကသိေနေပမဲ့ အေတြးေတြက<br />လြယ္လြယ္နဲ ့လက္မခံႏိုင္ဘူး။<br /><br />အခုတေလာအေတြးစိတ္ေတြမ်ားေနပါတယ္။<br />မေရရာေသာ၊မေသခ်ာေသာေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္းဒုကၡမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားျပည့္၀ၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1693944678039524469?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-82149372660550690572011-05-14T07:54:00.007+02:002011-05-14T08:42:14.476+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4naIXPox1T8/Tc4euUpF-II/AAAAAAAABtA/Ss-5VxYrk7U/s1600/hut.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4naIXPox1T8/Tc4euUpF-II/AAAAAAAABtA/Ss-5VxYrk7U/s320/hut.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606452367286728834" border="0" /></a><br />အခုတေလာအလြန္မ်က္စိေနာက္စရာ တစ္ခုကေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ရဲ ့<br />ဦးထုပ္တစ္လံုးပါ။ တကယ္ေတာ့ သူဘယ္ေတာ့မွဦးထုပ္ေဆာင္းေလ့မရွိပါဘူး။<br />ဦးထုပ္ေၾကာင့္ သူ ့ဆံပင္ေတြ ေစးကပ္ ကုန္တယ္လို ့အေၾကာင္းျပၿပီး ဘယ္ေလာက္<br />ခ်မ္းခ်မ္း ဦးထုပ္မေဆာင္းပါဘူး။<br /><br />မႏွစ္ကဘုန္းၾကီးလူထြက္ၿပီးကတည္းက ဆံပင္ကို္တိုကပ္ေနေအာင္ထားရတာ<br />အရသာေတြ ့သြားၿပီး ဂတံုးသာသာဆံပင္ပဲထားပါေတာ့တယ္။<br /><br />သူ ့ဆံပင္ကို ၄ ပတ္တခါ ဆိုင္မွာသြားၿပီး 3mm ခ်န္ညွပ္ေလရဲ ့။ က်မကအိမ္မွာ<br />စက္ကေလး၀ယ္ၿပီး က်မညွပ္ေပးမယ္ဆိုတာကို အခ်ိန္ၾကာၾကာေျပာယူရတယ္။<br />အခုေတာ့ က်မရဲ ့လက္စြမ္းကိုသူယံုၾကည္ၿပီးအိမ္မွာပဲ ညွပ္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />တေန ့ေလွ်ာက္လည္ၾကရင္း ေနပူတာနဲ ့ ဦးထုပ္တစ္လံုး၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူက<br />အဲ့ဒီဦးထုပ္ကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ပါတယ္။ ဦးထုပ္ေဆာင္းၿပီးမွန္ၾကည့္ရတာလည္း<br />ခဏခဏပါ။ လူေတြက မင္းရဲ ့ဦးထုပ္ကလွတယ္လို ့ေျပာရင္ သေဘာက်ၿပီး<br />မခၽြတ္ေတာ့ပါ။ အျပင္ထြက္ မယ္ဆိုတာနဲ ့ဦးထုပ္ကေဆာင္းၿပီးသား။<br />တခါတေလအျပင္ကျပန္ေရာက္ရင္ေတာင္ ဦးထုပ္က မခၽြတ္ေသဘူး။<br /><br />အရင္က ကားအမိုးကို မနက္အေစာပိုင္းနဲ ့ညေနေစာင္းေနေရာင္မျပင္းတဲ့<br />အခ်ိန္ပဲဖြင့္ေမာင္းေလ့ရွိတဲ့သူက အခုေတာ့ ဦးထုပ္ေဆာင္းၿပီး ေနပူထဲလည္း<br />အမိုးဖြင့္ေမာင္းေလ့ရွိလာၿပီး။ က်မကေတာ့ေနပူလို ့မၾကိဳက္။သူကေတာ့<br />ဦးထုပ္နဲ ့ဟုတ္ေနေရာ။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-AHd01JoUNLc/Tc4fNNgkBSI/AAAAAAAABtI/yDggXTFCEOk/s1600/hut1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AHd01JoUNLc/Tc4fNNgkBSI/AAAAAAAABtI/yDggXTFCEOk/s320/hut1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606452897947845922" border="0" /></a><br />က်မလည္းတခါတေလဦးထုပ္ေဆာင္းပါတယ္။ သူ ့ေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။<br />အခုေတာ့ အိမ္ထဲလည္းေဆာင္း၊အျပင္သြားလည္းေဆာင္း၊ စက္ဘီးစီးလည္းေဆာင္း၊<br />ကားေမာင္းလည္းေဆာင္း..... ၾကာလာေတာ့ က်မ မ်က္စိေနာက္လာပါတယ္။<br />ေတာ္ပါေသးရဲ ့အိပ္တဲ့အခါမေဆာင္းထားလို ့.... ဒါေတာင္ အိပ္ရာေဘးမွာ<br />ခ်ိတ္ထားေသးရဲ့..............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8214937266055069057?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-18190890223244991342011-05-04T16:54:00.003+02:002011-05-04T17:39:59.889+02:00အမိေျမကထြက္လာၿပီး ႏိုင္ငံအသစ္တစ္ခုမွာ ဘ၀သစ္တစ္ခုကို စတင္ခဲ့တာ<br />၁၂ ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၂ ႏွစ္တုန္းက ျမန္မာျပည့္ကထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္<br />ခံစားမႈ၊ အေတြ ့အၾကံဳေတြ ကို အခုခ်ိန္ထိျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ မေန ့တေန ့က<br />ျဖစ္ခဲ့သလို မွတ္မိေနပါေသးတယ္။<br /><br />မထြက္လာခင္တစ္ရက္အလိုမွာ အေဖရယ္၊အေမရယ္၊က်မရယ္ မိသားစု<br />သံုးေယာက္ ေရႊတိဂံုဘုရားသြားဖူးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ က်မတို ့နဲ ့အတူမေနတဲ့<br />အေဖ နဲ ့က်မတို ့သားအမိ အတူူတူူ ဘုရားဖူးခြင့္ရတာ က်မဘယ္ေမ့ပါ့မလဲ။<br />အျပန္မွာလွည္းတန္းထိပ္မွာေခါက္ဆြဲေၾကာ္၀င္စားျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။<br />က်မက တရုတ္ဆိုင္က ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ဆိုၾကိဳက္တာကို။<br /><br />အဲ့ဒီညက အေဖ က်မတို ့အိမ္မွာ အိပ္ပါတယ္။ က်မဒီကို ထြက္လာမဲ့ေန ့မွာ<br />အေဖက က်မကို သူ ့ရဲ ့တီရွပ္လက္ရွည္တစ္ထည္ အမွတ္တရေပးပါတယ္။<br />အဲ့ဒီအကႌ်ကို က်မ အခုထိ ည၀တ္အိပ္ေလ့ရွိဆဲပါ။<br />ေလဆိပ္ကို အေဖေရာ အေမပါ လိုက္ပို ့ၾကတယ္။ တေယာက္ထဲထားခဲ့ရမယ့္<br />အေမ့ရဲ ့ေဘးမွာ အေဖကိုျမင္ေနရလို ့ က်မသိပ္၀မ္းမနဲခဲ့မိဘူး။ က်မ မရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြ<br />မွာ အေမ့ဆီမၾကာမၾကာဖုန္းဆက္ဖို ့လည္း အေဖ့ကိုမွာခဲ့ေသးတယ္။<br />က်မကေတာ့ ေနရာေဟာင္းကိုထားခဲ့ၿပီး၊ ဘာမွန္းမသိေသးတဲ့ ေနရာသစ္ကို<br />တေယာက္ထဲသြားရမွာဆိုေတာ့ စိတ္လႈတ္ရွားေနခဲ့မိပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ေနရာသစ္မွာ အစစအရာရာ အသစ္အဆန္းေတြေတြ ့ခဲ့၊ျမင္ခဲ့ရ၊ သင္ခဲ့၊<br />ေလ့လာခဲ့ရ၊ ၀မ္းသာျခင္း၊၀မ္းနည္းျခင္း၊ အားငယ္ျခင္း၊ အားတင္းျခင္းေတြနဲ ့<br />ဘ၀ကိုရွန္းကန္တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန ့ေတာ့ ဘာလိုလိုနဲ ့ ၁၂ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါ<br />ၿပီ။<br /><br />ဒီေန ့မွာ လူ ့ေလာကၾကီးမွာ မရွိေတာ့တဲ့ အေဖကို အထူးသတိရမိပါတယ္။<br />အေဖဟာ က်မတို ့သားအမိနဲ ့အတူတူ မေနေပမဲ့ က်မဘြဲ ့ယူတဲ့အခါ၊ က်မ တိုင္းတပါး<br />ကိုထြက္လာတဲ့အခါ၊ က်မ အမ်ိဳးသားနဲ ့အတူျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာလည္တဲ့အခါစတဲ့<br />အေရးပါတဲ့ေန ့ေတြမွာ က်မေဘးမွာရွိေနခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့မွာ အေ၀းမွာရွိေနတဲ့က်မကို သတိရေနရွာမယ့္ သတၱိရွိၿပီး စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့<br />အေမ့ကိုလည္းအထူးသတိရမိပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့မွာ က်မဘ၀ကို အေကာင္းဘက္သို ့ေျပာင္းလဲေပးခဲ့တဲ့၊ ဘ၀သစ္တစ္ခု<br />မွာရပ္တည္ႏိုင္ဖို ့ က်မကို ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တဲ့ ၊ က်မနဲ ့က်မအေမ ကို တရားဓမၼနဲ ့<br />မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ က်မရဲ ့အမ်ိဳးသား ကိုေသာမတ္စ္ကို အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့မွာ က်မကို ၁၂ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ အဖက္ဖက္က ကူညီပံ့ပိုး၊အားေပး<br />ၾကတဲ့မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကိုလည္းအထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့ေန ့လည္မွာ က်မတို ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အမွတ္တရ ေန ့လည္စာသြားစား<br />ျဖစ္ပါတယ္။ ေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူး။ က်မဂ်ာမနီကို စေရာက္တဲ့ေန ့က<br />ပထမဆံုးစားခဲ့ဘူးတဲ့ ပီဆာ ပါ။ အဲ့ဒီေန ့က ေလဆိပ္ကေန Düsseldorf မွာရွိတဲ့ အဂၤလန္<br />ေကာင္စစ္၀န္ရံုးမွာဗီဇာသြားတင္ၿပီး အျပန္ Düsseldorf ဘူတာမွာ အေျပးအလႊား<br />ပီဆာ ၀ယ္စားခဲ့ၾကတဲ့ အမွတ္တရ ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1819089022324499134?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-77851840298301285892011-04-30T20:11:00.005+02:002011-04-30T21:06:06.958+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-g8f2VaWaNek/TbxcKJPt6yI/AAAAAAAABsI/UYBE93J5A40/s1600/m11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-g8f2VaWaNek/TbxcKJPt6yI/AAAAAAAABsI/UYBE93J5A40/s320/m11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601453365892344610" border="0" /></a><br />မေမွ်ာ္လင့္ပဲရုတ္တရက္စီစဥ္ၿပီး ေရာက္သြားတဲ့ေနရာပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့<br />အပတ္ကအလုပ္ပိတ္မယ္၊မပိတ္ဘူးနဲ ့ေစာင့္ေနရတာနဲ ့ခရီးသြား<br />ဖို ့စီစဥ္တာေတြမသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ရုတ္တရက္အၾကံရတာနဲ ့ မိတ္ေဆြ<br />တေယာက္ရွိတဲ့ ဆြစ္ဇာလန္က<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Montreux"> Montreux</a> ျမိဳ ့ကိုေရာက္သြားပါတယ္။<br />မိတ္ေဆြက ျမန္မာျပည္ကိုလည္းအၾကိမ္မ်ားစြာေရာက္ဖူးၿပီး တရားဓမၼအတူတူ<br />လုပ္ၾကတဲ့သူပါ။ သူ ့အိမ္ေဘးက holiday apartment ကလည္းအားေနတာနဲ ့<br />အေတာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/5563227/oimg/Anonymous/m10.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5563227/oimg/Anonymous/m10.jpg" alt="" border="0" /></a>Montreux ကို က်မတို ့ဆီကေန ရထားနဲ ့ ၄ နာရီေလာက္စီးရပါတယ္။ ဆြစ္ဇာလန္<br />မွာရထားစီးရင္ ဂ်ာမန္လိုေျပာတဲ့အပိုင္းက ဂ်ာမန္နာမည္ျမိဳ ့ဘူတာ၊ ျပင္သစ္<br />စကားေျပာတဲ့အပိုင္းက ျပင္သစ္နာမည္ျမိဳ ့ဘူတာ... တႏိုင္ငံထဲ ဘာသာစကား<br />သံေတြေျပာင္းၿပီးၾကားရတာ သေဘာက်မိပါတယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/5563212/oimg/Anonymous/m6.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5563212/oimg/Anonymous/m6.jpg" alt="" border="0" /></a>Montreux မွာေတာ့ ျပင္သစ္စကားေျပာပါတယ္။ က်မလည္း ရန္ကုန္မွာ<br />တုန္းက ၃ႏွစ္သင္ခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္စကားလက္က်န္နဲနဲပါးပါးနဲ ့ ေတြ ့တာေတြ<br />ေလွ်ာက္ဖတ္ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေမ့ေနပါၿပီ....<br />က်မတို ့မိတ္ေဆြက အဂၤလန္ႏိုင္ငံသားဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္စကားျပန္ေျပာျဖစ္<br />ပါတယ္။ သူ ့အမ်ိဳးသမီးက ျပင္သစ္သူဆိုေတာ့ သူက တခါတေလျပင္သစ္လို<br />ေျပာလိုက္၊ ဂ်ာမန္လိုေျပာလိုက္နဲ ့ က်မတို ့ေလးေရာက္စကား၀ိုင္းက ဟိုလိုေျပာလိုက္၊<br />ဒီလိုေျပာလိုက္နဲ ့ရီရေသးတယ္။<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/5563211/oimg/Anonymous/m5.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5563211/oimg/Anonymous/m5.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/5563216/oimg/Anonymous/m7.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 448px; height: 336px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5563216/oimg/Anonymous/m7.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />က်မတို ့၂ေယာက္ကေတာ့ ဟိုနားဒီနားေလွ်ာက္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ ့က<br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lake_Geneva">Lake Geneva</a> ေဘးမွာရွိေတာ့ ေရကန္ေဘးမွာ အၾကာၾကီးထိုင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။<br />ေရကန္ကေရရယ္၊ ေတာင္တန္းၾကီးရယ္၊ အဆင့္ဆင့္ေဆာက္ထားတဲ့<br />အိမ္ေတြရယ္။ ေလွခါးထစ္ေတြ၊ ကုန္းဆင္းကုန္းတက္ေတြရယ္က က်မအတြက္<br />ဆန္းေနပါတယ္။ က်မတို ့ရွိေနခ်ိန္မွာေနကလည္းသာေတာ့ ျမိဳ ့ရဲ ့အလွကို<br />ပိုခံစားခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/5563208/oimg/Anonymous/m1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 360px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5563208/oimg/Anonymous/m1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />သြားရင္းလာရင္းျမန္မာတေယာက္ေယာက္နဲ ့မ်ားေတြ ့မလားလို ့ ရွာၾကည့္မိေသးတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7785184029830128589?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-11215224759870113452011-04-18T19:57:00.008+02:002011-04-19T14:07:21.001+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-p0-hqQ38eTU/TayEJ3vWdwI/AAAAAAAABr4/VlyBw7K0Ex4/s1600/16410.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-p0-hqQ38eTU/TayEJ3vWdwI/AAAAAAAABr4/VlyBw7K0Ex4/s320/16410.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596993742030927618" border="0" /></a><br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့စေန (၁၆.၄.၂၀၁၁) က က်မတို ့ဂ်ာမနီေရာက္လာအိုးလူမ်ိုးေတြ<br />က်င္းပတဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲကိုေရာက္ပါတယ္။ ပြဲအေၾကာင္းေလးကိုေတာ့<br /><a href="http://fullmoon-shadow.blogspot.com/2011/04/blog-post_18.html">လျပည့္ရိပ္ကဒီမွာေရးထားပါတယ္</a>။<br />ဒီပြဲဟာ က်မအတြက္ တႏွစ္တခါျမန္မာျပည္အလြမ္းေျပဆိုလည္းဟုတ္သလို၊<br />ျမန္မာ၀တ္စံုကို ၀င္ခြင့္ရတဲ့ပြဲလည္းဟုတ္ပါတယ္။<br />ေဆာင္းတြင္းတစ္ခုလံုး အေႏြးထည္ထူထူေတြ၊ဂ်ာကင္ေတြ၊ ေခါင္းစြပ္ေတြကို<br />ၾကိဳက္ၾကိဳက္မၾကိဳက္ၾကိဳက္ ၀တ္ခဲ့ရတဲ့ေနာက္ ဒီပြဲမွာျမန္မာလို ၀တ္ခြင့္ရေတာ့<br />တကယ့္ကိုေပ်ာ္ပါတယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-8TIPalbjK4o/TayEJsZGFQI/AAAAAAAABrw/294U5MojxVM/s1600/1648.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-8TIPalbjK4o/TayEJsZGFQI/AAAAAAAABrw/294U5MojxVM/s320/1648.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596993738984789250" border="0" /></a><br />ဒီသၾကၤန္ပြဲအတြက္ဘာ၀တ္မယ္ဆိုတာကို အၾကာၾကီးကတည္းက ၾကိဳေတြးၿပီးသား<br />ပါ။ လာအိုးလူမ်ိဳးေတြကလည္း ဒီပြဲမွာ သူတို ့ရိုးရာ ၀တ္စံုေတြ၀တ္ၾကေတာ့<br />သူတို ့လွေနသလိုက်မလည္းလွခ်င္ပါတယ္။ သူတို ့ရိုးရာ၀တ္စံု ကို က်မတို ့ၾကည့္<br />ခြင့္ရသလို က်မတို ့ျမန္မာ၀တ္စံုကိုလည္းသူတို ့ေရွ့မွာ၀တ္ျပခ်င္ပါတယ္။<br /><br />က်မတို ့ျမန္မာ၀တ္စံုနဲ ့လာအိုး၀တ္စံုက ေတာ္ေတာ္တူပါတယ္။ သူတို ့လည္း<br />လံုခ်ည္ပဲ၀တ္ၾကပါတယ္။ အခုေခတ္ေတာ့ စကတ္ထမီလိုခ်ဳပ္ထားတာေပါ့ေလ။<br />သူတို ့ရဲ ့အခ်ိတ္ဆင္က ထမီရဲ့ေအာက္နားမွာပါ၊က်မတို ့ဒူးနားခ်ိတ္နဲ ့ခပ္ဆင္ဆင္<br />တူပါတယ္။ ပု၀ါကိုသူတို ့က ရင္ပတ္မွာ သိုင္းၿပီးၿခံဳပါတယ္။ က်မတို ့ကေတာ့<br />ပု၀ါကို စံုခ်ရင္ခ်၊ အစႏွစ္ဘက္ေရွ့ခ်ၿပီး ၿခံဳရင္ၿခံဳပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-cF-KVJ4pn3I/TayEKMRqt2I/AAAAAAAABsA/PsyJ_I6J7l8/s1600/Laosdress1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-cF-KVJ4pn3I/TayEKMRqt2I/AAAAAAAABsA/PsyJ_I6J7l8/s320/Laosdress1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596993747543570274" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">http://www.activeboard.com/forum.spark?aBID=98894&amp;p=3&amp;topicID=23274230</span><br /><br />ဒီႏွစ္ေတာ့က်မ ပတ္လည္ခ်ိတ္ေလး၀တ္ျဖစ္ပါတယ္။ လံုခ်ည္က ျမန္မာျပည္က<br />မိတ္ေဆြကလက္ေဆာင္ပါးလိုက္တာပါ။ အကႎ်နဲ ့ပု၀ါကိုေတာ့ မႏွစ္ကရန္ကုန္<br />ျပန္ရင္းခ်ဳပ္လာတာပါ။ ဒီလံုခ်ည္က ကြင္းလံုခ်ည္ပါ၊ မႏွစ္ကစကတ္ထမီ၀တ္ၾကည့္<br />ပါတယ္။ သိပ္မၾကိဳက္တာနဲ ့ကြင္းလံုခ်ည္ပဲခ်ဳပ္ျဖစ္ပါတယ္။<br />ျမန္မာ၀တ္စံုကို၀တ္ရေတာ့ အရင္ကေက်ာင္းမွာ အလုပ္လုပ္<br />တုန္းပြဲေတြရွိရင္ သူငယ္ခ်င္းတသိုက္ အလွၿပိဳင္ၾကတာသတိရမိပါတယ္။<br />သာမန္လံုခ်ည္ေတြကိုေတာ့ေႏြဆိုရင္ မၾကာခဏ၀တ္ျဖစ္ေပမဲ့ အခုလိုၾကၾကနန<br />ေတာ့မ၀တ္ျဖစ္ပါဘူး။ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ အခြင့္အေရးကို အရယူၿပီး က်မ ျမန္မာဆန္ဆန္<br />အလွျပင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />တရားနာရင္း၊အလွဴျပဳရင္း၊ ဘုန္းၾကီးဖူးရင္း ၊အာရွအစာေတြစားရင္း၊ ျမန္မာစကား<br />ေတြေျပာရင္း၊အာရွလူမ်ိဳးေတြ ၾကား ျမန္မာလို၀တ္ရင္း..... ေခတၱခဏ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေနသလိုခံစားရပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1121522475987011345?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-90644079532463179072011-04-13T16:25:00.003+02:002011-04-13T16:52:54.955+02:00ဒီေန ့သၾကၤန္အက်ေန ့... မေန ့က ၾကိဳလုပ္ထားတဲ့ ေရႊထမင္းနဲ ့ မနက္ေစာေစာ<br />ဘုရားဆြမ္းကပ္ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒီေန ့က်မခြဲစိတ္ဖို ့ရက္ခ်ိန္းယူထားတာနဲ ့အလုပ္ကအျပန္ ေဆးရံုကိုတန္းသြား<br />လိုက္ပါတယ္။<a href="http://mamasusiemay.blogspot.com/2011/01/blog-post.html"> မိုးစက္ပြင့္ရဲ ့ေနရစ္ခဲ့ေတာ့စံပယ္တင္</a> ထဲကလိုပဲ က်မကေတာ့<br />ရင္သားေပၚက မွဲ ့တစ္လံုးကအေရာင္ေျပာင္းလာတာရယ္၊ ေနာက္ လက္သည္းခြံ ့<br />ေလာက္အခဲေလးတစ္ခု ရွိေနတာရယ္ကို ဒီေန ့ပဲခြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />အလုပ္ကအျပန္ တေယာက္ထဲ မေၾကာက္ပါဘူးဆိုၿပီးသြားလိုက္ပါတယ္။<br />ဟိုေရာက္ေတာ့ ခြဲစိတ္ခန္း၀တ္ရံု၀တ္၊ ခြဲစိတ္ကုတင္ေပၚတက္ နဲ ့လာသမွ် သူနာျပဳ<br />ေတြဆရာ၀န္ေတြကို ခြဲမဲ့ေနရာျပ..... သူနာျပဳေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္။<br />အခ်ိန္ယူၿပီးျပင္ဆင္ေပးပါတယ္။ ဒီအလုပ္ေတြဟာ က်မအလုပ္မွာလုပ္ေနၾကဆိုေတာ့<br />ေၾကာက္တာေတာ့မေၾကာက္ပါဘူး။ ဆရာ၀န္ကထံုေဆးလာထိုးပါတယ္။ သူက တေနရာထဲ<br />ထိုးသြားလို ့ေနာက္တေနရာ မွာ ထိုးဖို ့ထပ္ေခၚရပါတယ္။<br /><br />ေဆးထိုးၿပီး ၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ စခြဲပါတယ္။ မ်က္ႏွာေရွ့မွာကာထားေပမဲ ့<br />သူတို ့လုပ္ေနတာေတြကို သိေနပါတယ္။ နာတာေတာ့မနာပါဘူး။ ခြဲၿပီးခ်ဳပ္ေနတာလည္း<br />သိေနပါတယ္။ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ၂ ေနရာလံုးခြဲၿပီး၊ ခ်ဳပ္ၿပီးသြားပါတယ္။<br />အားလံုးၿပီးသြားေတာ့ ဆရာ၀န္က လာႏႈတ္ဆက္ရင္း ၂ ရက္ ေရမထိရဘူးလို ့မွာပါတယ္။<br /><br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ခမ်ာ က်မကိုေရမေလာင္းေတာ့ဘူးတဲ့။<br />ေျခေထာက္ တို ့လက္တို ့ေတာ့ေလာင္းလို ့ရပါတယ္လို ့ေျပာရေသးတယ္။ က်မက<br />သၾကၤန္ေရ ထိရမွာၾကိဳက္တယ္ေလ။<br />စေနေန ့ေတာ့ ေတြ ့တဲ့လူ(ျမန္မာ)ေတြကိုေရပက္ပစ္မယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-9064407953246317907?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-49259466203530669622011-04-12T17:21:00.006+02:002011-04-12T17:48:37.637+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tMyfM1z0AEs/TaR0PwpFnvI/AAAAAAAABrA/Dq-PvDG1W88/s1600/atar.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tMyfM1z0AEs/TaR0PwpFnvI/AAAAAAAABrA/Dq-PvDG1W88/s320/atar.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594724451205095154" border="0" /></a><br />သၾကၤန္အၾကိဳေန ့... အိမ္နားမွာရွိတဲ့ ပန္းရြက္ေတြကို ခူးၿပီး အတာအိုးထိုးျဖစ္ပါတယ္။<br /><a href="http://mail.aol.com/33490-311/aol-6/de-de/mail/get-attachment.aspx?uid=30891000&amp;folder=NewMail&amp;partId=11&amp;saveAs=water_festival.wma">သၾကၤန္သီခ်င္း</a>ေတြလည္းနားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ၾကံဳေတြ ့ခဲ ့ရတဲ့<br />သၾကၤန္ရက္ေတြကို သတိရမိလြမ္းမိပါတယ္။<br />အေ၀းမွာေရာက္ေနၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမ၀မ္းကြဲေတြကိုသတိရတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ<br />ခြက္ေလးေတြနဲ ့ေရပက္ၾကတဲ့ အရြယ္ကေန သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေရပက္မ႑ပ္မွာ<br />ေရပက္ခဲ့ၾကတာသတိရတယ္။ ေမာင္ႏွမတသိုက္ ေရပက္ခံထြက္ခဲ့ၾကတာကိုလည္း<br />သတိရတယ္။<br /><br />တူးပို ့သံေတြနဲ ့မေမာမပန္းသၾကၤန္ယိမ္းကၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရတယ္။<br /><br />သၾကၤန္အခ်ိဳပြဲေတြကိုလည္းလြမ္းပါတယ္။ မုန္ ့လံုးေရေပၚ၊ ေရႊရင္ေအး၊ မုန္ ့လက္ေဆာင္း၊<br />အလြမ္းေျပလုပ္ျဖစ္ပါအံုးမယ္။<br /><br />ႏွစ္ဆန္းရက္မွာ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ေ၀ေလ့ရွိတဲ့ အေဒၚကိုလည္းသတိရပါတယ္။<br /><br />က်မသတိရေနသလို က်မအေမ၊ က်မအေဒၚေတြလည္း အေ၀းေရာက္ေနၾကတဲ့<br />က်မတို ့ကေလးတသိုက္ကို သၾကၤန္ရက္ေတြမွာ သတိရေနၾကမွာပါ။<br /><br />မနက္ျဖန္ေတာ့ အနားမွာရွိတဲ့သူကိုပဲေရပက္ရမယ္။.............<br /><br />၁၆.၀၄.၂၀၁၁ စေနေန ့မွာ ဂ်ာမနီက လာအိုးႏွစ္သစ္ကူးပြဲကိုသြားပါမယ္။<br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">Mannheim ျမိဳ ့နားက Ketsch </span></span>ဆိုတဲ့ျမိဳ ့က <span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">Rheinhalle </span></span>မွာက်င္းပမွာပါ။<br />မႏွစ္တုန္းက ဓါတ္ပံုေတြ <a href="http://wat-lao.org/Fotos/Veranstaltungen/2010/pimai/album/index.html">ဒီမွာ</a>ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။<br /><a href="http://wat-lao.org/Fotos/Veranstaltungen/2010/pimai/album/index.html">http://wat-lao.org/Fotos/Veranstaltungen/2010/pimai/album/index.html</a><br /><br />နီးတဲ့သူေတြလာလို ့ရတာေပါ့။<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ သၾကၤန္အခ်ိန္ျဖစ္ပါေစ။<br />ေပ်ာ္ရႊင္သာယာေအာင္ျမင္ေသာ ႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစလို ့ သူငယ္ခ်င္းတို ့ကို ဆုေတာင္း<br />ေပးလိုက္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-4925946620353066962?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-80693932468410045472011-04-08T19:35:00.003+02:002011-04-08T19:38:36.753+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-VMiJHJbQz4E/TZ9DTGHa-aI/AAAAAAAABqY/vwon2duJ4zM/s1600/Grafik2.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 78px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VMiJHJbQz4E/TZ9DTGHa-aI/AAAAAAAABqY/vwon2duJ4zM/s320/Grafik2.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5593263257555761570" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7J2cxuM3llA/TZ9C-wyFS0I/AAAAAAAABqQ/IAd9_QVqxs4/s1600/Grafik1.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 238px; height: 53px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7J2cxuM3llA/TZ9C-wyFS0I/AAAAAAAABqQ/IAd9_QVqxs4/s320/Grafik1.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5593262908231732034" border="0" /></a>သူနဲ ့စေတြ ့ေတာ့ က်မက ရန္ကုန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားတခ်ိဳ ့ကို ျမန္မာစကားသင္<br />ေပးေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ကေတာ့ အေျပာကိုပဲသင္ၾကပါတယ္။<br />တေယာက္ကပဲ အေရးေရာအေျပာပါသင္ပါတယ္။ သူတို ့ေတြဟာ ျမန္မာျပည္မွာ<br />အလုပ္လာလုပ္ၾကတဲ့သူေတြပါ။ ျမန္မာစကားကို သူတို ့နဲ ့ပတ္သက္ဆက္ဆံ<br />ေနရတဲ ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ ပိုၿပီးအဆင္ေျပခ်င္လို ့သင္ၾကတာပါ။ ပညာရွင္ေတြလို<br />သဒၵါေတြဘာေတြမသင္ပဲ။ေျပာခ်င္တာေျပာလို ့ရေအာင္ သာသင္ၾကတာပါ။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ အဲ့ဒီသူေတြထဲကတစ္ေယာက္က ႏိုင္ငံျခားသားေတြရန္ကုန္မွာ<br />အိမ္ငွားခ်င္ရင္ ရွာေပးတဲ့ပြဲစားအလုပ္ကို ၾကားေပါက္လုပ္ပါတယ္။ သူက<br />ျမန္မာစကားအေျပာေရာ၊အေရးပါ ရတာကို။<br /><br />တေယာက္ကေတာ့ အိမ္ရွင္မကေန အေအးဆိုင္ေတြဘာေတြဖြင့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။<br />တေယာက္ကေတာ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းတခုကိုေထာင္ၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ<br />အဆင္ေျပေနေလရဲ ့။<br /><br />က်မက က်မတပည့္ေတြျမန္မာစကားေျပာရင္ ၀မ္းသာ၊ဂုဏ္ယူမိတယ္။<br />အခုထိ ရန္ကုန္မွာျပန္ေတြ ့ရင္ သူတို ့ရဲ ့ျမန္မာစကားေအာင္ျမင္မႈကို<br />က်မကိုျပန္ေျပာၾက၊ သိခ်င္တာေတြေမးၾက နဲ ့တကယ္၀မ္းသာရပါတယ္။<br /><br />က်မ ကိုေသာမတ္စ္နဲ ့စေတြ ့ေတာ့ သူ ့တကၠသိုလ္မွာ ျမန္မာစာသင္ရေၾကာင္း၊<br />က်မဆီမွာေလ့က်င့္ခ်င္ေၾကာင္းေျပာတာနဲ ့စေန၊တနဂၤေႏြ အခ်ိန္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br />ခဏပဲသင္ရေသးတယ္၊စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဟိုေလွ်ာက္လည္၊<br />ဒီေလွ်ာက္လည္နဲ ့ပဲ ၿပီးသြားတယ္။ ျမန္မာစကားေတာ့မတက္လာပါဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့က်မနဲ ့အိမ္ေထာင္က်ၿပီး တဲ့ေနာက္သင္ေပးပါေသးတယ္။ သင္လို ့မရပါဘူး။<br />ဒါနဲ ့ပဲက်မလက္ေလွ်ာ့လိုက္ရပါတယ္။ က်မတပည့္ေတြ က က်မေယာက်ၤားေတာ့<br />ျမန္မာစကားသိပ္ေကာင္းမွာပဲ လို ့ေျပာၾကတယ္။ က်မက သူ ့ျမန္မာစကားကသိပ္<br />မေကာင္းဘူးလို ့ေျပာေတာ့၊ ဆရာမ ညံ့လို ့ေနမွာဆိုၿပီးေနာက္ၾကတယ္။<br /><br />သူငယ္ငယ္က ဘာသာစကားႏွစ္မ်ိဳးနဲ ့ၾကီးလာရေတာ့ ဘာသာစကားကို<br />ၾကားတာကို မွတ္ၿပီးသင္ယူရတာသူ ့အတြက္ပိုေကာင္းပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာကိုလည္း<br />သူခရီးေတြထြက္ရင္းနဲ ့ၾကားလိုက္၊ေျပာလိုက္နဲ ့တတ္သြားတာလို ့ေျပာပါတယ္။<br />ဒီေတာ့ျမန္မာစကားကိုလည္း က်မေျပာတာၾကားရင္းလိုက္ေျပာရင္းနဲ ့သူတတ္လာပါတယ္။<br /><br />က်မျမန္မာသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဖုန္းေျပာရင္ သူကနားေထာင္ေနတယ္။ မသိတာဆိုရင္<br />ေမးတယ္။ တခ်ိဳ ့စကားလံုးေတြက သူ ့အတြက္အသံထြက္ရတာေကာင္းေနတာတို ့၊<br />သူနားေထာင္ရတာေကာင္းေနတာတို ့ ျဖစ္ေနရင္ ေမးၿပီးမွတ္ထားတယ္။ လိုက္ေျပာတယ္။<br />ေမ့သြားရင္ထပ္ေမးတယ္။ ျမန္မာစကားထဲမွာ ပါဠိ စကားလံုးေတြပါေတာ့ သူ ့အတြက္<br />ပိုအဆင္ေျပသြားပါတယ္။<br /><br />သူကျမန္မာေတြနဲ ့ေတြ ့ရင္ ျမန္မာစကားေျပာရတာသေဘာက်တယ္။ က်ိဳးစား<br />ၿပီးသိတာေလးေတြကိုေျပာရွာတယ္။ က်မသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ဖုန္းဆက္ရင္ ျမန္မာ<br />လိုသိတာေလး၀င္ေျပာရွာတယ္။ အေမနဲ ့စကားေျပာရင္လည္းျမန္မာလိုေရာ၊ ပါဠိ<br />လိုေရာ၊ အဂ္လိပ္လိုေရာ ၾကိဳးစားေျပာရွာတယ္။<br /><br />ဘာျဖစ္လို ့လဲ၊ စပ္စုတယ္၊ လာပါ၊သြားမယ္၊ အနစၥ၊ဒုကၡ၊အနတၱ၊<br />မိန္းမအမ်ားၾကီးလွတယ္၊ ဟင္းခ်က္ေကာင္းတယ္၊ခက္တယ္၊မခက္ဘူး<br />ဆိုတာေတြကသူ ့ၾကိဳက္တဲ့စကားေတြပါ။ ဂဏန္းေတြကိုေတာ့ ၁ ကေန ၅<br />အထိပဲရတယ္။<br /><br />အခုဆိုရင္ သူေတာ္ေတာ္ေလးေျပာတတ္ေနၿပီ၊ သူမ်ားေျပာတာကိုေတာ့သူပိုနားလည္<br />တယ္။ သူ ့ေရွ့မွာ အတင္းေျပာလို ့ေတာ့မရေတာ့ဘူး။<br /><br />ျမန္မာနာမည္ကလည္း ရွိေသးတယ္။ က်မက ဘာေပးရမွန္းမသိတာနဲ ့ တနလၤာသားကို<br />ကိုကိုေမာင္လို ့ေပးလိုက္တယ္။ အမ်ိဳးသားေတြရဲ ့နာမည္ေရွ့မွာ ကို တို ့ ေမာင္တို ့ထဲ့<br />ေခၚၾကတာသူသိထားေတာ့ ခပ္လြယ္လြယ္ပဲ။ ကိုကိုေမာင္ေပါ့။<br />က်မမိတ္ေဆြ ရဲ ့သားေလးကို ကိုကို လို ့ေခၚတယ္။ သူကလည္း သူ ့နာမည္က ကိုကို ဆို<br />ၿပီး လူတိုင္းကိုလိုက္ေျပာလို ့ရွင္းျပရေသးတယ္။<br /><br />မႏွစ္က ဥဳးဇင္းတစ္ပါးနဲ ့စကားေျပာၾကရင္းျမန္မာနာမည္ေတြအေၾကာင္းေရာက္သြား<br />တယ္။ နာမည္ေပးပံုေတြအေၾကာင္းေျပာရင္း သူ ့နာမည္က ၾကက္သြန္ျဖဴဥတစ္လံုးစု<br />နည္းနဲ ့မကိုက္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုၿပီး သူနာမည္ေျပာင္းလိုက္ပါတယ္။ ကိုကိုႏိုင္တဲ့။<br /><br />တခါတေလေတာ့လည္းျမန္မာျပည္က သူ ့တပည့္ေတြသင္ေပးလိုက္တဲ့ အိမ္ဦးနတ္<br />ဆိုတဲ့နာမည္ကို သံုးပါေသးတယ္။<br />တခါက ရန္ကုန္မွာ တကၠစီငွားစီးၾကတယ္။ ကားဆရာက ျပန္အမ္းတဲ့ပိုက္ဆံကို<br />က်မကိုေပးတယ္။ သူက တလမ္းလံုးျမန္မာလိုမေျပာပဲ၊ အဲ့ဒီအခ်ိန္က်မွ က်ေနာ့္<br />ကိုေပးပါ။ က်ေနာ္က အိမ္ဦးနတ္လို ့ ထေျပာလိုက္ေတာ့ ကားဆရာက ရီလိုက္တာေလ။<br /><br />ေပွ်ာ္တယ္နဲ ့ေျပာတယ္ ကိုသူမကြဲဘူး။ ေစ်းနဲ ့ေဆးကို သူမကြဲဘူး။ သူ ့နားထဲမွာ<br />တသံထဲပဲၾကားတယ္တဲ့။ သူဘာပဲေျပာေျပာက်မကေတာ့ျဖည့္ၿပီးနားလည္ေပးပါတယ္။<br />တခါတေလလည္းသူသိတဲ့ျမန္မာစကားလံုးေတြကို အဂၤလိပ္သဒၵါနဲ ့ေျပာလိုက္ေသးတယ္။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ ့ရဲ့ျမန္မာစကားေျပာသံၾကားရရင္ က်မကေတာ့ေပ်ာ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8069393246841004547?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-62004269638001516892011-04-07T16:35:00.005+02:002011-04-07T17:31:22.533+02:00တနလၤာေန ့က ေနမေကာင္းလို ့ခြင့္ယူမလားစိတ္ကူးရံုရွိေသးတယ္။<br />အလုပ္လုပ္ေဖၚတေယာက္က က်မထက္ဦးစြာခြင့္ယူသြားတယ္။<br />တနဂၤေႏြေန ့မနက္က အျပင္ခဏထြက္မိပါတယ္ တညေနလံုး ခံလိုက္ရတယ္။<br />တနလာၤေန ့အလုပ္ေရာက္ေတာ့ ႏွာရည္ကေတာက္ေတာက္က်...<br />Project တစ္ခုကရွိေနေတာ့ အလုပ္ကလည္း ပံုမွန္ထက္မ်ား၊<br />ႏွာရည္သုပ္လိုက္၊ ဟတ္ေခ်းလုပ္လိုက္....<br /><br />ေနာက္ေန ့က်ေတာ့ေျပာင္းေသာက္လိုက္တဲ့ေဆးေၾကာင့္ ႏွာရည္မက်<br />ေတာ့ပဲ ႏွာေခါင္းကပိတ္သြားလိုက္တာ အသက္ရႈလို ့ေတာင္မရေတာ့<br />ေဆးထဲ့ရျပန္ေရာ...<br /><br />၃ရက္ဆက္တိုက္ ေန ့စဥ္ ပံုမွန္ထက္ ၄နာရီေလာက္ ပိုလုပ္လိုက္ရတာဒီေန ့<br />ေတာ့ နားရက္ရပါတယ္။ ေနလို ့လည္းေကာင္းလာပါတယ္။ မနက္ပိုင္းအလုပ္<br />ခဏသြား လြဲစရာရွိတာသြားလြဲၿပီး တေန ့လံုးအိမ္ထဲမွာပဲေနလိုက္ပါတယ္။<br />မနက္ျဖန္ တေန ့လံုးအလုပ္လုပ္ရအံုးမွာဆိုေတာ့ အားေမြးထားအံုးမွ။<br /><br />သတင္းေမးၾက၊ အားေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />မျမင္ဖူးၾကေပမဲ့ မိတ္ေဆြရင္းေတြလို ဂရုတစိုက္ရွိၾကတဲ့ ဘေလာ့ မိသားစု၀င္ေတြကို<br />အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6200426963800151689?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-73521114337015271342011-04-02T17:35:00.007+02:002011-04-02T18:11:37.090+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-QA0Jhx-rSJc/TZdKkuf8o_I/AAAAAAAABqI/XggpEyujKRY/s1600/Allergie.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 261px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-QA0Jhx-rSJc/TZdKkuf8o_I/AAAAAAAABqI/XggpEyujKRY/s320/Allergie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591019457221534706" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">http://www.wellness-gesund.info/Reiseratgeber/02-Grosse-Checkliste-Reisekrankheiten/Allergie.jpg</span><br />ဒီေန ့အလြန္လွပါတယ္။ ဒီေန ့ေနပူပါတယ္။၂၅ဒီဂရီေလာက္အထိကိုပူပါတယ္။<br />မေန ့ကတည္းက စၿပီး ေနထြက္တာနဲ ့က်မအလုပ္ကအျပန္ ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္<br />ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ညက်ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လည္ေခ်ာင္ယား၊ ႏွာေခ်၊ႏွာစီး၊<br />မ်က္စိေတြယားနဲ ့အလုပ္မ်ားျပန္ေရာ၊ ခဏၾကာေတာ့ မ်က္လံုးကပိတ္မတတ္<br />ေရာင္လာတယ္၊ မ်က္ႏွာကလည္းေရာင္လာတယ္။ .... ဒါနဲ ့ပဲေဆးတစ္လံုး<br />အျမန္ေသာက္လိုက္ရတယ္။<br />ဒါေၾကာင့္ဒီေန ့ေနသာၿပီးလွေပမဲ့ က်မကေတာ့ အိမ္ထဲမွာပဲေနေနရတယ္။..<br /><br />မနက္ေစာေစာနဲ ့ညေနေစာင္း အျပင္ထြက္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ေပမဲ့၊ ပန္း၀တ္မႈံ<br />ေတြလြင့္တဲ့ ေနပူတဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ က်မလို ပန္း၀တ္မႈံအလာဂ်ီရွိသူအတြက္<br />ေတာ့ ဒုကၡတခုပါပဲ။ က်မေနတဲ့ ေနရာကလည္း သစ္ပင္ေတြမ်ားပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ပန္းၿခံထဲသြားၿပီးျမက္ခင္းေပၚမွာထိုင္ရင္းစာအုပ္ေလးဖတ္ၿပီး<br />ေနခ်င္တာ။<br /><br />အျပင္မထြက္ရေတာ့ စားခ်င္တာေတြပဲခ်က္စားရင္းအခ်ိန္ကုန္လိုက္ပါတယ္။<br />ဒီေန ့အုန္းထမင္းခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကက္သားနဲ ့အာလူးဟင္းရယ္၊ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္<br />ရယ္၊ ေဂၚဖီပန္းပြင့္သုပ္ရယ္၊ ဟင္းခ်ိဳရယ္.... စားလို ့ေကာင္းသား။<br /><br />ဒီ ႏွစ္အတြက္ ျမန္မာလံုခ်ည္ စ၀တ္ျဖစ္တယ္။ ေႏြစီးဖိနပ္ေတြအသင့္ျပင္ထားတယ္။<br />ညေနေစာင္းရင္ေတာ့ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္မယ္။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္...... ေဆးရွိတာပဲ...<br />ဆိုၿပီးအလာဂ်ီကိုစိမ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://www.allergieratgeber.de/service/ihre-pollenflugvorhersage/?strPkS=bad+krozingen">http://www.allergieratgeber.de/service/ihre-pollenflugvorhersage/?strPkS=bad+krozingen<br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7352111433701527134?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-34407019006300981112011-03-26T20:06:00.008+01:002011-03-26T20:17:09.727+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-R-mdNWhcoZg/TY45pRp4YgI/AAAAAAAABpo/sBV0QiS9__g/s1600/Italienischer%2BHaselnusskuchen%2B1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 222px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-R-mdNWhcoZg/TY45pRp4YgI/AAAAAAAABpo/sBV0QiS9__g/s320/Italienischer%2BHaselnusskuchen%2B1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588467568889848322" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/5329989/oimg/Anonymous/Italienischer-Haselnusskuchen.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 388px; height: 336px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5329989/oimg/Anonymous/Italienischer-Haselnusskuchen.jpg" alt="" border="0" /></a><br />ဒီမုန္ ့ဖုတ္နည္းကိုရထားတာ ၾကာပါၿပီ။ မအားတာရယ္၊စားမယ့္သူမရွိတာရယ္<br />ေၾကာင့္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဒီေန ့ေတာ့ဧည့္သည္ဖိတ္ထားတာနဲ ့လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဧည့္သည္ေတြကို ေန ့လည္စာ အုန္းႏို ့ေခါက္ဆြဲေကၽြးပါတယ္။<br />စားေသာက္ၿပီးခဏေနေတာ့ ကိတ္မုန္ ့နဲ ့လက္ဖက္ရည္၊ေကာ္ဖီေပါ့။<br />က်မကိတ္မုန္ ့ေလးကို သူတို ့အၾကိဳက္ေတြ ့ၾကတယ္။ လုပ္နည္းပါတခါတဲ<br />ေတာင္းသြားပါတယ္။<br />လုပ္ရတာလည္းလြယ္၊ေကာင္းလည္းေကာင္းတဲ့ ကိတ္ပါ။<br />သူငယ္ခ်င္းတို ့စမ္းလုပ္ၾကည့္ဖို ့ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><br />Italienischer Haselnusskuchen (Torta di Nicciole)<br /><br />125 g ၾကိတ္ထားတဲ ့ hazel nut<br /><br />100 g ေထာပတ္ ေပ်ာ့<br /><br />70 g သၾကား (မုန္ ့ႏွစ္အတြက္) und 55 g သၾကား ( ၾကက္ဥအကာေခါက္တဲ့အခါထဲ့ဖို ့)<br /><br />4 ၾကက္ဥ (အလံုၾကီး) (ၾကက္ဥကို အကာနဲ ့အႏွစ္ခြဲထားပါ။)<br /><br />2 Tablespoon ဇကာခ်ထားတဲ့ ဂ်ံဳမႈန္ ့<br /><br />125 g Ricotta<br /><br />2 Tea spoon ျခစ္တားတဲ့ သံပုရာအခြံ<br /><br />2-3 Table spoons apricot jam (ေရ လက္ဖက္ရည္ဇြန္ု တ၀က္ခန္ ့နဲ ့ေရာေမႊထားပါ။)<br /><br />50 g dark chocolate<br /><br />Oven ကို ၂၀၀ဒီဂရီ ၾကိဳၿပီးအပူေပးထားပါ။<br /><br />ေထာပတ္ေပ်ာ့ကို သၾကား ရ၀ ဂရမ္ရယ္ ၾကက္ဥ ၄လံုးရဲ ့အႏွစ္ ရယ္ကို<br /><br />ေရာၿပီးစက္နဲ ့ေမႊပါ။<br /><br />ခရမ္ျဖစ္လာတဲ့အထိေမႊပါ။ ၿပီးရင္ ဇကာခ်ထားတဲ့ဂ်ံဳမႈန္ ့ထဲ့ေမႊပါ။<br /><br />ဇလံုတခုထဲမွာ Ricotta ထဲ့ပါ။ Hazel nut အမႈန္ ့ကိုထဲ့ပါ။ ျခစ္ထာတဲ့ သံပုရာခြံထဲ့ၿပီး<br /><br />ဇြန္းနဲ ့ေမႊပါ။ ၿပီးရင္ၾကက္ဥအႏွစ္အေရာထဲထည့္ပါ။<br /><br />ၾကက္ဥ အကာကို သၾကား၅၅ ဂရမ္နဲ ့ေရာၿပီး စက္နဲ ့ပြတက္လာတဲ့အထိေမႊပါ။<br /><br />ၿပီးရင္ မုန္ ့ႏွစ္အေရာထဲထဲ ့အထက္ေအာက္သမေအာင္ဇြန္း နဲ ့ေျဖးေျဖး<br /><br />ေရာေပးပါ။<br /><br />မုန္ ့ဖုတ္တဲ့ခြက္ 25 cm အ၀ိုင္း ကိုေထာပတ္သုပ္ပါ။ ၾကိဳအပူေပးထားတဲ့<br /><br />Oven ထဲကို ထဲ့ပါ။ ၂၀၀ ဒီဂရီနဲ ့ အလယ္အဆင့္မွာထားၿပီး မိနစ္ ၃၀ ခန္ ့<br /><br />ဖုတ္ပါ။<br /><br />က်က္ရင္ မုန္ ့ကို အေအးခံပါ။ အနည္းငယ္ေအးလာရင္ မုန္ ့ဖုတ္ခြက္ထဲကထုတ္ပါ။<br /><br />လံုး၀ေအးသြားရင္ apricot Jam ကို ကိတ္မုန္ ့အေပၚနဲ ့ေဘးေတြကို သုပ္ေပးပါ။<br /><br />ေခ်ာကလက္ကို ျခစ္ၿပီးအေပၚက ျဖဴးလိုက္ပါ။<br /><br />အုန္းသီးမႈန္ ့ေလးေတြ ပါ ၿဖဴးလိုက္ပါတယ္။<br />(က်မကေတာ့ 18cm အ၀ိုင္း နဲ ့ဖုတ္ထားလို ့ပံုထဲမွာမုန္ ့က ထူေနပါတယ္။ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-3440701900630098111?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-1624968308053856932011-03-24T15:12:00.006+01:002011-03-24T16:09:22.681+01:00ဂ်ာမနီမွာ Frauenhäuser ( women's shelter) လို ့ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေစာင့္ေရွာက္တဲ့<br />ေနရာေတြရွိပါတယ္။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွာ ဘာလင္၊ကိုလံုး၊ ဖရန္ ့ဖြတ္ၿမိဳ ့ေတြမွာစတင္<br />ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဂ်ာမနီတႏိုင္ငံလံုးမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္ ့ျပန္ ့<br />ရွိေနၾကပါၿပီ။<br /><br />ဂ်ာမနီမွာေနထိုင္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ<br />မတရားႏွိပ္စက္မႈခံေနရတယ္ဆိုရင္ ဒီ အမ်ိဳးသမီးေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေနရာေတြနဲ ့ဆက္<br />သြယ္လို ့ရပါတယ္။ သူတို ့မွာသားသမီးရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ မတရားႏွိပ္<br />စက္မႈခံေနရတယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီေနရာေတြမွာသြားေရာက္ခိုလႈံလို ့ရပါတယ္။<br />လူမ်ိဳး၊ဘာသာမေရြးသြားေရာက္ခိုလႈံလို ့ရပါတယ္။<br /><br />ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အဲ့ဒီေနရာေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီးဆက္သြယ္လို ့<br />ရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွတဆင့္၊ ရဲစခန္းမွတဆင့္ဆက္သြယ္လို ့လည္းရပါတယ္။<br />မိမိေနတဲ့ေနရာမွာ လူျပည့္ေနရင္လည္းတျခားအနီးအနားၿမိဳ ့ေတြမွာ စီစဥ္ေပးပါတယ္။<br /><br />အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေနရာေတြရဲ ့လိပ္စာနဲ ့အဲ့ဒီမွာေနထိုင္တဲ့အမ်ိဳးသမီး<br />နဲ ့ကေလးေတြရဲ ့နာမည္ေတြကိုလွ်ိဳ ့၀ွက္ထားပါတယ္။<br /><br />အဲ့ဒီကိုထြက္လာေတာ့မယ္ဆိုရင္ <a href="http://www.frauenhaeuser-sh.de/checkliste.html">အေရးၾကီးတဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြ</a>ေတာ့ယူလာ<br />ရပါမယ္။ အမ်ိဳးသမီးေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေနရာ မွာ မိမိလိုဘ၀တူ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ ကေလးေတြ<br />ရွိပါတယ္။ မိမိတို ့မိသားစုအတြက္အခန္းတစ္ခန္းရၿပီး မီးဖိုကိုေတာ့ မွ်သံုးရပါတယ္။<br /><br />ေရာက္လာတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြဟာမိမိတို ့လက္ရွိအလုပ္၊ ေက်ာင္းစတာေတြကို<br />ပံုမွန္အတိုင္းဆက္တက္လို ့ရပါတယ္။ တကယ္လို ့မိမိမွာ၀င္ေငြမရွိရင္ အစိုးရ<br />လူမႈေရးအေထာက္အပံ့ေတာင္းၿပီးေနလို ့ရပါတယ္။<br /><br />မိမိရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးျပသနာေတြကို ၀ိုင္း၀န္းေျဖရွင္းေပးဖို ့ ကႊ်မ္းက်င္တဲ့<br />အၾကံေပးသူေတြ၊ မိမိတို ့တိုင္ပင္ေျပာဆိုႏိုင္မဲ့သူေတြရွိပါတယ္။<br />မိမိတို ့ေနထိုင္တဲ့လိပ္စာကို ဘယ္သူ ့ကိုမွမေပးရပါဘူး၊ မိမိေနတဲ့ေနရာကိုလည္းတျခားလူ<br />ေခၚလာလို ့မရပါဘူး။ မိမိကေတာ့အျပင္ထြက္လည္လို ့ရပါတယ္။<br /><br />မိမိတို ့ရဲ ့အနာဂတ္အသစ္ကိုရင္ဆိုင္ဖို ့အားေမြးရာေနရာလည္းျဖစ္ပါတယ္။<br />ေနာက္ပိုင္းမိမိေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္မယ္ဆိုရင္လည္း အစိုးရေထာက္ပံ့တဲ့<br />အကူအညီနဲ ့အိမ္းခန္းလည္းငွားေပးပါတယ္။ အလုပ္အကိုင္ရွာရာမွာလည္းကူညီေပးပါတယ္။<br /><br />က်မမိတ္ေဆြေတြထဲမွာ ၃ ေယာက္ေလာက္ အဲ့ဒီေနရာေတြကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။<br />ဒီမွာလူမ်ိဳးမတူ၊ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့မတူတဲ့အိမ္ေထာင္ဖက္နဲ ့ေနရတဲ့အခါမွာ ေနာက္ဆံုး<br />သည္းမခံႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာတခုေရာက္လာရင္ အားငယ္၊ စိတ္ဓါတ္က်ဖို ့မလိုပါဘူး။<br />တစ္ေယာက္ကေတာ့ လူမ်ိဳးတူဘာသာတူျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးသည္းမခံႏိုင္တဲ့အခါ<br />အဲ့ဒီေနရာကိုပဲသြားခဲ့ပါတယ္။<br />အေရးၾကံဳလာရင္ မိမိဘာလုပ္ရမယ္၊မိမိကိုဘယ္လိုအကာအကြယ္ေပးမွာေတြရွိတယ္<br />ဆိုတာသိထားဖို ့လိုပါတယ္။ မိမိဘ၀ကို အစကျပန္စႏိုင္ဖို ့ အစိုးရနဲ ့အဖြဲ ့အစည္းေတြက<br />ကူညီပံပိုးေပးေနပါတယ္။<br /><br />Fraueninformationszentrum<br />Eichendorffstr. 66-68<br />68167 Mannheim<br />Tel.: 0621/379790<br />Fax: 0621/3393314<br />Email: <a href="mailto:fraueninformationszentrum@t-online.de">fraueninformationszentrum@t-online.de</a><span style="font-size:85%;"><br /><br />http://www.familienhandbuch.de/cmain/f_programme/a_angebote_und_hilfen/s_1184.html<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-162496830805385693?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-32711322630764730962011-03-21T16:54:00.005+01:002011-03-21T18:37:34.021+01:00ဂ်ာမနီမွာ ကေလးရွိတဲ့မိသားစု တခ်ိဳ ့က တျခားႏိုင္ငံက အသက္ ၁၈ ႏွစ္<br />ကေန ၁၄ ႏွစ္အတြင္းရွိတဲ့ လူငယ္ေတြကို Au- pair အျဖစ္ေခၚယူၾကပါတယ္။<br />လူငယ္ေတြဆိုေပမဲ့ မိန္းကေလးေတြမ်ားပါတယ္။ သူတို ့ေတြဟာ ဒီႏိုင္ငံရဲ ့<br />ဘာသာစကားနဲ ့ယဥ္ေက်းမႈ ကိုေလ့လာႏိုင္ရင္း တဖက္က မုန္ ့ဖိုးအေနနဲ ့<br />၀င္ေငြနဲနဲလည္းရပါတယ္။<br /><br />သူတို ့ဟာ Au- pair အျဖစ္ ဂ်ာမနီမွာ အမ်ားဆံုးတစ္ႏွစ္ လုပ္ခြင့္ရွိပါတယ္။<br /><br />သူတို ့ရဲ ့တာ၀န္ေတြကေတာ့ အိမ္ရွင္ရဲ ့ကေလးေတြကို ၾကည့္ေပးဖို ့ပါ။<br />ဒါအျပင္ အိမ္ရွင္မိသားစုအတြက္ အစားအေသာက္ျပင္ဆင္ေပးတာ၊ကူညီ<br />ခ်က္ျပဳတ္ေပးတာ၊ ကေလးေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ေပးရတာ စတဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္ေပးရ<br />ပါတယ္။<br />Au- pair အျဖစ္လာေနစဥ္အတြင္းမွာ မိမိတို ့ရဲ ့ဘ၀အေတြ ့အၾကံဳရေစဖို ့၊<br />ဘာသာစကားပိုမိုကၽြမ္းက်င္လာဖို ့၊ တေန ့ေန ့ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေရရွည္ရပ္<br />တည္ေနထိုင္ရန္ျပင္ဆင္ဖို ့၊ အိမ္မႈကိစၥနဲ ့ကေလးေတြနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အေတြ ့<br />အၾကံဳေတြရလာေစဖို ့စတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြရွိပါတယ္။<br /><br />ဂ်ာမနီကို Au- pair အျဖစ္လာမဲ့သူေတြဟာ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ကေန ၂၄ႏွစ္ၾကားရွိၿပီး<br />မိမိကိုယ္တိုင္မွာကေလးမရွိသူျဖစ္ရပါမယ္။<br />ဂ်ာမန္စကားအေျခခံအဆင့္ေလာက္ေျပာတတ္ရပါမယ္။(mind. Level A1 des<br />Europäischen Referenzrahmens)<br />ကေလးေတြကိုၾကည့္ေပးဖို ့အတြက္ က်န္းမာေရးေကာင္းရပါမယ္။<br />အိမ္မႈကိစၥနဲ ့ကေလးထိန္းေၾကာင္းမႈ အေတြ ့အၾကံဳ အနည္းငယ္ရွိရပါမယ္။<br />မိမိအိမ္ရွင္ရဲ ့စည္းကမ္းဓေလ့ေတြကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရပါမယ္။<br /><br />Au- pair ကိုေခၚမဲ့အိမ္ရွင္မိသားစု အေနနဲ ့က ဂ်ာမန္စကားကို မိခင္ဘာသာစကား<br />အျဖစ္ေျပာသူေတြျဖစ္ရပါမယ္။ မိသားစုထဲကလူၾကီးတေယာက္ဟာ ဂ်ာမန္ႏိုင္ငံသား၊<br />သို ့မဟုတ္ EU နဲ ့ Switzerland ႏိုင္ငံသားျဖစ္ရပါမယ္။<br />Au- pair အျဖစ္လာသူနဲ ့ေခၚတဲ့အိမ္ရွင္ဟာေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္မႈမရွိရပါဘူး။<br />အိမ္ရွင္မိသားစုဟာ Au- pair အျဖစ္လာသူကို မိမိတို ့မိသားစု၀င္တေယာက္<br />လိုဆက္ဆံၿပီး၊ေနရဲစားရဲ ျဖစ္လာေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးရပါမယ္။<br /><br />Au- pair အျဖစ္လာသူဟာ တပတ္မွာ(တနလာၤ ကေန စေန) အလုပ္ခ်ိန္<br />နာရီ (၃၀)လုပ္ရပါမယ္။<br />မုန္ ့ဖိုးလစာအေနနဲ ့တစ္လကို ယူရို ၂၆၀ ကိုအိမ္ရွင္ကေပးရပါတယ္။<br />အိမ္ရွင္က Au- pair အျဖစ္လာသူရဲ ့သီးသန္ ့ဘဏ္စာရင္းဖြင့္ေပးရပါတယ္။<br />အိမ္မွာလုပ္စရာနဲတယ္ဆိုၿပီးလစာကိုျဖတ္လို ့မရပါဘူး။ ဒီၾကားထဲမွာေနမေကာင္း<br />ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ အိမ္ရွင္ကလစာကို ၆ ပတ္အထိဆက္ေပးပါတယ္။<br /><br />ရက္ရွည္အားလပ္ရက္ (Holiday) ကေတာ့ တစ္ႏွစ္မွာ ၄ ပတ္ရပါတယ္။<br />အဲ့ဒီ ၄ ပတ္မွာအိမ္ရွင္က လစာအျပည့္ေပးရပါတယ္။<br />တပတ္မွာ ၁ရက္ခြဲ နားခြင့္ရွိပါတယ္။ တလမွာ အနဲဆံုး တခါေတာ့<br />စေနတနဂၤေႏြ ၂ရက္လံုးနားခြင့္ရပါတယ္။ အစိုးရရံုးပိတ္ရက္ေတြ၊အားလပ္ရက္<br />ေတြဟာလည္း မိမိရဲ့အားလပ္ရက္ေတြျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />Au- pair အျဖစ္လာသူဟာ ဂ်ာမန္စကားေျပာသင္တန္းတက္ရပါမယ္။<br />အနည္းဆံုးတပတ္မွာ ၂ရက္တက္ရပါမယ္။ ဒီအတြက္အိမ္ရွင္က<br />၆လစာ သင္တန္းေၾကး ၁၀၀ ကေန ၂၀၀ ယူရိုၾကား ေပးပါတယ္။ (ဒါကေတာ့<br />ညွိယူၾကေလ့ရွိပါတယ္။) ေက်ာင္းသြာတဲ့ခရီးစာရိတ္ကိုလည္း အိမ္ရွင္ကေပးရပါ<br />တယ္။<br />Au- pair အျဖစ္လာသူအတြက္ က်န္းမာေရးအာမခံ၊ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈ<br />အာမခံ၊ မိမိေၾကာင္တဦးတေယာက္ထိခိုက္မႈျဖစ္ခဲ့ရင္ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို ့အာမခံိ<br />စတာေတြကို အိမ္ရွင္မိသားစုကေပးရပါတယ္။<br />မိမိအတြက္ေလယာဥ္စာရိတ္ကိုလည္း အိမ္ရွင္နဲ ့ညွိၿပီး ေပးရပါတယ္။<br />တခ်ိဳ ့ကလည္း မိမိကိုယ္တိုင္ေပးရပါတယ္။<br /><br />မိမိတို ့အေနနဲ ့ဂ်ာမနီကို Au- pair အျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ အိမ္ရွင္မိသားစု<br />နဲ ့ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ရပါမယ္။ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါမွာ မိမိသိထားတဲ့အခ်က္ေတြနဲ ့<br />ညီမညီ ၾကည့္ပါ။ မညီဘူးထင္ရင္ အစကတည္းက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါ၊<br />ေမးပါ၊ စာခ်ဳပ္ကိုျပင္ပါ။<br /><br />လက္ေတြ ့မွာစာခ်ဳပ္ထဲကအတိုင္းျဖစ္မလာဘူးဆိုရင္ မိမိေနရတာ အဆင္<br />မေျပဘူးဆိုရင္ ဆက္သြယ္ရမဲ့ေနရာေတြရွိပါတယ္။ ဥပမာ။ 0800 110 287247<br />(= Tastenkombination AUPAIR) ၊ <span>0 800 - 2477444</span> , 0 800-111 0 111<br />တို ့ကို အခမဲ့ဆက္သြယ္လို ့ရပါတယ္။<br />ေအးဂ်င့္နဲ ့လာတဲ့သူဆိုရင္လည္း ေအးဂ်င့္ကိုအေၾကာင္းၾကားပါ။<br /><br />Au- pair အျဖစ္လာတဲ့သူေတြကို အႏိုင္မက်င့္ႏိုင္ေအာင္၊ေခါင္းပံုမျဖတ္ႏိုင္<br />ေအာင္ ဂ်ာမန္ မိသားစု၀န္ၾကီးဌာနက ကာကြယ္ေပးထားပါတယ္။<br /><br />က်မတို ့ျမန္မာေတြက အားနာတတ္တာရယ္၊ အလုပ္လုပ္ရင္ မနားမေနလုပ္<br />တတ္တာရယ္၊ မိမိအခြင့္အေရးကို မေတာင္းတတ္၊မယူတတ္တာရယ္၊<br />ျပန္မေျပာဘဲ သည္းခံတတ္တာေတြရယ၊္ အလုပ္မရေတာ့မွာစိုးတာရယ္ေတြေၾကာင့္<br />အလုပ္လုပ္ရာမွာ သူမ်ားေတြရဲ ့အႏိုင္က်င့္ ေခါင္းပံုျဖတ္မႈေတြ ခံရတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ဘာအလုပ္ပဲလုပ္လုပ္ မိမိရဲ ့ရပိုင္ခြင့္၊ မိမိရဲ ့တာ၀န္၊ မိမိရဲ ့အလုပ္ခ်ိန္၊<br />မိမိရဲ ့အားလပ္ရက္၊ မိမိရဲ ့လစာ စတာေတြကို မရွက္မေၾကာက္၊အားမနာပဲ<br />အလုပ္မစခင္ကတည္းက ေမးပါ၊ ညွိပါ။ ဒါမွ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ ့ရည္ရွည္အလုပ္<br />လုပ္ႏိုင္မွာပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">http://www.multikultur.info</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">http://de.wikipedia.org/wiki/Au-pair</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">http://www.au-pairs.de/hotline.htm</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-3271132263076473096?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-84462701791254621142011-03-17T11:49:00.002+01:002011-03-17T11:54:44.418+01:00ဒီေန ့ေတာ့ အလုပ္မသြားရဘူး။ မိုးကလည္း ဖြဲဖြဲေလးရြာေနတယ္။<br />ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးက အံု ့မႈိင္းေနတယ္။ အလုပ္မသြားရလို ့သာေတာ္ေသးတယ္။<br />ဒီရက္ေတြမွာ ဘာေတြနဲ ့အလုပ္မ်ားေနမွန္းမသိဘူး။ တီဗီေရွ့မွာထိုင္ျဖစ္တဲ့<br />အခ်ိန္ကမ်ားေနတယ္။ အီဂ်စ္အေရး၊ တူနီးရွာအေရး၊ လစ္ဗ်ားအေရးေတြကို<br />ေစာင့္ၾကည့္ရင္းအခ်ိန္ကုန္ျပန္ေရာ။ အခုဂ်ပန္ ငလွ်င္ကိစၥ၊ ဆူနာမီကိစၥ၊<br />န်ဴးကလီးယားကိစၥေတြၾကည့္ရင္း အခ်ိန္ကုန္ျပန္ေရာ။<br /><br /><span style="font-size:100%;">ႏ်ဴးကလီးယားကိစၥနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး ဂ်ာမနီမွာလည္းေ</span><span style="font-size:100%;">တာ္ေတာ္ဂယက္ရိုက္<br />ေနပါတယ္။ ပါလီမန္မွာ အေျခအတင္ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္။ ဂ်ာမန္ဓါတ္ေပါင္းဖိုေတြ<br />ကို ပိတ္ဖို ့အတိုက္အခံေတြက က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ေျပာေနၾကတယ္။<br />ဂ်ာမနီမွာ သံုးတဲ့ လွ်ပ္စစ္အား ၂၃% ဟာ ႏ်ဴးကလီးယားအင္နာဂ်ီကိုသံုးတာပါ။<br />က်န္တဲ့ လွ်ပ္စစ္အားကိုေတာ့ ေက်ာက္မီးေသြး၊ေရနံနဲ</span><span style="font-size:100%;"> ့ဓါတ္ေငြ ့အား၊ေလအား၊ ေနေရာင္စြမ္းအင္ေတြကရပါတယ္။<br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဂ်ာမနီက လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ရရွိမႈ ကိုျပထားပါတယ္။</span><br /></div><a href="http://www.scienceblogs.de/weitergen/Energiemix%20Deutschland.png"><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-pTpjc-EJcxs/TYHoPj6idhI/AAAAAAAABog/10646Yom8Ds/s1600/4-1-3-Energiemix_die-wichtigsten-Energiequellen-01-01.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 244px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pTpjc-EJcxs/TYHoPj6idhI/AAAAAAAABog/10646Yom8Ds/s320/4-1-3-Energiemix_die-wichtigsten-Energiequellen-01-01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585000366952576530" border="0" /></a><a href="http://www.dlr.de/next/Portaldata/69/Resources/images/4_energie/4_1_stromerzeugung-morgen/4_1_3_energiequellen/4-1-3-Energiemix_die-wichtigsten-Energiequellen-01-01.jpg"><br /></a><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" >Mineralöl = mineral Oil, Erdgas=natural gas, Steinkohle= hard</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" > coal<br />Braunkohle = brown coal, Kernenergie = nuclear energy, <br />Erneuerbare Energien = renewable energy ( Wind, Solar, water) </span>, <span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" >Heizöl = fuel oil</span> <span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">and other</span></span><br /><span style="font-size:85%;"><br />http://www.dlr.de/next/Portaldata/69/Resources/im</span><span style="font-size:85%;">ages/4_energie/4_1_stromerzeugung<br />-morgen/4_1_3_energiequellen/4-1-3-Energiemix_die-wichtigsten-Energiequellen-01-01.jpg<br /><br /></span><span style="font-size:100%;">ဂ်ာမန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ </span>ႏ်ဴးကလီးယာအင္နာဂ်ီ <span style="font-size:100%;">သံုးတာကိုမၾကိဳက္ၾကပါဘူး။<br />ဓါတ္ေပါင္းဖိုေတြရဲ ့လုံျခံဳမႈနဲ ့ </span><span style="font-size:100%;">ႏ်ဴးကလီးယား ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိဳးေတြကို စိုးရိမ္ၾကပါတယ္။<br /></span><span style="font-size:100%;">ႏ်ဴးကလီးယားဓါတ္ေပါင္းဖိုေတြကိုစစ္ေဆးဖို ့၊ ပိတ္ပစ္ဖို ့ဆိုတဲ့ေဆြးေႏြးမႈေတြကို<br />အခုရက္ပိုင္းအတြင္း ရုပ္သံလိုင္းေတြမွာတင္ျပေပးေနပါတယ္။ လာမဲ့ ရက္သတၱပတ္<br />ေတြအတြင္းမွာေရြးေကာက္ပြဲေတြကရွိေတာ့ ဒီ</span><span style="font-size:100%;">ႏ်ဴးကလီးယားေခါင္းစဥ္က မဲဆြယ္ဖို ့<br />ေကာင္းတဲ့ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ေနပါတယ္။<br /></span><span style="font-size:100%;">ႏ်ဴးကလီးယား စြမ္းအင္ကိုမသံုးေတာ့ရင္ လွ်ပ္စစ္ခေတ</span><span style="font-size:100%;">ြတတ္လာႏိုင္ေပမဲ့<br />လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ စြမ္းအားအရင္းအျဖစ္ေတြကိုပိုၿပီးႏွစ္သက္ပါတယ္။</span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span></span> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဂ်ာမနီက</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >ႏ်ဴးကလီးယားဓါတ္ေပါင္းဖိုမ်ားတည္ရွိရာေနရာမ်ား</span><br /></div> <span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-QvgL-9_aebM/TYHglC2sHWI/AAAAAAAABoQ/Vo-Bpr1kpQI/s1600/Kernkraftwerke_in_Deutschland.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 295px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-QvgL-9_aebM/TYHglC2sHWI/AAAAAAAABoQ/Vo-Bpr1kpQI/s320/Kernkraftwerke_in_Deutschland.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584991939942161762" border="0" /></a></span></span></span><br /><span style="font-size:85%;">http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/81/K</span></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">ernkraftwerke_in_Deutschland.png<br /> <br /> </span></span></span> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဥေရာပမွာရွိတဲ့</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >ႏ်ဴးကလီးယားဓါတ္ေပါင္းဖို ေတြရွိရာေနရာေတြပါ။</span><br /></div> <span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8BAjJXALwps/TYHhrkKZG9I/AAAAAAAABoY/T0Tt7P-oVIE/s1600/AKWs_Europa.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 258px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-8BAjJXALwps/TYHhrkKZG9I/AAAAAAAABoY/T0Tt7P-oVIE/s320/AKWs_Europa.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584993151474015186" border="0" /></a></span></span></span></span></span></span></span></span>http://blog.politik.de/wp-content/uploads/2011/03/AKWs_Europa.png<br /> </span></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:100%;" >ႏ်ဴးကလီးယားဓါတ္ေပါင္းဖို </span><span style="font-size:100%;">ေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိေနေတာ့ တေန ့တခ်ိန္မွာ<br />မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ သဘာ၀အႏၱရာယ္ေတြ ၾကံဳလာခဲ့ရင္... လြတ္ႏိုင္ပါ့မလား။<br />Chernobyl<span style="text-decoration: underline;"></span> ေပါက္ကြဲမႈရဲ ့ဆိုးက်ိဳးေတြဟာ အခုထိျမင္ေတြ ့ခံစားေနရတုန္းပါ။<br /></span><span style="font-size:100%;">ဒီဆိုးၾကိဳးေတြ ရွိမွန္းသိရက္နဲ ့ ဘာျဖစ္လို ့သံုးေနၾကပါလိမ့္လို ့ အခုတေလာ<br /></span> <div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">ေတြးေနမိပါတယ္။</span><br /><span style="text-decoration: underline;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8446270179125462114?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-84956310441961786842011-03-08T09:37:00.005+01:002011-03-08T11:29:41.199+01:00ဂ်ာမနီမွာ ေနထိုင္သူေတြဟာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခြန္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးေဆာင္ရမဲ့<br />တာ၀န္ရွိပါတယ္။ သတ္မွတ္ထားတာေတြကေတာ့ အလုပ္လုပ္တဲ့ သူေတြအတြက္<br />လစာ၀င္ေငြခြန္၊ လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္ေတြအတြက္ Value added Tax ( Umsatzsteuer ၊<br />ြGewerbesteuer ) ။ အိမ္၊ျခံ၀ယ္သူေတြေပးရတဲ့ အခြန္၊ အေမြရသူေတြေပးရတဲ့အခြန္<br />ေတြဆိုၿပီးရွိပါတယ္။<br /><br />ဂ်ာမနီမွာ ပစၥည္းတခုခု၀ယ္ရင္ ေပးရတဲ့့ အခြန္လည္းရွိပါေသးတယ္။<br />သာမန္ပစၥည္းတခုအတြက္ကေတာ့ ပံုမွန္အားျဖင့္ပစၥည္းတန္ဖိုးရဲ ့ ၁၉% ေပးရျပီး၊<br />တခ်ိဳ ့ပစၥည္းေတြ (အေျခခံစားေသာက္ကုန္) ကို ေတာ့ ပစၥည္းတန္ဖိုးရဲ ့ ၇%ေပးရပါတယ္။<br />အဲ့ဒီအခြန္ေတြကိုေတာ့ ပစၥည္း၀ယ္တာနဲ ့ တခါတည္းထည့္တြက္ၿပီးသားပါ။<br /><br />၀င္ေငြခြန္ ( Einkommensteuer) နဲ ့ပတ္သက္လို ့ကေတာ့<br />ဂ်ာမနီမွာ အလုပ္လုပ္ရင္ အလုပ္ကရတဲ့ လစာကို မိမိေရြးထားတဲ့<a href="http://steuer-abenteuer.de/steuerlexikon/einkommensteuer/steuerklassen.html"> Lohnsteuerklasse </a><br />အခြန္အဆင့္အလိုက္ ျဖတ္ပါတယ္။ ဂ်ာမနီမွာ အဆင့္ ၆ ဆင့္ရွိပါတယ္။<br />သတ္မွတ္ထားတဲ့အဆင့္အလိုက္ လစာထဲက အခြန္ကိုျဖတ္ပါတယ္။<br />ႏွစ္ကုန္ရင္ အလုပ္မွာအခြန္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ျဖတ္ထားတယ္။ဘယ္ေလာက္<br />ရထားတယ္ဆိုတဲ့ စာရြက္ေပးပါတယ္။ ဒါကို အခြန္ရံုးကိုတင္ျပရပါတယ္။<br />ႏွစ္ကုန္ ရင္ေတာ့ အခြန္ရံုးကို ၀င္ေငြေတြအားလံုးျပရပါတယ္။<br />မိမိတို ့ရဲ ့လစာ၀င္ေငြ အျပင္ တျခား၀င္ေငြေတြ ဥပမာ၊ အိမ္ေထာင္ဘက္ရဲ ့<br />၀င္ေငြ၊ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းက၀င္ေငြ၊ ဘဏ္တိုးရတဲ့ေငြ...(ပင္စင္ရၿပီဆိုရင္<br />လည္းပင္စင္လစာ) စတာေတြျပရပါတယ္။<br /><br />ဒီႏွစ္အတြင္းမွာ မိမိတို ့လွဴခဲ့တဲ့ေငြ၊ က်န္းမာေရးအာမခံအတြက္ေပးသြင္းထာတဲ့<br />ေငြ၊ မသန္မစြမ္းျဖစ္လို ့သံုးရတဲ့ေငြေတြကိုေတာ့ ၀င္ေငြေတြထဲက ႏႈတ္ယူဖို ့<br />ျပလို ့ရပါတယ္။<br /><br />အခြန္ရံုးက ၀င္ေငြ ထြက္ေငြကို တြက္ၿပီး အခြန္ဘယ္ေလာက္ေပးရမယ္လို ့သတ္မွတ္ပါတယ္။<br />လူတေယာက္ဟာ အေျခခံသတ္မွတ္ထားတဲ့ ၀င္ေငြပမာဏထက္ နဲေနရင္<br />အခြန္မေပးရပါဘူး။ အရင္က လစာမွာ ျဖတ္ထားတဲ့ ေငြကိုျပန္ေပးပါတယ္။<br /><br />လူတေယာက္ဟာ အေျခခံသတ္မွတ္ထားတဲ့ ၀င္ေငြပမာဏထက္ မ်ားေန ရင္ေတာ့<br />ထပ္ေပးရပါတယ္။ွ<br /><br />ဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ ့၀င္ေငြကသတ္မွတ္ႏႈန္းထက္ နဲေနရင္ အခြန္မေပးရပါဘူး။(၀%)<br />မိမိ၀င္ေငြက အလည္အလတ္ဆိုရင္ (၁၄%) ေပးရၿပီး ၊မိမိ၀င္ေငြကသတ္မွတ္ႏႈန္းထက္<br />အရမ္းမ်ားေနရင္ေတာ့ (၄၂ % ကေန ၄၅%) ေပးရပါတယ္။<br /><br />က်မအထင္ကေတာ့ဂ်ာမနီရဲ ့အခြန္စနစ္က မဆိုးလွပါဘူးလို ့ထင္ပါတယ္။<br /><br />လစာမွာ Brutto နဲ ့ Netto ကြာမႈဟာ အခြန္တစ္ခုထဲေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး။<br />Brutto လစာထဲက လစာ၀င္ေငြခြန္၊ က်န္းမာေရးအာမခံ၊ ပင္စင္အာမခံ၊<br />အသက္ၾကီးလာရင္ ဒါမွမဟုတ္ ျပဳစုဖိုလိုအပ္လာရင္ သံုးဖို ့အာမခံ၊<br />အလုပ္လက္မဲ့အာမခံ စတာေတြပါျဖတ္လိုက္ေတာ့ Netto မွာ ေတာ္ေတာ္<br />ေလွ်ာ့သြားပါတယ္။ လူလြတ္ေတြအတြက္ေတာ့ Brutto နဲ ့ Netto ကြာမႈဟာ<br />၃၀% ေလာက္ရွိပါတယ္။ ဥပမာ။ လစာ ၁၀၀၀ ယူရိုရတယ္ဆိုေပမဲ့၊ တကယ္လက္ထဲ<br />(ဘဏ္ထဲ)ရေတာ့ ၇၀၀ ယူယိုေလာက္ပဲ က်န္ပါတယ္။<br />အခြန္က အထက္မွာ ေရးခဲ့သလို တခ်ိဳ ့က ျပန္ရ၊ တခ်ိဳ ့က လိုတာထပ္ေပးရေပမဲ့၊<br />က်န္တဲ့ အာမခံဖိုးေတြကေတာ့ ေရရွည္အတြက္ ေပးလိုက္ရတာျဖစ္ပါတယ္။<br />ဂ်ာမနီက အာမခံေတြအေၾကာင္<a href="http://shinlay.blogspot.com/2010/05/blog-post_16.html">းဒီမွာေရးဖူးပါတယ္။</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-8495631044196178684?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-70173010506900788872011-03-07T17:17:00.004+01:002011-03-07T17:49:07.197+01:00ဒီေန ့ ပြဲလွည့္တာၾကည့္ရင္းရိုက္ခဲ့တဲ့ပံုေတြပါ။ က်မတို ့ဘက္မွာေတာ့ သစ္သားနဲ ့<br />လုပ္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေတြ သံုးၾကတာေတြ ့ရပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့<br />ေၾကာက္စရာ ပံုေတြပါ။ ဒါမွ ေအးလွတဲ့ေဆာင္းတြင္းကို ေၾကာက္ၿပီးေျပးေအာင္<br />ေမာင္းထုတ္ႏိုင္မွာတဲ့ေလ။ သူ ့ေနရာ၊သူ ့ဓေလ့ေပါ့။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tcohQA1oeeA/TXULUQ3S8bI/AAAAAAAABn4/0JSN5aWCVrU/s1600/RM1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tcohQA1oeeA/TXULUQ3S8bI/AAAAAAAABn4/0JSN5aWCVrU/s320/RM1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581379755947782578" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-A3-CETBQtoI/TXULU_EgiVI/AAAAAAAABoA/FjHde2g9lzI/s1600/RM2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-A3-CETBQtoI/TXULU_EgiVI/AAAAAAAABoA/FjHde2g9lzI/s320/RM2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581379768351230290" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212623/oimg/Anonymous/SANY0498%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212623/oimg/Anonymous/SANY0498%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/5212619/oimg/Anonymous/SANY0497%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5212619/oimg/Anonymous/SANY0497%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/5212606/oimg/Anonymous/SANY0486%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5212606/oimg/Anonymous/SANY0486%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212610/oimg/Anonymous/SANY0494%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212610/oimg/Anonymous/SANY0494%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212605/oimg/Anonymous/SANY0485%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212605/oimg/Anonymous/SANY0485%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212595/oimg/Anonymous/SANY0483%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212595/oimg/Anonymous/SANY0483%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www4.picturepush.com/photo/a/5212577/oimg/Anonymous/SANY0476%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5212577/oimg/Anonymous/SANY0476%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.picturepush.com/photo/a/5212584/oimg/Anonymous/SANY0478%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5212584/oimg/Anonymous/SANY0478%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212568/oimg/Anonymous/SANY0473%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212568/oimg/Anonymous/SANY0473%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212548/oimg/Anonymous/SANY0471%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212548/oimg/Anonymous/SANY0471%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212420/oimg/Anonymous/SANY0461%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212420/oimg/Anonymous/SANY0461%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212460/oimg/Anonymous/SANY0467%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212460/oimg/Anonymous/SANY0467%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/5212436/oimg/Anonymous/SANY0464%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5212436/oimg/Anonymous/SANY0464%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.picturepush.com/photo/a/5212420/oimg/Anonymous/SANY0461%5B1%5D.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212498/oimg/Anonymous/SANY0469%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 450px; height: 338px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5212498/oimg/Anonymous/SANY0469%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7017301050690078887?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-91800258981005373512011-03-05T19:50:00.009+01:002011-03-05T20:42:12.170+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-ECXkUZKbLXw/TXKIklGy0PI/AAAAAAAABnw/bdT_IIoAByQ/s1600/SANY0097%255B1%255D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ECXkUZKbLXw/TXKIklGy0PI/AAAAAAAABnw/bdT_IIoAByQ/s320/SANY0097%255B1%255D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580673050282742002" border="0" /></a><br />ဒီေန ့ေတာ့ ေနကလည္းသာ၊ ရာသီဥတုကလွေနတာနဲ ့ျမိဳ ့ထဲေရာက္ျဖစ္တယ္။<br /><a href="http://shinlay.blogspot.com/2010/02/rosenmontagnarri-narro.html">Fastnacht ( Karneval) ပြဲ</a> ( <a href="http://shinlay.blogspot.com/2010/02/rosenmontagnarri-narro.html">ဒီေနရာ</a>မွာေရးဖူးပါတယ္။) က တနလာၤေန ့မွာ<br />လွည့္လည္ ၾကမွာဆိုေတာ့ လူေတြလည္း တက္ၾကြေနၾကတယ္။ ၀တ္ရံုေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး<br />၀တ္ၿပီး အတီးအမႈတ္ေတြ နဲ ့ဟိုနားဒီနားမွာေဖ်ာ္ေျဖေနၾကတာလည္းေတြ ့ရတယ္။<br />ပြဲေစ်းတန္းလို မင္းလမ္းေဘးမွာ ဆိုင္ေတြဖြင့္ၿပီး ဘီယာ၊ ၀က္အူေခ်ာင္းေၾကာ္ စတာေတြ<br />ေရာင္းေနၾကတာလည္းေတြ ့ခဲ့တယ္။<br />ကေလးေတြကလည္း ၀တ္ရံုေတြ၀တ္၊မ်က္ႏွာေတြခ်ယ္ၿပီး ဟိုသြားဒီလာနဲ ့ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။<br />သူတို ့ကိုၾကည့္ၿပီး တနလာၤေန ့အတြက္ အေပ်ာ္ေတြကူးလာတယ္။<br /><br />ဒီႏွစ္ ေတာ့ တနလာၤေန ့ Rosenmontag မွာ အလုပ္မသြားရပါဘူး။ အိမ္မွာလည္း<br />က်မတေယာက္ထဲ၊ ဆရာ၀န္ေျပာင္းေပးထားတဲ့ အလာဂ်ီ ေဆးေၾကာင့္<br />ေနေရာင္ထဲသြားလို ့ရေနျပီ၊ ေနကလည္းသာမယ္ဆိုေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္လည္<br />အံုးမယ္ လို ့စဥ္းစားထားပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို ့အတြက္ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ခဲ့မယ္။<br /><br />Helau.... Helau ဆိုတာကေတာ့ ကာေနဗယ္ပြဲ က လူေနာက္လူေျပာင္(Narren)<br />ေတြအခ်င္းခ်င္းႏႈတ္ဆက္ၾကတာပါ။ သူတို ့ဟာ စီတန္းလွည့္လည္ၾကရင္း<br />ေဘးကရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ ပရိသတ္ကို Helau... လို ့ေအာ္ၿပီးႏႈတ္ဆက္ သလို၊<br />ပရိတ္သတ္ကလည္း Helau... လို ့ျပန္ၿပီး ေအာ္ ေလ့ရွိပါတယ္။<br />ႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့ စကားေတြကေတာ့ ေဒသအလိုက္ကြဲျပားပါတယ္။<br />က်မတို ့Baden-Württemberg မွာေတာင္ ၿမိဳ ့အလိုက္ကြဲျပားပါတယ္။<br />စတုဂတ္ က Komma Gschwomma! <span style="text-decoration: underline;"></span>လို ့ေအာ္ၾကသလို၊<br /><a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://de.wikipedia.org/wiki/Mittlerer_Schwarzwald">Mittlerer Schwarzwald</a><span style="color: rgb(0, 0, 153);">, </span><a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://de.wikipedia.org/wiki/Bodensee">Bodensee</a><span style="color: rgb(0, 0, 153);">, </span><a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://de.wikipedia.org/wiki/Schw%C3%A4bische_Alb">Schwäbische Alb</a> ကေတာ့<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Narri – Narro </span>လို ့ေအာ္ၾကပါတယ္။<br /><br />Rottach – dolé ၊ Bluntz Blautz ၊ လို ့ Bayern ဘက္ က ေအာ္ၾကသ လို<br />Hei-Jo လို ့ဘာလင္ကေအာ္ၾကျပန္သတဲ့၊<br />Hummel, Hummel – Mors, Mors ကေတာ့ ဟမ္းဘြတ္ က ေအာ္တဲ့ အသံ<br />ဆိုပဲ။ Franken ေဒသက Helau တဲ့။ စသျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ပံုေတြ ကြဲၾကပါတယ္။<br />အေသးစိတ္ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့<a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Narrenruf"> ဒီမွာၾကည့္လို ့</a>ရပါတယ္။<br /><br />Rosenmontag ( လာမဲ့တနလာၤေန ့) မွာ သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္း စိတ္လြတ္၊<br />ကိုယ္လြတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ၊ ...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Narri.... Narro</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Helau....Helau</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-9180025898100537351?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-16936010382161838822011-02-25T20:13:00.004+01:002011-02-25T20:33:59.522+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NzIiaZgTzb0/TWgDWpPq9FI/AAAAAAAABno/4go_8NvTZv0/s1600/tofu.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 235px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-NzIiaZgTzb0/TWgDWpPq9FI/AAAAAAAABno/4go_8NvTZv0/s320/tofu.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577711826061947986" border="0" /></a><br />တေန ့က EVY ရဲ ့ ဘေလာ့မွာ ေတြ ့လိုက္ရတဲ ့<a href="http://evy-foodlover.blogspot.com/2011/02/blog-post_17.html"> တို ့ဖူးအခ်ိဳပြဲလုပ္နည္းေလးပါ။</a><br />တခါကရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းမယုရဲ ့ေကာင္းမႈေၾကာင့္ တရုပ္တန္းမွာ<br />စားဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္လိုေခၚမွန္းလည္းမသိခဲ့ရဘူး။<br />EVY ေရးလိုက္ေတာ့ စားဖူးခဲ့တာေလးကိုသတိျပန္ရသြားတယ္။<br />အဲ့ဒီတုန္းက စားလို ့ေကာင္းတယ္ဆိုတာအမွတ္ရသြားတယ္။<br />ဒါနဲ ့လုပ္မယ္လို ့ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။<br />ေနာက္တခုကေတာ့ Tofu Day လုပ္ခ်င္ေနတဲ့စိတ္ကူးလည္းရွိေတာ့<br />အခ်ိဳပြဲ အတြက္ပိုအဆင္ေျပသြားပါတယ္။<br />မေန ့ကေတာ့စမ္းလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။ လုပ္နည္းကေတာ့ EVY ရဲ ့<br />http://evy-foodlover.blogspot.com မွာရွိပါတဲ့<br /><a href="http://evy-foodlover.blogspot.com/2011/02/blog-post_17.html">တို ့ဖူးအခ်ိဳပြဲလုပ္နည္းေလးပါ။</a><br />က်မကေတာ့ၾကိဳက္ပါတယ္။ ၂ေယာက္စာစမ္းလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။<br />ကိုေသာမတ္စ္ကေတာ့ မၾကိဳက္ဘူးလို ့ေျပာတာနဲ ့ က်မပဲ တ၀ၾကီး<br />စားလိုက္ ပါတယ္။ ဒီေန ့ေတာင္ထပ္လုပ္ထားပါေသးတယ္။<br />သူငယ္ခ်င္းတို ့လမ္းၾကံဳရင္၀င္လာခဲ့ပါေနာ္။ အတူတူစားၾကတာေပါ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1693601038216183882?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-55770363502640727282011-02-22T19:52:00.004+01:002011-02-22T21:06:36.942+01:00အခုတေလာမအားတဲ့ၾကားကပဲ<a href="http://www.amazon.de/dp/3442457262/?tag=googhydr08-21&amp;hvadid=3323308975&amp;ref=pd_sl_97yuspdado_b#reader_3442457262"> jan-philipp sendker ေရးတဲ့ Das Herzenhören </a><br />ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးကိုဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလက ျမန္မာျပည္ကိုသြားလည္တဲ့<br />ဂ်ာမန္ မိတ္ေဆြဇနီးေမာင္ႏွံ က က်မတို ဖတ္ဖို ့လက္ေဆာင္ေပးတာပါ။<br />တေယာက္၊တလွည့္ဖတ္ျပၾကဖို ့လည္းမွာလိုက္ပါေသးတယ္။<br /><br />Das Herzenhören ကို ႏွလံုးသားကိုနားေထာင္ၾကည့္ျခင္းလို ့ပဲက်မဘာသာျပန္<br />လိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူက ၁၉၉၅ ကေန ၁၉၉၉ အထိ "Stern"ဂ်ာနယ္ရဲ ့<br />Asian correspondent အျဖစ္လုပ္ကိုင္ခဲ့ဲပါတယ္။<br /><br />ဒီစာအုပ္ေလးရဲ ့ စြဲေဆာင္မႈကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကေလာၿမိဳ ့ေလးကို အေျချပဳ<br />ထားလို ့ပါပဲ။ အခ်စ္၀တၳဳေတြဖတ္ေလ့မရွိတဲ့ ကိုေသာမတ္စ္ေတာင္ ဒီစာအုပ္ေလး<br />ကို ဆံုးတဲ့အထိဖတ္ၿပီး ေကာင္းတယ္လို ့မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။<br /><br />က်မကေတာ့ ၂ရက္ဆက္တိုက္ ဖတ္လိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူရဲ ့တင္ျပပံုက<br />ေကာင္းေတာ့ လက္က မခ်ခ်င္ေအာင္ပါပဲ။ ဇာတ္လမ္းထဲကို ေမ်ာပါလိုက္တာ<br />က်မကိုယ္တိုင္ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္သြားသလို၊ ဇာတ္ေကာင္ေတြအနားေရာက္<br />သြားသလိုပါပဲ။ ဇာတ္လမ္းၿပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာစြဲၿပီးခံစားက်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ မ်က္မျမင္ေကာင္ေလး တင္၀င္း နဲ ့ေျခေထာက္မသန္တဲ့ ေကာင္မေလး<br />မိမိ တို ့ရဲ ့အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးပါ။<br /><br />ဇာတ္လမ္းအစကေတာ့ အေမရိကာ က ဂ်ဴလီယာ၀င္းတေယာက္ သူမ ဖခင္<br />( ဦး)တင္၀င္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေပ်ာက္သြားရာက စပါတယ္။<br />ဂ်ဴလီယာရဲ ့အေမဟာ တင္၀င္းရဲ ့ဘ၀ေနာက္ေၾကာင္းေတြဘာမွမသိခဲ့ရပါဘူး။<br />သူမသိတာတစ္ခုကေတာ ့ ျမန္မာျပည္က မိမိဆိုသူရဲ ့စာေလးပါ။<br />မေတြ ့ရတာ၁၆ ႏွစ္ (၅၈၆၄ ရက္) ၾကာၿပီ လို ့ပါတဲ့ ေမတၱာစာပါ။<br />ေပးပို ့သူက မိမိ ၊ ကေလာျမိဳ ့ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဂ်ဴလီယာက သူ ့အေဖဇာတိျဖစ္တဲ့ ကေလာကို ေရာက္လားရင္း ဦးဘ ဆိုသူနဲ ့<br />ေတြ ့ပါတယ္။ ဦးဘ ကသူ ့အေဖ နဲ ့ မိမိ တို ့အေၾကာင္းေတြ ရွင္းျပပါတယ္။<br /><br />မ်က္မျမင္ တင္၀င္းကို သူ ့ဦးေလးက ရန္ကုန္ေခၚၿပီး မ်က္စိကုေပး၊ ေက်ာင္းထား<br />ေပးပါတယ္။ တင္၀င္းနဲ ့မိမိတို ့ေန ့တိုင္းစာဆရးဆက္သြယ္ၾကေပမဲ ့ဦးေလးကစာ<br />ေတြကိုၾကားကေနယူထားတာေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္ျပတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br />တေန ့ေတာ့ တင္၀င္း အေမရိကားကိုပညာေတာ္သင္ သြားရာက ေန ဟိုမွာပဲ<br />ႏိုင္ငံသားခံလိုက္ပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့ သူ ့ဦးေလး ေပးစားမယ့္မိန္းမ ကို<br />မယူခ်င္လို ့ပါပဲ။ သူ ့စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ တေန ့ဦးေလးမရွိတဲ့အခ်ိန္ ကေလာကိုျပန္ၿပီး<br />မိမိ နဲ ့ျပန္ဆံုမယ္လို ့စဥ္းစားထားပံုရပါတယ္။<br />ဒီၾကားထဲမွာပဲ ဂ်ဴလီယာမိခင္နဲ ့အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ဦးေလးမဆံုးခင္ ၃လေလာက္မွာ<br />ဂ်ဴလီယာရဲ ့အကိုၾကီး ေမြးလာေၾကာင့္ တင္၀င္းခမ်ာ ျပန္မာျပည္မျပန္ႏိုင္ပဲရွိခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဦးဘက တင္၀င္းနဲ ့မိမိတို ့ရဲ ့ငယ္ဘ၀ အေၾကာင္းေတြ၊ တင္၀င္းမရွိတဲ့ေနာက္ပိုင္း<br />မိမိ ရဲ့ ဘ၀အေၾကာင္းေတြ ကို ဂ်ဴလီယာအားရွင္းျပပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့<br />တင္၀င္းဟာ ႏွစ္၅၀ ကြဲေနတဲ ့ မိမိ ဆီကိုေရာက္လာပါတယ္။ <br />မိမိ ဟာလည္း သူ ့မရဲ ့ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ ေလးမွာ ေနာက္ဆံုးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ ့<br />တင္၀င္း အလာကိုေမွ်ာ္ေနပါတယ္။ တင္၀င္းေရာက္လာၿပီး မိမိ နားေဘးမွာ<br />အတူတူအိပ္ရင္း ၂ ေယာက္သားေလာကၾကီးက ထြက္သြားၾကပါတယ္။<br /><br />ႈီဦးဘ ျပတဲ့ မိမိရဲ ့ဓါတ္ပံုေတြကတဆင့္ ဂ်ဴလီယာသိလိုက္ရတာကေတာ့ ဦးဘ ဟာ<br />သူမရဲ ့ဖေအတူ မေအကြဲ ေမာင္ႏွစ္မ ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါ။<br /><br />ဒီစာအုပ္ေလးမွာ ျမန္မာဓေလ့ေတြ အမ်ားၾကီးေရးထားပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ<br />ဆိုတာလည္းပိုၿပီးသိလာသလိုပါပဲ။ ဇာတ္ေကာင္တိုင္းရဲ ့ေမတၱာ၊ အနစ္နာခံ၊စြန္ ့လႊတ္<br />မႈေတြ ကို ပီျပင္သြာေရးထားပါတယ္။<br /><br />စာအုပ္ဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ က်မတို ့ႏွစ္ေယာက္လည္း က်မတို ့ရဲ ့ႏွလံုးသားကို<br />အျပန္အလွန္ နား ေထာင္ၾကည့္မိပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5577036350264072728?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-67841781039645885452011-02-19T11:47:00.006+01:002011-02-19T19:08:21.536+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-pDRuG0IWHA8/TV-krLpi9FI/AAAAAAAABmU/UFiTWzUPxJE/s1600/Kyeeo.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pDRuG0IWHA8/TV-krLpi9FI/AAAAAAAABmU/UFiTWzUPxJE/s320/Kyeeo.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575355925476340818" border="0" /></a><br />တေန ့ကသူငယ္ခ်င္းပို ့လိုက္တဲ့ ေၾကးအိုးလုပ္နည္းေလးအတိုင္းလုပ္စား<br />ျဖစ္ပါတယ္။ ေၾကးအိုးစားရင္း ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူတူ<br />ေၾကးအိုး ဆိုင္ထိုင္ခဲ့ရတာေတြအမွတ္ရသြားတယ္။<br />က်မေၾကးအိုးဆိုတာကိုစေသာက္ဖူးတုန္းက တစ္ပြဲကို ၃ က်ပ္ပါ။<br />လွည္းတန္းထိပ္က ဆိုင္မွာ ေမာင္ႏွမေတြနဲ ့စေသာက္ဖူးတာပါ။<br />က်မ အစ္မ၀မ္းကြဲ မခ်ိဳ ကေၾကးအိုး အလြန္ၾကိဳက္ပါတယ္။ က်မတို ့<br />ႏွစ္ေယာက္ မုန္ ့ဖိုး စုၿပီးသြားေသာက္ၾကေလ့ရွိပါတယ္။ တကၠသိုလ္<br />ေရာက္ျပန္ေတာ့ တြဲျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ေၾကးအိုးအလြန္ၾကိဳက္<br />ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ရတာနဲ ့ျမိဳ ့ထဲေျပး ေၾကးအိုးေသာက္ၾကတာပါ။<br />သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆို တခါစားရင္ ၂ပြဲ အသာေလးပဲ။<br /><br />အခုေတာ့ က်မတေယာက္ထဲ ကိုယ္တိုင္လုပ္တဲ့ ေၾကးအိုး ( အရသာနီးစပ္တဲ့)<br />ကိုစားရင္း ဘ၀ေျပာင္းသြားတဲ့ မခ်ိဳ နဲ ့ အေ၀း ေနရာေတြကို ေရာက္ေနၾကတဲ့<br />ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း စိုးစႏၵာ၊ စႏၵီ၊ ဘဲဥ၊ နဲ ့ႏြယ္ တို ့ကို သတိရေနမိပါတယ္။<br />ေၾကးအိုးစားၿပီးေတာ ့ထုံးစံအတိုင္း က်မရဲ ့ေၾကးအိုး သမိုင္းေၾကာင္းကို<br />ကိုေသာမတ္စ္ အား အလြမ္းေျပ ေျပာျပရင္း .....<br /><br />ေၾကးအိုးကိုေတာ့ <a href="http://www.chailaistudio.com/demo/acmec/myanmar/foodhealth/art_of_eating.htm">ဒီမွာေရးထား</a>တဲ့အတိုင္းလုပ္ပါတယ္။<br /><br />Rice Noodle in Pork Soup Kyay-o<br /><br />Kyay-o is a Burmanized style of Chinese noodle dish "Quetayong".<br />It originally is a Chinese dish. Very similar one is also available in<br />Thailand as Quetayong too. It is simple, but very popular for its<br />taste. This is very similar to the Vietnamese "Pho".<br /><br />Ingredients: (for 2 servings)<br /><br /> * 2 lb pork bones<br /> * 1 tea-sp salt<br /> * 1 tea-sp pepper<br /> * 1/2 tea-sp sugar<br /> * <br /> * 2 lb ground pork<br /> * 1/4 tea-sp Chinese masala (5 Chinese spices)<br /> * 1/4 tea-sp salt<br /> * 1/2 tea-sp wheat flour<br /> * 1/2 tea-sp rice flour<br /> * <br /> * 2 boiled &amp; unshelled quail eggs<br /> * 2 eggs<br /> * 1/4 lb green mustard leaves<br /> * <br /> * 1 lb thick/thin rice noodle (boil noodle first if dried)<br /><br />Instructions:<br /><br />1. Boil the top 4 items in 2 quarts of water for 30 minutes until<br />the meat beside the bones comes out<br /><br />2. Mix or blend the ground pork with spices, salt, 1 tbsp of water,<br />rice and wheat flour well. Leave for about 5 minutes. Then scoop<br />with a tea-spoon and add them into the boiling soup, scoop by scoop,<br />not as a whole. Keep the soup boiling and do not stir at this time,<br />so that the ground pork forms into meat balls.<br /><br />3. Add noodle and mustard leaves into soup not more than a minute<br />and serve. Put raw eggs, if you wish, into the soup bowls. The soup is<br />so hot that eggs will get cooked in your bowl!<br /><br />4. Spice up with hot and sour chily sauce, and pepper.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-6784178103964588545?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-49882152493074612432011-02-14T07:21:00.001+01:002011-02-14T07:23:27.510+01:00ခ်စ္သူမ်ားေန ့ မွာ က်မရဲ ့အိမ္ဦးနတ္က အေ၀းကိုေရာက္ေနပါတယ္။<br />သူခရီးသြားခင္က်မအတြက္ ခ်စ္သူမ်ားေန ့လက္ေဆာင္ေလး ေပးသြားပါတယ္။<br /><br /><a href="http://www5.picturepush.com/photo/a/5061613/220/Anonymous/V2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 175px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5061613/220/Anonymous/V2.jpg" alt="" border="0" /></a>မဖြင့္နဲ ့အံုးေနာ္လို ့လည္းမွာသြားေသးတယ္။ ခ်စ္သူမ်ားေန ့ေရာက္မွဖြင့္ရမယ္တဲ့။<br />ဘာမ်ားလဲလို ့သိခ်င္ေပမဲ့ ...<br />ဒီေန ့(၁၄.၂.၂၀၁၁) ေတာ့ မနက္ေစာေစာပဲ ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tRk9ucIf31M/TVjHltZnR3I/AAAAAAAABlU/LyzZ51YPLW0/s1600/VT1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 182px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-tRk9ucIf31M/TVjHltZnR3I/AAAAAAAABlU/LyzZ51YPLW0/s200/VT1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573423989527103346" border="0" /></a>အရုပ္ကေလးတခုရယ္။ <a href="http://www.kosmetikstudio-badkrozingen.de/">Beauty lounge</a> က Vacustyler ကူပြန္ရယ္.....<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LL-zWVpHqT4/TVjHlnL6sDI/AAAAAAAABlc/zHs_R90f2Wg/s1600/VT2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-LL-zWVpHqT4/TVjHlnL6sDI/AAAAAAAABlc/zHs_R90f2Wg/s200/VT2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573423987859042354" border="0" /></a><br />က်မကို အမွတ္တရ ရွိတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />Thomas ...Danke sehr für alles.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-4988215249307461243?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-38221031789178778742011-02-12T21:39:00.007+01:002011-02-12T22:15:36.060+01:00<span style="font-size:100%;">အခုရက္ပိုင္း က်မတို ့ဆီမွာေနသာပါတယ္။ အပူခ်ိန္ ၁၂ဒီဂရီ ေလာက္ရွိလာပါတယ္။<br />ေနထြက္လာတာနဲ ့ က်မရဲ ့ဒုကၡလည္းစ</span><span style="font-size:100%;">ေတာ့တာပါပဲ။ Allergy ရွိတဲ့က်မ ပန္းေတြ<br />ပြင့္မယ္မၾကံေသးဘူး ေရာဂါစေနၿပီ။ ႏွ</span><span style="font-size:100%;">ာရည္ယို၊ မ်က္လံုးေတြယား၊ ႏွာေတြေခ်၊<br />အာေခါင္ေတြယားနဲ ့ ေတာ္ေတာ္ </span><span style="font-size:100%;">ေနရထိုင္ရခက္ပါတယ္။<br />ဘေလာ့သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ ၀ဲေရာဂါကူးစက္ခံရတာေတြၾကားေနရပါတယ္။<br /><br /></span><a href="http://picturepush.com/public/5058237"><img src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5058237/oimg/Anonymous/Bild1.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><br />က်မဘေလာ့မွ</span><span style="font-size:100%;">ာ ၀ဲမေတ</span><span style="font-size:100%;">ြ ့ေသ</span><span style="font-size:100%;">းေပမဲ့ Allergy ေၾကာင့္ ဟိုနားကယား၊ဒီနားကယားနဲ ့<br />အလုပ္မ်ားေနပါတယ္။<br />Allergy အေၾကာင္းေတြေတာ့ဒီမွာ ေရးဖူးပါတယ္။</span><br /><a href="http://shinlay.blogspot.com/2009/04/allergy.html">ေႏြဦး Allergy</a> , <a href="http://shinlay.blogspot.com/2010/04/allergy-kreuzallergie.html">က်မနဲ ့ Allergy ( Kreuzallergie)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-3822103178917877874?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-12385142938890162652011-02-02T14:24:00.005+01:002011-02-02T16:13:28.368+01:00တေန ့က Depression နဲ ့ပတ္သက္တဲ့Project တစ္ခုအတြက္က်င္းပတဲ့<br />ေဆြးေႏြးပြဲကိုေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာမနီမွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ<br />Depression ျဖစ္တယ္လို ့ဆိုပါတယ္။<br />က်မအေနနဲ ့အရင္တုန္းက Depression ဆိုတဲ့ ေရာဂါဟာ နဲနဲစိမ္းေနပါတယ္။<br />ဂ်ာမနီေရာက္လာေတာ့မွ ဒါဟာေရာဂါတစ္ခုမွန္း သိလာရပါတယ္။<br /><br />လူေတြဟာ မိသားစုအတြင္း၊ အလုပ္ခြင္အတြင္း စတဲ့ေန ့စဥ္ထိေတြ ့ေနရတဲ ့<br />ပတ္၀န္းက်င္မွာ စိတ္မေကာင္းစရာေတြ၊စိတ္ဖိစီးမႈေတြ ၾကံဳတတ္ၾကပါတယ္။<br />တခ်ိဳ ့ကေတာ့ဒီစိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြကို အခ်ိန္အတိုင္းအတာတခုၿပီးတာနဲ ့ေက်ာ္<br />လြန္သြားႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ ရုန္းမထြက္ႏိုင္ၾကပါဘူး။<br /><br />သူတို ့ေတြဟာ စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ားလာရာကေန လူေတြနဲ ့ေရာေရာေႏွာေႏွာ<br />မေနခ်င္ေတာ့ပဲသီးျခားေနခ်င္လာတယ္။ သြားလာလုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို ့အင္အားမရွိ<br />ျဖစ္လာတယ္၊ စိတ္၀င္စားမႈ၊ အာရံုစိုက္ႏိုင္မႈေတြနဲလာၾကပါတယ္။<br />အိပ္မေပ်ာ္တာ၊ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလွ်ာ့တာေတြျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္ခ်က္မရွိျဖစ္လာတယ္၊ အျပစ္တခုခု က်ဴးလြန္ထားသလို<br />ထင္လာတတ္ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနၿပီး၊<br />မေကာင္းတဲ့အေတြးေတြၾကားမွာပဲနစ္ေနတတ္ပါတယ္။<br />ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ လည္း ေရာဂါလကၡဏာ ေတြ ( အားအင္ကုန္ခန္းသလို၊<br />အိပ္မေပ်ာ္သလို )နဲ ့ရင္ဆိုင္ရင္း တခ်ိုဳ ့ကေနာက္ဆံုးမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္<br />သတ္ေသတဲ့အထိ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။<br /><br />လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မိမိမွာ Depression ျဖစ္ေနတယ္မွန္းမသိၾကပါဘူး။<br />မိမိရဲ ့အလုပ္ကစိတ္ဖိစီးမႈေတြေၾကာင့္ဒီလိုစိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေရာဂါလကၡဏာ<br />ေတြျဖစ္ေနတာလို ့ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈနဲ ့ Depressionကိုခြဲျခားဖို ့<br />ကေတာ့ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပညာရွင္ေတြနဲ ့ျပသ၊<br />တိုင္ပင္မွသာ ခြဲျခား သိႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာလကၡဏာ ေတြျဖစ္တဲ ့ အသက္ရႈက်ပ္တာ၊ ႏွလံုးခုန္တာ၊ ဗိုက္နာတာ<br /> ေတြေၾကာင့္ ဆရာ၀န္ဆီသြားျပျဖစ္ေပမဲ့ ဆရာ၀န္မ်ားက ေရာဂါရွာမေတြ ့တတ္ပါဘူး။<br />လူနာဟာ သူ ျဖစ္ေနတာေတြနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး ဇေ၀ဇ၀ါ ပိုျဖစ္လာပါတယ္။<br />တခါတေလ ကြယ္ျမဳပ္ေနတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈကိုလြယ္လြယ္နဲ ့ရွာမေတြ ့ျဖစ္တတ္ပါတယ္။<br />စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာဆရာ၀န္က ေတာ့ဒါဟာ Depression ရဲ ့လကၡဏာတခ်ိဳ ့ျဖစ္တယ္လို ့<br />ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။<br /><br />Depression ဟာ ကုသလို ့ေပ်ာက္တဲ့ေရာဂါတခုပါ။ လူတိုင္းဘ၀မွာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ<br />ၾကံဳေတြ ့ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာရွက္စရာ၊ကြယ္၀ွက္ထားစရာ ေရာဂါမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။<br />အဓိကျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ genetic disposition ပါ။<br /><br />အခုProject ကေတာ့ လူေတြကို Depression နဲ ့ပတ္သက္ၿပီး ပညာေပးေဆြးေႏြး<br />ၾကဖို ့ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြ၊သူနာျပဳေတြ၊ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ သက္ၾကီးေစာင့္<br />့္ေရွာက္သူေတြ စသျဖင့္ အလႊာေပါင္းစံုကလူေတြပါ၀င္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒီလိုေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ အေတြ ့အၾကံဳဖလွယ္မႈေတြေၾကာင့္ Depression ရဲ ့သေဘာ<br />ကိုပိုမိုနားလည္လာၿပီး အခ်ိန္မီကုသမႈေတြလုပ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္<br />သတ္ေသတဲ့ကိစၥေတြလည္းေလွ်ာ့နဲလာပါတယ္ဆိုတာအလားတူ Project ေတြ<br />အရသိရပါတယ္။<br /><br />တဘက္ကလည္း လူနာရဲ ့မိသားစုေတြကို ပညာေပးမႈေတြလည္းလုပ္ပါမယ္။<br />Depression ျဖစ္ေနတဲ့သူနဲ ့အတူတူေနရတာဟာလြယ္တဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။<br />သူဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ က်မတို ့သိထားဖို ့လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါမွသူ ့ကိုနာလည္<br />ေပးႏိုင္မွာပါ။<br />သူ ့ခမ်ာေရာဂါေၾကာင့္ သြားလာလုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို ့အင္အားမရွိေနတာကို က်မတို ့က<br /> ဒီလူ ့ရယ္ပ်င္းေနတာပဲ။ ထလုပ္လိုက္ပါလား။ဟိုဟာလုပ္ဖို ့တိုက္တြန္း<br />ဒီဟာလုပ္ဖို ့တိုက္တြန္း စသျဖင့္အားမလိုအားမရ ျဖစ္ၿပီးအၾကံေတြေပးတတ္ၾကပါတယ္။<br /><br />တခါတေလၾကေတာ့လည္း ရွင့္မွာ အားလံုးျပည့္စံုေနတာပဲ၊ ဘာစိတ္ညစ္စရာရွိလိုလဲ<br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနစမ္းပါ စသျဖင့္ အၾကံေပးတတ္ၾကပါတယ္။<br /><br />တခါတခါၾကေတာ့လည္း ရွင့္ကိုက်မနားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုၿပီး ဂရုဏာေဒါသ<br />နဲ ့ေျပာမိတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေတြဟာ သူ ့အတြက္ ကူညီရာမေရာက္ပဲ သူ ့ခံစားမႈကိုပိုၿပီးဆိုး၀ါးေစပါတယ္။<br />သူ ့ဘက္ကအေတြးကေတာ့ က်မတို ့ဟာသူ ့ကိုနားမလည္ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီးစိတ္မေကာင္း၊<br />၀မ္းနည္းမႈျဖစ္ရပါတယ္။<br /><br />သူ ့့အတြက္လုပ္ေပးႏိုင္တာေတြကေတာ့ သူျဖစ္ေနတဲ့ေရာဂါအေၾကာင္းကိုနားလည္<br />ေအာင္လုပ္ပါ။ သူ ့ကို သင့္ေတာ္တဲ့ကုသမႈရရွိေအာင္ စီစဥ္ေပးပါ။ သူေဆးခန္း<br />မွန္မွန္သြားႏိုင္ေအာင္စီစဥ္ေပးပါ။ ေဆးမ်ားမွန္မွန္ေသာက္ေအာင္စီစဥ္ေပးပါ။<br />သူ ့ကို အေတြးဆိုးေတြထဲမွာပဲနစ္မေနေစပဲ အာရံုေျပာင္းေပးႏိုင္ေအာင္လုပ္<br />ေပးရပါမယ္။<br />သူနဲ ့အတူတူ ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲ စဥ္းစားပါ။ သူ ့အတြက္စိတ္ဖိစီးမႈလည္းမျဖစ္ေစ<br />တဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျခင္း၊ ဟိုနားဒီနားေလွ်ာက္လည္တာေလးေတြလုပ္ေပးပါ။<br />သူ၀ါသနာပါတာေတြလုပ္ပါေစ၊ ဥပမာ၊ အားကစားလုပ္တာ၊ တီဗီၾကည့္တာ<br />စတာေလးေတြေပါ့။ တခါေလၾကေတာ့ ဒီလို တီဗီၾကည့္ဖို ့ေတာင္ အင္အားမရွိတဲ့<br />အခ်ိန္ေတြရွိတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဂ်ာမနီမွာေတာ့ လူနာရွင္ေတြအေနနဲ ့စိတ္ပညာရွင္ေတြနဲ ့သြားေရာက္တိုင္ပင္<br />လို ့ရပါတယ္။ ဒီအတြက္ က်န္းမာေရးအာမခံကပိုက္ဆံေပးပါတယ္။<br />ဒါအျပင္ မိမိလို လူနာရွင္ေတြ ေတြ ့ဆံုၿပီး အေတြ ့အၾကံဳဖလွယ္ႏိုင္တဲ ့ေနရာေတြရွိပါတယ္။<br />လူနာရွင္အေနနဲ ့လည္းစိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာၾကံ့ခိုင္မႈရွိေနေအာင္ၾကိဳးစားထားရမွာပါ။<br />မိမိအသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈရွိေအာင္လုပ္ယူရပါမယ္။<br />ဒါမွလည္းလူနာကိုေမတၱာမ်ားမ်ားေပးႏိုင္မွာပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1238514293889016265?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-53757552032384477622011-01-19T19:48:00.010+01:002011-01-19T21:06:47.009+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TTdENCts-qI/AAAAAAAABk0/zk2NGXkKXZ8/s1600/OW.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TTdENCts-qI/AAAAAAAABk0/zk2NGXkKXZ8/s320/OW.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563990855497087650" border="0" /></a><br />ဂ်ာမနီမွာ အမ်ိဳးသား ၇၀ ရာႏႈန္း နဲ ့အမ်ိဳးသမီး ၅၀ ရာႏႈန္းက ရွိသင့္တာထက္<br />ကိုယ္အေလးခ်ိန္ထက္ပိုေနၾက ပါတယ္။ ဂ်ာမန္ ၅ ေယာက္မွာ ၁ ေယာက္<br />(၂၀) ရာခိုင္ႏႈန္းက <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Obesity">obesity</a> ( BMI 30 နဲ ့အထက္) ရွိသူေတြျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ပိုေနသူေတြဟာ ဆီးခ်ိဳ၊ေသြးတိုး၊ႏွလံုးစတဲ့ေရာဂါေတြျဖစ္ႏိုင္<br />တဲ့ အလားအလာေတြမ်ားပါတယ္။ က်မတို ့ အလုပ္မွာေတာ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ပိုေန<br />တဲ့သူေတြ ကို အေလးခ်ိန္က်သြားေအာင္၊ပံုမွန္ျဖစ္လာေအာင္ ဆရာ၀န္ေတြ၊<br />အားကစားနည္းျပေတြ၊ အဟာရနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ကၽြမ္းက်င္သူေတြ နဲ ့ၾကီးၾကပ္<br />ၿပီးလုပ္ေပးေနတဲ့ Project ေတြ၊ ေလ့လာမႈ ေတြ ရွိပါတယ္။ က်န္းမာေရး<br />ၾကိဳတင္ကာကြယ္မႈအတြက္တစိတ္တပိုင္းပါ။<br /><br />မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ လူလတ္ပိုင္း၊ လူၾကီးပိုင္းေတြမ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ ့က<br />မွန္းထားတဲ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကိုေရာက္ေပမဲ့ တခ်ိဳ ့ကမေရာက္ပါဘူး။<br />သူတို ့ေတြဟာ အက်င့္ပါေနတဲ့ အစားအေသာက္နဲ ့ အေနအထိုင္ပံုစံကို<br />ေျပာင္းရတဲ့အခါ အဆင္မေျပတတ္ပါဘူး။ အေလးခ်ိန္က်သြားျပန္ေတာ့လည္း<br />ပံုမွန္အေလးခ်ိန္ကိုေရရွည္ ထိန္းထားဖို ့ အခက္ေတြ ့ၾကပါတယ္။<br />ေတာ္ေတာ္ကို ၀ိရိယ စိုက္ထုတ္မွသာ မိမိလိုခ်င္တဲ့ပံုမွန္ အေလးခ်ိန္ကို<br />ေရရွည္ထိန္းထားႏိုင္ၾကပါတယ္။<br /><br />တခါတေလၾကေတာ့ အေလးခ်ိန္ပိုေနတဲ့သူေတြသာမက ကေလးေတြ<br />လည္း က်မတို ့ဆီလာၾကပါတယ္။ မိဘေတြက ကေလးအ၀လြန္လာႏိုင္တဲ့၊<br />ပံုမွန္အေလးခ်ိန္ထက္ပိုလာႏိုင္တဲ့ အေျခေန ျမင္တာနဲ ့ က်မတို ့ဆီ<br />ေခၚလာပါတယ္။ ကေလးကို ဘယ္လိုစားသင့္တယ္၊ ဘာေတြစားသင့္တယ္။<br />ဘယ္လို အားကစားလုပ္ သင့္တယ္။ စတဲ့ က်န္းမာေရးနဲ ့ပတ္သက္တဲ့အသိ<br />ရလာေအာင္ လုပ္ေပးပါတယ္။ မိဘေတြကိုလည္း ဘာေတြခ်က္သင့္တယ္၊<br />ဘာေတြေကၽြးသင္တယ္ဆိုတာေျပာျပေပးပါတယ္။<br /><br />ဒါဟာအလြန္ေကာင္းတဲ့ ၾကိဳတင္ကာကြယ္မႈလို ့ထင္ပါတယ္။ မိဘကေကာင္း<br />တာေတြေကၽြး၊ ကေလးက ေကာင္းတာေတြစား၊ ဒီလိုနဲ ့ကေလးဟာ ၀လာ<br />တတ္ပါတယ္။ ကေလး၀၀ကစ္ကစ္ေလးဆို လွတယ္လိုတခိ်ဳ ့ကထင္ၾကပါတယ္။<br />တခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ ကေလးစားခ်င္တာစားပါေစ၊ ၾကီးလာရင္ကိုယ္ရည္စစ္သြားမွာပါ<br />လို ့ထင္ၾကပါတယ္။<br /><br />အေလးခ်ိန္ပိုေန၊ အ၀လြန္ေနတဲ့ ကေလးက အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ လွခ်င္လာတယ္။<br />သူမ်ားေတြပိန္သလို ပိန္ခ်င္လာတယ္။ သူ၀ေနတာဟာ သူ ့အတြက္အေႏွာက္အယွက္<br />ျဖစ္လာေစပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါမွာ သူၾကားဖူးနား၀ရွိတဲ့ နည္းေတြနဲ ့ အေလးခ်ိန္က်ေအာင္<br />ၾကိဳးစားလာပါတယ္။ အစားကို အလြန္အကၽြံ ေလွ်ာ့ခ်တာတို ့၊ စားၿပီးျပန္အန္ပစ္တာတို ့<br />စတဲ့ နည္းေတြနဲ ့ၾကိဳးစားလာရင္း မိမိကိုယ္မိမိ မထိန္းႏိုင္ပဲ အပိန္လြန္ၿပီး အသက္အႏၱရာယ္<br />ေရာက္တဲ့အထိျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ဒီမွာေတာ့ အဲ့ဒီလိုအေျခေနရွိတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ အထူးကုသေပးတဲ့ေဆးရံု<br />ေတြရွိပါတယ္။<br />၂၀၀၈ ခုႏွစ္စာရင္းအရ ဂ်ာမန္ေဆးရံုေတြမွာ အပိန္လြန္ခ်င္ေနတဲ့ ေရာဂါလာ<br />ိကုသူေပါင္း ၆၀၄၁ ရွိၿပီး၊ အစားကို အလြန္အကၽြံ ေလွ်ာ့ခ်တာတို ့၊ စားၿပီးျပန္အန္<br />ပစ္တာတို ့စတဲ့ေရာဂါလာကုသူေတြကေတာ့ ၂၃၅၄ ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီထဲမွာ<br />လူူ ၁၀၀ ကေတာ့ အသက္ဆံုးရႈံးခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒီလို အေျခေနဆိုးေတြမေရာက္ေအာင္ မိဘေတြက ကေလးေတြကို<br />ေစာေစာစီးစီး က်န္းမာေရးအသိေပးထားတာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။<br />ဒါအျပင္ အ၀လြန္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္လာမဲ့ ေရာဂါေတြကို လည္း မိမိကေလးအတြက္<br />ၾကိဳတင္ကာကြယ္ေပးရာေရာက္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5375755203238447762?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-45496767795316696182011-01-13T17:43:00.003+01:002011-01-13T18:05:21.153+01:00ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ <a href="http://www.subk-vipassana.de/">ဆရာၾကီးဦးဘခင္ International Meditation Center</a><br />အဖြဲ ့က စေန၊တနဂၤေႏြ ရက္တိုတရားစခန္း ဖြင့္ပါမယ္။<br /><br />ရက္စြဲ။ ။ <span style=";font-family:Arial;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">18.02.2011 (ေသာၾကာေန ့) မွ 20.02.2011 (တနဂၤေႏြေန ့)</span><br /><br />ေနရာ။ ။ </span><span style=";font-family:Arial;font-size:100%;" > <span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">Marburg ၿမိဳ ့မွာပါ။</span><br /><br />တရားစခန္းကို ေသာၾကာေန ့ (၁၈.၀၂.၂၀၁၁) ညေန (၈) နာရီမွာ စတင္ၿပီး<br />တနဂၤေႏြေန ့ (၂၀.၀၂.၂၀၁၁)မနက္ (၉) နာရီမွာ ၿပီးပါမယ္။<br /><br />တရားျပေပးတဲ့ဆရာကေတာ့ </span><span style=";font-family:Arial;font-size:100%;" >Herr Horst Jughard </span><span style="font-size:100%;">ျဖစ္ပါတယ္။<br /></span><br />ထိုရက္အတြင္း ေနစရိတ္၊စားစရိတ္ကေတာ့ (၃၀ ယူရို) ျဖစ္ပါတယ္။<br />တရားျပတဲ့ဆရာ အတြက္ေတာ့ ပိုက္ဆံမေပးရပါဘူး။<br /><br />စာရင္းသြင္းဖို ့ကေတာ့<span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><span style="font-size:100%;">R. Seidl, Planegger Str. 118, 81241 München, Tel.: 089/522108,<br />E-Mail bitte an: <a href="mailto:ra_s@gmx.de"><span style="text-decoration: none;">ra_s@gmx.de</span></a><br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><span style="font-size:100%;">H. Jughard, In der Wann 39, 35037 Marburg, Tel.: 06421/34660,<br /></span></span><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><span style="font-size:100%;">E-Mail bitte an:</span></span><span><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><span style="font-size:100%;"><a href="mailto:H.Jughard@web.de"><span style="text-decoration: none;">H.Jughard@web.de</span></a></span></span></span><br /><br /></div><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><span style="font-size:100%;"><a href="mailto:H.Jughard@web.de"><span style="text-decoration: none;"></span></a></span></span><span style=";font-family:Arial;font-size:100%;" >C. Wunschik, E-Mail bitte an: <a href="mailto:wunch@web.de"><span style="text-decoration: none;">wunch@web.de</span></a></span></div><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><u> </u></span> <p><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" > </span></p> <span style=";font-family:Arial;font-size:100%;" >A. Welsche, Ruhesteinstr. 9, 77866 Rheinau, Tel.: 07844-97122,<br />E-Mail bitte an:<span style=""> </span><a href="mailto:VFVors.Welsche@t-online.de"><span style="text-decoration: none;">Thomas.Welsche@freenet.de</span></a></span><span style=";font-family:Arial;font-size:11pt;" ><br /></span><div style="text-align: left;"><br />အဂၤလိပ္၊ ဂ်ာမန္ ဘာသာႏွစ္မ်ိဳးနဲ ့ရွင္းျပေပးပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-4549676779531669618?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-10245283470638511772011-01-09T13:28:00.006+01:002011-01-09T14:22:24.657+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSm1UZyjRwI/AAAAAAAABjs/lLTC4FBCzo8/s1600/eier.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 207px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSm1UZyjRwI/AAAAAAAABjs/lLTC4FBCzo8/s320/eier.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560174577090512642" border="0" /></a><br />အခုတေလာသို ့ေလာ၊ သို ့ ေလာ ေတြကေတာ္ေတာ္မ်ားသား။<br />သူငယ္ခ်င္ေတြၾကားမွာလည္း ေဇာ္ဂ်ီလား၊ ဦးနီလား....။<br />က်မတို ့ဂ်ာမနီမွာလည္း Dioxin ေၾကာင့္ ၾကက္ဥစားသင့္မသင့္၊ ၀က္သားစားသင့္မသင့္.......<br />စဥ္းစားစရာေတြပါ။<br /><br />ဂ်ာမနီက ၾကက္ဥေတြမွာ ဒိုင္ေအာက္ဆင္ (Dioxin) ဓါတ္ေတြ ေတြ႔ရွိတယ္လို႔<br />ေရွ့ တပတ္က ဂ်ာမနီ စိုက္ပ်ဳိးေမြးျမဴေရး ဝန္ႀကီးဌာန က ေျပာပါတယ္။ Dioxin ေၾကာင့္ ကင္ဆာေရာဂါကိုျဖစ္ႏိုင္ေစသလို၊ အာရံုေၾကာ၊ ကိုယ္ခံအားဆိုင္ရာေတြကိုထိခိုက္<br />ပ်က္ဆီးေစႏိုင္ပါတယ္လို ့ဆိုၾကပါတယ္။<br /><br />ၾကက္ေတြကိုစမ္းသပ္စစ္ေဆးခဲ့ပါတယ္။ ၾကက္ အဆီတစ္ရွဴးေတြမွာ Dioxin ပါ၀င္မႈဟာ<br />တခ်ိဳ ့ျပည္နယ္ေတြမွာ ရွိသင့္ တာထက္ ၇၇ ဆေက်ာ္ရွိေနပါတယ္လို ့ေျပာပါတယ္။<br />၂၀၁၀ မတ္လကတည္းက Harles und Jentzsch ကုမၸဏီကထုတ္တဲ့ တိရိစာၦန္အစားအစာ<br />ထဲမွာရွိသင့္တဲ့ Dioxin ပမာဏရဲ ့ ၂ဆ ကေန ၁၀ဆ အထိ ပါ၀င္ေနတာေတြ ့ခဲ့ရပါတယ္လို ့<br />ဆိုပါတယ္။<br /><br />Dioxin ဓါတ္ ကို တိရိစာၦန္အစားအစာထဲမွာ ေတြ ့ခဲ့တာျဖစ္လို ့စံုစမ္းမႈ ေတြ၊စစ္ေဆးမႈ<br />ေတြလုပ္ေနရာကပဲ ၾကက္သားေတြ၊ ၀က္သားေတြမွာပါ Dioxin ပါ၀င္တာေတြ ေတြရတယ္<br />လို ့သတင္းေတြထြက္လာျပန္ပါတယ္။<br /><br />ႏို ့နဲ ့ႏို ့ထြက္ပစၥည္းေတြမွာေတာ့ Dioxin ပါ၀င္မႈေတြ ့ရဘူးလို ့ေျပာပါတယ္။<br /><br />အခုဆို ၾကက္၊ ၾကက္ဥနဲ႔ ဝက္သား၊ အမဲသားေတြ ထုတ္လုပ္ေနတဲ့ စိုက္ပ်ဳိးၿခံ ၅,၀၀၀<br />နီးပါးကို ပိတ္ခဲ့ရပါတယ္။<br />ဂ်ာမနီက ၾကက္သားနဲ႔ ဝက္သားတင္သြင္းမႈ အားလံုးကို ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံ၊ ရုရွားႏိုင္ငံ<br />တို ့ကပိတ္ထားပါတယ္။<br /><br />စားသံုးသူေတြကို စစ္တမ္းေကာက္ရာမွာေတာ့ ၆၆% က ၾကက္ဥကို မေရွာင္ပါဘူးလို ့<br />ေျပာပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ကလည္း Bio ဆိုင္ကေန ၀ယ္ၾကပါတယ္။ ၾကက္ဥကလည္း အစားအစာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာပါေနျပန္ေရာ။<br /><br />က်မေတာ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့အေနအထားမွာ သက္သတ္လြတ္ပဲစားျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။<br /><a href="http://www.voanews.com/burmese/news/Germany-chicken-01-08-11-113138209.html">VOA ကသတင္းလည္း ဒီမွာ </a>ဖတ္ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1024528347063851177?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-17987140772958644872011-01-05T17:55:00.018+01:002011-01-05T18:31:46.511+01:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSm-dGzqMI/AAAAAAAABiM/DKjG9BRGZ5U/s1600/Cake1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSm-dGzqMI/AAAAAAAABiM/DKjG9BRGZ5U/s320/Cake1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558751431977314498" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;">Hollandse appeltaart</span><br /></div><span style="font-size:100%;"><br />ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလက က်မတို ့ ေဟာ္လန္ကိုသြားလည္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br />အဲ့ဒီခရီေလးအေၾကာင္းေတာင္<a href="http://shinlay.blogspot.com/2010/11/blog-post.html">ဒီမွာ</a>ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။<br />အဲ့ဒီတုန္းက </span><span style="font-size:100%;">Oostervoorde ၿမိဳ ့မွာ သြားလည္ခဲ့တဲ့ </span><span style="font-size:100%;">ေဟာ</span><span style="font-size:100%;">လန္မိတ္ေဆြေတြက<br />အခု က်မတို ့ေနတဲ့ျမိဳ ့နားကိုလာလည္တာနဲ ့ေတြ ့ျဖ</span><span style="font-size:100%;">စ္္ၾကပါတယ္။<br /><br />က်မကေဟာ္လန္လူမ်ိဳးေတြကို သေဘာက်ပါတယ္။</span><span style="font-size:100%;"> သူတို ့က ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း<br />နဲ ့ ေဖၚေရြၾကပါတယ္။ သူတို ့လာလည္ေတာ့ က်မက ကိတ္တစ္ခုဖုတ္ထားပါတယ္။<br />သူတို ့က က်မအတြက္ ေဟာလန္ ပန္းသီးကိတ္ ယူလာ</span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;">ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSnpLkwKgI/AAAAAAAABik/Fv9fgf6ORUA/s1600/Cake4.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSnpLkwKgI/AAAAAAAABik/Fv9fgf6ORUA/s320/Cake4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558752166005451266" border="0" /></a></span></span></span><br /></span></span></span><span style="font-size:100%;">က်မအတြက္ စပ်စ္သီးေျခာက္ေတြ၊ ပန္းသီးအတံုး ေသးေသးေလးေတြထဲ့ထားတဲ့<br />Hollandse appeltaart က အရသာတမ်ိဳးထူးေနၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းစား<br />ေကာင္းပါတယ္။ က်မမွာ မုန္ ့လုပ္နည္းေတာ့ရွိေနပါၿပီ ေ</span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;">နာက္လုပ္ျဖစ္ရင္တင္ေပးပါအံုးမယ္။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"></span><br /><br />ေနာက္ ၂ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူတို ့တည္းတဲ့ ဆီကို တ</span><span style="font-size:100%;">ခ</span><span style="font-size:100%;">ါသြားလည္ၾကပါတယ္။<br />ေတာင္ကုန္းေတြနဲ ့ၿမိဳ ့ေလးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ စကား</span><span style="font-size:100%;">ေတြေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။<br />ေတြ ့တာမၾကာ၊ သိတာမၾကာေသးေပမဲ ့ </span><span style="font-size:100%;">ဘာရ</span><span style="font-size:100%;">ယ</span><span style="font-size:100%;">္ေၾကာင့္မွန္းမသိ ရင္းႏွီးတဲ ့ခံစား<br />မႈေတြ ရရွိခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒါကေတာ့ က်မစမ္းလုပ္ထားတဲ့ အထပ္တရာမုန္ ့ပါ။ မုန္ ့လုပ္နည္းကို Facebook<br />ရတာနဲ ့စမ္းလုပ္ၾကည္တာ အဆင္ေျပပါတယ္။ အေရာင္ထဲ့တာနဲနဲမ်ားသြားတယ္။</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSm-dx3xeI/AAAAAAAABiU/LEe6twavQkA/s1600/cake2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSm-dx3xeI/AAAAAAAABiU/LEe6twavQkA/s320/cake2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558751432157939170" border="0" /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSm-wm6fhI/AAAAAAAABic/N6XjRwaL_Q8/s1600/cake3.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TSSm-wm6fhI/AAAAAAAABic/N6XjRwaL_Q8/s320/cake3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558751437212253714" border="0" /></a></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1798714077295864487?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-2936640189614267182010-12-31T19:37:00.009+01:002010-12-31T21:08:43.005+01:00ဒီအခ်ိန္မွာ ကမၻာ့အေရွ့ပိုင္းမွာရွိတဲ့ႏိုင္ငံ တခ်ိဳ ့မွာ ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုခဲ့ၿပီျဖစ္ေပမဲ့<br />က်မတို ့က ၄ နာရီေလာက္ေစာင့္ရအံုးမယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးအၾကိဳေန ့ Silvester<br /><span style="font-weight: bold;">(New Year's Eve)</span> ေန ့ကို ေရာက္ရင္ ငယ္ငယ္က ေမာင္ႏွမေတြစုၿပီး<br />ပြဲလုပ္ၾကတာကို လြမ္းမိပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့ ေၾကးအိုး၊ေကာ္ျပန္ ့စိမ္း၊<br />ၾကာဇံေၾကာ္ေတြလုပ္စားေလ့ရွိတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4joRYGyhI/AAAAAAAABgs/7m2wht_0-18/s1600/NY1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4joRYGyhI/AAAAAAAABgs/7m2wht_0-18/s320/NY1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556918164988021266" border="0" /></a><br />ဒီမွာေတာ့ က်မတို ့အိမ္မွာ Silvester ဆိုရင္ Raclette လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။<br />Raclette အေၾကာင္းေတာ့<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Raclette">ဒီေနရာမွာ</a> ဖတ္ၾကည့္ရင္ပိုသိႏိုင္ပါတယ္။<br />တကယ္ေတာ့ Thomas ရဲ ့အၾကိဳက္ပါ။ က်မက ခ်ိစ္နဲ ့မတည့္ေပမဲ့ ဒီေန ့ေတာ့<br />သူနဲ့အတူ လိုက္စားေပးပါတယ္။<br />လိုအပ္တာေတြကေတာ့ Raclette လုပ္စားတဲ့ ခ်ိစ္၊ အာလူးျပဳပ္၊ အသားျပား၊<br />စသျဖင့္မိမိစိတ္ကူးရသလို ထည့္စားလို ့ရပါတယ္။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4mxVOIM5I/AAAAAAAABhU/ijyOPWfngmU/s1600/NY7.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4mxVOIM5I/AAAAAAAABhU/ijyOPWfngmU/s320/NY7.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556921619173618578" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Schinken">Schinken </a>(Ham) အတံုးေလးေတြပါ။</span><br /></div>ွ<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jpKYO8cI/AAAAAAAABhE/KbIenyJvlRY/s1600/NY5.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jpKYO8cI/AAAAAAAABhE/KbIenyJvlRY/s320/NY5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556918180289376706" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">အသားျပားေလးေတြနဲ ့ သခြားသီးခ်ဥ္၊ ကညႊတ္၊ မႈိ၊ အာလူးျပဳပ္</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4oT7ULAzI/AAAAAAAABhc/3CqYrpaVs8c/s1600/NY6.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4oT7ULAzI/AAAAAAAABhc/3CqYrpaVs8c/s320/NY6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556923313026695986" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;">Raclette ခ်ိစ္ျပားေတြပါ။</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jooBgYBI/AAAAAAAABg0/cPxtCVd67T4/s1600/NY2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jooBgYBI/AAAAAAAABg0/cPxtCVd67T4/s320/NY2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556918171067244562" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">ကင္တဲ့ခြက္ထဲၾကိဳက္တာေတြထဲ့ၿပီးကင္စားရံုပါပဲ။</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jo6RsqOI/AAAAAAAABg8/iPnqG7z50k0/s1600/NY3.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jo6RsqOI/AAAAAAAABg8/iPnqG7z50k0/s320/NY3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556918175966996706" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">က်က္ရင္ပန္းကန္ထဲ့ သြန္ခ်ၿပီး စားရံုပါပဲ။<br /></span></div>လြယ္လြယ္နဲ ့ စားလို ့လည္းေကာင္း၊ အခ်ိန္ ၾကာၾကာလည္း စားလို ့ရေတာ့<br />ဒီေန ့လို ေန ့မ်ိဳးမွာ လုပ္စားရတာ ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />မၾကာခင္ ႏွစ္သစ္ကိုေရာက္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ႏွစ္သစ္မွာ က်န္းမာရႊင္လန္းၾကၿပီး လိုအင္ဆႏၵမ်ားျပည့္၀ၾကပါေစ</span>... လို ့<br />ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Shinlay and Thomas</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TR4jooBgYBI/AAAAAAAABg0/cPxtCVd67T4/s1600/NY2.JPG"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-293664018961426718?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-47202532387375454612010-12-28T08:04:00.010+01:002010-12-28T09:05:42.149+01:00ဗုဒၶဂါယာမွာက်င္းပတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ တိပိဋက ရြတ္ပြဲ က ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ ့ပါ။<br />ဗုဒၶဂါယာခရီးအေၾကာင္းကို<a href="http://shinlay.blogspot.com/2010/01/blog-post.html"> ဒီမွာ</a>ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။<br />ႏိုင္ငံတကာ တိပိဋက ရြတ္ပြဲ ကိုေတာ့ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က စတင္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS4kas3iI/AAAAAAAABeM/yy5cpmbr9ps/s1600/Tipitaka3.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS4kas3iI/AAAAAAAABeM/yy5cpmbr9ps/s320/Tipitaka3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633115884215842" border="0" /></a>တိပိဋက စာအုပ္ေတြကို မဟာေဗာဓိဘုရား၀န္း အတြင္းမွာရွိတဲ့ မ႑ဳပ္ဆီကို<br />သယ္ေဆာင္လာၾကတဲ့ပံုပါ။ ျမန္မာ အဖြဲ ့ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS4unMHxI/AAAAAAAABeE/2UZxdJUsvH8/s1600/Tipitaka2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS4unMHxI/AAAAAAAABeE/2UZxdJUsvH8/s320/Tipitaka2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633118620950290" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS4UFxe2I/AAAAAAAABd8/wyUioRgKSng/s1600/Tipitaka1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS4UFxe2I/AAAAAAAABd8/wyUioRgKSng/s320/Tipitaka1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633111501470562" border="0" /></a>ဖြင့္ပြဲေန ့က မ႑ဳပ္ထဲက ပံုပါ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS447zOaI/AAAAAAAABeU/-TemHQgjyCg/s1600/Tipitaka5.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS447zOaI/AAAAAAAABeU/-TemHQgjyCg/s320/Tipitaka5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633121391753634" border="0" /></a><div style="text-align: center;">သီတဂူဆရာေတာ္ရဲ ့တရားပြဲပါ။<br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS5ChonCI/AAAAAAAABec/8iq6SOg4Fus/s1600/Tipitaka6.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmS5ChonCI/AAAAAAAABec/8iq6SOg4Fus/s320/Tipitaka6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633123966360610" border="0" /></a><br /><br />ျမန္မာမ႑ဳပ္မွာ ဗုဒၶဂါယာဆရာေတာ္ တရားေဟာတဲ့ပံုပါ။<br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJU5aroI/AAAAAAAABek/q57lDG3kdzo/s1600/Tipitaka8.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJU5aroI/AAAAAAAABek/q57lDG3kdzo/s320/Tipitaka8.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633403775856258" border="0" /></a><br />ကေမၻာဒီးယား မ႑ဳပ္<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJVjnahI/AAAAAAAABes/MOqpOD2fib0/s1600/Tipitaka9.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJVjnahI/AAAAAAAABes/MOqpOD2fib0/s320/Tipitaka9.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633403952851474" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">သီရိလကၤာမ႑ဳပ္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmZ8IUiDkI/AAAAAAAABgM/AyRAjOW83BA/s1600/Tipitaka15.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmZ8IUiDkI/AAAAAAAABgM/AyRAjOW83BA/s320/Tipitaka15.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555640873643019842" border="0" /></a>္<br /></div><div style="text-align: center;">ထိုင္းမ႑ဳပ္<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTaxMvVyI/AAAAAAAABfM/pdHqyMzzuqQ/s1600/Tipitaka16.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTaxMvVyI/AAAAAAAABfM/pdHqyMzzuqQ/s320/Tipitaka16.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633703430870818" border="0" /></a><br />ျမန္မာဆရာေလးမ်ား<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTbHet2BI/AAAAAAAABfU/rjurQXU4MyM/s1600/Tipitaka18b.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTbHet2BI/AAAAAAAABfU/rjurQXU4MyM/s320/Tipitaka18b.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633709411850258" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">ဦးေသာမတ္စ္နဲ ့ျမန္မာေခါင္းေပါင္း :))<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJh54g5I/AAAAAAAABe0/cBYDzqN5Tlk/s1600/Tipitaka10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJh54g5I/AAAAAAAABe0/cBYDzqN5Tlk/s320/Tipitaka10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633407267472274" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ပိတ္ပြဲေန ့အမွတ္တရ<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTJyGIatI/AAAAAAAABe8/yImc11wz62g/s1600/Tipitaka14.JPG"><br /></a><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTbWlHX5I/AAAAAAAABfc/Oz014cxKCgY/s1600/Tipitaka19.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTbWlHX5I/AAAAAAAABfc/Oz014cxKCgY/s320/Tipitaka19.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633713465221010" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTbR6gAjI/AAAAAAAABfk/5xq8IMA0hb4/s1600/Tipitaka20.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTbR6gAjI/AAAAAAAABfk/5xq8IMA0hb4/s320/Tipitaka20.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633712212738610" border="0" /></a><br /><br />ျမန္မာပဌာန္းပြဲ<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTmYfGG6I/AAAAAAAABf8/E06fa9ilDWQ/s1600/Tipitaka25.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRmTmYfGG6I/AAAAAAAABf8/E06fa9ilDWQ/s320/Tipitaka25.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555633902955404194" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-4720253238737545461?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-56015831318561871862010-12-26T13:36:00.008+01:002010-12-26T14:41:45.343+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDizmsTWI/AAAAAAAABd0/5mCNC7UbXMc/s1600/wb6.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDizmsTWI/AAAAAAAABd0/5mCNC7UbXMc/s200/wb6.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554982930631904610" border="0" /></a><br />တေန ့ကစမ္းလုပ္ၾကည့္ျဖစ္တာပါ။<br />လြယ္လြယ္ကူကူ၊ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ နဲ ့အရသာလည္းရွိပါတယ္။<br />အခ်ိဳလည္းသိပ္မပါေတာ့ ဆိမ့္ဆိမ့္ေလးနဲ ့စားလို ့ေကာင္းပါတယ္။<br />Windbeutel ကေတာ့ ဂ်ာမန္လိုေခၚတာပါ။ ျမန္မာလိုေတာ့ ဘယ္လိုေခၚတယ္<br />မသိပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စားေကာင္းဖို ့အဓိကပါေလ။<br />အခု ၂၀ စာအတြက္ ( တ၀က္စာ လုပ္လည္းရပါတယ္။)<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မုန္ ့သားအတြက္လိုတာေတြကေတာ့...</span><br />ေထာပတ္ 100 g<br />ဂ်ံဳမႈန္ ့ 250 g<br />ဆား အနည္းငယ္<br />ၾကက္ဥ ၾကီးရင္ ၅ လံုး၊ ေသးရင္ ၆ လံုး<br />ေရ 500 ml<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခရမ္ အစာအတြက္လိုတာကေတာ့</span><br />၂၅၀ ဂရမ္ စေတာ္ဘယ္ရီ၊ လိေမၼာ္သီး၊ သရက္သီ...မိမိၾကိဳက္ရာ<br />၂၅၀ ဂရမ္ Sahne ခရမ္<br />သၾကား စားဇြန္း ၂ ဇြန္း<br /><br />ျပင္ဆင္ၿပီး အေပၚက ျဖဴးဖို ့သၾကားမႈန္ ့<br /><br />မုန္ ့ဖုတ္တဲ့ Oven ကို 220°C ၾကိဳတင္ျပီးအပူေပးထားပါ။<br /><br />ပထမ အိုးထဲမွာ ေရ ၊ ေထာပတ္၊ဆား တို ့ကို ထဲ့ၿပီး ဆူေအာင္တည္ပါတယ္။<br />ေထာပတ္ အရည္ေပ်ာ္သြား ရင္ ဇကာခ်ထားတဲ ့ဂ်ံဳ မႈန္ ့ေတြ ကိုတစ္ခါထဲထဲ့<br />ၿပီး သစ္သားေယာင္းမနဲ ့ေမႊပါတယ္။ မီးေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပါ။ ဂ်ံဳေတြလံုးခဲလာၿပီး<br />အိုးမွာ အျဖဴေရာင္ အလႊာေလး ကပ္ လာရင္ ရပါၿပီ။<br />ဂ်ံဳလံုး ကို ခြက္တခုထဲထဲ့ပါ။ ၾကက္ဥ ေတြကို တလံုးစီေဖါက္ထဲ့လိုက္ ေမႊလိုက္<br />လုပ္ၿပီးထဲ့ေပးပါ။ ဂ်ံဳ သားနဲ ့ၾကက္ဥ ေရာသမသြားၿပီး ေခ်ာသြားတဲ့အထိ<br />ေမႊရပါမယ္။ ေမႊတဲ့ေနရာမွာ နဲနဲလက္၀င္ပါတယ္။<br /><br />မုန္ ဖုတ္မဲ့ ဘန္းမွာ မုန္ ့ဖုတ္စကၠဴခင္းပါ။<br />ရလာတဲ့မုန္ ့သားေတြကို မုန္ ့ညွစ္တဲ့ အိတ္ ထဲကိုထဲ့ပါ။ က်မကေတာ့ ရိုးရိုး ပလတ္စတစ္<br />အိတ္ထဲထဲ့ၿပီး ေဒါင့္ခၽြန္းေလးကိုညွပ္လိုက္ၿပီး ညွစ္ယူပါတယ္။<br />မိမိလိုခ်င္တဲ့ အရြယ္ေလာက္ ( လက္မနဲ ့လက္ညႈိး တစ္၀ိုင္းခန္ ့) ညွစ္ ခ်ယူပါ။<br />တစ္ခုနဲ ့တစ္ခု နဲနဲခြာထားေပးပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDihEUeQI/AAAAAAAABdk/7wc4_SsO1oM/s1600/wb3.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 168px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDihEUeQI/AAAAAAAABdk/7wc4_SsO1oM/s200/wb3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554982925655898370" border="0" /></a><br />ဘန္းကို Oven အလယ္ ဆင့္မွာ ထဲ့ၿပီး မိနစ္ ၂၀၊ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ ၾကာေအာင္<br />ဖုတ္ပါ။ အရြယ္ၾကီးရင္ၾကီးသလို ဖုတ္ခ်ိန္ၾကာပါတယ္။<br />မုန္ ့ေလးေတြ ညိဳလာၿပီး အရြယ္ ၂ ဆ တက္လာရင္ ရပါတယ္။<br />မုန္ ့ဖုတ္ေနတုန္း ပထမ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ မွာ Oven ကို မဖြင့္ပါနဲ ့ မုန္ ့ပြမလာတတ္<br />သလို ၊ ေအးတဲ့အခါ ပြပြေလးမေနပဲ ျပန္ က်သြားတတ္ပါတယ္။<br /><br />မုန္ ့က်က္ရင္ <a href="http://www.google.de/images?um=1&amp;hl=de&amp;tbs=isch%3A1&amp;sa=1&amp;q=kuchengitter&amp;aq=3&amp;aqi=g4&amp;aql=&amp;oq=kucheng&amp;gs_rfai=">Kuchengitter </a>မုန္ ့တင္တဲ့ ဇကာ ေပၚမွာတင္ၿပီး အေအးခံပါ။<br />သိပ္မပူေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ မုန္ ့ကို အလည္က ထက္ျခမ္းျခမ္းေပးပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDiLPAxvI/AAAAAAAABdU/Ga1r069Jqh0/s1600/wb1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDiLPAxvI/AAAAAAAABdU/Ga1r069Jqh0/s200/wb1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554982919795164914" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDiavWZ2I/AAAAAAAABdc/Fuepla3_XNA/s1600/wb2.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDiavWZ2I/AAAAAAAABdc/Fuepla3_XNA/s200/wb2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554982923957331810" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDi2vV1VI/AAAAAAAABds/f-igpvQLe6w/s1600/wb5.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 181px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRdDi2vV1VI/AAAAAAAABds/f-igpvQLe6w/s200/wb5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554982931473487186" border="0" /></a><br />Sahne ခရမ္ နဲ ့သၾကားကို ေမႊစက္နဲ ့ခဲတဲ့အထိေမႊပါ။ ညွစ္တဲ့အိပ္ထဲထဲ့ၿပီး<br />ျခမ္းထာတဲ့ မုန္ ့ ေအာက္ၿခမ္းေပၚမွာ ညွစ္တင္ေပးပါ။ အသီးတင္ေပးပါ။<br />အေပၚလြာ အုပ္ပါ။ သၾကားမႈန္ ့ျဖဴးေပးၿပီးရင္ အဆင္သင့္ျဖစ္ပါၿပီ။<br />ဖုတ္ထားတဲ့ မုန္ ့သားေတြပိုေနရင္ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ခဲထားလို ့ရပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-5601583131856187186?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-10609933443814784092010-12-24T18:21:00.003+01:002010-12-27T13:27:21.413+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsEi9j_I/AAAAAAAABcw/9TXg-jbtc3g/s1600/Light.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 151px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsEi9j_I/AAAAAAAABcw/9TXg-jbtc3g/s200/Light.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554296994542751730" border="0" /></a>ဒီေန ့က ခရစၥမတ္ အၾကိဳေန ့ပါ။ ဂ်ာမနီရဲ ့ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ခရစၥမတ္ပြဲ<br />စတဲ့ေန ့ပါ။ တကယ္ေတာ့ဒီပြဲက က်မနဲ ့သိပ္မရင္ႏွီးပါဘူး။ ဒီႏွစ္ေတာ့<br />အိမ္မွာ ဘာမွျပင္ဆင္မႈမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ ့မေန ့ညေန ျမိဳ ့ထဲေရာက္ေတာ့<br />လမ္းမွာလူေတြကလက္ေဆာင္အ၀ယ္ထြက္ၾကတာၾကည့္ၿပီး ပြဲလမိုင္းကပ္လာပါတယ္။<br />ညဘက္ တီဗီမွာ ခရစၥမတ္သီခ်င္းေတြနားေထာင္ရင္ တက္တက္ၾကြၾကြျဖစ္လာပါတယ္။<br />ဒီေန ့မနက္ ႏွင္းေတြကလည္းက်ေတာ့ ခရစၥမတ္ ပြဲဟာ ပိုအဓိပၸါယ္ရွိလာတယ္။<br /><br />က်မကေတာ့ တေန ့ခင္းလံုး ညေနစာအတြက္ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။ ဘယ္သူမွ မရွိလည္း<br />အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။ အဓိက က က်မကိုယ္တိုင္ သူမ်ားေတြပြဲက်င္းပတဲ့အခ်ိန္မွာ<br />ပါ၀င္ေနဖို ့ပဲလိုပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့ညစာကို အရင္ႏွစ္ေတြက steak တမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ေလ့ရွိေပမဲ ့ဒီႏွစ္ေတာ့Thomas<br />မၾကိဳက္တဲ့ ဘဲသားလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဲကို ေပါင္းၿပီး ပဲငံျပာရည္၊ ပ်ားရည္တို ့နဲ ့ ့ံ<br />့ျပန္ႏွပ္ထားပါတယ္။ Polenta ၊ ဥနီ၊ ဘရိုကိုလီ၊ ေရႊဖရံုသီ တို ့နဲ ့တြဲစားဖို ့ပါ။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsAbM0MI/AAAAAAAABcg/p6CYgcwbCYs/s1600/Bae.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 172px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsAbM0MI/AAAAAAAABcg/p6CYgcwbCYs/s200/Bae.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554296993436455106" border="0" /></a><br />ဆလပ္ရြက္၊ဥနီ၊ေျပာင္းဖူးတို ့ကို ေရာၿပီး Salat လုပ္ထားပါတယ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsSx1KiI/AAAAAAAABc4/YYSzBZZzPlY/s1600/Salat.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsSx1KiI/AAAAAAAABc4/YYSzBZZzPlY/s200/Salat.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554296998363212322" border="0" /></a><br />အခ်ိဳပြဲကေတာ့ Windbeutel ကို ဗနီလာခရင္မ္ နဲ ့ လိေမၼာ္ျခမ္းေလးေတြနဲ ့ျပင္<br />ဆင္ထားပါတယ္။ ပထမအၾကိမ္းစမ္းလုပ္ၾကည့္တာပါ။ ေကာ္ဖီလည္းပါပါေသးတယ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsxac_FI/AAAAAAAABdA/ftvMBGfEPHc/s1600/Wb.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 165px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsxac_FI/AAAAAAAABdA/ftvMBGfEPHc/s200/Wb.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554297006586657874" border="0" /></a><br />ျမန္မာဆန္ဆန္ လက္ဖက္ပြဲေလးလည္းပါေသးတယ္။ လက္ဖက္ေျခာက္ကို<br />ႏွပ္ထားတဲ့ လက္ဖက္နဲ ့ ဒီမွာၾကံဖန္ထားတဲ့ အေၾကာ္ေလးေတြပါ။ ညဘက္<br />တီဗီၾကည့္ရင္းစားဖို ့ပါ။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsK1fe_I/AAAAAAAABco/lUpHJZOwEok/s1600/Lephet.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 177px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRTTsK1fe_I/AAAAAAAABco/lUpHJZOwEok/s200/Lephet.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554296996231085042" border="0" /></a><br />ေသာက္စရာကေတာ့ စပ်စ္ေဖ်ာ္ရည္ပါ။ လက္ဘက္နဲ ့တြဲေသာက္ဖို ့ကေတာ့<br />Wintertee လုပ္ထားပါတယ္။<br />စားေနတုန္း တီဗီက ခရစၥမတ္သီခ်င္းေတြနားေထာင္ရင္း က်မရဲ ့ ခရစၥမတ္ အၾကိဳ<br />ညေနစာ ကို စားျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ထမင္းစားၿပီးေတာ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ ့ေပးထားတဲ့ လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေဖါက္ျဖစ္ပါတယ္။<br />Brigitte က ဒီေန ့ဘာခ်က္ရမလဲ လို ့ေရးတားတဲ ့ျပကၡဒိန္ေလးေပးထားပါတယ္။<br />တေန ့တမ်ိဳး ဟင္းခ်က္နည္းေလးေတြနဲ ့ပံုေလးေတြပါပါတယ္။ က်မအတြက္ အလြန္<br />အသံုး၀င္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Danke Brigitte!!!<br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3CcSnYXI/AAAAAAAABb4/79nVAVslTxA/s1600/Bw.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 197px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3CcSnYXI/AAAAAAAABb4/79nVAVslTxA/s200/Bw.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554265493036556658" border="0" /></a><br /><br />Gavina က အနံ ့ပါတဲ့ဖေယာင္းတိုင္ခြက္ေလးေတြနဲ ့ အေမႊးအနံ ့ထဲ့မီးထြန္း<br />ဖို ့ခြက္ေလးေပးပါတယ္။ အနံ ့အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းထြန္းေလ့ရွိတဲ့က်မအဖို ့ အေတာ္ပါပဲ။<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Danke Gavina!!!<br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3C0LG7HI/AAAAAAAABcQ/eCOTqkBP-Pg/s1600/G.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 169px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3C0LG7HI/AAAAAAAABcQ/eCOTqkBP-Pg/s200/G.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554265499447520370" border="0" /></a></span><br />အလုပ္ကဆရာ၀န္ေတြကေတာ့ ေခ်ာကလက္အလံုးေလးေတြ ဆြစ္ဇလန္က တကူးတက<br />၀ယ္လာၿပီးေပးပါတယ္။ စားၾကည္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အရက္ေတြပါတာနဲ ့<br />ေဘးဖယ္ထားလိုက္ရတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကူးတက စီစဥ္ထားလို ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Danke Chefs!!!!<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3Ch9zadI/AAAAAAAABcA/hqSqobvGTxI/s1600/chefs.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3Ch9zadI/AAAAAAAABcA/hqSqobvGTxI/s200/chefs.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554265494559877586" border="0" /></a></span><br />အလုပ္မွာ အဟာရ ပညာေပးလုပ္သူကေတာ့ သူကိုယ္တိုင္လုပ္ထားတဲ ့ ကဒ္ေလးေပးပါတယ္။<br />ခ်စ္စရာေလးပါ။ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Danke Andrea!!!<br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3CbTTiyI/AAAAAAAABbw/yLs8OkCbFLo/s1600/A.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 170px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3CbTTiyI/AAAAAAAABbw/yLs8OkCbFLo/s200/A.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554265492771015458" border="0" /></a><br />အိမ္နီးခ်င္းမိတ္ေဆြက ကဒ္ကေလးတခုအိမ္၀မွာ မနက္ကလာထားသြားတယ္။<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Danke Fam. Göhring!!!<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3C75qduI/AAAAAAAABcI/gUQIzQIeEio/s1600/Card1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 166px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TRS3C75qduI/AAAAAAAABcI/gUQIzQIeEio/s200/Card1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554265501521835746" border="0" /></a><br /></span>က်မတေယာက္ထဲက်င္းပတဲ့ ခရစၥမတ္ အၾကိဳညေလးကေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ<br />ဲျပီးစီးသြားပါတယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ပြဲေတာ္ရက္ေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ႏွစ္သစ္<br />ျဖစ္ပါေစလို ့ ဆုေတာင္းလွ်က္.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-1060993344381478409?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-70228762633921478832010-12-23T12:29:00.007+01:002010-12-23T13:11:50.912+01:00စကားကိုခ်ိဳခ်ိဳသာသာ၊ ယဥ္ေက်းစြာေျပာတတ္ေစဖို ့ မိဘ၊ဆရာေတြက က်မတို ့<br />ငယ္ငယ္ကတည္းက သင္ျပေပးခဲ့ပါတယ္။ အရြယ္ရလာတာနဲ ့အမွ် က်မတို ့<br />ပတ္၀န္းက်င္ကေျပာတဲ့စကားေတြကို အတုယူၿပီးေျပာတတ္လာပါတယ္။<br />ေကာင္းတဲ့စကားေတြရွိသလို၊ နားေထာင္လို ့မသင့္ေတာ္တဲ့၊ နား၀င္မခ်ိဳေစတဲ့<br />စကားေတြလည္း ပါတာေပါ့။ အိမ္မွာျပန္ေျပာရင္ လူၾကီးေတြက မေျပာသင့္တဲ့<br />စကားေတြအတြက္ အက်ိဳးအေၾကာင္းနဲ ့ရွင္းျပၿပီး ေနာက္မသံုရန္ေျပာပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">စကားအရာ အဂၤါေလးတန္</span> လို ့ေတာင္ဆိုၾကပါတယ္။<br />၁။ သုဘာသိတ - ေကာင္းစြာေျပာဆိုရျခင္း၊<br />၂။ ပီယဝါစာ - ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေျပာဆိုရျခင္း၊<br />၃။ သစၥာ - ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္စြာ ေျပာဆိုရျခင္း၊<br />၄။ ဓမၼ - သဘာဝက်၍ လုိက္နာက်င့္ေဆာင္ႏုိင္ရန္ ေျပာဆိုရျခင္း<br /><br />က်မဂ်ာမန္ စကားသင္ေတာ့လည္း ေက်ာင္းမွာ ယဥ္ေက်းတဲ့အသံုးအႏႈန္းေတြပဲ<br />သင္ခဲ့ရပါတယ္။ ေျပာလို ့မသင့္ေတာ္တဲ့စကားလံုးတခ်ိဳ ့ကို ၾကားသိခဲ့<br />ေပမဲ့ လူေရွ ့မွာ ေျပာသင့္တာမဟုတ္လို ့မေျပာခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ပတ္၀န္းက်င္မွာ စကားအရာ အဂၤါေလးတန္နဲ ့မညီပဲ ေျပာခ်င္ရာေျပာေနတဲ့<br />သူရွိခဲ့ရင္ သူ ့ဆီက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း မရွိတဲ့စကားေျပာပံုဟန္ေတြ၊<br />စကားလံုးေတြ မသိမသာကူးဆက္လာႏိုင္ပါတယ္။ တဘက္ကလည္း<br />က်မတို ့လို ဘာသာစကား မကၽြမ္းက်င္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြအေနနဲ ့<br />ယဥ္ေက်းတဲ့အသံုးအႏႈန္းလား၊ ရိုင္းျပတဲ့အသံုးအႏႈန္းလားဆိုတာ<br />ခြဲျခားဖို ့ ခက္ခဲေစပါတယ္။<br /><br />က်မလုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္တေယာက္က ဂ်ာမနီမွာေမြးတဲ့ အီတလီပါ။<br />သူက က်မနဲ ့၂ႏွစ္ပဲငယ္ပါတယ္။ သူ ့စရိုက္ အေျပာအဆိုနဲ ့က်မနဲ ့<br />သိပ္အဆင္မေျပပါဘူး။ သူ ့စကားေတြက နား၀င္ခ်ိဳ စရာမဟုတ္မွန္း<br />ေတာ့သိပါတယ္္။ ဒါေပမဲ ့ ၾကားပါမ်ားေတာ့ အိမ္မွာ ျပန္ သံုးမိတတ္ပါတယ္။<br />Thomas က ဒီစကားေတြဘယ္ကတတ္လာတာလဲ လို ့ ေမးေလ့ရွိၿပီး<br />မသံုးသင့္ေၾကာင္း၊ အဓိပၸါယ္က ဘယ္လို စသျဖင့္ ရွင္းျပေပးပါတယ္။<br /><br />က်မေျပာခ်င္တာကေတာ့ အၾကားမ်ားေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္က စကားေတြ<br />ကို အတုယူေျပာၾကတဲ့အခါ အဓိပၸါယ္ေသခ်ာနားလည္ၿပီး မွ သံုးသင့္တယ္ဆိုတာပါပဲ။<br /><br />က်မတို ့ရဲ ့ စကားယဥ္ေက်းခ်ိဳသာမႈ ကို ၾကည့္ၿပီး လူေတြက က်မတို ့ကို တန္ဖိုးျဖတ္ၾကသလို၊<br />က်မတို ့ကလည္း စကားယဥ္ေက်းခ်ိဳသာမႈ နဲ ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တန္ဖိုး ထားၾကရမွာပါ။<br /><br /><span style="font-size:85%;">( ကိုထက္ေအာင္ရဲ ့ ခ်ိဳသာေသာစကားေလးမ်ား..အေရးယူေျပာပါခဲ့ရင္ ဖတ္ၿပီး က်မရဲ ့<br />အေတြ ့အၾကံဳ ေလးေရးျဖစ္တာပါ။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3053014785110998855-7022876263392147883?l=shinlay.blogspot.com' alt='' /></div>Shinlayhttp://www.blogger.com/profile/14906898271608132918noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3053014785110998855.post-54547735399733573722010-12-20T15:22:00.006+01:002010-12-20T16:30:13.996+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TQ9y68-5AWI/AAAAAAAABbA/4_Psr4GhVKg/s1600/christbaum.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 313px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rw1SSwloyN8/TQ9y68-5AWI/AAAAAAAABbA/4_Psr4GhVKg/s320/christbaum.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552783222699000162" border="0" /></a><br />ခရစၥမတ္ပြဲအခ်ိန္နီးလာတာနဲ ့အတူ ဂ်ာမနီက မိသားစုေတြလည္း<br />အလုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားၾကပါတယ္။ က်မ ေရာက္စက ခရစၥမတ္ပြဲနီးလာရင္<br />လူေတြက Stress ေတြမ်ားတယ္လို ့ျငီးၾကတာၾကားေတာ့ နားမလည္ခဲ့ဘူး။<br />ပြဲလုပ္တာပဲ ဘာလုိ ့Stress ရသလဲေပါ့ေလ။ ေတြးမိတာပါ။<br />အခုေတာ့လည္း တေျဖးေျဖး သူတို ့ေျပာတာကို နားလည္လာပါတယ္။<br /><br />ခရစၥမတ္မေရာက္ခင္ ဒီဇင္ဘာလဆန္းေလာက္ကတည္းက မုန္ ့ေတြ<br />ဖုတ္ၾက၊ ခရစၥမတ္ရာသီနဲ ့အညီအိမ္မွာ ျပင္ၾကဆင္ၾက၊ လက္ေဆာင္ေတြ<br />ေပးဖို ့စဥ္းစားၾကနဲ ့အလုပ္ရႈပ္ေနၾကတာ။<br /><br />အခု ပြဲေတာ္ခ်ိန္နီးလာေလေလ ပိုၿပီး အလုပ္ေတြမ်ားလာေလေလပါ။<br />မိသားစုေတြအတြက္ ဘယ္သူ ့ကိုဘာေပးမယ္။ အမ်ိဳးေတြ အတြက္က ဘာ၀ယ္မယ္။<br />လုပ္ေဖၚ ကိုင္ဖ