ဒီေန ့အိမ္ေအာက္ထပ္က ဂ်ာမန္အမ်ိဳးသမီးတေယာက္နဲ ့စကားေျပာျဖစ္တယ္။
သူက ဂ်ာမနီေျမာက္ပိုင္းကျဖစ္လို ့က်မတို ့ေတာင္ပိုင္းမွာ သူ ့မိတ္ေဆြေတြ
မရွိဘူးတဲ့။ အဲ့ဒီကေနစၿပီး ဂ်ာမနီရဲ ့လူမႈ စရိုက္အေၾကာင္းေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။
က်မအသက္ၾကီးရင္ျမန္မာျပည္ျပန္ေနမွာလား။ဒီမွာပဲေနမလားလို ့ေမးတာနဲ ့
ျမန္မာျပည္ျပန္ေနမွာေပါ့လို ့ေျပာေတာ့ သူလည္း သူ ့ဇာတိေျမာက္ပိုင္းကိုပဲ
ျပန္ေနခ်င္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဂ်ာမနီတစ္ႏိုင္ငံထဲမွာေတာင္ ေတာင္ပိုင္း
နဲ ့ေျမာက္ပိုင္း စရိုက္ဓေလ့က ကြာေနေသးတယ္။ ေတာင္ပိုင္းကသူေတြက
သိပ္မေဖၚေရြၾကပါဘူး။ ဖာသိဖာသာ ေနၾကတာမ်ားပါတယ္။ လမ္းမွာေတြ ့
လို ့လည္း ႏွဳတ္ဆက္ေလ့မရွိၾကဘူး။ ေစ်းဆိုင္ေတြသြားရင္လည္း
မေဖၚေရြၾကပါဘူး။ ေျမာက္ပိုင္းကသူေတြၾကေတာ့ ေဖၚေဖၚေရြေရြရွိၾကတယ္။
မွတ္တိုင္မွာ ရပ္ေနရင္းလည္း မိတ္ေဆြ လို စကားစျမည္ေျပာဖို ့၀န္မေလးၾကပါဘူး။
မိတ္ေဆြျဖစ္ဖို ့လြယ္တယ္ေပါ့ေလ။
အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးက ေျပာင္းလာတာမၾကာေသးပါဘူး။ သူ ့မွာ ၇ႏွစ္အရြယ္ သား
တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ တျခားအိမ္ခန္း ေတြနဲ ့က်မ သိပ္မရင္းႏွီးေပမဲ ့သူနဲ ့ က်မ
မၾကာခင္မွာပဲ ရင္းႏွီးသြားပါတယ္။
သူ ့မွာလည္း အသက္ ၈၀ အရြယ္ အေမရွိၿပီး အေမက သူ ့အရပ္မွာပဲေပွ်ာ္ေၾကာင္း၊
ဒီဘက္ကိုလာဖို ့ေခၚလို ့မရေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ က်မအေမနဲ ့အရြယ္တူဆိုေတာ့
အေမ့ကို သတိရသြားမိတယ္။ အေမလည္း သူ ရပ္ရြာမွာ ပဲေနခ်င္တာ။
ဒီမွာ မိတ္ေဆြရွာဖို ့ခက္ေၾကာင္းေျပာျဖစ္ပါတယ္။ လူတိုင္းဟာ သူ ့အလုပ္နဲ ့သူ
အခ်ိန္ေတြ ျပည့္ေနတာေၾကာင့္ တျခားသူအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ၾကပါဘူး။
သူ ့ကေလးေတာင္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြားလည္ဖို ့ ရက္ခ်ိန္းေတာင္းရတယ္ဆိုပဲ။
ကေလးေတြမွာလဲ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ ့ ဂီတသင္တန္း၊အားကစားသင္တန္း၊
စတာေတြသြားရ၊ အိမ္စာလုပ္ရနဲ ့ အားခ်ိန္မရွိေၾကာင္း၊ အိမ္စာေတြကလည္း
အလြန္မ်ားေၾကာင္းေျပာရင္း သူတို ့ငယ္ငယ္က ကေလးဘ၀အေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။
သူတို ့ငယ္ငယ္က ကေလးေတြဟာ လမ္းေပၚမွာ ေဆာ့ၾကေၾကာင္း။ စစ္တိုက္တမ္း၊
တူတူပုန္းတမ္း၊သေရၾကိဳးခုန္တမ္း စတာေတြကစားၾကတယ္တဲ့။ လူၾကီးေတြကလည္း
ကေလးေတြကစားလို ့နားျငီးတယ္လို ့ျပသနာမလုပ္ေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။
တစ္အိမ္နဲ ့တစ္အိမ္လည္း အခ်ိန္မေရြးသြားလည္လို ့ရေၾကာင္းေျပာပါတယ္။
အဲ့ဒီတုန္းက ကေလးအေမေတြက အိမ္ရွင္မ အလုပ္ပဲ၇ွိေတာ့ အခ်ိန္ရေၾကာင္း၊
ကေလးေတြအတြက္အခ်ိန္ေပးႏိုင္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။
က်မလည္း က်မငယ္ငယ္က လမ္းေပၚမွာ အိမ္နီးခ်င္းကေလးေတြနဲ ့ေဆာ့ၾကတဲ့
အေၾကာင္း၊ အခုေတာ့ တူေလးတူမေလးေတြ ဒီလို အခြင့္အေရးမ်ိဳး မရေၾကာင္း၊
အိမ္ထဲမွာပဲ စာက်က္လိုက္၊တီဗီၾကည့္လိုက္၊ ဗီဒီယိုၾကည့္လိုက္၊ ဂိမ္းေဆာ့လိုက္၊
ဖုန္းေျပာလိုက္နဲ ့အခ်ိန္ကုန္သြားေၾကာင္း။ ကေလးပီပီ ေျပးလႊားကစားၾကတာမ်ိဳး
မေတြ ့ရေတာ့ေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။
ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ ့အတူ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈ
ေတြနည္းသြားရတာ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာတိုးတက္မႈေတြေနာက္
ေခတ္နဲ ့အမီလိုက္ရင္း လူမႈေရးပိုင္းမွာ ေပးဆပ္လိုက္ရတာေတြက ေနရာတိုင္းမွာရွိ
ေနမွာပါပဲ။
Saturday, 12 May 2012
Thursday, 3 May 2012
၁၃ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီ
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ႏွစ္က... .. ဘ၀သစ္တစ္ခုကို အေျခခ်ဖို ့ လမ္းသစ္တစ္ခုကိုေရြးခဲ့တယ္။
ေကာင္းေသာလမ္းလား၊ဆိုးေသာလမ္းလားဆိုတာ ဘာမွ မသိပဲ ရင္ဆိုင္ဖို ့
အားေမြးၿပီးထြက္လာခဲ့တယ္။
ေပ်ာ္စရာ၊စိတ္လွဳတ္ရွားစရာ၊ ၀မ္းသာ၊၀မ္းနည္းမႈေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ ့ခဲ့တယ္။
ဘ၀သစ္မွာ အေျခက်ေနေပမဲ့ ငယ္ငယ္က ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ကိုေတာ့
သတိရေနတုန္းပါပဲ။
ဒီႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ က်မ ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈေတြ၊ ၾကံ့ခိုင္မႈေတြကို အားျဖည့္ေပးတဲ့
အရာကေတာ့ အေမ့ရဲ ့ေမတၱာပါပဲ။ အခက္အခဲေတြနဲ ့ၾကံဳရတိုင္း ပထမဆံုး
သတိရမိတာက အေမပါ။
အေမရဲ ့အားေပးစကားေတြျပန္ၾကားမိရင္း အင္အားေတြျပန္ရလာရပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အေမ။
က်မေဘးမွာ လိုအပ္တာျဖည့္စြမ္းေပတဲ့ ၊ က်မ ဘ၀ကို အေကာင္းဘက္
ကိုေျပာင္းေပးခဲ့တဲ့ က်မရဲ ့အိမ္ဦးနတ္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မတေယာက္ထဲ ရွိတယ္လို ့ခံစားမိၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုလြမ္းေနခ်ိန္မွာ
ဖုန္းဆက္ခြင့္ရ၊ စကားေျပာခြင့္ရ၊ ဘေလာ့ခ္ ေတြထဲမွာ အေတြးေတြဖလွယ္
ခြင့္ရတဲ့ အတြက္လည္း သူငယ္ခ်င္းတို ့ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေကာင္းေသာလမ္းလား၊ဆိုးေသာလမ္းလားဆိုတာ ဘာမွ မသိပဲ ရင္ဆိုင္ဖို ့
အားေမြးၿပီးထြက္လာခဲ့တယ္။
ေပ်ာ္စရာ၊စိတ္လွဳတ္ရွားစရာ၊ ၀မ္းသာ၊၀မ္းနည္းမႈေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ ့ခဲ့တယ္။
ဘ၀သစ္မွာ အေျခက်ေနေပမဲ့ ငယ္ငယ္က ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ကိုေတာ့
သတိရေနတုန္းပါပဲ။
ဒီႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ က်မ ရဲ ့ ၾကိဳးစားမႈေတြ၊ ၾကံ့ခိုင္မႈေတြကို အားျဖည့္ေပးတဲ့
အရာကေတာ့ အေမ့ရဲ ့ေမတၱာပါပဲ။ အခက္အခဲေတြနဲ ့ၾကံဳရတိုင္း ပထမဆံုး
သတိရမိတာက အေမပါ။
အေမရဲ ့အားေပးစကားေတြျပန္ၾကားမိရင္း အင္အားေတြျပန္ရလာရပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အေမ။
က်မေဘးမွာ လိုအပ္တာျဖည့္စြမ္းေပတဲ့ ၊ က်မ ဘ၀ကို အေကာင္းဘက္
ကိုေျပာင္းေပးခဲ့တဲ့ က်မရဲ ့အိမ္ဦးနတ္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မတေယာက္ထဲ ရွိတယ္လို ့ခံစားမိၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုလြမ္းေနခ်ိန္မွာ
ဖုန္းဆက္ခြင့္ရ၊ စကားေျပာခြင့္ရ၊ ဘေလာ့ခ္ ေတြထဲမွာ အေတြးေတြဖလွယ္
ခြင့္ရတဲ့ အတြက္လည္း သူငယ္ခ်င္းတို ့ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Saturday, 21 April 2012
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ပိုသူမ်ားအတြက္
ဒီPost ကေတာ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ပိုသူမ်ားအတြက္ ဂ်ာမနီက သင္တန္းတစ္ခုအေၾကာင္းပါ။
သင္တန္း အမည္ကေတာ့ M.O.B.I.L.I.S. ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသင္တန္းေတြကို ဂ်ာမနီႏိုင္ငံရဲ ့
ျမိဳ ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာဖြင့္ထားပါတယ္။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ပိုသူမ်ားအတြက္ မွန္ကန္
သင့္ေတာ္တဲ့အစားအေသာက္ အေလ့အက်င့္ရလာေအာင္၊ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ အေလ့အက်င့္ရလာေအာင္၊ အားကစား နည္းျပ၊ အဟာရပိုင္းဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္ သူမ်ားက ေလ့က်င့္ေပးသလို၊ ရလာတဲ့ အေလ့အက်င့္ အသစ္ေတြကို ေရရွည္ထိန္း
သိမ္းထားႏိုင္ေအာင္ စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေပးတဲ့ သူ (Psychologist)က စနစ္တက်
ေလ့က်င့္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းက တစ္ႏွစ္ၾကာပါတယ္။ သင္တန္းေၾကးကေတာ့ ပထမ မိမိက ယူရို ၇၅၀ ေပး
သြင္းရပါမယ္။ တစ္ႏွစ္အတြင္း သင္တန္းခ်ိန္ ၇၅% ျပည့္ရင္ ယူရို ၆၅၀ ျပန္ထုတ္ေပးပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တကယ္တမ္း ေပးသြင္းရတဲ့ သင္တန္းေၾကးက ယူရို ၁၀၀ ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒီၾကားထဲ က်န္းမာေရးအေျခအေနအရ သင္တန္းဆက္မတက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ဆရာ၀န္
ေထာက္ခံခ်က္လိုအပ္ပါတယ္။
ဒီသင္တန္းကို က်န္းမာေရးအာမခံအဖြဲ ့တစ္ခုနဲ ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္သင္တန္းရဲ ့ကုန္က်မႈ အမ်ားစုကို အဲ့ဒီ က်န္းမာေရးအာမခံအဖြဲ ့ ကေပးတာပါ။
သင္တန္း ကို BMI ၃၀ ကေန ၄၀( BMI 30-40 kg/m2) ရွိသူေတြျဖစ္ရပါမယ္။
သင္တန္းမွာ စာရင္းသြင္းထားသူေတြကို က်န္းမာေရး အရ သင္တန္း တက္ႏိုင္ခြင့္ ရွိမရွိ ဆရာ၀န္မ်ားနဲ ့ေဆးစစ္ေပးပါတယ္။ ေဆးစစ္ေဆးမႈေအာင္ျမင္ရင္ သင္တန္းတက္ခြင့္
ရပါမယ္။
သင္တန္းမွာ တစ္ပတ္တစ္ခါ သီအိုရီပိုင္းဆိုင္ရာ သင္တန္းမ်ားတက္ရမွာျဖစ္ၿပီး၊
လက္ေတြ ့ေလ့က်င့္ ခန္းေတြကိုေတာ့ တစ္ပတ္ ၂ ခါ ျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းခ်ိန္ေတြကေတာ့ ညေနပိုင္း အခ်ိန္ေတြျဖစ္လို ့အလုပ္လုပ္ေနသူေတြအတြက္လည္း
အဆင္ေျပႏိုင္ပါတယ္။
၆လ ၾကာတဲ့အခါမွာ ဆရာ၀န္နဲ ့ျပန္ၿပီး ေဆးစစ္ေပးပါတယ္။
တစ္ႏွစ္ျပည့္လို ့သင္တန္းၿပီးခ်ိန္မွာလည္းေဆးတစ္ခါထပ္စစ္ေပးပါတယ္။
ဒီသင္တန္းရဲ ့ အေတြ ့အၾကံဳအရ သင္တန္းၿပီးရင္ ၅% ကေန ၁၀% အထိ ကိုယ္အေလးခ်ိန္
ခ်ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ ပမာဏ ဟာ မမ်ားေပမဲ ့ တစ္ႏွစ္အတြင္း မိမိတို ့ စာေတြ ့လက္ေတြ ့
ေလ့လာထားတဲ့ မွန္ကန္၊သင့္ေတာ္တဲ့ အစားအေသာက္အေလ့အက်င့္၊ကိုယ္လက္ေလ့
က်င့္ခန္း အေလ့အက်င့္၊ စိတ္ဓါတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေလ့အက်င့္ ေတြနဲ ့ မိမိရဲ ့ကိုယ္အေလးခ်ိန္
ကိုေရရွည္ ဆက္ထိန္းႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီသင္တန္းရဲ ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ပါပဲ။
သင္တန္းရဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ အစီအစဥ္ေတြကို သေဘာက်မိလို ့ ဒီ Post ကိုေရးၿပီး
သူငယ္ခ်င္းတို ့နဲ ့မိတ္ဆက္ေပးလို္က္တာပါ။
သင္တန္း အမည္ကေတာ့ M.O.B.I.L.I.S. ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသင္တန္းေတြကို ဂ်ာမနီႏိုင္ငံရဲ ့
ျမိဳ ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာဖြင့္ထားပါတယ္။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ပိုသူမ်ားအတြက္ မွန္ကန္
သင့္ေတာ္တဲ့အစားအေသာက္ အေလ့အက်င့္ရလာေအာင္၊ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ အေလ့အက်င့္ရလာေအာင္၊ အားကစား နည္းျပ၊ အဟာရပိုင္းဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္ သူမ်ားက ေလ့က်င့္ေပးသလို၊ ရလာတဲ့ အေလ့အက်င့္ အသစ္ေတြကို ေရရွည္ထိန္း
သိမ္းထားႏိုင္ေအာင္ စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေပးတဲ့ သူ (Psychologist)က စနစ္တက်
ေလ့က်င့္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းက တစ္ႏွစ္ၾကာပါတယ္။ သင္တန္းေၾကးကေတာ့ ပထမ မိမိက ယူရို ၇၅၀ ေပး
သြင္းရပါမယ္။ တစ္ႏွစ္အတြင္း သင္တန္းခ်ိန္ ၇၅% ျပည့္ရင္ ယူရို ၆၅၀ ျပန္ထုတ္ေပးပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တကယ္တမ္း ေပးသြင္းရတဲ့ သင္တန္းေၾကးက ယူရို ၁၀၀ ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒီၾကားထဲ က်န္းမာေရးအေျခအေနအရ သင္တန္းဆက္မတက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ဆရာ၀န္
ေထာက္ခံခ်က္လိုအပ္ပါတယ္။
ဒီသင္တန္းကို က်န္းမာေရးအာမခံအဖြဲ ့တစ္ခုနဲ ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္သင္တန္းရဲ ့ကုန္က်မႈ အမ်ားစုကို အဲ့ဒီ က်န္းမာေရးအာမခံအဖြဲ ့ ကေပးတာပါ။
သင္တန္း ကို BMI ၃၀ ကေန ၄၀( BMI 30-40 kg/m2) ရွိသူေတြျဖစ္ရပါမယ္။
သင္တန္းမွာ စာရင္းသြင္းထားသူေတြကို က်န္းမာေရး အရ သင္တန္း တက္ႏိုင္ခြင့္ ရွိမရွိ ဆရာ၀န္မ်ားနဲ ့ေဆးစစ္ေပးပါတယ္။ ေဆးစစ္ေဆးမႈေအာင္ျမင္ရင္ သင္တန္းတက္ခြင့္
ရပါမယ္။
သင္တန္းမွာ တစ္ပတ္တစ္ခါ သီအိုရီပိုင္းဆိုင္ရာ သင္တန္းမ်ားတက္ရမွာျဖစ္ၿပီး၊
လက္ေတြ ့ေလ့က်င့္ ခန္းေတြကိုေတာ့ တစ္ပတ္ ၂ ခါ ျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းခ်ိန္ေတြကေတာ့ ညေနပိုင္း အခ်ိန္ေတြျဖစ္လို ့အလုပ္လုပ္ေနသူေတြအတြက္လည္း
အဆင္ေျပႏိုင္ပါတယ္။
၆လ ၾကာတဲ့အခါမွာ ဆရာ၀န္နဲ ့ျပန္ၿပီး ေဆးစစ္ေပးပါတယ္။
တစ္ႏွစ္ျပည့္လို ့သင္တန္းၿပီးခ်ိန္မွာလည္းေဆးတစ္ခါထပ္စစ္ေပးပါတယ္။
ဒီသင္တန္းရဲ ့ အေတြ ့အၾကံဳအရ သင္တန္းၿပီးရင္ ၅% ကေန ၁၀% အထိ ကိုယ္အေလးခ်ိန္
ခ်ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ ပမာဏ ဟာ မမ်ားေပမဲ ့ တစ္ႏွစ္အတြင္း မိမိတို ့ စာေတြ ့လက္ေတြ ့
ေလ့လာထားတဲ့ မွန္ကန္၊သင့္ေတာ္တဲ့ အစားအေသာက္အေလ့အက်င့္၊ကိုယ္လက္ေလ့
က်င့္ခန္း အေလ့အက်င့္၊ စိတ္ဓါတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေလ့အက်င့္ ေတြနဲ ့ မိမိရဲ ့ကိုယ္အေလးခ်ိန္
ကိုေရရွည္ ဆက္ထိန္းႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီသင္တန္းရဲ ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ပါပဲ။
သင္တန္းရဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ အစီအစဥ္ေတြကို သေဘာက်မိလို ့ ဒီ Post ကိုေရးၿပီး
သူငယ္ခ်င္းတို ့နဲ ့မိတ္ဆက္ေပးလို္က္တာပါ။
Saturday, 14 April 2012
သၾကၤန္ ပီတိ
ဒီေန ့ေတာ့ တႏွစ္လံုးေစာင့္ေနရတဲ့ သၾကၤန္ အလွဴပြဲကိုေရာက္ပါတယ္။ဒီကိုေရာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ပထမဆံုး ျပန္ေတြ ့ရမွာ မို ့လည္း
စိတ္လွဳပ္ရွာေနတာပါ။ သၾကၤန္အေတြးေတြကို အေကာင္အထည္ေဖၚတဲ့ ေန ့
ဆိုပါေတာ့။
မေန ့ကတည္းက ဟင္းခ်က္စရာေတြစီစဥ္၊ သယ္သြားရမွာေတြထုပ္ပိုး နဲ ့
အိပ္လို ့ေတာင္သိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။
မနက္က ေလးနာရီထၿပီး ဘုန္းၾကီးဆြမ္းကပ္ဖို ့ပုဇြန္ဟင္းခ်က္၊ ဧည့္သည္ေတြစားဖို ့
ၾကာဇံေၾကာ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ မုန္ ့လံုးေရေပၚလံုးနဲ ့.. မနက္ ၆နာရီခြဲ အိမ္က
ထြက္ႏိုင္ေအာင္ မနဲ လုပ္ရတယ္။
ပြဲလုပ္တဲ့ေနရာကို ၂ နာရီေလာက္ေမာင္းရတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ဘုန္းၾကီးဦးခ်၊
ဟင္းပြဲေတြ မီးဖိုတဲကတာ၀န္ရွိသူေတြေပးၿပီး သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ ေစ်းတန္ထဲေလွ်ာက္
ၾကည့္တယ္။ ဒန္ ့ဒလြန္သီးေတြေတြ ့တာနဲ ့၀ယ္ခဲ့တယ္။ ျမင္းခြာရြက္ မစားရတာၾကာတာနဲ ့
၀ယ္လာေသးပါတယ္။ ၀ယ္ေနက် ယိုးဒယားငပိေထာင္းလည္း၀ယ္ခဲ့တယ္။
အီၾကာေကြ ့ကေတာ့ ကိုေသာမတ္စ္ ၾကိဳက္လို ့၀ယ္ေကၽြးတယ္။ သူက မက္မန္းသီး၀ယ္တယ္။သူငယ္ခ်င္းက သရက္သီးသနပ္၊ ဆိတ္သားေျခာက္ လက္ေဆာင္ေပးေသးတယ္။
ဘုန္းၾကီးဆီက သီလယူ၊ ဆြမ္းေလာင္း၊ ပရိတ္နာ၊အမွ်ေ၀၊ ပီတိျဖစ္ရပါတယ္။ဘုန္းၾကီးေတြကိုဆြမ္းကပ္ၿပီးေတာ့ က်မတို ့အားလံုး စုေ၀းၿပီးစားၾကတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး
တကယ့္ ျမန္မာျပည္ေရာက္ေနသလိုပါပဲ။
အဲ့ဒီၿမိဳ ့နားမွာ စာလာသင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကလည္းေရာက္လာတာနဲ ့ ျမန္မာ ၃ေရာက္
ျဖစ္သြားတယ္။ ေျပာၾကတဲ ့စကားေတြ မျပတ္ႏိုင္ဘူး။
ေၾသာ္ ဘယ္ေတာ့မွတခါျပန္ေတြ ့ၾကမလဲေနာ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သၾကၤန္သီခ်င္းေတြနားေထာင္ရင္း စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ သလိုလို
၀မ္းနည္းသလိုလို......
ဒီေန ့ျပဳ ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ေတြကို သူငယ္ခ်င္းတို ့ကို မွ်ေ၀ပါတယ္။
Sunday, 8 April 2012
သၾကၤန္အေတြးမ်ား
ေနာက္တပတ္ဆို သၾကၤန္က်ၿပီ။ က်မလည္းျမန္မာသၾကၤန္နဲ ့ေ၀းေနတာ
၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိေနခဲ့ၿပီ။ ငယ္ငယ္က ၾကံဳခဲ့ရတဲ့သၾကၤန္အေတြ ့အၾကံဳ
ေတြ အခုတေလာ အေတြးထဲ ေရာက္ေရာက္လာတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ
အႏွစ္ ၃၀ေလာက္ၾကံဳခဲ့ရတဲ့သၾကၤန္၊ သၾကၤန္ေရာက္ရင္ဘာလုပ္မယ္ဆိုၿပီး
အေတြးေတြနဲ ့ေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့သၾကၤန္၊ ေရပက္ရင္း၊ေရပက္ခံထြက္ရင္း၊
မုန္ ့လံုးေရေပၚလံုးရင္း ေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့သၾကၤန္ ဘယ္ေမ့ႏိုင္ပါ့မလဲေနာ္။
အခုလို ျမန္မာသၾကၤန္နဲ ့ေ၀းေနေပမဲ့ ၊သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေ၀းေနေပမဲ့
ႏွစ္တိုင္းေတာ့ က်မအတြက္ ရွိတဲ့လူေလးတစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္နဲ ့
ပဲ အလြမ္းေျပ သၾကၤန္က်ျဖစ္တယ္။
ဒီႏွစ္လည္း အရင္ႏွစ္ေတြလိုပဲ။ သၾကၤန္သီခ်င္းေတြဖြင့္၊ ျမန္မာသီခ်င္းေတြဖြင့္၊
ဒီမွာအခုခ်ိန္ပြင္တတ္တဲ့ အ၀ါေရာင္ပန္းေတြကို ပိေတာက္အမွတ္နဲ ့ စိတ္ကူး
ထဲထဲ့ၾကည့္၊ အၾကိဳေန ့မွာ အတာအိုးထိုးဖို ့ ဘယ္အရြက္ေတြသြားခုူးရမလဲေတြး၊
၁၄.၄.၁၂ မွာ သြားရမဲ့ ေလာႏိုင္ငံက သၾကၤန္ပြဲမွာ ဆြမ္းကပ္၊ဆြမ္းေလာင္းဖို ့
ဘာေတြစီစဥ္ရမလဲ၊ ဘာဟင္းခ်က္သြားရမလဲ၊ အနီးအနားက ျမန္မာသူငယ္ခ်င္း
ေတြမ်ားလာၾကမလား၊ (သူတို ့ကိုေရပက္ဖို ့ေရဘူးလည္းထဲ့ဖို ့မေမ့ေအာင္သတိထား
ရအံုးမယ္။) ေၾသာ္... ဒီအေတြးေတြနဲ ့ပင္ သၾကၤန္ ဟာ က်မအတြက္ အသက္၀င္လာပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္းသၾကၤန္အေတြးေလးေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကမွာပဲေနာ္။
သၾကၤန္နဲ ့အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ေမာင္ႏွမမ်ားအား သတိရလွ်က္......
Saturday, 24 March 2012
သရက္သီးရာသီ
ၿပီးခဲ့တဲ့တပတ္က ထိုင္းေစ်းေရာင္းပြဲကိုေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သရက္သီး
စိမ္းေလးေတြေရာင္းတာေတြ ့ခဲ့တာနဲ ့အေတြးေတြက သရက္သီးဆီေရာက္၊
ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းေတြေရာက္နဲ ့...။
က်မတို ့လွည္းတန္းကျခံထဲမွာ သရက္ပင္ေတြ (၇)ပင္ေလာက္ရွိတယ္။
အခုလို ရာသီေရာက္ရင္ မိုးလင္းတာနဲ ့အဖြားကျခံထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ရင္း
ေၾကြက်ေနတဲ့သရက္သီးအကင္းေလးေတြကိုေကာက္ေလ့ရွိတယ္။
ၿပီးရင္ထိပ္လွီး၊ ထက္ျခမ္းျခမ္း ေရစိမ္ထားၿပီးထမင္းစားရင္ ငပိရည္ေဖ်ာ္နဲ ့
တို ့စားေလ့ရွိတယ္။ သရက္သီးစိမ္းကၽြတ္ကၽြတ္ေလးေတြဟာ ခ်ဥ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ ့
ထမင္းျမိန္ေစပါတယ္။ စိုင္သီးေလးေတြဆိုပိုလို ့ေတာင္ အရသာရွိပါေသးတယ္။
ေမႊးၿပီးကၽြတ္ေနေရာ။ စားလို ့ပိုေနရင္ ဆားရည္စိမ္ထားေလ့ရွိပါတယ္။
သရက္သီးေလးေတြ ၾကီးလာၿပီး အေစ့မရင့္ေသးခင္မွာ ခူးၿပီးသုပ္စားၾကတယ္။
သရက္သီးစိမ္းကို ျခစ္နဲ ့ထိုးၿပီး ေက်ာက္ပြင့္နဲ ့သုပ္စားရတာကို ၾကိဳက္တယ္။
ငရုတ္သီးစိမ္း၊ ငပိတို ့နဲ ့ရခိုင္သုပ္သုပ္စားရတာကလည္း ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနဲ ့ အရသာ
တစ္မ်ိဳးေကာင္းပါတယ္။ သရက္သီးရွဴးရွဲသုပ္ရယ္ ေရေႏြးၾကမ္းအိုးရယ္ကိုအလည္
မွာထားၿပီးက်မတို ့ေမာင္ႏွမေတြ၀ိုင္းဖြဲ ့စားၾကတာ မေမ့ႏိုင္ပါဘူး။
သၾကၤန္ခ်ိန္ဆိုရင္ သရက္သီးသုပ္၊ ပဲနီေလးဟင္းခ်ိဳနဲ ့အာၿပဲေျခာက္ေၾကာ္ ဆိုရင္
အလြန္ထမင္းစားၿမိန္ပါတယ္။
သရက္သီးစိမ္းကိုဓါးနဲ ့ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေပါက္ၿပီး ငပိခ်က္ခ်က္စားတာလည္းအမွတ္
ရေနေသးပါတယ္။ သရက္သီးေတြ ကိုအေျခာက္လွန္း၊ သနပ္လုပ္၊ သရက္သီးေျခာက္
ေတြကိုသိမ္းထားၿပီး ၀က္သားနဲ ့ခ်က္၊ ငါးႏွပ္နဲ ့ခ်က္.... စားၿမိန္စရာဟင္းေကာင္းေတြပါ။
သရက္သီးေတြရင့္လာရင္ေတာ့ ဦးငယ္က တိုင္ခံခူးေပးပါတယ္။ ခူးၿပီးရင္ ၿခံထဲ
ကေမာင္ႏွမေတြေ၀ယူၿပီးအုပ္ၾကပါတယ္။ ၿခံထြက္အသီးဆိုေတာ့ ခ်ိဳေနတာပဲ။
က်မတို ့ကေလးတသိုက္ကေတာ့အုပ္ထားတဲ့ သရက္သီးေတြ မွဲ ့ၿပီလားလို ့
မၾကာခဏဖြင့္ၾကည့္တတ္လို ့အဖြားက ဆူတတ္ပါေသးတယ္။
သရက္သီးေတြမွဲ ့လာရင္ ေလးအိမ္ေတြကိုေ၀၊ အသိေတြကိုေ၀ေပး၊ျခံထဲမွာေတာ့
သရက္သီးကို၀ယ္မစားရေအာင္လွိဳင္လွိဳင္ေပါပါတယ္။ၿခံထဲမွာ မႏၱေလးရင္ကြဲ၊ မခ်စ္စု၊
ႏို ့ဆီသရက္စတဲ့ အပင္ေတြရွိပါတယ္။ မႏၱေလးရင္ကြဲကေတာ့ အမ်ားဆံုးပါ။
အခုေတာ့ၿခံထဲမွာ သရက္ပင္တခ်ိဳ ့ကို ခုတ္လိုက္ေပမဲ ့ က်န္တဲ့အပင္ေတြကလည္း
ေတာ္ေတာ္သီးပါတယ္။ ဦးေသာမတ္စ္က သရက္သီးၾကိဳက္တာနဲ ့မႏွစ္က က်မၿပန္
လာေတာ့ ၿခံထြက္ သရက္သီး ၁၀လံုးသယ္လာတယ္။
ေၾသာ္ အေမတို ့ျခံထဲက သရက္ပင္ေတြလည္း အခုဆို သီးေနေလာက္ၿပီ။ က်မကေတာ့
အေ၀းေရာက္ေနေပမဲ့ ေမာင္ႏွမေတြနဲ ့သရက္ပင္ေတြ၊အုန္းပင္ေတြရွိတဲ ့လွည္းတန္းက
ၿခံေလးကိုသတိအျမဲရေနပါတယ္။
Sunday, 11 March 2012
ေလာႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ ့သၾကၤန္ပြဲ ၂၀၁၂
အရင္ႏွစ္ေတြလိုပဲ ဒီႏွစ္မွာလည္း က်မတို ့သြားေနၾက သၾကၤပြဲကို သြားပါမယ္။
ဒီပြဲကို ဂ်ာမနီမွာရွိတဲ့ လာအိုး (ေလာ)ႏိုင္ငံ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ၾကီးမွဴး က်င္းပ
တာျဖစ္ပါတယ္။ ၁၄.၄.၂၀၁၂ စေနေန ့မွာ က်င္းပမွာပါ။
ေနရာကေတာ့ Rheinhalle 68775 Ketsch ( Mannheim ၿမိဳ ့နားမွာပါ။)
အခ်ိန္ကေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီဆို သီလစေပးပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ၉နာရီခြဲေလာက္
ေရာက္ရင္ေကာင္းပါတယ္။
သီလယူၿပီးရင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားေလာင္းလွဴၾကပါတယ္။
မိမိသဒၵါေပါက္ရာ လွဴဖြယ္ပစၥည္းေလးေတြနဲ ့ စီတန္းေလာင္းလွဴရတာ ၾကည္ႏူး
စရာေကာင္းပါတယ္။
ျပီးရင္သံဃာေတာ္မ်ားကိုဆြမ္းကပ္ပါတယ္။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက လာတဲ့သူေတြအတြက္ အစားအေသာက္စီစဥ္ထားပါတယ္။
က်မတို ့ကေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အိမ္က ဟင္းခ်က္ယူသြားပါတယ္။
သီလယူ၊ ဆြမ္းကပ္၊ သကၤန္းကပ္၊ ဒါနျပဳ ၊ကုသိုလ္ျပဳရတာၾကည္ႏူးစရာပါ။
ဒါအျပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံသားေတြေရာင္းတဲ့ အစားအစာ ဆိုင္ေတြလည္းဖြင့္ထားပါေသးတယ္။
က်မတို ့အစားအစာနဲ ့တူတာေၾကာင့္ ေငးရင္း ေမာရင္း၊ ၿမီးစမ္းၾကည့္ရင္း... ... ...
အနီးအနားက ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း အခ်ိန္ရလို ့ အဆင္ေျပရင္ လာခဲ့ၾကဖို ့
သတင္းေပးတာပါ။
မႏွစ္ကပံုေတြကိုေတာ့ဒီေနရာမွာ ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။
http://www.wat-lao.org/page12/page15/page15.html
ဒီပြဲကို ဂ်ာမနီမွာရွိတဲ့ လာအိုး (ေလာ)ႏိုင္ငံ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ၾကီးမွဴး က်င္းပ
တာျဖစ္ပါတယ္။ ၁၄.၄.၂၀၁၂ စေနေန ့မွာ က်င္းပမွာပါ။
ေနရာကေတာ့ Rheinhalle 68775 Ketsch ( Mannheim ၿမိဳ ့နားမွာပါ။)
အခ်ိန္ကေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီဆို သီလစေပးပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ၉နာရီခြဲေလာက္
ေရာက္ရင္ေကာင္းပါတယ္။
သီလယူၿပီးရင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားေလာင္းလွဴၾကပါတယ္။
မိမိသဒၵါေပါက္ရာ လွဴဖြယ္ပစၥည္းေလးေတြနဲ ့ စီတန္းေလာင္းလွဴရတာ ၾကည္ႏူး
စရာေကာင္းပါတယ္။
ျပီးရင္သံဃာေတာ္မ်ားကိုဆြမ္းကပ္ပါတယ္။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက လာတဲ့သူေတြအတြက္ အစားအေသာက္စီစဥ္ထားပါတယ္။
က်မတို ့ကေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အိမ္က ဟင္းခ်က္ယူသြားပါတယ္။
သီလယူ၊ ဆြမ္းကပ္၊ သကၤန္းကပ္၊ ဒါနျပဳ ၊ကုသိုလ္ျပဳရတာၾကည္ႏူးစရာပါ။
ဒါအျပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံသားေတြေရာင္းတဲ့ အစားအစာ ဆိုင္ေတြလည္းဖြင့္ထားပါေသးတယ္။
က်မတို ့အစားအစာနဲ ့တူတာေၾကာင့္ ေငးရင္း ေမာရင္း၊ ၿမီးစမ္းၾကည့္ရင္း... ... ...
အနီးအနားက ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း အခ်ိန္ရလို ့ အဆင္ေျပရင္ လာခဲ့ၾကဖို ့
သတင္းေပးတာပါ။
မႏွစ္ကပံုေတြကိုေတာ့ဒီေနရာမွာ ၾကည့္လို ့ရပါတယ္။
http://www.wat-lao.org/page12/page15/page15.html
Subscribe to:
Posts (Atom)
