အေမေန ့

ဒီေန ့အေမေန ့တဲ့
အမွတ္တရ စကားလွလွေျပာဖို ့၊
အေမ့ဆီ ဖုန္းေခၚေပမဲ့၊
ဖုန္းလိုင္း မေကာင္းတာလား၊
ပ်က္ေနတာလား ...မသိ ေခၚ၍မရပါ။

အေမကေတာ့ ဒီေန ့ကို အထူးတလည္
အေမေန ့မွန္း သိမွာမဟုတ္လို ့
က်မဖုန္းကို ေမွ်ာ္ေနမွာေတာ့မဟုတ္ပါ...လို ့
စိတ္ေျဖေတြးရင္.....
က်မ အတြက္ ေန ့ရက္တိုင္းဟာ
အေမေန ့ေတြပါ...ေနာ္ ... အေမ။

ေကာင္းမႈမွတ္တမ္း

ျပီးခဲ့တဲ့ (၃) ပတ္ကေတာ့ Blog
ေတြနဲ ့ကင္းကြာေနရတယ္။
Internet ကိုေတာ့ေန ့တိုင္း
လိုလိုၾကည့္ျဖစ္ေပမဲ့ Post ေတြကို
ေသေသခ်ာခ်ာမဖတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
စိတ္ထဲမွာ ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ
ကိုသတိရေနပါတယ္။ ဒီေန ့ေတာ့ အလည္ေရာက္ေနတဲ့ ဦးဇင္းလည္း
အိႏၵိယကိုျပန္ေတာ့ က်မလည္း ပံုမွန္ လည္ပတ္ေနၾက အတိုင္း ျပန္လည္ပတ္
လာႏိုင္ပါၿပီ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ (၃)ပတ္မွာေတာ့ က်မတို ့ အတြက္အမွတ္တရ၊ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ
အေတြ ့အၾကံဳေတြ၊ မိတ္ေဆြသစ္၊မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြဆံုၿပီး ေကာင္းမႈ
ကုသိုလ္ေတြလုပ္ၾကနဲ ့မေမ့ႏိုင္တဲ့ အရာေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ့ပါတယ္။

အျမဲတမ္း ေအးေအးေဆးေဆးလုပ္ရတဲ့ က်မအလုပ္ကလည္း
ဦးဇင္းေရာက္တဲ့ေန ့ကစၿပီး Project အသစ္ေတြစရေတာ့ မနက္ဆို
၇ နာရီကတည္းကအိမ္ကထြက္ရတယ္။ ေန ့လည္ေတာ့ ၁ နာရီခြဲ၊
၂ နာရီဆိုအိမ္ျပန္ေရာက္လို ့ေတာ္ပါေသးရဲ ့။

အိမ္ျပန္ေရာက္ ထမင္းစားၿပီးတာနဲ ့ေနာက္ေန ့အတြက္ အာရံုဆြမ္းနဲ ့
ေန ့ဆြမ္းအတြက္ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳပ္ရတယ္။ ခ်က္ျဖစ္တာေတြကေတာ့
ေထြေထြထူးထူးမရွိပါဘူး။ အာရံုဆိုရင္ ထမင္းနဲ ့ပဲျပဳပ္ေၾကာ္၊ ထမင္းနဲ ့
ၾကက္ဥေၾကာ္၊ ၾကာဇံေၾကာ္ ( စုဘူးရဲ ့ေက်းဇူးေၾကာင့္ အဆင္ေျပေျပ
ေၾကာ္တတ္ေနၿပီ)၊ အုန္းႏို ့ေခါက္ဆြဲ၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊မုန္ ့ဟင္ခါး၊
ပဲျပဳပ္နံျပား...စတာေတြကပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အာရံုဆြမ္းကို မနက္ ၆
နာရီမွာကပ္ၿပီး ၆နာရီ၄၅ မွာ ဘုရားရွိခိုး၊တရားထိုင္ၾကပါတယ္။
မနက္တိုင္း ဘုရားရွိခိုးသံ၊ တရားသံေတြ ၾကားရေတာ့ ၾကည္ႏူးရပါတယ္။
ဒီမွာမၾကားရတာၾကာၿပီပဲေလ။


ေန ့ဆြမ္းကိုေတာ့ ဦးေသာမတ္က ပဲကပ္ရတာမ်ားပါတယ္။ က်မက
အလုပ္မသြားခင္ ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ၿပီး၊ သူကေႏႊး ၿပီး ကပ္ပါတယ္။
ပထမ တပတ္ေတာ့ ျမန္မာဟင္းေတြခ်က္ျဖစ္ၿပီး၊ေနာက္ေတာ့ ဂ်ာမန္ဟင္ေတြ
ကပ္ၾကည့္တယ္။ ဘုန္းေပးလို ့အဆင္ေျပတယ္တဲ့။ ဒါနဲ ့ျမန္မာဟင္းနဲ ့ဂ်ာမန္ဟင္း
ေျပာင္းလဲျပီးကပ္ျဖစ္ပါတယ္။
စေန၊တနဂၤေႏြ ေန ့ေတြမွာေတာ့ စိတ္တိုင္းၾကခ်က္လို၊ ့ကပ္လို ့
ရပါတယ္။ ဒါေတာင္ က်မတို ့ခရီးထြက္ျဖစ္၊ မိတ္ေဆြေတြက ဦးဇင္း
ကိုပင့္ထားလို ့သြားၾကနဲ ့ .....က်မတို ့လည္း ဦးဇင္းကိုလိုက္ပို ့ေပးရလို ့၀မ္း
သာၾကရပါတယ္။


သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊မိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္တဲ့ Duisburg က မမ၊ Stuttgart
နဲ ့ Karlsruhe က ေမာင္ႏွမမ်ား၊
Freiburg က အန္တီနဲ ့ညီမ၊
Nancy ကမိတ္ေဆြ၊
Berlin က သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊
ဂ်ာမနီက ဂ်ာမန္
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား
အားလံုးကို
အစစအရာရာအတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။






ဦးဇင္းနဲ ့ကပ္ျပီး
ဟင္းေကာင္းေတြလည္း
စားရတယ္၊ တရားလည္း
နာရတယ္၊ သီလလည္းေစာင့္၊
အမွ်ေ၀ကုသိုလ္
ေတြျပဳၾကရတယ္။




München ကဘုန္းၾကီးေက်ာင္း (http://bodhi-vihara.org)
ကိုေတာ့ က်မ မလိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ကဆုန္လျပည့္ေန ့မွာလုပ္တဲ့
ပါတိေမာကၡ ပြဲကိုေတာ့ဦးဇင္းနဲ ့ဦးေသာမတ္စ္ပဲသြားျဖစ္ခဲ့တယ္။
အဲ့ဒီေက်ာင္းမွာ ျမန္မာဘုန္းၾကီး
တစ္ပါးနဲ ့ဂ်ာမန္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးရွိပါတယ္။








ဆြစ္ဇာလန္ က ထိုင္းဘုန္းၾကီး
ေက်ာင္းကိုလည္း က်မ မလိုက္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။
အရင္တုန္းကေတာ့ တခါေရာက္ဖူးပါတယ္။










ညေနတိုင္း တရားနာရတာလည္းၾကည္ႏူးစရာေကာင္းပါတယ္။ သိခ်င္တာေတြ
ေမး၊ ေဆြးေႏြးၾကနဲ ့ အခ်ိန္ကုန္မွန္းေတာင္မသိရဘူး။ ဒီေန ့မနက္ေတာ့
အာရံုဆြမ္းစားၿပီးတာနဲ ့ သီလယူ၊ ပရိတ္တရားနာ၊ ေရစက္ခ်၊အမွ်ေ၀ၾကပါတယ္။
တရားဓမၼနဲ ့ေ၀ေနတဲ ့ေနရာ၊ သံဃာနဲ ့ေ၀ေနတဲ့ေနရာမွာ အခုလို ကုသိုလ္ျပဳခြင့္
ရလို ့ေတြးမိတိုင္းပီတိျဖစ္ရမွာပါ။
ဒီလိုအခြင့္အေရးမ်ိဳးရေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ ဦးေသာမတ္စ္ ကိုလည္း
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အေ၀းကေနလာေရာက္တဲ့ ဦးဇင္းကိုလည္း
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။အစစ အရာရာ အဆင္ေျပေအာင္ အကူအညီ
ေပးၾကတယ္ မိတ္ေဆြ အားလံုးကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

က်မရရွိခဲ့ေသာ ကုသိုလ္မ်ားကိုလည္း အမွ်ေပးေ၀ ပါတယ္။

Nancy ျမိဳ ့သို ့

၂၄.၀၄.၁၀ မွာေတာ့ က်မတို ့ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ
Nancy ျမိဳ ့ကိုသြားလည္ျဖစ္ၾကပါတယ္။
က်မတို ့ၿမိဳ ့ကေနဆိုရင္ (၂)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္
ေလာက္ေမာင္းရပါတယ္။









ၿမိဳ ့ထဲေရာက္ေတာ့ သြားရမဲ့ေနရာရွာမရတာနဲ ့
ဟိုေမးဒီေမးနဲ ့...က်မရဲ ့ျပင္သစ္စကားကလည္း
ခပ္ပ်က္ပ်က္ဆိုေတာ့ေတာ္ေတာ္ေမးရတယ္။

ဒါေပမဲ့ သေဘာေကာင္းၾကတဲ့ဲပင္သစ္လူမ်ိဳးေတြ
ကစိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့
အမ်ိဳးသားတဦးက သူ ့ကားေနာက္ကလိုက္ခဲ့ဖို ့ေျပာတာနဲ ့ အဆင္ေျပစြာနဲ ့သြားခ်င္တဲ့
ေနရာကိုေရာက္သြားတယ္။ အဲ့ဒီလူခမ်ာ တကူးတက
လိုက္ပို ့ေပးရရွာတာ။ က်မတို ့ အားလံုးသူ ့ကို ေက်းဇူးတင္ၾကတယ္။

သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေရာက္ေတာ့ ဟင္းပြဲက အဆင္သင့္၊
ယုန္သားဟင္း၊ ၾကက္ဥနဲ ့ ခရင္နဲ ့ခ်က္ထားတာ၊
သခြားသီးသုပ္၊မုန္ညင္းရြက္ေၾကာ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းက
ခ်ဥ္ရည္ဟင္းစားခ်င္တယ္ဆိုလို ့က်မကသီးစံု
ကုလားဟင္းခ်က္သြားတယ္။

ဦးဇင္းကိုဆြမ္းကပ္၊ က်မတို ့စားေသာက္ၿပီးေတာ့
သီလယူ၊ တရားနာ၊ ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ ၾကတယ္။
ၿပီေတာ့ျမိဳ ့ထဲကိုေလွ်ာက္လည္ၾကပါတယ္။







အဲ့ဒီေန ့ကေနကလည္းသာေတာ့
အလြန္သာယာပါတယ္။
ပထမေတာ့ Parc de la Pépinière
ပန္းျခံထဲေလွ်ာက္ၾကတယ္။
ေနာက္ေတာ့ place Stanislas,
Contre jour sur la place Stan,
Arc de Triomphe, Cathedrale de Nancy
စတဲ့ေနရာေတြ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတယ္။ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ ေကာင္ကင္ျပာျပာ
ေအာက္မွာ သိပ္လွတဲ့ Nancy ၿမိဳ့ေလးကို အခုထိ မ်က္စိထဲျမင္ေနတုန္းပါပဲ။

ျမိဳ ့ထဲကပံုတခ်ိဳ ့ပါ။ စက္ဘီးငွားစီးမလား။....












သူငယ္ခ်င္းထပ္ပို ့ေပးတဲ့ ညအလွပံုမ်ား။

၁၇.၀၄.၁၀/ ၁၈.၀၄.၁၀

၁၇.၀၄.၁၀
Ketsch ျမိဳ ့မွာ ေလာနိုင္ငံကဘုန္းႀကီး
ေက်ာင္းရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ႏွစ္ဆန္းပြဲ
လုပ္တာနဲ ့က်မတို ့သြားျဖစ္ၾကပါတယ္။
အိႏၵိယကေရာက္ေနတဲ့ ဦးပဥၨင္းလည္း
ပါတာေပါ့။ ေလာလူမ်ိဳးေတြက ျမန္မာေတြလိုပဲ
ထမီေတြ၀တ္ၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဘုရား
ပြဲတခုကိုေရာက္ေနသလိုပါပဲ။ သံဃာေတြကိုဆြမ္း၊လွဴဖြယ္၀တၳဳေတြေလာင္းၾကတယ္။
အစားေသာက္ကလည္း စံုလို ့ပဲ။ ယိုးဒယားအစားအစာနဲ ့ပစၥည္းေတြ
လည္းေရာင္းၾကတယ္။ ေစ်းလည္း၀ယ္ခဲ့ေသးတယ္။


၁၈.၀၄.၁၀
အိမ္မွာဆြမ္းကပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း
ေတြလည္းလာၾကတယ္။ အေ၀းက လာၾကရတဲ့
သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
သီလယူ။ တရားနာ၊ဆြမ္းကပ္နဲ ့ ေပ်ာ္စရာ
ေကာင္းတဲ့ေန ့ေလးတေန ့ပါ။ သူတို ့ျပန္သြား
ေတာ့လြမ္းက်န္ခဲ့တယ္။






၁၇.၀၄.၁၀

Ketsch က အျပန္မွာပါ။

က်မနဲ ့ Allergy ( Kreuzallergie)

အခုလိုေႏြဦးရာသီေရာက္ၿပီဆိုရင္ က်မရဲ ့
Hay feverအလာဂ်ီ ေရာဂါစတာပါပဲ။
ေနသာၿပီး၊ ပန္းေတြပြင့္လို ့လွေနၾကေပမဲ့
က်မအတြက္ေတာ့ဒုကၡပါပဲ။ မ်က္လံုးေတြ
ကယား၊ မ်က္ရည္ေတြက်၊ အာေဂါင္ေတြယား၊
ႏွာရည္ေတြက်လိုက္၊ ႏွာေခါင္းကပိတ္ေနလိုက္၊ တခ်ီးခ်ီးနဲ ့ေခ် လိုက္....
ညညဆို ႏွာေခါင္းပိတ္လို ့ အိပ္မရျဖစ္ရတာလည္းမ်ားၿပီ။ တခါတေလ
တစ္ေရႏိုး ထေခ်ျပန္ေရာ၊ ႏွာရည္ကက်၊ အာေဂါင္ကယား နဲ ့ထိုင္ေနရတဲ့
ညေတြလည္းမ်ားၿပီ။
သက္သာမလားလို ့ သံုးရတဲ့ မ်က္စဥ္း၊ ႏွာေခါင္းထဲထဲ့တဲ့ေဆးေတြ၊ေသာက္
ေဆးေတြ....တစ္ရူးစကၠဴေတြ၊ ေန ့ညအျမဲေဆာင္ထားရတယ္။

အိမ္မွာေနရင္ေတာ္ေသးေပမဲ့ အလုပ္မွာဆို ေတာ္ေတာ္ အဆင္မေျပဘူး။
ေသာက္ေဆးကိုေတာ့ မတတ္သာမွပဲေသာက္ျဖစ္တယ္။ ေဆးေသာက္ၿပီးရင္
ေခါင္းေတြမၾကည္၊စိတ္ေတြစုစည္းလို ့မရ....ေနရခက္ျပန္ေရာ။

တေန ့ကညေနဘက္ ေပါင္မုန္ ့နဲ ့ Tahin(ႏွမ္းအႏွစ္နဲ ့ဆီနဲ ့) စားမိပါတယ္။
အာေဂါင္ေတြရုတ္တရက္ယားလာၿပီး မ်က္ရည္ေတြက်၊ အဆက္မျပတ္ေခ်
ပါတယ္။ အသက္ရႈေတာင္က်ပ္လာတယ္။ ဒါနဲ ့ေဆးခ်က္ခ်င္းေသာက္လိုက္ရတယ္။
က်မသတိထားမိေနတာက တခ်ိဳ ့အစားအစာေတြနဲ ့မတည့္ျဖစ္လာတာပဲ။
အရင္က ပန္းသီးဆိုၾကိဳက္လို ့စားျဖစ္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းပန္းသီးစားမိတာနဲ ့
အာေခါင္ေတြယား၊ႏွာေေခ်၊ ႏွာရည္ေတြက် စတဲ့ အလာဂ်ီ လကၡဏာေတြျပ
တာသတိထားမိတယ္။ အလုပ္မွာ Soja အမႈန္ ့ကိုေဖ်ာ္လိုက္တုန္းကလည္း
အဲ့ဒီလိုပဲ။

ဒီေန ့ေတာ့ Hay fever ကေန Food Allergy ျဖစ္တတ္ပံုကိုဖတ္လိုက္ရတယ္။
ဥေရာပမွာလူ၅ေယာက္မွာ ၁ ေယာက္ေလာက္က Hay fever ရွိတယ္။
အမ်ားစုကေတာ့ Birke(birch tree),Erle (alder)နဲ ့Haselstrauch တို ့
နဲ ့ပါ။
Hay fever ျဖစ္ရာကေန Food Allergy ပါဆက္ျဖစ္လာၾကတဲ့ဦးေရ
ဟာ အခုေနာက္ပိုင္းမွာသိသိသာသာမ်ားလာပါတယ္။
ဂ်ာမန္လိုေတာ့Kreuzallergie လို ့ေခၚပါတယ္။Hay fever ျဖစ္ေစတဲ့
(မိမိနဲ ့မတဲ့တဲ့) ဓါတ္ေတြ နဲ ့နီးစပ္တဲ့ ဓါတု၊ဇီ၀ ဓါတ္ေတြေၾကာင့္
Food allergy ကိုျဖစ္ေစပါတယ္။

Birke,Erle နဲ ့Haselstrauch နဲ ့မတဲ့တဲ့သူက Apple,Pfirsich,
Kirschen, Haselnuss, Mandeln, Walnuss တို ့နဲ ့မတဲ့တတ္သလို၊

Beifuß-, Korbblütlerpollen z. B. Chrysanthemen, Margeriten,
Gerbera, Löwenzahn နဲ ့မတဲ့သူေတြကေတာ့ Sellerie, Petersilie,
Kamille, Karotte, Anis, Dill, Lauch, Koriander, Fenchel, Kümmel,
Sonnenblumenkerne တို ့နဲ ့မတဲ့တတ္ပါဘူး။
စားမိတာနဲ ့အာေခါင္ေတြယား၊ႏွာေေခ်၊ ႏွာရည္ေတြက် စတဲ့ အလာဂ်ီ
လကၡဏာေတြျပပါတယ္။
ဒီေနရာမွာဆက္ၾကည့္လို ့ရပါေသးတယ္။
တခ်ိဳ ့သူေတြဆိုရင္ မိမိနဲ ့မတဲ့တဲ့ အရာကိုစားထားသူနားေရာက္တာနဲ ့၊
ဒါမွမဟုတ္ အဲ့ဒီမစားအစာကိုျပင္ဆင္ေပးရံုနဲ ့
အလာဂ်ီလကၡဏာေတြျပတယ္လို ့သုေတသနတခုကဆိုပါတယ္။

အသီးအရြက္ ေတြမွာရွိတဲ့ Allergen ေတြဟာ Protein ေတြျဖစ္လို ့
ခ်က္လိုက္၊ေၾကာ္လိုက္၊ အပူေပးလိုက္ရင္ အလာဂ်င္ေတြ ဓါတ္ပ်က္သြားလို ့
စားရင္ ျပသနာမရွိေတာ့ပါဘူး။

Hay fever အတြက္ ဘယ္အရာနဲ ့အလာဂ်ီရွိတယ္ဆိုတာကို ေဆးခန္း
ေတြမွာ Allergy Test နဲ ့စစ္လို ့ရပါတယ္။ Food Allergy( Kreuzallergie)
အတြက္ကေတာ့ စစ္လို ့ရေပမဲ့ေစ်းၾကီးပါတယ္။ သူအတြက္ ကုသနည္း
လည္း ေကာင္းေကာင္းမရွိေသးပါဘူး။ က်မတို ့လို Hay fever ရွိသူေတြ
အတြက္ေတာ့ကိုယ္ဘာနဲ ့အလာဂ်ီရွိတယ္ဆိုတာသိထားၿပီး အစားအေသာက္ကို
ဂရုစိုက္စားရံုပဲရွိပါတယ္။
Hay fever နဲ ့ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကုသနည္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
ရွိပါတယ္။ Allergy desensitization, Eigenbluttherapie ( Autoblood),
Akupunktur, Bioresonanz စသျဖင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ မိမိဆရာ၀န္နဲ ့
တိုင္ပင္ၿပီး ကုသၾကည့္လို ့ရပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းတို ့ က်န္းမာေပွ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။

အားလပ္ရက္ ေနာက္ဆံုးေန ့

ဒီေန ့ကေတာ့ Oster ရံုးပိတ္ရက္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးရက္ပါ။ တပတ္လံုးေအးေအးေဆးေဆး
လုပ္ခ်င္တာ၊စားခ်င္တာ၊သြားခ်င္တာေတြ အခ်ိန္ေပးၿပီးလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ေနသာတဲ့ရက္ေတြ မွာ Pollen Allergie ေၾကာင့္ ႏွာေခါင္းေတြ၊မ်က္လံုးေတြ၊အာေခါင္
ေတြယားလို ့ ကသိကေအာက္ျဖစ္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ မျမင္ရတာၾကာတဲ့ ေနေရာင္
ကိုရေတာ့ ၀မ္းသာရတယ္။

ေဆာင္းတတြင္းလံုး ပစ္ထားတဲ ့မွန္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ၊ ၀ရန္တာေတြကို ဒီေန ့
ေတာ့သန္ ့ရွင္းေရးလုပ္ရမယ္။ ေဆာင္းတြင္းက အေႏြးထည္ေတြ နဲ ့ေႏြဦးအ၀တ္ေတြ
ေနရာေျပာင္းရမယ္။ ရွင္းလင္းေရးေန ့ေပါ့ေလ။ အိမ္ဦးနတ္က ဘာလင္ျမိဳ ့ေရာက္ေန
တုန္း က်မတေယာက္ထဲ ေအးေအးေဆးေဆးေပါ့။

မနက္ေစာေစာက Bolg ေတြလည္ပတ္ရင္း စုဘူးရဲ ့ၾကာဇံေၾကာ္ကိုေတြ ့ၿပီး စားခ်င္စိတ္
ေပါက္သြားတယ္။ က်မ ၾကာဇံေၾကာ္ ရင္ ေရစိမ္ၿပီးေၾကာ္ေတာ့ အိုးကပ္လိုက္၊ ေပ်ာ့သြား
လိုက္...မေၾကာ္စားတာၾကာျပီ။
စုဘူးရဲ ့ၾကာဇံေၾကာ္နည္းေလး
ကိုစမ္းၾကည့္ခ်င္တာရယ္၊
စားခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ ရွိတာေတြ နဲ ့
ၾကာဇံေၾကာ္စားလိုက္ပါတယ္။
မေန ့ကခ်က္ထားတဲ့၀က္နံရိုးနဲ ့
ၾကံမဆိုင္ဟင္းခ်ိဳရယ္....ေကာင္းမွေကာင္း
စုဘူးေရ အဆင္ေျပတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္။

စားေသာက္ၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္စလုပ္တယ္။ မွန္ေတြတိုက္ရတာ
ေညာင္းေနေရာ။၀ရန္တာကို တေလာက ကိုေသာမတ္စ္ တိုက္ထား
ေပးလို ့သိပ္မပင္ပန္းလိုက္ဘူး။

အိမ္ထဲမွာဟိုရွင္းဒီရွင္းနဲ ့ အခ်ိန္ေတာင္
ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္။

အိမ္သန္ ့ရွင္းေရးၿပီးေတာ့
လူသန္ ့ရွင္းေရးဆက္လုပ္တယ္။
အေရာင္မွိန္ေနတဲ့ ဆံပင္ကို
အေရာင္တင္၊ေခါင္းေလွ်ာ္၊ ေရခ်ိဳး........

ညေနေစာင္းၾကေတာ့ အိမ္ဦးနတ္ ျပန္လာရင္စားဖို ့မုန္ ့ဖုတ္ျဖစ္တယ္။
Hefezopf ဆိုတာပါ။
က်မတို ့ ငယ္ငယ္က စားခဲ့ဘူးတဲ့ေပါင္မုန္ ့
နဲ ့ဆင္ပါတယ္။ လုပ္ရတာလြယ္သလို၊
(က်စ္ဆံျမီးေတာ့လွေအာင္မက်စ္တတ္ဘူး။)










စားရတာလည္းေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္း ရွိလို ့မၾကာခဏလုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တပတ္ေတာ့ အလုပ္လည္းသြား၊ ဧည့္သည္ကလည္းေရာက္မယ္ဆိုေတာ့
အလုပ္နဲနဲ မ်ားပါမယ္။ Post ေတြလည္း ေရးျဖစ္မယ္မထင္ပါ။

သၾကၤန္ အမွတ္တ၇

Facebook ထဲမွာ ေမာင္ထက္ေအာင္က
သၾကၤန္သီခ်င္းေတြတင္ထားတာကို
နားေထာင္ၿပီး လြမ္းမွာစိုးလို ့ေမ့ခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ေနတဲ ့သၾကၤန္ကို သတိရသြားတယ္။
သၾကၤန္နဲ ့ပတ္သက္ရင္ လူတိုင္းမွာေျပာစရာေတြ
အမ်ားႀကီးရွိၾကမွာပါ။

က်မငယ္ငယ္ကတည္းက ကတာ ခုန္တာေတာ္ေတာ္၀ါသနာပါတာ။ က်မေနတဲ့
ေက်ာင္းကလည္း သၾကၤန္ဆို ယိမ္းကေလ့ရွိေတာ့ က်မလည္းစင္ေပၚေရာက္သြားတယ္။

ႏွစ္တိုင္းအတန္းတင္စာေမးပြဲ ၿပီးတာနဲ ့ သၾကၤန္အတြက္အကေတြစတိုက္ၾကတယ္။
က်မတို သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုလည္း အတူတူ အကတိုက္ရင္းျပန္ဆံုၾကတယ္။
အတန္းေတြကကြဲေနေတာ့ ေက်ာင္းမွာသိပ္မတြဲျဖစ္ၾကဘူး။
က်မတို ့ကို အကသင္ေပးတာက ဆရာမ ေဒၚခင္၀င္းျမင့္၊ ယဥ္ေက်းမႈဌာနက
ဦးေက်ာ္သာထြန္း၊ တခါတေလ ေဒၚသီတာ၀င္း။
က်မတို ့အကတိုက္ခ်ိန္က တစ္လေလာက္ရတယ္။ ေန ့တိုင္းေက်ာင္းကိုလာၿပီး
အကတိုက္ရတယ္။ အခ်ိဳးမက်ရင္ ဆရာေတြက ဆူေသးတာ။ က်မတို ့ကေတာ့
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါပဲ။ နားခ်ိန္ဆိုရင္ ဘီအီးဒီ ကင္တီး သြားၿပီး အေအးေသာက္ၾကတာ
လည္းေပ်ာ္စရာပါ။

ဆရာေတြက ကကြက္ေတြ တႏွစ္နဲ ့တႏွစ္မထပ္ရေအာင္ သင္ေပးပါတယ္။
က်မတို ့ကလည္းၾကိဳးစားပန္းစား ေလ့က်င့္ၾကတာပါ။ သီခ်င္းေတြကို
ဂီတလုလင္ဦးကိုကို နဲ ့ယဥ္ေက်းမႈကဆရာေတြေရးေပးၾကတယ္။
တီး၀ိုင္းဆရာေတြကလည္း ယဥ္ေက်းမႈကပဲ။ ဆိုေပးတာက အန္တီမစိန္ေအး။

က်မတို ့ေက်ာင္းက အဆည နဲ ့ လူငယ္ဗဟို မ႑ပ္ေတြမွာ ေဖ်ာ္ေျဖရတယ္။
တြဲကရတဲ့ေက်ာင္းေတြက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြ၊ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့
အာအိုင္တီနဲ ့တြဲရတယ္။

ေမာင္ထက္ေအာင္ကေျပာတယ္....
ဟုတ္တယ္.. ၁၉၈၄-၈၅ ေလာက္က အဆညမွာ ေပ်ာ္စရာၾကီး..။
သီတာ၀င္းတုိ ့ခ်စ္ခ်စ္ေဇာ္တုိ ့ တင့္တင့္ထြန္းတုိ ့ ယုနႏၵာျမင့္တုိ ့
တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူေတြ.. အျငိမ့္ကေနၾကတဲ့အခ်ိန္... ဇာဂနာ
ေမတၱာ အရုိင္း ပိန္ပိန္ တက္တူ စုတ္ခြ်န္း ခ်စ္စရာ ခြ်န္စက္ စတဲ့
လူရႊင္ေတာ္ေတြနဲ ့ေပါ့... ေန ့ဖက္ေရပက္ ညဖက္ ယိမ္းေတြ
အျငိမ့္ေတြၾကည့္ေပါ့.....
♬ ♫ .ပညာေရးတကၠသိုလ္ေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္းကပါ...♬ ♫ ♬

ဆုိျပီး အက ထြက္လာၾကတာ မွတ္မိေသးတယ္...ဟီးးးး

က်မတို ့ေတြကေတာ့ အေမတို ့တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ျပင္ဆင္
ေပးလိုက္တာနဲ ့လွေနၾကတာ။ အေမေတြမွာလည္း မိတ္ကပ္လိမ္း၊ဆံပင္ျပင္
နဲ ့အလုပ္မ်ား ရွာတယ္။ သၾကၤန္တြင္းဆို သူတို ့မွာဥပုသ္ မေစာင့္ႏိုင္ရွာဘူး။
က်မတို ့ေနာက ္ အထုပ္ကိုင္ၿပီးလိုက္ေနၾကရတာ။ က်မတို ့ကေတာ့
ေပ်ာ္ေနၾကတာေပါ့။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက အမွတ္တရ သၾကၤန္ ကတုန္းကပံုေလး
တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

သၾကၤန္သီခ်င္းေတြၾကားရင္က်မနဲ ့ကေဖၚကဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း
က်မလိုပဲ သတိရေနၾကမွာပါ။