ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ တီတီစီ က သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ တကၠသိုလ္မွာ တြဲျဖစ္ခဲ့တဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အခုေနာက္ပိုင္းသိကၽြမ္းခဲ့ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ.....
ဒီႏွစ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ ့ေတြ ့ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တီတီစီ
ကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေတြ ့ၾကေတာ့ ငယ္ငယ္က ကေလးဘ၀ အေတြ ့အၾကံဳ
ေတြ ျပန္ေျပာၾကရင္း ၊ အခုဘယ္သူက ဘယ္မွာ၊ ဘယ္သူနဲ ့ေတြ ့ေတြ ့တယ္
စသျဖင့္ သတင္းေတြေမးၾက၊ သတင္းေတြေပးၾကေပါ့။ သူငယ္ခ်ငး္တို ့ရဲ ့
ကေလးေတြေတာင္ ၁၀ တန္းေအာင္ကုန္ၾကျပီဆိုေတာ့.. က်မတို ခင္ခဲ့ၾက
တဲ့ႏွစ္ေတြ မနဲ ေတာ့ဘူးေပါ့ေလ။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးနဲ ့မေတြ ့ႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့
က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း သတိရ ရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို ့နဲ ့ေတြ ့
ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ ့ မဥၹၨဴ နဲ ့မီေအာင္ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
IR က အတူတြဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လည္း ဒီႏွစ္တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္
က်မတို ့နဲ ့ရန္ကုန္မွာဆံုျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ထဲ ေတြ ့ၾကေပမဲ ့လူခ်င္း
မေတြ ့ၾကတာ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီဆိုေတာ့ သူ ့ကို ထိုင္ၾကည့္ေနမိတယ္။
ငယ္ငယ္ကလို မေျပာင္းလဲတဲ ့သူငယ္ခ်င္းကိုေတြ ့ေတာ့ ေက်ာင္းတုန္းက
ေနာက္ခဲ ့၊ေျပာင္ခဲ့၊ ေပ်ာ္ခဲ့တာေတြ သတိရတယ္။ တျခားတြဲေဖၚတြဲဖက္
ေတြကိုလည္း လြမ္းတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအျပင္ ရန္ကုန္မွာ ရွိတဲ့
သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ ့နဲ ့လည္းေတြ ့ၿဖစ္ပါတယ္။
ပါတယ္။ အဓိပတိလမ္းက ဂိတ္ကို အျပည့္ဖြင့္ထားတာေတြ ့ရေတာ့ လြတ္လပ္
မႈဆိုတာကို ခံစားရခဲ့ပါတယ္။ ဌာနမွာ အလုပ္လုပ္ေနေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း
တခ်ိဳ ့နဲ ့ေတာင္ငူ ေဆာင္နားက စားေသာက္တန္းေတြမွာ ထိုင္ရင္း ေက်ာင္းသူ
ဘ၀ အလြမ္းေျဖခဲ့ေသးပါတယ္။ အန္တီ၀င္းတို ့၊အန္တီျမတို ့ဆိုင္ေတြမရွိေတာ့
တစ္ခုခုလိုအပ္ေနသလိုပါပဲ။
စားေသာက္ေလေဖါင္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္း၀န္းထဲ လွည့္ပတ္ၾကပါတယ္။
ေက်ာင္ထဲမွာ ျပဳျပင္မႈေတြ လုပ္ေနၾကတယ္။ ပလက္ေဖါင္းေတြျပင္၊ လမ္းေတြျပင္၊
နဲ ့ေပါ့။ အဓိပတိလမ္းမွာ ေလွ်ာက္ရင္း... ငယ္ဘ၀ အေတြ ့အၾကံဳေတြ တစ္ေယာက္
တစ္ေပါက္ေျပာၾကတာ ဆူညံေနေရာပဲ။ စာၾကည့္တိုက္အသစ္၊စာၾကည့္တိုက္ အေဟာင္း၊
သစ္ပုပ္ပင္၊ ေငြစာရင္းဌာန၊ ၀ိဇၨာခမ္းမ၊ အာစီ၊ ဂ်က္ဆင္..... ....
ေသးတယ္။ အစားေတြကစံု၊လူေတြကစံုနဲ ့တကယ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။
ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ဖြဲ ့ကေတာ့ ဦးေသာမတ္စ္နဲ ့ပတ္သက္ၿပီးသိခဲ့ရေပမဲ့
က်မအေပၚမွာ တကယ္ေကာင္းၾကတဲ့ ညီအစ္မေတြလို ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဂ်ာမန္
တိုးဂိုက္သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ တေန ့အိမ္ကိုလာၿပီး မုန္ ့ေတြယူလာ၊ စကားေတြေျပာ၊
အခ်ိန္ေတြဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းေတာင္မသိလိုက္ဘူး။
ရန္ကုန္ကအျပန္ စကၤာပူေရာက္ေတာ့ တီတီစီက သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ေတြ ့ျပန္တယ္။
သူငယ္ခ်င္းနဲ ့အတူ သူလိုက္ပို ့ေပးတဲ့ Supermarket တစ္ခုကိုသြားၿပီး၊ ဟိုေငး၊
ဒီေမာ့နဲ ့ေစ်း၀ယ္ထြက္ရတာ တကယ္ေပ်ာ္စရာပါ။ ဂ်ာမနီမွာလည္းေစ်း၀ယ္ထြက္ရင္
တစ္ေယာက္ထဲ၊ ရန္ကုန္မွာလည္း ေစ်း၀ယ္မထြက္ျဖစ္ဆိုေတာ့ သက္တူရြယ္တူ
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ ့ေစ်း၀ယ္ထြက္ရတဲ့ အရသာကို မရရွိခဲ့တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။
အဲ့ဒီအေတြ ့အၾကံဳကို ျပန္စဥ္းစားမိတိုင္း ေပ်ာ္ေနတုန္းပဲသူငယ္ခ်င္းေရ။
စကၤာပူမွာပဲ ဘေလာ့ထဲက သိေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းညီမတစ္ေယာက္နဲ ့ေတြ ့ျဖစ္ေသးပါတယ္။
စိတ္ထဲမွာညီမတစ္ေယာက္ေတြ ့ရသလို ၀မ္းသာမိပါတယ္။ က်မကို အခ်ိန္ေပးၿပီး
ေတြ ့ခြင့္ေပးၾကလို ့လည္းေက်းဇူးပါေနာ္။
အခုအိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတို ့နဲ ့ေပ်ာ္ခဲ့တာေတြကိုျပန္ေတြးရင္း
သတိရေနပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာ လည္း သူငယ္ခ်င္းတို ့နဲ ့အတူ တေနရာရာမွာ
ျပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ့လို ့ဆုေတာင္းရင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္
ၾကပါေစ.......
