ေနာက္တပတ္ဆို ျမန္မာျပည္ျပန္ရမယ္။ အေမ့ကိုျပန္ေတြ ့ရမွာေၾကာင့္
၀မ္းသာရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လည္းျပန္ေတြ ့ျဖစ္၊စကားေတြေျပာျဖစ္
ၾကမွာမို ့လည္း ၾကိဳးေတြးၿပီး၀မ္းသာရပါတယ္။
ေလးပတ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ အေမ့နားမွာပဲ အေနမ်ားမွာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ
အႏွံ ့ ခရီးဆန္ ့ခ်င္ေပမယ့္ အေမ့ ကိုေတြ ့ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းမွာ
သူ ့ကို ထားၿပီးမသြားရက္ခဲ့တာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘေလာ့မွာတင္ထားတဲ့
ျမန္မာျပည္ရႈခင္းေတြ ကိုပဲ ၾကည့္ရင္း ဘေလာ့ေတြထဲမွာ ျမန္မာျပည္အႏွံ ့
ေရာက္ခြင့္ရလို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။
ေမွာင္လည္းေမွာင္၊ေအးလည္းေအးတဲ့ ဂ်ာမန္ ေဆာင္းတြင္းက တစ္လေလာက္
လြတ္ခြင့္ရတာလည္း ၾကိဳ ျပီး၀မ္းသာေနပါတယ္။တစ္လေလာက္မနက္ေစာေစာ
အိပ္ရာက မထရေတာ့မွာကိုလည္းေတြးေပ်ာ္မိပါတယ္။ တစ္ခုနဲ ့တစ္ခု အဆက္
မျပတ္လည္ေနတဲ့ ပေရာဂ်က္ေတြကေန တစ္လေလာက္ လြတ္ခြင့္ရမွာကိုလည္း
ေတြးရင္းၾကိဳေပ်ာ္ေနမိပါတယ္။ ဂ်ာမနီရဲ ့ ခရစ္စမတ္ရက္ေတြ နဲ ့ New Year ည
ေတြကိုေတာ့ က်မ သတိရေနမိမွာပါ။
အျမဲတမ္းမေျပာျဖစ္တဲ့ ျမန္မာစကားေတြ၊ အျမဲတမ္းမစားျဖစ္တဲ့ ျမန္မာအစားအစာေတြ၊
အေ၀းကေန လြမ္းေနရတဲ့ အရာေတြ ကို မၾကာခင္ အခ်ိန္မွာ ျပန္ရေတာ့မွာလို ့
ေတြးမိတိုင္း စိတ္လွဳပ္ရွား ၿပီးေပ်ာ္ေနမိပါတယ္။
Friday, 6 December 2013
Monday, 2 December 2013
ပိန္ျခင္း၊၀ျခင္းသီအိုရီမ်ား
က်မ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၾကားေနေလ့ရွိတာကေတာ့ ၀လို ့လွလို ့၊
က်န္းမာ၀ၿဖိဳး လို ့စသျဖင့္ ျပည့္ျပည္ျျဖိဳးၿဖိဳး၀၀ လွလွ ကိုတန္ဖိုးထားၾကတဲ့
စကားေတြပါ။ က်မ အလုပ္မွာ ေန ့စဥ္ရင္ဆိုင္ေနရတာကေတာ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္
ရွိသင့္တာထက္ပိုေနတဲ့ သူေတြပါ။ သူတို ့ေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ ေသြးတိုး၊
ဆီးခ်ိ ဳ၊ ႏွလံုး ေရာဂါေတြကို ခံစားေနရသူေတြပါ။ ေရာဂါ အေျခအေန မဆိုးခင္မွာ
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ် ဖို ့ နဲ ့ၾကိဳတင္ကာကြယ္ဖို ့ က်မတို ့ဆီေရာက္လာၾကတာပါ။
ေစ်းကြက္ထဲမွာရွိတဲ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်ဖို ့ နည္းေတြ၊ေဆးေတြ၊ အဆာခံႏိုင္ေအာင္
စားတဲ့ အစာေတြ၊ေလ့က်င့္ခန္းနည္းေတြ အမ်ားၾကီးၾကားမွာ လူနာေတြဟာ
ေကာင္းႏိုးရာရာမိမိနဲ ့သင့္ေတာ္မယ္ထင္တဲ့ နည္းေတြ ကို စမ္းၾကည့္ၾကပါတယ္။
အမ်ားစုကေတာ့ ဒီနည္းနဲ ့သံုးရင္း အေလးခ်ိန္က်သြားေပမဲ ့ေနာက္ျပန္တက္လာ
တာေၾကာင့္ေနာက္တနည္းစမ္းၾကည့္ျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ ့ ေနာက္ပိုင္းစိတ္မရွည္ေတာ့ပဲ
ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်ဖို ့ဆက္မၾကိဳးစားေတာ့ပါဘူး။
က်မတို ့ဆီေရာက္လာတဲ့သူေတြမွာလည္း တခ်ိ ဳ ့က အစားအေသာက္၊အေနအထိုင္
ကိုအခ်ိန္ယူျပင္လိုက္လို ့ ေရာဂါ သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားတာေတြ ေတြ ့ရလို ့
၀မ္းသာရသလို၊ လမ္းတ၀က္တင္ လက္ေလွ်ာ့လိုက္တဲ့သူေတြလည္း ေတြ ့ရ
ျပန္တယ္။
တကယ္တမ္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ခ်ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ရွည္ၿပီးဇြဲေကာင္းရမွာပါ။
မိမိ တခ်ိန္လံုး အရိုးစြဲလာတဲ့ စားေသာက္မႈ ပံုစံ၊ေနထိုင္လႈပ္ရွားမႈ ပံုစံေတြကို
အခ်ိန္ေပးၿပီးျပဳ ျပင္ယူရမွာပါ။ အဆီ၊အခ်ိ ဳ အဆိမ့္၊ေတြကေတာ့ လူတိုင္းၾကိဳက္ၾက
ေပမဲ့ ဒါေတြကို တေျဖးေျဖးခ်င္း ေရွာင္ႏိုင္ဖို ့၊ မိမိရဲ ့ ေန ့စဥ္ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ
အစီအစဥ္ေတြကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ စိတ္၀င္တစားလုပ္ ႏိုင္ဖို ့ေတြက အခ်ိန္ယူရ၊
ဇြဲရွိရမွာပါ။
တခ်ိ ဳ ့ကေတာ့ အခ်ိန္ မေပးႏိုင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ခ်ခ်င္၊က်ခ်င္ၾကပါတယ္။ အဆီက်ေဆး
ေတြ၊ ပိန္ေဆးေတြ ကို အင္တာနက္မွာလြယ္လြယ္ရတိုင္းလြယ္လြယ္သံုးၾကေတာ့
ဆိုးက်ိ ဳးေတြ နဲ ့ရင္ဆိုင္ၾကရတဲ့သူေတြ ေတြ ့ရတယ္။
ဂ်ာမနီမွာေတာ့ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ေရာင္းခြင့္ရွိတဲ့ ေဆးေတြက ဆိုးက်ဳိ ဳး ေကာင္းက်ိ ဳးေတြကို
စစ္ထားၿပီးသားပါ။ Internet မွာေတာ့ ေရာင္းေနတဲ့ေဆးေတြကို ၾကိဳက္သလို၀ယ္
သံုးလို ့ရေတာ့ သံုးၾကည့္ၾကရင္း ဆိုးၾကိဳးေတြရင္ဆိုင္ရပါတယ္။
၀လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းဟာ လူတိုင္မွာမတူႏိုင္သလို၊ အေလးခ်ိန္ ခ်ရာမွာလည္း
သူမ်ားေတြခ်က္ခ်င္းက်ေပမဲ ့ကိုယ္က က်ခ်င္မွက်တာကို၊ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်ေတာ့မယ္ဆိုရင္ စိတ္ရွည္၊ဇြဲေကာင္းၿပီး မိမိရည္မွန္ခ်က္
ေရာက္ေအာင္အခ်ိန္ယူဖို ့လိုပါတယ္။ မိမိရဲ ့လက္ရွိ က်န္းမာေရး အေျခအေန
အရလည္းလိုအပ္ရင္ဆရာ၀န္နဲ ့ ေဆြးေႏြးၿပီးမွ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တာတို ့၊
Diet လုပ္တာတို ့စလုပ္သင့္ပါတယ္။
တေန ့က မိတ္ေဆြေတြနဲ ့စကားေျပာရင္း ၀ျခင္း၊ ပိန္ျခင္း အေၾကာင္းေရာက္
သြားတယ္။ မိတ္ေဆြတေယာက္က TV ၾကည့္ရင္၀တယ္တဲ့၊ အထူးသျဖင့္
မႈခင္းဇာတ္လမ္းေတြၾကည့္ရင္တဲ့။ ဘာျဖစ္လိုလဲဆိုေတာ့ စိတ္လႈတ္ရွာမႈေၾကာင့္
stress-hormone ေတြထြက္လာၿပီးလူကို၀ေစတယ္တဲ့။
က်မက မႈခင္းဇာတ္လမ္းေတြၾကည့္ေလ့ရွိေတာ့.... ... ... သတိထားအံုးမွလို ့
ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတိေပးမိပါတယ္။ :)
က်န္းမာ၀ၿဖိဳး လို ့စသျဖင့္ ျပည့္ျပည္ျျဖိဳးၿဖိဳး၀၀ လွလွ ကိုတန္ဖိုးထားၾကတဲ့
စကားေတြပါ။ က်မ အလုပ္မွာ ေန ့စဥ္ရင္ဆိုင္ေနရတာကေတာ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္
ရွိသင့္တာထက္ပိုေနတဲ့ သူေတြပါ။ သူတို ့ေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ ေသြးတိုး၊
ဆီးခ်ိ ဳ၊ ႏွလံုး ေရာဂါေတြကို ခံစားေနရသူေတြပါ။ ေရာဂါ အေျခအေန မဆိုးခင္မွာ
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ် ဖို ့ နဲ ့ၾကိဳတင္ကာကြယ္ဖို ့ က်မတို ့ဆီေရာက္လာၾကတာပါ။
ေစ်းကြက္ထဲမွာရွိတဲ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်ဖို ့ နည္းေတြ၊ေဆးေတြ၊ အဆာခံႏိုင္ေအာင္
စားတဲ့ အစာေတြ၊ေလ့က်င့္ခန္းနည္းေတြ အမ်ားၾကီးၾကားမွာ လူနာေတြဟာ
ေကာင္းႏိုးရာရာမိမိနဲ ့သင့္ေတာ္မယ္ထင္တဲ့ နည္းေတြ ကို စမ္းၾကည့္ၾကပါတယ္။
အမ်ားစုကေတာ့ ဒီနည္းနဲ ့သံုးရင္း အေလးခ်ိန္က်သြားေပမဲ ့ေနာက္ျပန္တက္လာ
တာေၾကာင့္ေနာက္တနည္းစမ္းၾကည့္ျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ ့ ေနာက္ပိုင္းစိတ္မရွည္ေတာ့ပဲ
ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်ဖို ့ဆက္မၾကိဳးစားေတာ့ပါဘူး။
က်မတို ့ဆီေရာက္လာတဲ့သူေတြမွာလည္း တခ်ိ ဳ ့က အစားအေသာက္၊အေနအထိုင္
ကိုအခ်ိန္ယူျပင္လိုက္လို ့ ေရာဂါ သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားတာေတြ ေတြ ့ရလို ့
၀မ္းသာရသလို၊ လမ္းတ၀က္တင္ လက္ေလွ်ာ့လိုက္တဲ့သူေတြလည္း ေတြ ့ရ
ျပန္တယ္။
တကယ္တမ္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ခ်ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ရွည္ၿပီးဇြဲေကာင္းရမွာပါ။
မိမိ တခ်ိန္လံုး အရိုးစြဲလာတဲ့ စားေသာက္မႈ ပံုစံ၊ေနထိုင္လႈပ္ရွားမႈ ပံုစံေတြကို
အခ်ိန္ေပးၿပီးျပဳ ျပင္ယူရမွာပါ။ အဆီ၊အခ်ိ ဳ အဆိမ့္၊ေတြကေတာ့ လူတိုင္းၾကိဳက္ၾက
ေပမဲ့ ဒါေတြကို တေျဖးေျဖးခ်င္း ေရွာင္ႏိုင္ဖို ့၊ မိမိရဲ ့ ေန ့စဥ္ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ
အစီအစဥ္ေတြကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ စိတ္၀င္တစားလုပ္ ႏိုင္ဖို ့ေတြက အခ်ိန္ယူရ၊
ဇြဲရွိရမွာပါ။
တခ်ိ ဳ ့ကေတာ့ အခ်ိန္ မေပးႏိုင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ခ်ခ်င္၊က်ခ်င္ၾကပါတယ္။ အဆီက်ေဆး
ေတြ၊ ပိန္ေဆးေတြ ကို အင္တာနက္မွာလြယ္လြယ္ရတိုင္းလြယ္လြယ္သံုးၾကေတာ့
ဆိုးက်ိ ဳးေတြ နဲ ့ရင္ဆိုင္ၾကရတဲ့သူေတြ ေတြ ့ရတယ္။
ဂ်ာမနီမွာေတာ့ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ေရာင္းခြင့္ရွိတဲ့ ေဆးေတြက ဆိုးက်ဳိ ဳး ေကာင္းက်ိ ဳးေတြကို
စစ္ထားၿပီးသားပါ။ Internet မွာေတာ့ ေရာင္းေနတဲ့ေဆးေတြကို ၾကိဳက္သလို၀ယ္
သံုးလို ့ရေတာ့ သံုးၾကည့္ၾကရင္း ဆိုးၾကိဳးေတြရင္ဆိုင္ရပါတယ္။
၀လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းဟာ လူတိုင္မွာမတူႏိုင္သလို၊ အေလးခ်ိန္ ခ်ရာမွာလည္း
သူမ်ားေတြခ်က္ခ်င္းက်ေပမဲ ့ကိုယ္က က်ခ်င္မွက်တာကို၊ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်ေတာ့မယ္ဆိုရင္ စိတ္ရွည္၊ဇြဲေကာင္းၿပီး မိမိရည္မွန္ခ်က္
ေရာက္ေအာင္အခ်ိန္ယူဖို ့လိုပါတယ္။ မိမိရဲ ့လက္ရွိ က်န္းမာေရး အေျခအေန
အရလည္းလိုအပ္ရင္ဆရာ၀န္နဲ ့ ေဆြးေႏြးၿပီးမွ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တာတို ့၊
Diet လုပ္တာတို ့စလုပ္သင့္ပါတယ္။
တေန ့က မိတ္ေဆြေတြနဲ ့စကားေျပာရင္း ၀ျခင္း၊ ပိန္ျခင္း အေၾကာင္းေရာက္
သြားတယ္။ မိတ္ေဆြတေယာက္က TV ၾကည့္ရင္၀တယ္တဲ့၊ အထူးသျဖင့္
မႈခင္းဇာတ္လမ္းေတြၾကည့္ရင္တဲ့။ ဘာျဖစ္လိုလဲဆိုေတာ့ စိတ္လႈတ္ရွာမႈေၾကာင့္
stress-hormone ေတြထြက္လာၿပီးလူကို၀ေစတယ္တဲ့။
က်မက မႈခင္းဇာတ္လမ္းေတြၾကည့္ေလ့ရွိေတာ့.... ... ... သတိထားအံုးမွလို ့
ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတိေပးမိပါတယ္။ :)
Sunday, 24 November 2013
တိုက္ပြဲ
ေျပးရင္းလႊားရင္း၊ ေပ်ာ္လိုက္ငိုလိုက္
ရန္ျဖစ္လိုက္၊စိတ္ဆိုးလိုက္နဲ ့
အခ်ိန္ေတြက တေျဖးေျဖးကုန္သြားသလို၊
ခ်စ္တဲ့သူ၊ခင္တဲ့သူ ေဆြမ် ဳိ း မိတ္ေဆြ တခ် ဳိ ့လည္း
ေလာကၾကီးထဲကထြက္သြားၾကၿပီ။
ကိုယ့္အလွည့္ ကိုေစာင့္ရင္း၊
ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ နည္းေအာင္ၾကိဳ းစားရင္း၊
ေလာက ၾကီးမွာ ေနခြင့္ရေနစဥ္ ေကာင္းမႈ ့မ်ား
လုပ္ခြင့္ရေအာင္ၾကိဳ းစားရင္း၊
ခြင့္လႊတ္ရင္း၊အနစ္နာခံရင္း၊
သည္းခံရင္းနဲ ့... ...
စိတ္ကိုစုစည္း၊ သတိခ်ပ္ေနေပမဲ့
အေတြးေတြကဟိုေျပး၊ဒီေရာက္၊
ေလာဘ၊ေဒါသက ဟိုကလာ၊ဒီကလာနဲ ့
ကေမာက္ကမမို ့၊ ေမာမိပါတယ္။
ရန္ျဖစ္လိုက္၊စိတ္ဆိုးလိုက္နဲ ့
အခ်ိန္ေတြက တေျဖးေျဖးကုန္သြားသလို၊
ခ်စ္တဲ့သူ၊ခင္တဲ့သူ ေဆြမ် ဳိ း မိတ္ေဆြ တခ် ဳိ ့လည္း
ေလာကၾကီးထဲကထြက္သြားၾကၿပီ။
ကိုယ့္အလွည့္ ကိုေစာင့္ရင္း၊
ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ နည္းေအာင္ၾကိဳ းစားရင္း၊
ေလာက ၾကီးမွာ ေနခြင့္ရေနစဥ္ ေကာင္းမႈ ့မ်ား
လုပ္ခြင့္ရေအာင္ၾကိဳ းစားရင္း၊
ခြင့္လႊတ္ရင္း၊အနစ္နာခံရင္း၊
သည္းခံရင္းနဲ ့... ...
စိတ္ကိုစုစည္း၊ သတိခ်ပ္ေနေပမဲ့
အေတြးေတြကဟိုေျပး၊ဒီေရာက္၊
ေလာဘ၊ေဒါသက ဟိုကလာ၊ဒီကလာနဲ ့
ကေမာက္ကမမို ့၊ ေမာမိပါတယ္။
Monday, 11 November 2013
ဦးေႏွာက္ေဖါက္စားျခင္း
သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ မိမိဘ၀ တိုးတက္ဖို ့ရုန္းကန္ၾကိဳးစားရတာ မလြယ္ပါဘူး။
ဘာသာစကား၊ယဥ္ေက်းမႈ၊အေတြ ့အၾကံဳ ကြဲျပားမႈေတြကို ရင္ဆိုင္ညွိႏႈိင္းရင္း
မိမိ ရဲ ့လုပ္ႏိုင္စြမ္းကို ျပရတာ မလြယ္ပါဘူး။
ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာကို ျပႏိုင္ျပန္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ကို အသံုးခ် တာ တခါတေလ
ေအာင့္သက္သက္နဲ ့ခံရေသးတယ္။
ဂ်ာမနီမွာ ႏိုင္ငံျခားက ရလာတဲ့ ေအာင္လက္မွတ္ေတြကို သိပ္ၿပီးအသိအမွတ္
မျပဳခ်င္ၾကပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခားက ပညာတတ္ေတြကိုလည္း သိပ္အထင္မၾကီးၾကသလို၊
အလုပ္ခန္ ့ဖို ့လည္းမစဥ္းစားခ်င္ၾကပါဘူး။
အစပိုင္းေတာ့ က်မ ဂ်ာမန္ ပညာေရး ကို အထင္ၾကီးပါတယ္။ ကိုယ္ႏိုင္ငံထက္စာရင္
သူတို ့ကေတာ့ အမ်ားၾကီးသာပါတယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ လူေတြကေတာ့ မထူးပါဘူး။
Ph.D. စာတမ္းကို ခိုးကူးလို ့အလုပ္ျပဳတ္သြားတဲ့ အစိုးရ၀န္ၾကီးရွိသလို၊ Professor ဘြဲ ့
ျပန္အပ္လိုက္ရတဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြလည္းရွိေနတာ ၾကံဳေန၊ၾကားေနရလာေတာ့
သူတို ့လည္းထူးမျခားနားပါပဲလားလို ့သိလာခဲ့ပါတယ္။
တခုတေလာ က်မ ရဲ ့ Professor က သူ ့အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ Certificate တစ္ခု
ေျဖဖို ့ရွိေနပါတယ္။ ဒီ Certificate ရမွ သူ ့ရဲ ့ ပေရာဂ်က္က စႏိုင္မွာ ပါ။
ဒီေန ့ေတာ့ က်မက သူ ့ကိုယ္စား on-line ကေန ေျဖေပးလိုက္ရပါတယ္။
Certificate ထြက္လာေတာ့ Professor နာမည္နဲ ့ေပါ့ေလ။
ဘာသာစကား၊ယဥ္ေက်းမႈ၊အေတြ ့အၾကံဳ ကြဲျပားမႈေတြကို ရင္ဆိုင္ညွိႏႈိင္းရင္း
မိမိ ရဲ ့လုပ္ႏိုင္စြမ္းကို ျပရတာ မလြယ္ပါဘူး။
ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာကို ျပႏိုင္ျပန္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ကို အသံုးခ် တာ တခါတေလ
ေအာင့္သက္သက္နဲ ့ခံရေသးတယ္။
ဂ်ာမနီမွာ ႏိုင္ငံျခားက ရလာတဲ့ ေအာင္လက္မွတ္ေတြကို သိပ္ၿပီးအသိအမွတ္
မျပဳခ်င္ၾကပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခားက ပညာတတ္ေတြကိုလည္း သိပ္အထင္မၾကီးၾကသလို၊
အလုပ္ခန္ ့ဖို ့လည္းမစဥ္းစားခ်င္ၾကပါဘူး။
အစပိုင္းေတာ့ က်မ ဂ်ာမန္ ပညာေရး ကို အထင္ၾကီးပါတယ္။ ကိုယ္ႏိုင္ငံထက္စာရင္
သူတို ့ကေတာ့ အမ်ားၾကီးသာပါတယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ လူေတြကေတာ့ မထူးပါဘူး။
Ph.D. စာတမ္းကို ခိုးကူးလို ့အလုပ္ျပဳတ္သြားတဲ့ အစိုးရ၀န္ၾကီးရွိသလို၊ Professor ဘြဲ ့
ျပန္အပ္လိုက္ရတဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြလည္းရွိေနတာ ၾကံဳေန၊ၾကားေနရလာေတာ့
သူတို ့လည္းထူးမျခားနားပါပဲလားလို ့သိလာခဲ့ပါတယ္။
တခုတေလာ က်မ ရဲ ့ Professor က သူ ့အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ Certificate တစ္ခု
ေျဖဖို ့ရွိေနပါတယ္။ ဒီ Certificate ရမွ သူ ့ရဲ ့ ပေရာဂ်က္က စႏိုင္မွာ ပါ။
ဒီေန ့ေတာ့ က်မက သူ ့ကိုယ္စား on-line ကေန ေျဖေပးလိုက္ရပါတယ္။
Certificate ထြက္လာေတာ့ Professor နာမည္နဲ ့ေပါ့ေလ။
Friday, 1 November 2013
လက္ေခ်ာင္းမ်ား
လက္ေခ်ာင္းေတြရဲ ့ အသံုး၀င္မႈ ကို လက္ေခ်ာင္းေတြ ရုတ္တရက္ နာလာတဲ ့အခ်ိန္မွာ
ပိုၿပီး တန္ဖိုးသိလာရပါတယ္။
လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ ့ ကိုင္ရ၊ ဖြင့္ရ၊ပိတ္ရ၊ လွည့္ရ၊ တြန္းရ၊လွီးရ၊ ေမႊရ၊ နယ္ရ.....
သူ တို ့ရဲ ့တာ၀န္ေတြက မနည္းပါလား။
က်မ တစ္ခုခုကို ကိုင္တယ္ဆိုရင္ပဲ နာလာတာေၾကာင့္ လက္ေခ်ာင္းေတြကို
သတိျပဳလာမိပါတယ္။
တစ္ခုခု လုပ္ခါနီးတိုင္းလက္ေခ်ာင္းေတြ ကိုညွာၿပီး ဘယ္လို သက္သာေအာင္
အလုပ္လုပ္ရမလဲလို ့နည္းလမ္းေတြရွာရတယ္။
ေန ့စဥ္ လွဳ ပ္ရွားမႈေတြမွာ အဟန္ ့အတားေတြျဖစ္လာတယ္။
အခုေတာ့ က်မလက္ေခ်ာင္းေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးသက္သာလာပါၿပီ၊
စားခ်င္တာ၊ေရးခ်င္တာ၊လုပ္ခ်င္တာေတြ တေျဖးေျဖး ျပန္စလုပ္လို ့ရလာၿပီ။
ဒါေပမဲ့လည္း လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို အလြန္အကၽြံ မခိုင္း မိေအာင္သတိထား
ေနရပါတယ္။
က်မအေမ ေျပာသလို ့ သမီးေရ ကိုယ့္အသက္လည္းကိုယ္ေမ့ မေနနဲ ့အံုး တဲ့။
ဟုတ္ပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ရဲ ့ေျပာင္းလဲ ေဖါက္ျပန္မႈေတြ တေျဖးေျဖး သိသာလာၿပီ။
ပိုၿပီး တန္ဖိုးသိလာရပါတယ္။
လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ ့ ကိုင္ရ၊ ဖြင့္ရ၊ပိတ္ရ၊ လွည့္ရ၊ တြန္းရ၊လွီးရ၊ ေမႊရ၊ နယ္ရ.....
သူ တို ့ရဲ ့တာ၀န္ေတြက မနည္းပါလား။
က်မ တစ္ခုခုကို ကိုင္တယ္ဆိုရင္ပဲ နာလာတာေၾကာင့္ လက္ေခ်ာင္းေတြကို
သတိျပဳလာမိပါတယ္။
တစ္ခုခု လုပ္ခါနီးတိုင္းလက္ေခ်ာင္းေတြ ကိုညွာၿပီး ဘယ္လို သက္သာေအာင္
အလုပ္လုပ္ရမလဲလို ့နည္းလမ္းေတြရွာရတယ္။
ေန ့စဥ္ လွဳ ပ္ရွားမႈေတြမွာ အဟန္ ့အတားေတြျဖစ္လာတယ္။
အခုေတာ့ က်မလက္ေခ်ာင္းေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးသက္သာလာပါၿပီ၊
စားခ်င္တာ၊ေရးခ်င္တာ၊လုပ္ခ်င္တာေတြ တေျဖးေျဖး ျပန္စလုပ္လို ့ရလာၿပီ။
ဒါေပမဲ့လည္း လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို အလြန္အကၽြံ မခိုင္း မိေအာင္သတိထား
ေနရပါတယ္။
က်မအေမ ေျပာသလို ့ သမီးေရ ကိုယ့္အသက္လည္းကိုယ္ေမ့ မေနနဲ ့အံုး တဲ့။
ဟုတ္ပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ရဲ ့ေျပာင္းလဲ ေဖါက္ျပန္မႈေတြ တေျဖးေျဖး သိသာလာၿပီ။
Tuesday, 1 October 2013
ငယ္ငယ္ကသူငယ္ခ်င္း
တနဂၤေႏြမနက္ဖက္ ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ ဘယ္သူပါလိမ့္လို ့ ဟလို
ထူးလိုက္ေတာ့ အႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္ေလာက္မေတြ ့ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတယ္။
သူက်မတို ့ေနတဲ့ေနရာေရာက္ေနတယ္ဆိုတာနဲ ့အေျပးအလြားသြားေတြ ့ဖို ့
စီစဥ္လိုက္ပါတယ္။ ရထားေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းေတြးမိတယ္။
ငယ္ငယ္ကေတာ့ က်မတို ့ေတြ အပူအပင္မရွိ၊တာ၀န္ေတြမရွိနဲ ့ ေပ်ာ္ရြင္စြာ
ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေန ့ရက္ေတြ ့အမွတ္ရမိပါတယ္။
က်တို ့ဘ၀ေတြရဲ ့ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ေခါင္းေဆာင္
တစ္ေယာက္ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့သာမေတြ ့ျဖစ္ေပမဲ့ သူ ့သတင္းေတြ ၾကားေန၊နားေထာင္
ေနခဲ့ပါတယ္။ က်မ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ၊မေပးဆပ္ႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုကို သူငယ္ခ်င္းက
လုပ္ေဆာင္ေနတာျမင္ရၾကားရေတာ့ ဂုဏ္ယူအားေပးေနခဲ့ပါတယ္။
က်မတို ့ေခတ္၊က်မတို ့ဘ၀မွာ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ခါးသီးမႈေတြ လူတိုင္းမွာရွိၾကေပမဲ့
သူငယ္ခ်င္းေလာက္ေတာ့ ျပင္းထန္ၾကမ္းတမ္းမယ္ မထင္ပါဘူး။
မိမိယံုၾကည္မႈအတြက္ရဲ ၀ံ့စြာ ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ အႏုပညာ ႏွလံုးသားကို
သူငယ္ခ်င္းေရးထားတဲ့ကဗ်ာေတြ ဖတ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ဘ၀ကို ပိုၿပီးနားလည္၊ေလးစား
မိပါတယ္။
က်မတို ့အားလံုးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယူေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့တကြ
သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ဘ၀တူ မိတ္ေဆြေတြအားလံုးကို ေလးစားရပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္း။
ေအာင္ျမင္မႈေတြနဲ ့ဆက္လက္ခ်ီတက္ႏိုင္ပါေစလို ့ ဆႏၵျပဳရင္း... ... ...
(၂၉.၀၉.၂၀၁၃ အမွတ္တရ)
ထူးလိုက္ေတာ့ အႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္ေလာက္မေတြ ့ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတယ္။
သူက်မတို ့ေနတဲ့ေနရာေရာက္ေနတယ္ဆိုတာနဲ ့အေျပးအလြားသြားေတြ ့ဖို ့
စီစဥ္လိုက္ပါတယ္။ ရထားေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းေတြးမိတယ္။
ငယ္ငယ္ကေတာ့ က်မတို ့ေတြ အပူအပင္မရွိ၊တာ၀န္ေတြမရွိနဲ ့ ေပ်ာ္ရြင္စြာ
ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေန ့ရက္ေတြ ့အမွတ္ရမိပါတယ္။
က်တို ့ဘ၀ေတြရဲ ့ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ေခါင္းေဆာင္
တစ္ေယာက္ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့သာမေတြ ့ျဖစ္ေပမဲ့ သူ ့သတင္းေတြ ၾကားေန၊နားေထာင္
ေနခဲ့ပါတယ္။ က်မ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ၊မေပးဆပ္ႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုကို သူငယ္ခ်င္းက
လုပ္ေဆာင္ေနတာျမင္ရၾကားရေတာ့ ဂုဏ္ယူအားေပးေနခဲ့ပါတယ္။
က်မတို ့ေခတ္၊က်မတို ့ဘ၀မွာ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ခါးသီးမႈေတြ လူတိုင္းမွာရွိၾကေပမဲ့
သူငယ္ခ်င္းေလာက္ေတာ့ ျပင္းထန္ၾကမ္းတမ္းမယ္ မထင္ပါဘူး။
မိမိယံုၾကည္မႈအတြက္ရဲ ၀ံ့စြာ ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ အႏုပညာ ႏွလံုးသားကို
သူငယ္ခ်င္းေရးထားတဲ့ကဗ်ာေတြ ဖတ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ဘ၀ကို ပိုၿပီးနားလည္၊ေလးစား
မိပါတယ္။
က်မတို ့အားလံုးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယူေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့တကြ
သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ဘ၀တူ မိတ္ေဆြေတြအားလံုးကို ေလးစားရပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္း။
ေအာင္ျမင္မႈေတြနဲ ့ဆက္လက္ခ်ီတက္ႏိုင္ပါေစလို ့ ဆႏၵျပဳရင္း... ... ...
(၂၉.၀၉.၂၀၁၃ အမွတ္တရ)
Wednesday, 11 September 2013
ေတြ ့ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြသစ္မ်ား
အိမ္လြမ္းတဲ့ အေတြးေတြက ညည ဆို အိပ္မက္ထဲေရာက္လာေလ့ရွိပါတယ္။ မနက္ႏိုးတိုင္း
အိပ္မက္ေတြကို ျပန္ေျပာရတာလည္း မရိုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
တေန ့ (၂၀၀၇ ခုတုန္းက) တီဗီမွာ Blogger တေယာက္နဲ ့ Interview လုပ္ထားတာၾကည့္
ၿပီး ဘေလာ့ဆိုတာကိုစိတ္၀င္စားခဲ့မိပါတယ္။ ဘေလာ့ဆိုတာဘာလဲ၊ဘယ္လိုလုပ္ရသလဲ ဆိုတာေတြကို
Internet မွာ ရွာရင္ ဘေလာ့ တစ္ခုကိုစျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
အစပိုင္းေတာ့ တျခားသူေတြေရးတာဖတ္ရင္ comment ေတြေပးျဖစ္ရာက တေျဖးေျဖး ဘေလာ့
ေလာကထဲေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
ဘေလာ့ေလာက ဟာ က်မအတြက္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မိသားစု အသစ္တစ္ခုကိုရလိုက္သလိုပါပဲ။
အိမ္လြမ္းတဲ့က်မ တေျဖးေျဖး အိပ္မက္ေတြက်ဲလာတယ္။ က်မေျပာျပခ်င္တာေတြ၊ ခံစားမႈေတြ ကို
ဘေလာ့ ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ မွ်ေ၀ခြင့္ရလာခဲ့ပါတယ္။ က်မရဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊ ၀မ္းသာ၊၀မ္းနည္း
မႈေတြကို သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါေတြက နားလည္ ေ၀မွ် ခံစားေပးၾကတယ္။
တခ်ိဳ ့ ဘေလာ့ဂါေတြက ဓါတ္ပံုေတြတင္ၾကလို ့ျဖင္ဖူးေပမဲ့၊ တခ်ိဳ ့ဆို အခုထိ မျမင္ဖူးပါဘူး။
ဒါေပမဲ့လည္း ခင္မင္မႈ ကေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြလိုပါပဲ။ က်မနဲ ့အတူ ခံစားမႈေတြကို ခံစား၊
နားလည္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မ ပထမဆံုးေတြ ့ဖူးတဲ့ သူကေတာ့ မလု ပါ။ သူေရးတဲ့ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ ဖတ္ၿပီး စားခ်င္တာေတြ
ခ်က္စားခြင့္ ၊ ခ်က္စားတတ္လာလို ့ ေ၀းရပ္ေျမမွာ အစားအေသာက္ ပိုအဆင္ေျပလာရတာပါ။
မလု နဲ ့ ရန္ကုန္မွာ ေတြ ့ျဖစ္ခဲ့တယ္။ မလုေရ... သတိရေနပါတယ္။
ဘေလာ့မေရးခင္က အျပင္မွာျမင္ဖူးၿပီး သားေပမဲ့ လျပည့္ရိပ္ ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ ထဲကို၀င္ဖတ္ရင္း ခင္မင္လာ
ေတာ့မွ သူဟာ က်မနဲ ့အျပင္မွာမိတ္ေဆြျဖစ္ေနမွန္း သိခဲ့တဲ့ ညီမ လျပည့္ရိပ္ကိုလည္း ဂ်ာမနီမွာ မၾကာမၾကာဆံုမိပါတယ္။
တေန ့စကၤာပူေရာက္ျဖစ္ေတာ့ အခ်ိန္ရတဲ့ တစ္ရက္မွာဇြန္ နဲ ့အေျပးအလႊား ေတြ ့ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္တိုေလးဟာလည္းအခုအခ်ိန္ထိ အမွတ္ရေနဆဲပါ။
က်မရဲ ့ေနရာေလးဆိုတဲ့ ဘေလာ့ကိုေရးတဲ့မီးမီးနဲ ့ ဂ်ာမနီမွာခင္ခဲ့ၿပီး သူ ေျပာင္းသြားတဲ့ ေဟာ္လန္အထိ
လိုက္လည္ျဖစ္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေရ... ေဟာ္လန္မွာ စက္ဘီးစီးတာ မွတ္မိေသးရဲ ့လား။
က်ားခင္စိန္ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ဂ်ာမနီကိုသူ ေက်ာင္းလာတက္တုန္းက ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တာပါ။
ျမတ္ေရာင္နီ ကိုေတာ့ ေလးစားၾကည္ညိဳရတဲ့ ဆရာေတာ္ အျဖစ္ ဂ်ာမနီ က ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကိုေရာက္
တုန္းကတခါ၊ က်မတို ့အိမ္ကို ၾကြလာတုန္းကတစ္ခါ ဖူးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ... တေန ့ေန ့ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးနဲ ့ အျပင္မွာ ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္။
ဘေလာ့ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ား...က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ
အိပ္မက္ေတြကို ျပန္ေျပာရတာလည္း မရိုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
တေန ့ (၂၀၀၇ ခုတုန္းက) တီဗီမွာ Blogger တေယာက္နဲ ့ Interview လုပ္ထားတာၾကည့္
ၿပီး ဘေလာ့ဆိုတာကိုစိတ္၀င္စားခဲ့မိပါတယ္။ ဘေလာ့ဆိုတာဘာလဲ၊ဘယ္လိုလုပ္ရသလဲ ဆိုတာေတြကို
Internet မွာ ရွာရင္ ဘေလာ့ တစ္ခုကိုစျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
အစပိုင္းေတာ့ တျခားသူေတြေရးတာဖတ္ရင္ comment ေတြေပးျဖစ္ရာက တေျဖးေျဖး ဘေလာ့
ေလာကထဲေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
ဘေလာ့ေလာက ဟာ က်မအတြက္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မိသားစု အသစ္တစ္ခုကိုရလိုက္သလိုပါပဲ။
အိမ္လြမ္းတဲ့က်မ တေျဖးေျဖး အိပ္မက္ေတြက်ဲလာတယ္။ က်မေျပာျပခ်င္တာေတြ၊ ခံစားမႈေတြ ကို
ဘေလာ့ ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ မွ်ေ၀ခြင့္ရလာခဲ့ပါတယ္။ က်မရဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊ ၀မ္းသာ၊၀မ္းနည္း
မႈေတြကို သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါေတြက နားလည္ ေ၀မွ် ခံစားေပးၾကတယ္။
တခ်ိဳ ့ ဘေလာ့ဂါေတြက ဓါတ္ပံုေတြတင္ၾကလို ့ျဖင္ဖူးေပမဲ့၊ တခ်ိဳ ့ဆို အခုထိ မျမင္ဖူးပါဘူး။
ဒါေပမဲ့လည္း ခင္မင္မႈ ကေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြလိုပါပဲ။ က်မနဲ ့အတူ ခံစားမႈေတြကို ခံစား၊
နားလည္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်မ ပထမဆံုးေတြ ့ဖူးတဲ့ သူကေတာ့ မလု ပါ။ သူေရးတဲ့ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ ဖတ္ၿပီး စားခ်င္တာေတြ
ခ်က္စားခြင့္ ၊ ခ်က္စားတတ္လာလို ့ ေ၀းရပ္ေျမမွာ အစားအေသာက္ ပိုအဆင္ေျပလာရတာပါ။
မလု နဲ ့ ရန္ကုန္မွာ ေတြ ့ျဖစ္ခဲ့တယ္။ မလုေရ... သတိရေနပါတယ္။
ဘေလာ့မေရးခင္က အျပင္မွာျမင္ဖူးၿပီး သားေပမဲ့ လျပည့္ရိပ္ ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ ထဲကို၀င္ဖတ္ရင္း ခင္မင္လာ
ေတာ့မွ သူဟာ က်မနဲ ့အျပင္မွာမိတ္ေဆြျဖစ္ေနမွန္း သိခဲ့တဲ့ ညီမ လျပည့္ရိပ္ကိုလည္း ဂ်ာမနီမွာ မၾကာမၾကာဆံုမိပါတယ္။
တေန ့စကၤာပူေရာက္ျဖစ္ေတာ့ အခ်ိန္ရတဲ့ တစ္ရက္မွာဇြန္ နဲ ့အေျပးအလႊား ေတြ ့ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္တိုေလးဟာလည္းအခုအခ်ိန္ထိ အမွတ္ရေနဆဲပါ။
က်မရဲ ့ေနရာေလးဆိုတဲ့ ဘေလာ့ကိုေရးတဲ့မီးမီးနဲ ့ ဂ်ာမနီမွာခင္ခဲ့ၿပီး သူ ေျပာင္းသြားတဲ့ ေဟာ္လန္အထိ
လိုက္လည္ျဖစ္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေရ... ေဟာ္လန္မွာ စက္ဘီးစီးတာ မွတ္မိေသးရဲ ့လား။
က်ားခင္စိန္ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ဂ်ာမနီကိုသူ ေက်ာင္းလာတက္တုန္းက ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တာပါ။
ျမတ္ေရာင္နီ ကိုေတာ့ ေလးစားၾကည္ညိဳရတဲ့ ဆရာေတာ္ အျဖစ္ ဂ်ာမနီ က ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကိုေရာက္
တုန္းကတခါ၊ က်မတို ့အိမ္ကို ၾကြလာတုန္းကတစ္ခါ ဖူးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းတို ့ေရ... တေန ့ေန ့ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးနဲ ့ အျပင္မွာ ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္။
ဘေလာ့ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ား...က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ
Subscribe to:
Posts (Atom)
