အေပါင္း၊ အႏႈတ္

ဒီတခါ ရန္ကုန္ျပန္ေတာ့ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ ရန္ကုန္မွာပဲ ေနျဖစ္ေတာ့
မလို ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ တကယ္တမ္း ဂ်ာမနီမွာ ၁၅ႏွစ္နီးပါး ဘ၀ကို အစကျပန္စခဲ့ၿပီး
ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ၊ ေနသားက်ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဘ၀တစ္ခု၊ အခက္အခဲေတြၾကားက
ၾကိဳးစားရယူထားတဲ့၊ ေက်နပ္မႈရေနတဲ့၊ အာမခံခ်က္ရွိတဲ့  အလုပ္တစ္ခု ဒါေတြကိုစြန္ ့
ထားခဲ့ၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ ျပန္အေျခခ် ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အေတြးေတြ၊ ႏွိဳင္းယွဥ္
စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္။

က်မ အေမက အသက္ၾကီးလာတာနဲ ့အတူ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးျဖစ္တဲ့က်မ အေမ့
နားမွာ ျပန္ေနသင့္ၿပီ၊ ျပန္ေနရမယ္ဆိုတဲ့ တာ၀န္၀တၱရားေက်ခ်င္မႈ၊ ေက်းဇူတရားဆပ္
ခ်င္မႈေတြက တစ္ဖက္၊ တကယ္လက္ေတြ ့က်က်စဥ္းစားတဲ့ က်မအတြက္ေရွ့ေရးစဥ္းစားမႈ
ကတစ္ဖက္ လက္ေတြ ့မွာ လြန္ဆြဲေနခဲ့မိပါတယ္။

ပထမဆံုးက်မ ဘာလုပ္ခ်င္ပါသလဲ။ အေမ့နားမွာျပန္ေနခ်င္တယ္။ အေမ့ကိုတစ္ေယာက္ထဲ
ထားရတာ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ျပန္သြားတာကေျပာသေလာက္မလြယ္ျပန္ဘူး။
က်မတို ့မိသားစု အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပံုမွန္၀င္ေငြ ရႏိုင္မဲ့ အလုပ္တစ္ခုကလည္း မရွိမျဖစ္
လိုအပ္ျပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ က်မ ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ရွာတယ္။ ရရင္ျပန္ေနမယ္ေပါ့။

ဒုတိယက က်မ ဘယ္မွာေပ်ာ္သလဲ။ က်မအတြက္ ကိုယ္ဖာသာေမးရမယ့္ေမးခြန္းပါ။
သူတပါးကို ကူညီခ်င္ရင္ မိမိကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရွိဖို ့လိုအပ္ပါတယ္။
ကိုယ္ကိုတိုင္က အဆင္မေျပ၊ စိတ္မေပ်ာ္ရင္ တေျဖးေျဖးနဲ ့ က်မ လူေတြေပၚ ေဒါသထြက္မယ္။
မေက်နပ္မႈေတြျဖစ္လာမယ္။ ရန္ကုန္မွာ မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ေတြ ့ခ်ိန္ေတြမွာ
က်မေပ်ာ္ပါတယ္။ သူတို ့ဆီကေတာ့ က်မလိုအပ္တဲ့အခါ အကူအညီေတာင္းလို ့ရသလို၊
သူတို ့ကေပးဖို ့လည္းအဆင္သင့္ပါ။
က်မ ဂ်ာမနီမွာ ရွိေနခ်ိန္ေတြမွာ လြမ္းတသသ ျဖစ္ေနခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာ့ဓေလ့၊ စရိုက္ေတြ၊
ရိုးသားၾကိဳးစားမႈေတြ၊ ကူညီရိုင္းပင္းမႈေတြ လက္ေတြ ့ရန္ကုန္မွာ က်မ မရရွိခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာ လူေတြရဲ ့ စရိုက္ေတြေျပာင္းလဲ
ေနတာကို အမ်ားၾကီးေတြ ့ရပါတယ္။ ကူညီမႈရဲ ့ေနာက္မွာ ေငြရွိေနသလို၊ ေငြေပးမွသာ
ကူညီမႈရသလိုပါပဲ။
အလုပ္တစ္ခု အပ္ရင္ အရည္အခ်င္းပါမလာပဲ။ ေငြေတာင္းဖို ့သာအားသန္ေန
တာေတြ ့ရတယ္။ မိမိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေၾကာင္းနားလည္မႈအားနည္းၾကပါတယ္။
မိမိအလုပ္ကို တာ၀န္မယူႏိုင္ၾကတာေတြ ့ရတယ္။
က်မအိမ္မွာ မွန္တံခါးတစ္ခု တတ္ဖို ့စီစဥ္ထားတာနဲ ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက
က်မအပ္ေနက် ကုမၸဏီ ကို ဖုန္းဆက္လိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက က်မအေတြ ့အၾကံဳအရ
အလြန္စိတ္တိုင္က်ခဲ့ရတဲ့ ကုမၸဏီပါ။ ပထမဖုန္းဆက္ေတာ့ က်မသိခ်င္တာဘာမွ မသိရပဲ၊
ေနာက္ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုထပ္ေပးျပန္ပါတယ္။ ဆက္လိုက္ေတာ့ Marketing တာ၀န္ယူ
ထားသူျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ ့ကို အက်ိဳးေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ အိမ္ကိုလာၿပီး တံခါးကိုလာတိုင္း
ေစ်းတြက္ေပးဖို ့ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေန ့ ျပန္ဆက္ေပးမယ္ဆိုၿပီး ၂ရက္ၾကာလို ့မဆက္တာနဲ ့
က်မျပန္ဆက္ရပါတယ္။ ေနာက္ေန ့ေတာ့ေရာက္လာပါတယ္။ ေစ်းတြက္ေပးဖို ့လာတဲ့
သူက တိုင္းစရာ ေပၾကိဳးမပါလာပါဘူး။ က်မအိမ္က ေပၾကိဳး ( အကႌ်ခ်ဳပ္တဲ့) နဲ ့ တိုင္းၿပီး
အၾကမ္းတြက္ေပးပါတယ္။ အတိအက်ကို မနက္ျဖန္ သူဖုန္းျပန္ဆက္မယ္ဆိုတာ က်မသာ
ျပန္လာေရာ ႏွစ္ပတ္ၾကာတဲ့အထိ ဖုန္းမဆက္ပါ။
ဒါတင္ပဲလား၊ ေရတိုင္ကီတင္တဲ့ကိစၥ... .. ပိုက္ဆံသာ ကုန္၊လူလည္းပင္ပန္း၊ အလုပ္တခုကို
အလီလီလုပ္ၾကပါတယ္။
ဒီျပသနာေတြက က်မတစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ မိတ္ေဆြေတြၾကားလည္း အလားတူ
ျပသနာမ်ားၾကားေနရပါတယ္။

ဒီလို အေကာင္းအဆိုးေတြ ကို အေပါင္းအႏွဳတ္ေတြလုပ္ရင္း ၃ ပတ္ကုန္သြားေတာ့
က်မ ရန္ကုန္က အလုပ္က ခ်က္ခ်င္းအလုပ္မစႏိုင္လို ့ရက္ေရြ  ့လိုက္တာနဲ ့
ဂ်ာမနီျပန္ေရာက္လာတယ္။
ဂ်ာမနီက အလုပ္ရွင္က က်မ အလုပ္ထြက္မွာစိုးလို ့ လစာတိုးေပးၿပီးတျခားခံစားခြင့္
ေတြညွိေပးဖို ့ ကမ္းလွမ္းျပန္တယ္။

အေပါင္းေတြ၊အႏႈတ္ေတြၾကားမွာ က်မလည္း ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ဆက္ရွာေနပါတယ္။
အေမ က်မကို လိုအပ္ေနမွာ ဆို တဲ့ အေတြး၀င္လာရင္ အေပါင္းအႏႈတ္ေတြက
က်မအတြက္အေရးမၾကီးေတာ့ပါဘူး။

အေမဆီသို ့

အေမနဲ ့မေတြ ့ရတာ ၈လေလာက္ရွိၿပီ။ တနဂၤေႏြေန ့ၾကရင္ေတာ့
အေမ့အနားကို က်မျပန္ေရာက္ပါမယ္။ သမီးဘယ္ေတာ့လာမွာလဲလို ့
ဖုန္းဆက္တိုင္းေမးေလ့ရွိတဲ့ အေမ့ကို သမီးျပန္ေရာက္ပါၿပီလို ့ေျပာႏိုင္
တဲ့ရက္မၾကာခင္ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုလို ့က်မ ေပ်ာ္ေနပါတယ္။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ၃ ပတ္ပဲေနျဖစ္ပါမယ္။

သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္း ရန္ကုန္မွာ ၾကံဳရင္ေတြ ့ၾကတာေပါ့။

သၾကၤန္နီးၿပီေနာ္....

သၾကၤန္ေရာက္ေတာ့မယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ဂ်ာမနီမွာ ေနကမထြက္၊ ေဆာင္းက
မကုန္ႏိုင္တာနဲ ့ သၾကၤန္ရာသီက အရင္ႏွစ္ေတြကလို စိမ္းစိမ္းစိုစို မရွိပါဘူး။
က်မ အတာအိုးထိုးဖို ့ အိမ္နားက ပန္းျခံထဲမွာ အရြက္ေတြပန္းေတြ ႏွစ္တိုင္း
သြားခူးေလ့ရွိေပမဲ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ အပင္ေတြမွာ အရြက္ေတာင္မထြက္ေသးပါဘူး။
 ဒီအခ်ိန္ပြင့္ေနၾက  အ၀ါေရာင္ပန္းေတြလည္း ဒီႏွစ္ သိပ္မေတြ ့ရေသးပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ သြားေနၾက ေလာႏိုင္ငံဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ရဲ ့ သၾကၤန္ပြဲကေတာ့ ၁၃.၀၄.၁၃
ေန ့မွာ က်င္းပမယ္ဆိုလို ့ ဒီတပတ္လံုး စိတ္လွဳပ္ရွားေနမိပါတယ္။
တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ သံဃာေတာ္ေတြ ဆြမ္းကပ္ခြင့္၊ လွဴတန္းခြင့္
ရတဲ့ ဒီပြဲကို မလြတ္ခ်င္ပါဘူး။ ဆြမ္းကပ္ဖို ့ဘာခ်က္ရမလဲ၊ ဘာလွဴရမလဲ ေတြးရင္း
စီစဥ္ရင္း နဲ ့ ....ပီတိျဖစ္ရပါတယ္။

တစ္ႏွစ္တစ္ခါ လွလွပပ ၀တ္ခြင့္ရတဲ့ ျမန္မာ ၀တ္စံုကို ၀တ္ႏိုင္ဖို ့ အဲ့ဒီေန ့ အေအး
ေလွ်ာ့ပါေစ၊ ေနသာပါေစလို ့လည္းဆုေတာင္းရေသးတယ္။
(မိုးေလ၀သ သတင္းမွာေတာ့ အေအးေလွ်ာ့မယ္ဆိုပဲ။)

အဲ့ဒီပြဲမွာ  ျမန္မာသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္၊ႏွစ္ေယာက္ နဲ ့လည္းေတြ ့ရမယ္ဆိုေတာ့
တကယ္၀မ္းသာမိပါတယ္။ (သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္းအဲ့ဒီေန ့လာျဖစ္ၾကပါေစ။)

အလွဴလုပ္ရင္ေစ်းတန္းပါေလ့ရွိတဲ့ အာရွ ဓေလ့အတိုင္း အဲ့ဒီေန ့ၾက ဘာေတြေရာင္းမလဲ၊
ဘာေတြ၀ယ္ရမလဲ လို ့လည္း ေတြးရင္းေပ်ာ္ေနမိပါတယ္။

ေနာက္ေန ့ ၁၄.၄.၁၃ မွာေတာ့ ဆြစ္ဇာလန္က Gretzenbach ထိုင္းဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို
သြားျဖစ္မယ္။
http://www.wat-srinagarin.com/    
အဲ့ဒီေက်ာင္းကေတာ့ အရင္ကေရာက္ေလ့ရွိေပမဲ့ သၾကၤန္ပြဲ ကိုေတာ့  ဒီႏွစ္မွသြား
ျဖစ္မွာပါ။ အနီးအနားက သူငယ္ခ်င္းေတြ လာျဖစ္မယ္ဆိုရင္လည္းေတြ ့ၾကတာေပါေနာ္။

သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္းသၾကၤန္ခ်ိန္မွာေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

အားလပ္ရက္ တရားစခန္း...ဆြစ္ဇာလန္

ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က ေသာၾကာေန ့နဲ ့ တနလၤာေန ့ရံုးပိတ္တာရယ္၊
ဆြစ္ဇာလန္ မွာ တရားစခန္းဖြင့္တာနဲ ့ၾကံဳတာရယ္ေၾကာင့္ ၄ရက္
တရားထိုင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

တရားစခန္းကေတာ့ ဆရာၾကီးဦးဘခင္ နည္းနဲ ့သင္ၾကားျပသေပးတဲ့
International Meditation Center (Switzerland) မွာပါ။ တကယ္ေတာ့
ဆြစ္ဇာလန္မွာ ရိပ္သာရယ္လို ့အတည္တက် မရွိပါဘူး။ ၁၀ရက္
စခန္းအတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ အေဆာက္အဦးတစ္ခုကိုငွားၿပီး ၁၀ရက္
စခန္းဖြင့္တာပါ။

ဆရာၾကီးဦးဘခင္ရဲ ့International Meditation Center က ရန္ကုန္ အင္းယား
ၿမိဳင္မွာ ရွိပါတယ္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္မွ ဆရာၾကီးဦးခ်စ္တင္နဲ ့ ဆရာမ
ၾကီးေဒၚျမသြင္တို ့ က International Meditation Center (England) ကို အဂၤလန္မွာစတင္ခဲ့ရာ
ကေန အခုဆို ရင္ ဥေရာပႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဖြဲ ့ခြဲေတြရွိေနပါၿပီ။
ဆရာမၾကီး ေဒၚျမသြင္ က အဂၤလန္မွာ အခုထိ တရားစခန္းေတြေပးေနတုန္းပါ။
ဆရာမၾကီးက ႏိုင္ငံအသီးသီးအတြက္ regional teachers ေတြ ခန္ ့ထားေပးၿပီး
အဲ့ဒီဆရာေတြက တရားစခန္းေတြကို သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံ အသီးသီးမွာ တရားျပပါတယ္။

ရိပ္သာေတြရွိတဲ့ England, Australia NSW, Australia WA, Austria, US မွာေတာ့
ရန္ကုန္အင္းယားၿမိဳင္က ဓမၼေရာင္ျခည္ေစတီအတိုင္း ေစတီ ေတြ တည္ထားၾကပါတယ္။

က်မေနတဲ့ဂ်ာမနီမွာေတာ့ တခါတေလ စေန၊တနဂၤေႏြ တရားစခန္းေလးေတြ၊
၁၀ ရက္စန္းေတြကို အေျခအေနေပးသလို က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီတခါေတာ့ ဆြစ္ဇာလန္မွာ ၾကံဳတာနဲ ့ က်မတို ့ သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဆရာၾကီးဦးဘခင္ တရားစခန္းဆိုေပမဲ့ အားလံုးက ဆြစ္ေတြ၊ဂ်ာမန္ေတြပါ။
က်မတစ္ေယာက္ပဲ ျမန္မာပါပါတယ္။  တရားစခန္းစတာနဲ ့ အမ်ိဳးသမီး၊အမိ်ဳးသား
လူေဟာင္းေယာဂီေတြက ျမန္မာလံုခ်ည္ ေတြ၀တ္ၿပီးတရားထိုင္ၾကတာေတြရေတာ့
ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေနသလိုပဲခံစားမိပါတယ္။

 ဂ်ာမန္ဘာသာ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာေတြနဲ ့တရားျပ၊တရားေဟာပါတယ္။
အစားေသက္ကေတာ့ မနက္စာတိုင္း ပဲျပဳပ္ထမင္းနဲ ့ ျမန္မာ သရက္သီးသနပ္
အျပင္ ဥေရာပ မနက္စာေတြေကၽြးပါတယ္။ အားလံုးသက္သတ္လြတ္ပါ။
ျမန္မာသရက္သီးသနပ္ကို ရန္ကုန္ကေန အဂၤလန္၊ အဂၤလန္ကေန ဆြစ္ဇာလန္
အဆင့္ဆင့္သယ္လာရရွာတာပါ။ သူတို ့ရဲ ့ေစတနာကိုေလးစားမိပါတယ္။

ေန ့လည္စာကိုလည္း ျမန္မာ၊အိႏၵိယ၊ဥေရာပ အစားအစာေတြေကၽြးပါတယ္။
အေအး၊လက္ဖက္ရည္၊ရည္ေႏြးၾကမ္း၊ေကာ္ဖီ စတာေတြကို အခ်ိန္မေရြး
ေသာက္လို ့ရပါတယ္။

တရားစခန္းက ၀ဇီပိတ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူနဲ ့မွစကားေျပာေနစရာမလိုပဲ ကိုယ့္
အမွတ္နဲ ့ကိုယ္ ေနလို ့ရပါတယ္။

၄ရက္ထဲတရား၀င္ခဲ့ရေပမဲ့ အက်ိဳးရွိလွပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို ့လည္း
အခ်ိန္ရလို ့တရားစခန္း၀င္ခ်င္ရင္ ၀င္လို ့ရေအာင္ သိတာေလးေတြ
မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

Solution

ဒီေန ့ ကိုေသာမတ္စ္က က်မ တရားနာၿပီးခ်ိန္မွာ ေမးခြန္းတစ္ခု
ေမးပါတယ္။ တရားထဲမွာ ၾကားလိုက္ရတဲ့ Solution ဆိုတာဘာလဲတဲ့။
က်မ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္သြားတယ္။ ဆရာေတာ္ေဟာတဲ့ထဲ Solution
ဆိုတာမပါပါဘူး။ ဘယ္က ဘယ္လိုၾကားတာပါလိမ့္။

ျပန္ေမးေတာ့ က်မလည္းအဲ့ဒီSolution ဆိုတာကို မၾကာခဏေျပာေလ့
ရွိတာ သူ က်မဖုန္းေျပာရင္ သတိထားမိတယ္တဲ့။

ဒါနဲ ့သူေမးခ်င္တဲ့ Solution ဆိုတဲ့ျမန္မာအသံထြက္တစ္ခုခု ျဖစ္မယ္ဆိုတာသိရပါတယ္။
တရားေခြျပန္ရစ္ျပီး နားေထာင္ၾကည့္ေတာ့မွ သူေျပာခ်င္တဲ့ Solution
ကိုသိရပါေတာ့တယ္။ ျမန္မာအသံထြက္  "ဆိုလို ့ရွိရင္" ဆိုတာကိုေမးေၾကာင္းသိရပါတယ္။

ဒါနဲ ့ပဲ သူသိခ်င္တဲ့ Solution ("ဆိုလို ့ရွိရင္") ဆိုတာကိုရွင္းျပရပါတယ္။
မေသခ်ာေသးတဲ့ မလုပ္ရေသးတဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုခု ၊အေျခအေနတစ္ခုခု ကို
ေျပာေၾကာင္း၊ အဲ့ဒီအေျခအေန က ရလာမယ္ အက်ိဳးဆက္ကို ရည္ရြယ္တဲ့အခါေျပာ
ေၾကာင္း ၊ (If.. / Wenn...) ဥပမာေတြေပးၿပီးရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။

မေရရာ၊မေသခ်ာတဲ့ အေျခအေနေတြတဲ ့ ၾကံဳေတြ ့ေလ့ရွိတာေတြေၾကာင့္၊ "ဆိုလို ့ရွိရင္"
ဆိုတာကို က်မ ေျပာေလ့ရွိေနတာမ်ားလား၊
မေသခ်ာ၊ မေရရာ၊ အစိုးမရတဲ့ ေလာက ၾကီး နဲ ့ကိုက္ညီတဲ့ အဲ့ဒီစကားလံုး "ဆိုလို ့ရွိရင္"
ဆိုတာကို မၾကာခဏေျပာမိေနသလား။.... .... ...ေတြးမိပါတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန ့ တစ္ေန ့လံုး ကိုေသာမတ္စ္ကေတာ့ သူ ့ရဲ  ့ Solution ကိုပါးစပ္က
မခ်ပဲ... ရြတ္ေနေလရဲ  ့။
က်မကလည္း အေတြးထဲမွာ အလုပ္ကခြင့္ရမယ္ဆိုလို ့ရွိရင္..... ..... ......ေတြးေနမိပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီေက်ာင္း

က်မတို ့ျမိဳ  ့က လြတ္လပ္တဲ့ဒီမိုကေရစီေက်ာင္းအေၾကာင္းပါ။ ၾကားဖူးေနတာ
ၾကာေပမဲ့ ေသေသခ်ာခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီေက်ာင္းမွာ ဦးေသာမတ္စ္
ေဟာ္လန္စကားေျပာသင္ ေပးရေတာ့မွ စိတ္၀င္စားလာခဲ့တာပါ။
ဒီေက်ာင္းက သာမန္မူလတန္း၊အလယ္တန္းေက်ာင္း၊အထက္တန္းေက်ာင္းေတြနဲ ့
မတူပဲထူးျခားေနပါတယ္။
ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားေတြဟာ အသက္ ၆ ႏွစ္ကေန ၁၈ႏွစ္
အထိရွိၾကၿပီး ေက်ာင္းမွာ ပထမတန္း၊ဒုတိယတန္းရယ္လို သတ္မွတ္မထားပဲ
ေက်ာင္းသားေတြဟာ မိမိစိတ္၀င္စားတဲ့ဘာသာရပ္ ကို သင္ေနတဲ့အတန္းမွာ
လိုက္တက္လို ့ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုကသင္ခ်င္တဲ့ ဘာသာရပ္
ေတြကိုလည္း စီစဥ္ေပးပါတယ္။
သာမန္ေက်ာင္းေတြမွာ သင္ေနၾက ဘာသာရပ္ေတြအျပင္ လက္ေတြ ့ဆန္တဲ့
ပန္းခ်ီ၊ ဂီတ၊ စတာေတြလည္း စိတ္၀င္စားသလိုလုပ္လို ့ရပါတယ္။
ငယ္ငယ္ကထဲက အေရးအဖတ္၊အတြက္ ေတြကို လက္ေတြ ့ဆန္ဆန္ သင္ၾကား
ေပးပါတယ္။
ေက်ာင္းမွာ အတန္းရယ္လို ့မရွိ၊ အမွတ္စာရင္းရယ္လို ့မရွိ၊ ေအာင္တယ္၊က်တယ္လို ့မရွိ
ပါဘူး။ ေက်ာင္းသား (၁၀)ေယာက္မွာ ၾကီးၾကပ္သူ ဆရာ၊ ဆရာမ တစ္ေယာက္
ရွိၿပီး သူက ႏွစ္ကုန္ရင္ ေက်ာင္းသားရဲ ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွတ္တမ္းကို ေရးၿပီး
ေက်ာင္းသားကို ေပးရပါတယ္။

အစိုးရ ေက်ာင္းေတြ ကသတ္မွတ္ထားတဲ့ ျပည္နယ္အလိုက္အတန္းစာေမးပြဲ
ေတြကို၀င္ေျဖဖို ့အတြက္ေတာ့ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ေပးပါတယ္။

ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ၊ဆရာေတြ တပတ္တခါေတြ ့ၾက
ၿပီး ေန ့စဥ္ၾကံဳရတဲ့ အခက္အခဲ၊ျပသနာေတြကို ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းၾကပါတယ္။
ဆရာေတြ၊ေက်ာင္းသားေတြဟာ မိမိဆႏၵ အေလွ်ာက္ တက္ခ်င္ရင္တက္၊
မတက္ခ်င္လည္းရပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုကိုဆံုးျဖတ္ရမယ္ ဆိုရင္
ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ဆရာေတြဟာ equal vote ရပါတယ္။

ေက်ာင္းရဲ ့ေက်ာင္းသားဆရာ အစည္းအေ၀း


ေက်ာင္းမွာ ဆရာအသစ္ခန္ ့ရင္လည္း ေက်ာင္းသား ကိုယ္စာလွယ္ေတြက
ေရြးခ်ယ္တဲ့အဖြဲ ့မွာပါပါတယ္။ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ေတြက ၾကိဳက္
မွ ေရြးပါတယ္။

ဦးေသာမတ္စ္ Interview ၀င္ေတာ့ ဆရာ ၂ ေယာက္နဲ ့ေက်ာင္းသား ၃ေယာက္
က ေမးၾကပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဂ်ာမန္ အစိုးရေက်ာင္းေတြရဲ ့သင္ရိုးမွာ ဒတ္ခ်္ ( Dutch) ဘာသာ
စကားသင္တာမပါပါဘူး၊ အဲ့ဒီေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ ့က ( ၁၀ႏွစ္ကေန ၁၄ႏွစ္)
ဒတ္ခ်္ဘာသာစကားသင္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ ့ေက်ာင္းက စီစဥ္ေပးတာပါ။

အတန္းထဲမွာလည္း အသက္အရြယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၿပီး၊ အစမ္းလာတက္ၾကည့္ၾက
ပါတယ္။ အတန္းထဲမွာလည္း အခ်ိန္ျပည့္ထိုင္ေနစရာမလိုပဲ စိတ္မပါေတာ့ရင္
ထြက္သြားလို ့ရပါတယ္။

ဦးေသာမတ္စ္အေျပာကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ရွိၾကတယ္
လို ့ ေျပာပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက စာကို မျဖစ္မေနသင္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေတြး
မရွိပဲ သူတို ့ရဲ ့စိတ္၀င္စားမႈ ေၾကာင့္လာတက္တာျဖစ္လို ့ စာသင္ရမယ္၊အိမ္စာလုပ္
ရမယ္၊စာဖတ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မရွိေတာ့ ေက်ာင္းတက္ရတာေပ်ာ္ေနၾက
ပါတယ္။
အဲ့ဒီေက်ာင္းေတြဟာ ဂ်ာမနီက  ျမိဳ ့တိုင္းမွာမရွိပါဘူး။ တခ်ိဳ  ့မိဘေတြက သားသမီး
ကို အဲ့ဒီေက်ာင္းမွာထားခ်င္လို ့ ဒီၿမိဳ  ့ကို ေျပာင္းလာၾကပါတယ္။

က်မစိတ္၀င္စားမိတဲ့ အဲ့ဒီေက်ာင္းမွာ အေကာင္း၊အဆိုးေတြေတာ့ရွိမွာပါ။
ဒါေပမဲ ့ငယ္ငယ္ကတည္းက ေန အခုခ်ိန္အထိ စာေမးပြဲေတြ အဆင့္ဆင့္
ေျဖခဲ့ရတဲ့ စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြကို ျပန္ေတြးမိေတာ့ ေၾသာ္ ဒီေက်ာင္းမ်ိဳး
သာတက္ခဲ့ရရင္..... ဆိုၿပီးေတြးမိသြားပါတယ္။

တရားစခန္း (ဆြစ္ဇာလန္)

Meditationskurse 2012 - 2013

Schweiz

28. März - 7. April 2013 in Kiental BE

Anmeldeformular (bitte elektronisch ausfüllen)

Kursausschreibung 2013 (PDF)

Informations en français sur la méditation Vipassana.
Annonce (PDF) et talon d'inscription (PDF).

Informazione in italiano sulla meditazione vipassana.
Inscription form (English, PDF)

http://www.ubakhin.ch